Trimloop - Veldhoven 10 Miles (~5mijl)

Afgelopen donderdag een behoorlijk stressmoment gehad met als gevolg dat elk akkefietje nog meer stress opleverde. Dat heeft duidelijk zijn uitwerking op mijn welzijn, mag ik wel zeggen.
En ook vanmorgen is dat al weer merkbaar, druk op mijn borst en benauwdheid, lichtelijk misselijk en geen honger. Daarentegen toch maar wat eten naar binnen gefrot want eten moet nu eenmaal.
De sporttas wordt al helemaal in gereedheid gebracht als ik eerst op verjaardagsbezoek ga van Marcia, Jochem en Holly. Op tijd weer vertrokken om ook weer ruim van tevoren op het strijdtoneel aanwezig te kunnen zijn.

Daar zit Rik al te wachten. Hij is er al een half uur en het is nog helemaal niet druk. En het blijft lang rustig. Er is heerst helemaal geen nerveuze drukte die je verwacht voor de start van een wedstrijd. Zouden er deelnemers hebben afgezegd door de warmte?
Ik haal mijn nummer op en neem op het bankje plaats naast Rik.

Intussen komen allerlei ander lopers bij ons bankje bij ons op bezoek.
Een half uur voor de start gaan we ons toch maar omkleden, ik puf alvast en we brengen de tassen naar de tassen bewaking. Ik moet even een stukje inlopen om mijn longen alvast "wakker" te krijgen. Kunnen we meteen wat van de temperatuur proeven, die ons zo meteen te wachten staat.

We maken nog een selfie voordat we naar de start gaan. We zien ook Jo even.  Of ik Rik aan da hand wil nemen want anders komt hij niet vooruit... Jo weet zeker niet dat ik de laatste tijd ook helemaal niet vooruit te branden ben...
En dan wordt er afgeteld voor de start.

Samen met Marique en Mark van Fit With Friends Samen met Gemma en Rik

Natuurlijk zitten we helemaal achter in het veld maar de dames Joke, Elise, Gonnie en Gemma ga ik al binnen de 100 meter voorbij en als het veld samengepropt wordt op het sintelpad sluit ik daar achter aan. Het loopt heel gemakkelijk of we gaan tergend langzaam, in ieder geval heb ik het gevoel met 2 vingers in mijn neus te lopen. Als we het bredere fietspad opdraaien en voorbij de rotonde de brede starten op gaan is het aanpassen van de snelheid. Het 1km-bord passeren we en ik ga duidelijk te snel. Nog onder de 6:30 terwijl een 1e kilometer minimaal met 6:45 mag worden afgelegd. En dus gaat er een tandje af. Ik sluit me bij een aantal dames voor me aan. Niet inhalen.

Ik heb het parkoers bestudeerd, hoewel dat geen reet voorstelt maar het gaat me meer om waar ik de kilometerpunten kan verwachten. Intussen loop ik "zuinig". Neem overal de binnenbochten. De dames voor me doen dat niet en telkens als zij de buitenbocht nemen en ik binnendoor dan ga ik ze voorbij en op snelheid passeren ze mij weer.
Op 3km zie ik Patrick voor me lopen, druk babbelend met zijn loopmaatje. Heel langzaam loop ik op hem in en op 4km ga ik voorbij. Ik check mijn klokje om te zien of ik niet te snel ga. Misschien wel. Ik zit op het tempo wat ik ook in Sint Oedenrode, vorige week liep. Alleen was het toen 2 kilometer langer,dus dat moet te doen zijn.

Aan het einde van de Moormanlaan draaien we de verharde weg op om even later weer terug het bos in te gaan. We zijn op de terugweg en het gaat hier wat op en neer. Het gaat mij even niet zo soepel. Of het ligt aan dit pad want met de dames voor me gaat het net zo. Ook hun tempo zakt in en 2 ga ik voorbij.

Ik weet dat er voorbij het 5km. punt een drankpost staat maar daarvoor al gaan een paar van die dames wandelen. En zo toch al weer 4 voorbij. Heel vreemd... Bij de drankpost neem ik, ondanks mijn waterrugzakje, toch een verse beker water van André aan begin aan de laatste etappe, rechtsaf en dan over de Knegselseweg op de terugweg. Patrick is intussen al weer langszij gekomen en onderwijl hebben we nog even de route doorgenomen: "...tot aan de rotonde en dan een U-bocht weer terug tot aan de achteringang richting atletiekbaan..."
Intussen gaat mijn ademhaling steeds sneller en ik moet weer terugschakelen, of beter gezegd, dat gaat al automatisch. Patrick loopt op me uit.
Ik weet dat ergens bij Box de 7kilometer staat maar het kost me al veel moeite. Voor me gaan lopers wandelen en ik ga ze voorbij in mijn toch al lage snelheid. Even later komen ze mij weer voorbij. Dat herhaalt zich een paar keer.

Eindelijk is daar het 7km-bord. Nog een dikke kilometer.
Terwijl ik richting rotonde loop zie ik aan de andere kant van de weg mijn voorgangers. Ik zwaai naar Kitty, ik zie (Fit-With-Friends) Mark en ook Patrick al lopen. Heel even ga ik in wandelpas. Even wat ademhalen en na een paar passen weer aan de gang. Het gaat steeds moeizamer. Iedereen haalt me weer in, inclusief al die wandelende dames. Eenmaal gekeerd bij de rotonde moet ik dat hele stuk ook weer terug. Wat is dat stuk opeens lang. Ik zie Gemma die nog op de heen weg is en op moment dat ik rechtsaf richting baan kan passeert Rik aan de overkant.

Maar mijn ademhaling gaat erg moeizaam en op het fietspad ga ik toch nog even wandelen. Beter nu dan op de baan, denk ik nog, terwijl weer een paar dames mij voorbij gaan.
Eenmaal op de baan strompel ik naar de finish. De snelheid is inmiddels ver onder de 8km/u.
Ik ontvang mijn allereerste Veldhoven-10-Miles-medaille en een flesje water.

Ik ben helemaal buiten adem in ik zoek een plekje op het gras en in de schaduw om op adem te komen. Maar dat gaat wel even heel wat tijd kosten. Ik zie Rik binnenkomen, wat rondlopen en uiteindelijk naar me toe komen. Ook Mary komt erbij. En ik blijf maar hijgen. Precies zoals na de Ohm-trail. Ook nu ben ik niet aanspreekbaar en heb alle moeite om met ademen lucht binnen te krijgen. Ik check mijn horloge hoe lang het duurt en pas na 20 minuten begint het wat te verbeteren maar het duurt toch alles bij elkaar een half uur eer ik weer aanspreekbaar ben.
Die 5 mijl waren toch net een kilometer te lang, zo lijkt het.

De medailles en op de achtergrond, recht zit ik, op het gras op adem te komen na de finish.

Na het omkleden ga ik direct naar huis. Het is stiekem al bijna 8 uur en over een uur ga ik met Danny mee naar het feest van Louis in Valkenswaard.

Foto's zijn van Peter Kramer en Igno van de Woude