Nu was ik vanmorgen al heel vroeg wakker. Om half 7 zelfs. En het eerste wat me opviel was de harde regen die tegen de dubbele beglazing striemde en de harde wind die hoorbaar om het huis woei.
In afwachting van een wat later tijdstip trek ik dan maar het dekbed weer over mijn linker-oor.
9 Uur,en het is niet veel beter geworden, behalve dan dat er al wat daglicht is. Naar buiten kijken geeft nog niet veel hoop op een weersverbetering.
Ik wacht gewoon nog even. Waarop? Op de klok van half 10. Voor mij de laatste kans om Carla te appen mocht ik (weer) niet komen.
Half 10. Het is zo ver. De moesson is nog niet voorbij en ik laat voorzichtig Carla via WhatsApp weten wat ik van het weer vind en wat dat voor mij voor de training kan betekenen. Dat ik dus niet ga komen als het zo door blijft gaan. Carla wordt ook niet blij van het weer maar zal toch wel richting de Vrijbuiters gaan. Ze gaat er vanuit dat het straks droog zal zijn.
Ik schrijf half 11 en buiten gaat het nog erger te keer dan de uren die voorbij zijn gegaan.
Half 11 is ook echt het beslissingsmoment tussen wel en niet gaan. Nee, dat gaat hem niet worden, ik ga gewoon klussen doen die gedaan moeten worden.
Kwart voor 11. Hoe is het mogelijk. Niet alleen regent het niet meer, ook de zon schijnt nu volop en de lucht is helemaal opengetrokken. Maar helaas, nu nog omkleden in sporttenue en naar de Vrijbuiters rijden heeft geen zin meer. Dan had ik uiterlijk 5 minuten geleden al moeten vertrekken. Dit is wel ongelooflijk balen!
Dan maar om 12:00u op de koffie.
En daar hoor ik dat het inderdaad droog was tijdens de training maar dat Herman en Carla de smalle paadjes dit keer hebben ontweken en ook veel brede paden vanwege de grote plassen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten