De titel verraadt het al: vandaag heb ik even gewandeld.
Het doel voor vandaag is een grote en kleine ronde te doen bij GVAC Trimlopen, goed voor 10,2km.
Tempo 10km/u. Op tijd er zijn om van te voren nog een warming up te doen, c.q. in te lopen.
Nou, tot nu toe aan alle voorwaarden voldaan.
Dorie staat al gereed in kort broek. Ik ook, maar niet in korte broek. Nee hoor, in lange broek, nog steeds, winterlegging nog wel. en mijn T-shirt met korte mouwen gaat ook nog over een shirt met lange mouwen. En nee, ik heb mijn handschoenen toch maar niet aan gedaan.
Aan de start staan wel heel veel korte broeken te glimmen in de stralende zon, maar ook veel blote armen. Ach, ik heb er geen last van. Net zo min dat ik last heb van de "warmte", want eerlijk gezegd, echt warm vind ik het nog niet.
Ik heb zelfs nog steenkoude handen. En dat ondanks die felle zon.
Ik heb zelfs nog steenkoude handen. En dat ondanks die felle zon.
Na de speech van Theo is het tijd om terug te tellen van 3 naar 1 en na "Start" vertrekken we.
Al snel sluiten we aan bij Noud en Anita. Tempo lijkt me wat ambitieus maar laten we maar eens zien waar dat ons naar toe brengt. Op kilometer 1 staat de digitale klok stil op 5:50 wat betekent dat we 10 sec. onder ons "schema" lopen.
Op "Wat doen we", antwoord ik Dorie dat we gewoon doorgaan. Het gaat immers lekker zo. We zien wel waar het schip strandt. Dat laatste denk ik overigens...
We volgen het tempo van Noud en Anita, 5:50 per kilometer, maar voor hen is dit al de 2e ronde. Voor Anita wordt het wat te zwaar en tussen kilometer 4 en 5 moet ze in de wandelpas. Terwijl wij onze weg vervolgen voel ik wel dat het tempo verder stijgt en na 5½km. probeer ik niet meer bij te blijven en er ontstaat een gaatje. Dorie neemt gas terug en Noud doet er nog een schepje bovenop.
Na de doorkomst op de baan gaan we een tandje of 5 terug in tempo. Maar of dat op tijd is...
Opnieuw op het 1 kilometerpunt is de snelheid drastisch terug gelopen. Zo ook de energievoorraad. Linksaf door het Oeienbosch en ik merk al dat ik even moet resetten. Op het 2-kilometerpunt van de kleine ronde geef ik aan dat ik even moet wandelen. Dorie loopt door, in eerste instantie nog denkend dat ik een grapje maak, maar nee hoor, eventjes herpakken.
Terwijl Dorie alleen verder gaat, wandel ik het stuk tot aan de Moormanlaan om vandaar af weer in lichte draf door gaan. Meer dan een uitlooptempo is het niet, maar altijd vlugger dan wandelen. Intussen voel ik ook een blaar opkomen onder mijn linkervoet.
Ik heb voor de kleine ronde verder geen referentiepunten en weet zo niet hoe ver ik nog te gaan heb en op welk tempo ik nu ga.
Uiteindelijk heb ik op de meet met een eindtijd van 1u03:13 maar liefst 2 minuten en 13 seconden toegegeven op Dorie. En dat over een afstand van slechts 1,9km., en dat is toch best wel veel.
Ik hoef nu niet uit te lopen want dat heb ik de laatste 2 kilometer al gedaan. Toch ben ik behoorlijk moe. Ik ben er stil van, merken ze in de kleedkamer al op. Maar ben desondanks niet ontevreden. Ik heb er gewoon bewust voor gekozen om die eerste grote ronde in een wat hoger tempo dan gepland te lopen. Alleen jammer dat ik de volledige rest afstand niet in een lager tempo kon afwerken. Maar dat komt nog wel. Vast en zeker. Volgende week in Hapert pakken we het sowieso anders aan. Dit was slechts training.
Het klinkt gek maar eenmaal thuisgekomen heb ik het nog steeds helemaal niet warm. En dat terwijl het zonnetjes nogal zomers te keer gaat. Aan mijn koude neus en handen merk ik daar dus helemaal niets van. Zouden mijn kolen dan toch in één ronde helemaal opgebrand zijn?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten