Afgelopen donderdag werd ik wakker met een enorme benauwdheid. 2-3x ademhalen voor 1x lucht. Zo ongeveer voelt het. En het blijft maar, wordt niet minder. Ik app voor alle zekerheid alvast naar Rik voor aanstaande zondag. Als ik me dan ook zo voel zal ik wel meegaan maar waarschijnlijk slechts starten op de 5km. Ik wil absoluut geen herhaling van de Ohm trail.
Gelukkig wordt het gaandeweg de dag wel wat beter al duurt het wel tot in de middag.
Waarom dit oud nieuws?
Omdat ik vanmorgen weer met het hetzelfde gevoel wakker ben geworden. En weer is het mooi weer, oftewel schijnt het zonnetje al vroeg volop. Zou het dan toch daar aan liggen, ondanks dat ik van de warmte zelf niet zo veel last heb?
Ik meld vrouwlief alvast dat het wellicht tóch een 5km gaat worden vandaag...
In afwachting van Rik ga ik alvast verkennen hoe het buiten is. Man, man, zo warm had ik het nog niet verwacht zo vroeg in de ochtend en het is pas 9 uur geweest.
Het is tegen kwart voor 10 dat Rik arriveert en hij is vandaag ook niet op zijn best. Net als ik wat last van benauwdheid en de sporen van een feestje van de avond tevoren. We zullen wel zien hoe het in Sint Oedenrode gaat uitpakken en of de 10 dan wel de 5km gaan doen.
De weg naar Zwembadweg volgen met de pijltjes van Fortuna terwijl de navigatie ons echt de andere kant op sturen. De weg komt me bekend voor dus we zitten wel goed maar de navigatie zegt toch echt dat we om moeten keren. Wij blijven de pijlen volgen, behalve als we tegenover de speeltuin linksaf een parkeerplaats worden opgestuurd. Nee, dichterbij is nog een parkeerplaats en als die vol is dan keren we wel om. Maar op de bedoelde parkeerplaats is nog wel plek voor 200 voertuigen, dus dat is geen enkel probleem en daarom rijden we nog rond op zoek naar een plek in de schaduw. En dan is het nog maar een klein stukje naar de inschrijving en naar de kleedkamers.
Het weer is intussen wat anders geworden. Nog steeds mooi maar minder zonnig, wat meer bewolking wat meer wind. Het voelt een stuk aangenamer aan. Zo aangenaam dat die 10km al weer begint te schijnen.
Terwijl Rik in de kleedkamer nog in gesprek blijft met Eric, inhaleer ik alvast wat anti astma medicijnen en ga vast inlopen. Inlopen voor mijn longen dan wel te verstaan. Wanneer ik minimaal een kilometertje rustig dribbel dan lijkt het alsof mijn longen alvast worden "wakker" gemaakt en gaat het doorgaans met de trimloop zelf een stuk gemakkelijker. Dat gaat dan wel steevast met een paar keer kokhalzen gepaard maar dat kan ik beter nu hebben dan bij de trimloop.
Terwijl we ons gereed maken voor de start zien we de andere GVAC-ers, William, Anita, Piet, Evelien en Gaby en nog wat andere bekenden uit de loopwereld. Evelien zal wel gaan vlammen hier en dat bevestigt ze ook met een knikje. Maar behalve William gaan zijn dan ook voor de halve marathon. Ze starten dan ook om 11uur en wij volgen 10 minuten later.
Zoals altijd start ik rustig, kleine pasjes, op mijn ademhaling lettend, terwijl iedereen me al voorbij gaat. Rik sluit al meteen niet aan. Ik ga blijkbaar al te snel weg wat min of meer toch een waarschuwing is voor mezelf.
Als we aan het einde van de weg linksaf slaan begint de eigenlijke ronde waar GVAC-fotograaf Peter ons staat op te wachten. Na een kilometer loop ik, vreemd genoeg, al in hetzelfde tempo als mijn voorgangers die me niet voorbij zijn gegaan. Het duurt dan ook niet lang of ik heb de eerste al te pakken. Blijft altijd uitkijken dat ik in dit vroege stadium niet meteen "te snel" ga maar de volgende wordt al opgeraapt. Die zijn blijkbaar toch te snel gestart.
Ik zie de 1e van de 5km al terug komen van hun keerpunt. Het is GVAC-er William die nu al met een flinke voorprong voorbij komt. En ik ben nog niet eens aan de 2km.
Ik ben al even naast een dame in het oranje komen lopen maar die wil niet gepasserd worden en snelt vooruit. Oké, ik ga niet racen,denk ik bij mezelf en op het keerpunt van de 5km keert ze om. Oh, daarom...
Het is nu wel een stuk rustiger achterin en ik zie de lopers voor me met grote onderlinge afstanden. Ik loop zuinig, snij de bochten strak aan, bij haakse bochten zelfs even door het zand naast de weg. En zo pik ik nog wat lopers op. In de verte zie ik nog een duo, heer in geel en dame in wit en ook daar loop ik op in maar meer omdat ik ook bij de grote bochten de binnenbochten neem en zij gewoon overal links blijven lopen. De man in geel moet lossen en even later hop ik er over heen.
De dame neemt beduidend snel afstand van de man in geel maar ik kan volgen en heel langzaam kruip ik er naar toe. Als we halverwege zijn loop ik bijna op haar hielen als ze opzij gaat om mij te laten passeren. "Nou nee", laat ik haar duidelijk weten, "ik blijf gewoon echt mijn tempo lopen hoor!", en ze blijft even naast me lopen, maar wel alsof het haar geen moeite kost.
Ze gaat weer voor me lopen of ik achter haar, net hoe je het bekijkt. Het bordje 6km verschijnt rechts in het gras en opeens demarreert ze. Ze slaat een gat van een meter of 10 en loopt daarna langzaam weg. Niet dat ik haar meteen achterna ga, dat is nog veel te vroeg voor mij, maar ik wil het gat toch ook niet zo snel zo groot laten worden, dus ik volg op bescheiden afstand.
We slaan rechtsaf en dat is dat saaie lange stuk over het fietspad. De wind staat hier schuin op kop tegen en heel in de verte herken ik aan de mensen in het oranje dat we daar weer rechtsaf mogen, terug richting de finish. Maar het is een kolere eind en ik ben blij hier rechtsaf te mogen met nog geen 2km voor de boeg.
De dame in wit gaat voortvarend. Ik zie haar in de verte nog een ander dame oprapen. Op de laatste 2km hoef ik niet mee zo voorzichtig te zijn met mijn energie en ik probeer ook naar die dame toe te lopen. Op een paar honderd meter voor de finish ben ik al tot op een metertje of 2-3 genaderd maar dan gaat bij haar de turbo erop. Dat kan ik niet beantwoorden en het enige waar ik nu nog aan denk is zo snel mogelijk de finish halen.
Ik klok op de mat 1u04:34. De (bruto) wedstrijdtijd is met 10 seconden meer 1u04:44, 9 seconden achter de dame voor me en al 25 seconden na de dame in wit.
Gelukkig ben ik ook nu opnieuw snel hersteld. Dat is een goed teken.
Het wachten is op Rik en de eerste 2 van de halve marathon zijn al binnen. Als de nummer 3 ook al in aantocht is, is Rik ook al in zicht. Ook hij heeft intussen de man in geel ingehaald. Die was dus duidelijk wat te hard gestart. Uiteindelijk blijft Rik de nummer 3 van de halve marathon nog net voor. Eindtijd 1u13:55 bruto en daar mag voor netto zo'n 10 seconden worden afgetrokken.
We halen ons herinneringsplantje op tegen inlevering van ons startnummer. Dan is het toch wel jammer als je nog gebruik zou willen maken van de waardecheque op de achterkant van het startnummer. Na even op adem te zijn gekomen en omgekleed gaan we maar direct terug naar huis.
Ik ben wel tevreden, Rik niet bepaald.
2 Dames van GVAC zijn op de halve marathon als eerste geëindigd: Evelien bjj Vsen+ en Anita bij de V45+ maar die podia hebben we helaas gemist.
En op de 5km is William met afstand ook op de hoogste trede beland.