Na weer een paar gemiste zaterdagen ben ik vandaag weer van de partij. Om kwart voor 11 rij ik het bospad al in en ik zie meteen Germaine al zitten in de bordeaux-rode Clio. Behalve de Peugeot van Herman staat er ook een zwarte Citroën Picasso. Die zal wel van Hans zijn. Wellicht zijn blauwe ingeruild voor een nieuwere. Mis. Blijkt gewoon gezichtsbedrog. Het is nog steeds dezelfde Picasso. Alleen van Hans en Herman (en Tiny) is geen spoor te bekennen. Daarom kruip ik maar even bij Germaine in de auto, in afwachting van de rest.
Die komen allemaal best wel laat opdagen.
Herman, Hans en Tiny blijken al een verkenningswandeling gedaan te hebben. Ze komen tot de vervelende conclusie dat het in het bos wemelt van de eikenprocessierupsen.
En Hans heeft er in zoverre al ervaring mee gehad dat hij al weet dat hij die niet gaat opzoeken.
We besluiten daarom het bos maar te vermijden en de training dan maar op de openbare weg te gaan doen, op het fietspad langs de Locht. Dat gaan de wandelaars ook doen.
Nu heb ik uit voorzorg tegen al dat stekend ongedierte toch al een lange legging en een longsleeve aan gedaan maar daarmee zou ik sowieso de eikenprocessierupsen niet mee uitdagen.
En dan starten we maar richting Steensel. Een paar honderd meter verder dan wat eerste oefeningen om dan weer de weg voort te zetten. Ook nu weer lopen Herman en Carla ver vooruit en kan ik ze toch weer niet bij houden. Maar op gegeven moment stoppen ze. Verderop het fietspad zijn de eiken naast het fietspad ook vergeven van de rupsen.
We besluiten over te steken en weer terug te lopen. Onderweg steken we even over om toch weer wat oefeningen te doen. We gaan verder tot aan nummer 123 wat met grote cijfers in het weiland staat. De bedoeling is dat we hier het weggetje inslaan en dan deze weg vervolgen om uiteindelijk weer op de Turfweg uit te komen. Maar amper 50 meter afgelegd zien we aan de kant van de weg al eiken met puisten van kluwen rupsen. Dat gaat nog wel, maar als we omhoog kijken zien we hoog boven ons ook al allerlei zakken met rupsen hangen. Nee, dat gaat hem niet worden en we gaan weer terug en dan maar weer over het fietspad richting Turfweg. We mogen nu best wel een stukje wandelen. Het is best saai zo. Uiteindelijk besluiten we toch nog een eindje door te lopen en dan linksaf het bos in, het dennenbos wel te verstaan, tot aan het grote bospad en zo langzamerhand terug naar onze kantine. Daar doen we nog even wat oefeningen om de training af te sluiten.
Toch hebben we stiekem nog 4,79km afgelegd en zijn we bijna 56 minuten actief geweest.
Tijdens de training hebben we ook nog even stil gestaan bij de Berenklauw. De plant die de laatste tijd ook weer in het nieuws is vanwege de verschrikkelijk grote blaren die je er van kunt oplopen. Gek genoeg vertelt Herman dan hij, in zijn jeugdjaren, die stelen juist gebruikte om er blaaspijpjes van te maken en hij demonstreert ook even welk deel hij gebruikte terwijl hij de grote bladeren opzij duwt en de stelen laat zien. En wij zijn al bang om ze überhaupt al aan te raken.
Navraag op internet leert wel dat het niet zo zeer geldt voor de gewone berenklauw maar wel voor de reuzenberenklauw waarvan het sap wel grote schade aan huid en ogen kan veroorzaken, tot blindheid toe.
Volgende week is de Veldhoven 10 Miles en dan weet ik nog niet of ik kom en als ik kom dan zal ik alleen komen om te wandelen omdat ik diezelfde dag nog zal meedoen aan de 8,2km. Herman doet misschien wel mee met de wandeling van de 10 Miles.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten