Trimloop - Caubergtrail Valkenburg, 18km

Sinds de griep en de daarbij nog steeds voortdurende ademhalingsproblemen (ja, ik ben astma patiënt) zie ik best wel tegen die 18km. op. De doelstelling voor vandaag is dan ook om er met een gemiddelde van 9min./km over te gaan doen. We hebben het hier ook over de Cauberg, dus niet zomaar een trail. En 9min./km komt dan uit op 2u52. We zullen het meemaken.

Johan en Dorie zijn wat later bij mij dan gepland en dat weer dankzij een dronken vrachtwagenchauffeur die zijn vrachtwagen eventjes op zijn kant en dwars over de A67 had geparkeerd.  En dat betekent: omdraaien en via de Knegselse binnenweggetjes naar Veldhoven.
Daarna is het vlug naar Valkenburg waar we door een verkeersregelaar een ander parkeerplaats worden opgestuurd dan we gewend zijn. En dan blijkt ook nog eens dat we op de parkeerplaats zelf ook weer "verkeerd" staan. Nee, ook nu moeten we naar een ander deel van de parkeerplaats verkassen. De verkeersregelaar blijkt wat te fanatiek geweest te zijn want de gebruikelijke parkeerplaatsen moesten eerst vol zijn voordat we naar deze parkeerplaats van de Valkenier zouden moeten. Maar nu gaan we in ieder geval niet nog eens verkassen naar een andere parkeerplaats.

Op het start- en finishterrein is het al lekker druk. Het zonnetje schijnt lekker, de temperatuur is aangenaam en de sfeer is goed. Inschrijfnummers worden opgehaald en Johan maakt zich al op voor zijn start van de 30km. We ontmoeten Liesbeth en Anja die ook voor de 18km gaan en in de hal ook Joris, Angelo en Rob. Blijkbaar is Léon er ook maar die hebben we nog niet gezien.
We verzamelen ons nog even voor de start en nadat de heren vertrokken zijn gaan wij ons voorbereiden.
Voor de start laten we ons nog even digitaal vereeuwigen en meteen dat maar op Facebook gepost  en dan gaan we, na het oorverdovende kanonschot, op pad.



Dorie is ook niet in haar beste doen maar gaat toch voor de 18 om kilometers te maken en zal daarom toch bij mij blijven. Nu ja, ik had er eerlijk gezegd niets om gegeven om terug te schrijven naar de 9km maar oké, bij de 18km ga ik voor de 9min./km.
Het tempo van Dorie is al meteen hoger dan mijn aanvangstempo, wat sowieso altijd al lager is, maar amper een kilometer verder staan we al stil. Net als vorig jaar, omdat het hier opeens over gaat in een singletrack. Maar daarna begint het pas echt.

In het begin gaat het nog wel. Het glooit wel maar niet zo steil. We lopen langs het casino en dan verder het bos in. Dorie elke keer voorop en verderop even stilstaan om een foto van mij te maken. Zo ongeveer wat ik vorig jaar deed. Maar dan doemen de steile maar ook lange beklimmingen op. Nee,dat gaat moeizaam omhoog. Uiteindelijk volgt de afdaling. Een wel heel lange afdaling. Helaas ben ik daar vandaag niet helemaal op ingesteld en, stort ik me normaal gesproken helemaal omlaag, nu doe ik dat heel behouden.

Foto: Yvonne Silverentand

  Foto: Yvonne Silverentand

 

Als opeens een verzorgingspost opduikt check ik mijn horloge. We zijn amper 38 minuten en ongeveer 4,5km onderweg. Dat zou betekenen dat we nog wel 2 posten kunnen verwachten.
We vervolgen onze weg en na hetzelfde ritueel, omhoog en omlaag en als het te steil wordt, wandelend en af en toe uithijgen, komen we op verzorgingspost 2 uit. De 30km doet die blijkbaar 2x aan.

Verder op pad gaat het stiekem steeds moeizamer. Wat wil je als je daar niet voor getraind bent. Maar toch, ik kan er de dribbelpas nog steeds inhouden, behalve (steil) omhoog niet. Dan wordt de adem letterlijk afgesneden.

We komen aan bij de bekende steile bult omhoog over het weiland. Ik sta onder aan het draaipoortje als ik Dorie bij het draaipoortje boven aan zie arriveren. "Oh, zo groot was die voorsprong eigenlijk niet", denk ik bij mezelf. Nou, daar had ik het even goed mis. Vorig jaar liep ik hier bijna huppelend en flierefluitend naar boven. Vandaag is dat wel anders. Met 3x en misschien wel 4x stilstaan om weer op adem te komen, kost het me toch zeker 4 à 5 minuten om dit weiland te bedwingen. En al die tijd word ik dan gade geslagen door Dorie die uitgebreid en languit op een bankje op de top van de heuvel het tafereel onder zich gade slaat. Samen met 2 andere dames die het er zelf ook even van nemen. Als ik er dan eindelijk ook ben en eveneens plaatsneem op het bankje zijn er de fotomomentjes en dan gaat Dorie, goed uitgerust, alvast maar verder. We zitten op 13,5km en ze gaat nu meteen door naar de finish.Maar eerst nog even Johan aanmoedingen die nog passeert op de heenweg. Deze bult staat hem nog te wachten.

Foto: Yvonne Silverentand

Het dribbelen gaat nog steeds maar wel moeizamer en zeker als het wat omhoog gaat. Steeds vaker word ik ingehaald door andere 18km-trailers die ik nog niet eerder gezien heb. Mijn snelheid is duidelijk gedaald want ik kan me niet voorstellen dat zij opeens sneller gaan. En natuurlijk is daar ook weer de 139 tredend tellende trap. Yep, 3x moet ik even aan de kant om op adem te komen. Gelukkig ben ik niet de enige, als ik zo omlaag kijk. Vlak achter me komt GVAC-er Rob er ook aan en eenmaal boven is hij me ook zo voorbij. En dat terwijl hij met de 30km bezig is.



Als ik in de verte al de omroeper hoor is de finish nabij, alleen loopt het parkoers toch nog echt de andere kant op. Het is even doorbijten maar met het lage tempo goed vol te houden. Ook het laatste stuk over de weg naar de finish hoef ik toch niet te wandelen en aan de finish klok ik zelf een eindtijd van 2u41:19.



Zo... Goed moe maar niet uitgeput. Het valt me best wel mee. Zeg maar, goed onder controle gehouden en me niet gek laten maken. Toch ongeveer 9 minuten langzamer dan vorig jaar maar wel ruimt 10 minuten onder verwachte eindtijd. Dorie is in ongeveer dezelfde tijd als vorig jaar gefinisht, maar dat zou ongetwijfeld anders zijn geweest als ze niet telkens op mij had gewacht.
Er zijn geen medailles. Ik dacht dat ik die mee besteld had, maar nee, dit jaar zijn er helemaal geen medailles en ik had die blijkbaar ook niet kunnen bijbestellen. Vorig jaar was de 5e editie. Waarschijnlijk waren er daarom wel medailles.
Op Johan na is iedereen inmiddels gefinisht. Zodra hij ook binnen is gaan we met zijn allen nog even voor een GVAC-momentje. Behalve Léon dan. Die kunnen we niet vinden en mogelijk staat hij onder de douche.




Rest alleen nog omkleden en voor Dorie en Johan, douchen en dan begint de terugreis naar Brabant weer. Nog steeds is het mooi weer maar bijna thuis krijgen we toch even een licht buitje over ons heen.

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Stand = 157.130 Verbruik = 50kWh (-4) [7,1kWh/dag]
Oké

Gas:

Stand 31.756 Verbruik =57m³ (+3) [8,1m³/dag]
Al weer een winterweek die pas aan het einde wat milder werd. Ik ben die winter echt spuugzat. Het is dat de 21 maart al geweest is en dat de klok op zomertijd staat.... Echter de volgende Russische beer schijnt de Paashaas op te wachten. Ik hoop echt van niet. We wachten nog wel even af. 😒

Gewicht = 80,8 kg (0)
Je zou kunnen zeggen dat er niet veel veranderd is.😊

Trimloop - GVAC Trimlopen, 6,3km

Ik heb gisteren, net als na de vuurtorentrail in Ameland, weer pijn in mijn rechterheup over gehouden. Ook nu weer als ik een stap naar voren zet dan trekt het behoorlijk pijnlijk in mijn rechter heup. Toch sta ik vanmorgen hier weer aan de start van GVAC Trimlopen. En dat nadat ik gisteren nogal laat was thuisgekomen van een optreden van broer Thony met daarbij ook nog eens een korte nacht door de omschakeling van winter naar zomertijd. Het wordt dus weer een hele uitdaging vandaag...

Laat ik daarom maar eens heel rustig starten. Die eerste kilometer bevestigt de rustige start en nummer 2 is altijd al wat sneller als de damesgroep voor me al is afgedraaid op het 3,9km. parkoers. Gezapig loop ik richting Knegsel in de volle zon. Misschien had ik die handschoenen toch niet nodig? Pfff... eigenlijk heb ik geen zin om hier nog een extra ronde te doen vandaag en vanaf het 3km-punt besluit ik het maar weer bij 1 ronde te houden en dus: gas er op. Niet gek doen, alleen een klein tandje bij als ik iets verderop Joop zie lopen. "Alles onder controle?", check ik voor alle zekerheid en hij bevestigt dat het in orde is, alleen weer een te hoge hartslag. En dus kan ik gewoon weer verder richting Anita die een heel eind voor me loopt. Langzaam daal ik op haar neer en op ongeveer 4,5km waar het fietspad en bospad kruist ga ik haar en haar medeloper binnendoor voorbij. Op naar de volgende gast die ook wel een heel eind voor me loopt.

Ik loop intussen wel op de top van mijn adem, 2 op 2, en dat met nog 2 km. te gaan. Lijkt me wel goed voor mijn longen als ik ze eens flink laat werken. Eens zien hoe lang ik dat volhou. Op het 6km-punt ga ik ook deze loper voorbij en Jan schrijft uiteindelijk een eindtijd van 37:45 op mijn tijdbriefje. Toch mooi net de 10km/u gehaald. Moet ik er wel bij vermelden dat ik hardnekkig een afstand van 6,35km aanhoud omdat ik dat een keer (zelfs 2x) gemeten heb met een meetwiel.

Vrijbuiters - training en de "Landelijke Opschoonmaakdag"

Het is vandaag de "Landelijke Opschoondag" en daar dragen de Vrijbuiters ook een steentje aan bij. Nou ja, fysiek niet iedereen. Zo hebben Riet en ik al aangegeven om de training niet op te geven voor deze opschoondag. Wel is Johan er vandaag bij om e.e.a. te organiseren. Ook komt er vlak voor 11uur nog iemand op bezoek in een auto met Belgische kenteken. Die hoort blijkbaar tot de organisatie want hij heeft ook de grijpers bij zich waarmee troep van de grond kan worden opgeraapt.

In ieder geval ben ik er vandaag best wel vroeg, tenminste, om 10 voor 11 staan alleen nog de auto's van Herman en Dorie er en zijn Jos en An net voor mij gearriveerd.

Riet en ik zijn de enigen die de training gaan doen. Carla en Monique zijn er ook niet en Hans zal voorlopig niet meer komen, schat ik in. Van de wandelaars ontbreekt Gertmaine en is André in Zandvoort aan de wandel, daar waar ik vorig jaar op zondag nog de Circuitrun deed. Nee, dat zit er dit jaar niet in door andere drukke bezigheden (Vanavond naar een optreden van broer Thony en dus laat in mijn bed en met de omschakeling naar zomertijd ook nog eens een kort nachtje met logé in huis, nee, dat gaat hem niet worden om vroeg met de trein al richting Zandvoort te moeten gaan.)

Ik voel meteen al dat ik toch iets te warm ben aangekleed. Nu ben ik de hele week amper buiten geweest en met het ijzige Ameland-weekend nog in mijn achterhoofd heb ik me toch maar nog steeds winters gekleed. Nou ja, iets uittrekken is nog altijd gemakkelijker dan iets willen aantrekken wat je niet bij je hebt.

Alles bij elkaar lopen we veel en doen we niet zo veel aan oefeningen. Heb ik vandaag niet zo veel zin in en Riet vindt dat ook opperbest. En zo doen we alleen maar de oefeningen op stop 2 en voor de rest wat dribbelen en zo nu en dan wat wandelen. Intussen klaag ik steen en been over de gang van zaken op mijn werk. Niet zo zeer om er over te klagen maar meer om het van me af te kunnen praten.

Onderweg komen we meer mensen tegen met plastic zakken die duidelijk ook aan het opschonen zijn. Ook Rien die in gevecht is met een stuk dakleer. Terwijl Riet hem behulpzaam is met het inpakken van dat stuk dakleer, duik ik het bos in omdat ik daar ook plastic rommel heb zien liggen. En zo hebben we beiden toch onze bijdrage gedaan aan deze opschoondag.

Als we bijna weer terug bij af zijn vraagt Johan of we nog even willen doorlopen naar Jos. Die is blijkbaar verderop nog fanatiek aan het vuil rapen maar hij moet toch echt weer langzaamaan terug naar onze kantine. Het duurt echter nog even eer we hem in het vizier hebben en eenmaal gevonden sturen we hem richting de kantine. Wij doen dat weer in dribbelpas.

Op het eind nog even wat rek- en ademhalingsoefeningen en dan is het toch al 12uur.

De Endomondo-app heeft 6,64km geregistreerd. Dat scheelt blijkbaar toch een kilometer of 2 als we de oefeningen over slaan.

Bij de koffie is er vandaag vlaai, afkomstig van de organisatie van de "Nationale Opschoondag", denk ik...

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Stand = 157.080 Verbruik = 54kWh (0) [7,7kWh/dag]
Oké

Gas:

Stand 31.699 Verbruik =54m³ (+7) [7,7m³/dag]
Denk je dat het eindelijk lente gaat worden (we naderen immers de 21 maart al!) komt de Russische beer opnieuw op bezoek. Temperaturen van onder het vriespunt, op zaterdag zelfs landelijk de hele dag en met een harde, in het waddengebied zelfs tot stormachtige oostenwind, die de gevoelstemperatuur richting -15ºC opdrijft. Ook overdag. Tja dan zal het gasverbruik weer de verkeerde kant op gaan. En dat is dan ook precies wat er de afgelopen week is gebeurd. 😒

Gewicht = 80,8 kg (+0,4)

Voordat ik afgelopen vrijdag voor een weekendje Ameland vertrok, toch maar eens even op de weegschaal gestaan met als resultaat: 80,8kg. Teruggekomen van Ameland en om 17:00u, dus niet op het vaste tijdstip van 07:00u, gewogen en wederom met 80,0kg als resultaat.
Ik had het graag wat minder gezien maar een weekendje uit is er toch ook één om aan te komen en niet om af te vallen..... 😊

Weekoverzicht - week 11

Weekoverzicht 12 t/m 18 maart

Zondag: Vuurtorentrail Ameland: 10km (i.p.v. 18km) in 1:16:48 (netto) =7,81km/u =7:49min/km

Dat was alles....

Trimloop - Vuurtorentrail Ameland: 10km

Op de 3e dag dat we hier in Ameland zijn is het de beurt aan mij om te trailen. Alhoewel ik me heb ingeschreven voor de 18km ga ik die vandaag toch niet doen. In plaats daarvan heb ik mijn startnummer geruild met Reinier, die nu in mijn plaats de 18km gaat doen zodat ik zijn 10km voor rekening neem. Dat overschrijven op naam gaan we niet doen. Zonde van die extra € 2,50. We weten immers van elkaar wie wat doet.

Het is dit weekend zeker niet mijn weer. De Russische beer doet voor de 2e keer dit jaar ons land aan en juist op het moment dat wij hier in Ameland zijn neergestreken. Vanaf vrijdag is de temperatuur al drastisch gedaald en de wind enorm in kracht toegenomen. In de nacht van vrijdag op zaterdag geven de apps al aan dat de temperatuur 's nachts tot -4ºC daalt, maar bij windkracht 8 tot stormachtig voelt dat als -14ºC aan. Overdag is dat niet veel anders, behalve dat het wel overwegend zonnig is en de wind 1 Beaufort minder is. Voor zondag, mijn trail-dag wordt de belofte van -1ºC bij windkracht 5 niet waar gemaakt. Alleen de zon aan een wolkeloze hemel komt overeen met de eerdere voorspelling.

Ik heb daar al wel rekening mee gehouden en behoorlijk wat lagen kleding in mijn sporttas de Waddenzee overgebracht. En zo gaan onder de winterlegging naast dry-fit ondergoed ook nog een thermo-onderbroek met windvanger aan. Het bovenlichaam wordt beschermd door 2 thermoshirts waarvan 1 met windvanger, mijn Nike winter longsleeve en met mijn gele Jimjimiz windjack sluit ik de boel verder hermetisch af.

Op mijn hoofd de standaard cap, maar die gaat weer schuil onder een bivakmuts. Natuurlijk ook handschoenen die ik, in geval van nood, kan ombouwen naar wanten. Ik ben dus duidelijk een koukleum en dit moet me toch echt door die 10km heen brengen.

Aan de start check ik nog even de huidige weersomstandigheden: -3,1ºC, gevoelstemperatuur -13,3ºC windkracht 7 uit oost. 

Helaas lukt het niet om een screenshot te maken met mijn handschoenen aan en het aftellen voor de start is al begonnen, dus gewoon goed onthouden. In dit geval is dat niet zo moeilijk. 😰

Uiteraard start ik rustig. Ik heb niet voor niets geruild naar 10km. Nee, de ademhaling, of beter gezegd, de luchttoevoer is nog steeds niet goed sinds de griep van 6 weken geleden. Astmapatiënten dienen er rekening mee te houden dat ze na de griep er nog weken, zelfs maanden last van kunnen hebben. Daar weet ik intussen alles van.

Johan vergezelt mij tot aan het bos. Het gaat lekker gezapig, hoewel ik al moet oppassen dat ik door het gemak waar mee ik loop, niet stiekem harder ga. Die windkracht 7 van achteren dwingt me bijna om me niet aan mijn eigen schema te houden en dat is aan het begin van een loop voor mij altijd cruciaal. Als we het bos naderen zijn we al aan de 6 minuten. "Mooi", laat ik Johan weten, "dan is het van hieruit naar de finish in ieder geval geen kilometer meer." Een stukje verder keert hij om en ga ik alleen verder. Alleen achter de rest aan.

We gaan door het bos over smalle paadjes met veel bulten. Op en neer. En telkens loop ik vast tegen mijn voorgangers die de omlaag-snelheid niet kunnen vasthouden bij het weer omhoog gaan. Ik ben verplicht om enkelen voorbij te gaan wil ik niet elke keer stil komen te staan. Dat doe ik dan ook maar. Bij de vuurtoren stop ik even om er een foto van te maken en meteen gaat de dame die zo lastig voor me liep me binnendoor voorbij. Het zij zo. We komen in het duingebied, ook erg op en neer maar wel vol in de wind. Ik blijf wel achter die dame aan hangen. Niet vanwege de wind want daar blijf ik net zo veel last van ondervinden, maar wel vanwege het tempo. Ik mag gewoon niet sneller gaan, bang dat ik verderop stil kom te staan.

En zo hobbelen we op en neer tot het bij een wat langere en lastigere beklimming toch mis gaat. Zij moet even omhoog wandelen terwijl ik daar nog lang niet aan toe ben en dus moet ik er wel op en er over. Lastig, want als ik voorop loop, ga ik altijd harder dan ik zelf eigenlijk wil.

Dan zie ik  een man voor me lopen die in het startvak ook al voor me stond. Laat ik hem in de gaten houden. Dat ik niet te snel op hem inloop. Gemakkelijker gezegd dan gedaan. Door de stukken omlaag ben ik zo bij hem maar omhoog verlies ik wel weer een beetje terrein. Het pad is te smal om hem voor bij te gaan en eenmaal boven aan het duin stop ik weer om een foto te maken. Ben ik hem weer even "kwijt". Het lijkt me sterk dat we hier te maken hebben met windkracht 7. Hier op de top waait het zo hard dat ik zowat omwaai en dus vlug verder.

Bij het afdalen ben ik weer zo bij hem. Onder aan dit duin is de splitsing van afstanden. Ik kan me dit nog herinneren van 2 jaar geleden, toen ik niet mocht lopen en we hier hebben gewandeld. Wij moeten linksaf. De man voor me wordt nu vergezeld van een dame en hun tempo daalt. Het pad is breed en met de wind weer in de rug vind ik het wel genoeg en ga voorbij zonder daarbij mijn tempo echt te verhogen.
Het pad bestaat uit bevroren modder. De plassen en bandensporen worden daarom behoedzaam vermeden.

Ik maak plaats voor achteropkomende lopers. Het blijkt een jongedame te zijn met een begeleider die haar zo nu en dan fotografeert. Ze lopen voor me en de fotograaf sprint het duin op waarachter het Noordzeestrand ligt. Het zijn de laatste foto's die hij van haar maakt. Bij de strandopgang gaat ze alleen verder. Ik op bescheiden afstand er achter aan. Ik klok eenmaal op het strand 40:40. Dan zal ik hopelijk op de helft zijn.... Al lopend ook even een fotootje maken van het strand en die jongedame 😁.

Ik hoor nog iemand achter me lopen, vermoedelijk de dame die de heer tijdelijk vergezelde. Ik maak er geen race van. Als ze wilt komt ze me maar voorbij of blijf achter me hangen, mij ook goed. We hebben nu wel de wind vol in de rug. Dat neigt tot sneller lopen maar dat wil ik niet automatisch doen. In plaats daarvan spreid ik mijn armen om zo zoveel mogelijk wind te vangen. Ik maar kleine zuinige pasjes en samen met het harde strand zweef ik lekker vooruit. De jongedame voor me houdt haar hardloophouding aan terwijl ik al zwevend langzaam op haar neer daal. Uiteindelijk ga ik haar zelfs voorbij. Dat doe ik netje op een zijdelingse afstand. Nee, ik loop nog steeds mijn eigen race van 1u20.

Ergens op het strand staan 2 mannen met gele vesten en een paar mensen met honden. Het blijken deelnemers aan de Cani-trail en de gele vesten zijn mensen van onze verzorgingspost,aan de sinaasappelschijfjes die ze uitdelen te zien. Nee, geen behoefte aan. Het zand knarst sowieso al tussen mijn tanden en ik heb mijn eigen waterzak op mijn rug hangen.

We gaan richting duin waar we overheen moeten. Nog voor we er zijn haal ik weer een dame in die, volgens mij, met wat te grote stappen over het klapzand gaat. Met mijn kleinere stappen ben ik zo voorbij en ga ik voor haar de beklimming van het duin aan. Die is wel zwaar. Moeilijk begaanbaar en steil maar ach, ook dat is zo gedaan en ik heb opeens weer een stelletje voor me, een dame en een heer. De dame heeft blijkbaar meer moeite met dit stuk van het parkoers dan de heer en terwijl de heer boven op een top op haar wacht moet ik wel voorbij. Moet, want ze maakt speciaal plaats voor mij.

En dan verschijnen weer 2 dames voor me. "Nee, Jimjimiz, gewoon eigen tempo aanhouden, het is nog een paar kilometer", hou ik me zelf voor, maar het is wel fijn om die dames voor me in zicht te hebben zodat ik weet waar ik naar toe moet. Het zal niet de eerste keer zijn dat ik verkeerd loop. De dames wisselen hun koppositie om beurten af. Als dat gebeurt is dat op een top van een bult. En zo kom ik stiekem dichterbij en ook iemand achter me. Alleen merk ik dat ik sneller afdaal omdat ik de voetstappen achter me op eens mis. Als de voorste dame weer eens stopt om de kop te laten overnemen sluit ze pas achter mij aan. Ik loop nu in 2e positie en probeer de dame te blijven volgen. Maar aan het parkoers lijkt maar geen eind te komen. Voor mijn gevoel moeten we toch weer aan de rand van het bos zijn terwijl we juist de andere kant op lopen. De dame voor me roept iets naar mij,maar zonder mijn hoorapparaten en met een bivakmuts op weet ik alleen dat ze iets roept, maar wat??? Geen idee. Misschien wil ze me voorlaten of moet ik de kop overnemen. Beide wil ik niet en kan ik niet. Ik ben al lang blij zolang ik in haar buurt kan blijven.

Eindelijk zien we de rand van het bos en eenmaal rechtsaf op het pad gaan we de weg op, de terugweg naar de finish, waar de wind nu vol op kop staat.

De dame voor schakelt meteen bij en loopt langzaam bij me weg. Niet veel later gaat de volgende voorbij, de jongedame die zo vaak op de foto ging en meteen ook nog de dame die de heer vergezelde toen ik die passeerde. Het lange rechte stuk is bijna ten einde als ook de 4e dame me passeert.Het is de dame van het stel die telkens van kop wisselden en bij de laatste keer achter mij aansluit. .... En dat ik er even nog tegen aan moet want we zijn er bijna....! Jaja, de spieren willen nog wel maar die wind snijdt mijn adem helemaal af. Ik trek mijn bivakmut even helemaal omlaag om zoveel mogelijk lucht naar binnen gezogen te krijgen. Het 4-tal dames is intussen toch wel aardig op mij uitgelopen als ik mijn armen juichend voor de camera omhoog hou. Ik klok toch mooi 1u16:49 en dat is binnen de 1u20 waar ik voor ging. De werkelijk netto-tijd blijkt zelfs een seconde sneller. En 42e van de 71 en dat is niet verkeerd!

Jammer genoeg zie ik niemand van mijn loopmaatjes aan de finish. Ik kies maar voor de tomatensoep en bedank voor het alcoholvrij bier. Teruglopend naar ons huisje spreek ik nog heel even met de 2 dames die van kop wisselden en bedank ze voor het haaswerk. Helaas, bij gebrek aan hoorapparaten, kan ik hen niet verstaan.

Ellen en Reinier komen naar buiten om mij te zien finishen maar hebben mij blijkbaar nog niet verwacht. En Dorie en Johan zijn ook al onderweg om mij te zien finishen maar die heb ik ook niet gezien. Johan is intussen richting bos, mij tegemoet lopend, niet in de gaten dat ik al gefinisht ben. Uiteindelijk komt het allemaal wel weer goed. Ik heb gewoon 3 minuten te snel gelopen. 😁

En de medaille, die mag er wel wezen. Wat een mooie medaille en een kanjer!!

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Stand = 157.026 Verbruik = 54kWh (+3) [7,7kWh/dag]
Komt overeen met wat werd verwacht.

Gas:

Stand 31.645 Verbruik =47m³ (-39) [6,7m³/dag]
Een week die 10-20ºC warmer was dan vorige week. Dat is dan ook wel te merken aan het gasverbruik. De verwachte drastische verlaging. Hopelijk is de winter voorbij en gaat het ook minder waaien.

Gewicht = 80,4 kg (-0,4)

Oké, al weer. 😊

Weekoverzicht - week 10

Weekoverzicht 5 t/m 11 maart

Maandag: 3xRondje Zeels-Oost = 6,96km in 48:08; 8,7km/u = 6:55min/km
Dinsdag: Rondje Zeelst-Grasdreef(Meerhoven) = 7,33km in 48:02; 9,2km/u = 6:33min/km
Donderdag: Coopertest: 2.260m = 11,3km/u = 5:19min/km
Zaterdag: Vrijbuitertraining, 5,24km
Zondag: GVAC trimloop, 6,35km in 37:56 = 10,04km/u = 5:58min/km

De ronde van dinsdag, 2x over de Hovenring: Zeelst en Grasdreef (Meerhoven, 7,33km

Coopertest - uitslag

De uitslag, of beter gezegd, het resultaat van de Coopertest en wat dat voor de toekomstige training inhoudt, is binnen.
Zoals al eerder gezegd was mijn afstand over 12 minuten 2.260m.
Dit zijn de resultaten en dus weet ik wat me te doen staat:
(ik snap alleen niet waarom er Groep 2 t/m 6 staat, want ik zit in groep 1 😕)

De Vrijbuiters - training

Ik heb weer lang geslapen. Het is dat vrouwlief om 10 uur opeens koffie op het nachtkastje zet, anders was ik gewoon blijven doorslapen. En dan nog is het lang wakker worden en uiteindelijk weer haasten om toch op tijd bij de Vrijbuiters te zijn. En dan zit je natuurlijk ook weer achter een aantal slakken aan die ver beneden de maximum snelheid rijden. Maar op tijd ben ik wel, gelukkig.

Voor de training melden Riet, Dorie en Carla zich.

We gaan rustig weg, doen dynamische warming-up al lopende en pas bij stop#2 de warming-up oefeningen op de plaats. We lopen verder en in de bocht van het fietspad weer het bospad in richting blokhut. Onderweg wat oefeningen en dan weer verder tot aan de weg van Steensel naar Riethoven. Na wat oefeningen, paaltje-paaltje en dan dribbelend naar de 2e ANWB-paddestoel naar links.

Even wat oefeningen voordat we Dorie achterna gaan, nl. rechtsaf het bos in over wat minder gemakkelijk begaanbare paden. Echt trail achtig. Het pad kronkelt en wij zigzaggen daar nog eens overheen om de boomstronken en plassen heen. Stiekem doen we zo wel een aardig eindje, om uiteindelijk voorbij het kapelletje weer uit te komen. Richting kantine zien we een aantal auto's met mannen op het bospad staan. Nee, ze staan niet te piesen... Het blijkt dat ze hier met hun auto's door een grote plas water rijden, zien of dat wel lukt. Er staan al wel wat auto's die er al door heen zijn gegaan, gezien de moddersporen op de zijkanten en zelfs het dak. Van één van hen zitten ze onder de motorkap te morrelen. Die is misschien wel te nat geworden.

We blijven even kijken, maar erg spectaculair is het niet. Nee, we hebben spannendere taferelen meegemaakt, waarbij met een lier en een kabel een 4x4 tot aan de deur in het water stond.

Wij gaan nog even een stukje verder voor wat balansoefeningen en dan zit de training er al op.

We hebben toch 5,24km afgelegd, volgens de Endomondo-app, die naar mijn mening ook altijd te weinig aangeeft. Een standaard fout bij consumenten GPS-apparaten.

Bij de koffie nog appelflappen van Dorris.

En het weer van vandaag? Zacht. Een graad of 13 en door de windkracht 2 een gevoelstemperatuur van 10ºC. Dat scheelt wel heel veel met een week geleden, toen er ook nog een paar centimeter sneeuw lag.

Volgende week zijn Dorie en ik er niet bij. Dan zitten we weer in Amehoelaland voor de Vuurtorentrail.

GVAC baantraining - Coopertest

Het is vandaag de dag van de verschoven Coopertest.

Wij, van groep 1, mogen om half 8 als eerste van start, samen met degenen die de halve Coopertest, de 6-minutentest, gaan doen.

Eerst doen we een uitgebreide warming-up. Alleen dynamisch. Toch wel fijn want hoewel het wel warmer is dan een week geleden koelt de stevige wind (windkracht 3) toch behoorlijk af. De temperatuur is dan ook "maar" 3,5ºC en de gevoelstemperatuur ligt zelfs op 0ºC. Omdat het vorig week een week lang zo snijdend koud was, voelt het nu niet meer zo koud, maar eigenlijk is het toch nog best koud, als ik eerlijk ben.

5 Minuten voor het uur "U" wordt er gestopt voor een plaspauze, speciaal voor de mensen die hun zenuwen niet goed kunnen bedwingen, denk ik dan. Het is immers toch maar 12 minuten wat we gaan doen.

Als Marjolijn heeft afgeteld van 3 naar 1, is het GO....

De start neigt altijd naar een wedstrijdloperstart maar laat ik me maar inhouden, denk ik. Toch is die 100m al precies in 30seconden, dus 12 per uur. Ik volg gewoon "rustig" de mensen voor me. Nou, die eerste ronde gaat precies in 12 per uur. Dat ga ik echt niet volhouden. Intussen is Wendy mij voorbij gelopen, wil ze wat kletsen met de mannen voor me, maar die willen zich concentreren op het lopen en willen niet kletsen. Of ze tegen mij mag kletsen? vraagt ze als ze zich weer terug laat zakken, maar ach ze laat zich maar verder afzakken tot achter mij. "Ik heb niets gezegd hoor...", laat ik haar nog weten.

De 2e ronde is al een stuk langzamer gegaan en Wendy besluit me voorbij te gaan. Of ze mij moet hazen? "Nou,dat mag, maar ik kan jou toch niet bij houden", is mijn antwoord. En ik heb ook wel gelijk want ik kan haar ook echt niet bijhouden. Ze loopt bij me weg terwijl de 3e ronde nog langzamer gaat. Niet dat ik me dat besef want ik druk alleen mijn klokje in terwijl ik niet kijk. Daar kom ik dan ook pas na de test achter. Nog voor de 3e ronde ten einde is heeft de 6-minuten fluit al geklonken. Dan heb ik meteen een idee waar ik ben, halverwege de Coopertest. Die 4e ronde hou ik nog mijn tempo vast maar daarna is het de laatste volle ronde die ik zal gaan afleggen en daarom gooi er weer wat energie in. Ik heb de 5e ronde al volbracht als het laatste-minuut-fluitsignaal nog niet geklonken heeft. Dat is gunstig. Dan zit het er dik in dat ik de afstand van mijn vorige Coopertest (2.190m) ga verbeteren. En jaar hoor. Ik ben de 2.250m al voorbij als de fluit gaat. Ik pas 13 stappen af naar de pion op het 2.275m-punt. Als dat stappen van een meter zijn, dan heb ik dus 2.262m afgelegd. Ik maak er een mooi rond getal van en geef Marjolijn door dat ik 2.260m heb gehaald. Toch 70m meer dan de vorige keer op 30 november 2017. 

Wendy is precies op 2.300m geëindigd terwijl ze de vorige keer nog achter mij stopte. Die is er dus meer op vooruit gegaan dan ik.

We lopen na de test in uitlooptempo nog 2 rondjes over de sintelbaan en dan is er nog de cooling-down die we binnen doen. We zijn vandaag lekker vroeg klaar. Ondanks dat ik in de kleedkamer nog met Henk S. de Korziaan bespreek en ik daarna op de baan nog de finish van de 8-uurs groep Coopertest bekijk ben ik uiteindelijk nog voor 9 uur al thuis. Dat is wel heel erg vroeg voor een baan training. Maar wel lekker.

En als ik deze Coopertest vergelijk met die van 1 december 2016, dan blijk ik toen 10m meer te hebben gelopen maar is het verloop van die Coopertest nagenoeg gelijk aan die van vandaag.

Best wel grappig.

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Stand = 156.972 Verbruik = 51kWh (-1) [7,3kWh/dag]
Ondanks dat de stand bijna een dag later is opgenomen scheelt het maar 1kWh met de vorige week, maar toen waren we wel 2 en een halve dag niet thuis. Volgende week zal het verbruik wel weer normaal zijn verwacht ik.

Gas:

Stand 31.598 Verbruik =86m³ (+15) [12,3m³/dag]
Ook voor het gas geldt dat de stand bijna een dag later is opgenomen en dan toch nog het hoogste verbruik sinds,ik weet niet meer hoe lang. Dat zou ik moeten opzoeken. Maar de reden is dat het de afgelopen week snijdend koud is geweest. Temperaturen die 's nachts zelfs tot -10ºC daalden en de wind die in het Zuiden tot kracht 5 aanwakkerde en daarmee de gevoelstemperatuur tot -17ºC bracht. In het Noorden was dat zelfs nog lager. Deze kou heeft tot zeker vrijdag geduurd en vanaf zaterdag hebben weer een normale winter terwijl op zondag de dooi zijn entree weer heeft gedaan.
M.a.w. het hoge verbruik is nog wel te verantwoorden. Volgende week zal het toch wel drastisch minder moeten zijn, vind ik.

Gewicht = 80,8 kg (-0,9)

Oké

Weekoverzicht - week 9

Weekoverzicht 26  februari t/m 4 maart

Donderdag: baantraining GVAC, 400-tjes en 600-tjes. ipv vanwege extreme kou afgelaste Coopertest.
Zaterdag: Vrijbuitertraining in de sneeuw met alleen Riet


Een vrij passieve loopweek, dus. 😒