Ze zullen een keer wel gelijk hebben, die weervoorspellers. Regen, dat gaan we krijgen vanavond. En ja hoor, terwijl het weer een keer vroeg donker is geworden (de laatste tijd verheugeden we ons al op de lente met die steeds langer wordende daglicht-dagen) valt de regen er al met bakken uit. Het zou tot ver in de avond niet veranderen. Nou, leuk zo'n verwachting na zo'n kutdag op het werk. En dan wil je toch voor de broodnodige ontspanning gaan sporten, want dat is goed. Jaja...
In de kantine van GVAC blijkt ook wel dat lang niet iedereen het met die stelling eens is. Ik schat dat het aantal bikkels nog maar de helft is van wat er normaal gesproken staat te popelen om het roze tartan te treiteren. Toegegeven, ook ik heb een behoorlijk aantal keren hoopvol op het whatsapp bericht zitten wachten, maar Dorie is onverbiddelijk en bikkelhard en dus wordt het gewoon naar de training gaan, vanavond.
De verdeling is gemaakt en zoals gewoonlijk wacht groep 1, mijn groep, geduldig op de trainer. Marjolijn vindt het weer, terecht, niet geschikt om loopscholing te doen. Jaja, wat nu. De een stelt een training voor in de sporthal, Jo denkt meer aan rondjes lopen binnen in het sportcomplex en zelfs een keer theorie in plaats van praktijk maakt geen schijn van kans. We moeten gewoon naar buiten waar je naar de vogels kunt fluiten. Bah bah,wat een vies weer. Met liters tegelijk valt het uit de hemel. Na 2 rondjes warmlopen ben ik nog niet echt warm en na het 3e rondje "treinen", is het genoeg geweest. Tijd voor de kern.
Dat is vandaag een minutenloop.
We doen vandaag runs van telkens 1-2-3-4-5-5-4-3-2-1 minuten waar we beginnen met de eerste run "hard", 85% van de 6-minutentest de volgende run "harder", 90% van de 6-min.test en dan weer hard-harder-hard enzovoorts tot het einde. Tussen de runs 1 minuut wandelen.
Ik laat het klokken over aan Dorie met haar GPS-apparaat. Ik kan toch niet goed op mijn watch kijken en dus wordt het voor mij weer een loop op gevoel en proberen Dorie bij te blijven. We spreken ook niet af hoe snel hard "hard" is en hoe snel "harder". We zien het wel. De resultaten staan hieronder.
Naarmate de tijden langer worden wordt het ook vechten tegen de slechte conditie. Dorie heeft er echter totaal geen moeite mee. Terwijl ik al mijn energie concentreer naar mijn benen, klets Dorie er op los. Ook Lian, die met ons meeloopt, lijkt het weinig voor te stellen. Ik ben er stil van. Tijdens het uitlopen, tijdens de cooling down, in de kleedkamer, thuis.... Ik ben gewoon weer moe. En stijf.
Zondag wacht in Valkenswaard weer een zware strijd. Die heb ik tegen Dorie bij voorbaat al verloren, maar tegen mezelf wil ik die wel winnen door dit keer 3 rondes te gaan doen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten