Hoe komen we hier nu weer terecht? Geen idee.
Maar ik vond deze loop in de hardloopkalender van Piet van der Nat en omdat het de 40e editie was van de stadsloop in Kerkrade en ter ere daarvan het parkoers compleet is vernieuwd, was dat meteen ook weer een uitdaging. En natuurlijk met een speciaal geslagen herinneringsmedaille als inzet. Voor de voor-inschrijvers ook nog een goody-bag al heb ik daar niet zo veel van op.
Maar waarom het nu zo laat moet? Ook geen idee.
De 10,5km (10,6km) start pas om 15:00u en dat is ook nog eens de 1e wedstrijd die van start gaat. Daarna volgen nog 2 kidsruns van een kilometer en pas als de 10,5 gefinisht is gaat de 6km om 16:30u van start.
Enfin. Ik heb het nodige huiswerk gedaan. Gratis parkeerplaats gezocht op dik 10minuten van het secretariaat op de Markt waar ook de start is en de omkleedgelegenheid, in D'r Pool, ligt dan weer een paar minuutjes lopen terug.
Om half 1 zouden we vertrekken en dat wordt dan helaas een kwartiertje later en dus zijn we niet om half 2 op de parkeerplaats maar pas om 10 voor 2, ook te wijten aan de drukte onderweg.
Het is inderdaad niet zo lang lopen naar het startgebied en naast het startnummer (ik heb nr. 28 en Rik nr.31) ontvangen we een LED armband. Altijd beter dan een zak vol folders, denk ik dan.
We lopen terug richting D'r Pool om ons daar om te kleden. Volgens de website kunnen we hier omkleden en douchen waarbij badkleding verplicht is. Logisch. Dat kennen we wel. Wanneer we in zwembaden douchen moet dat altijd in badkleding.
Maar in het zwembad weet niemand ergens van. We vragen waar de lopers moeten omkleden. "Nou, in ieder geval niet hier. Nee, helemaal naar buiten de hoek om en daar bij de gymzaal...." weet het mens achter de kassa van het zwembad te vermelden. Klinkt niet erg overtuigend maar we vertrekken richting de hoek om en via een trap komen we in een louche kelderruimte met ook een deur die meteen op slot valt zodra een loper de ruimte achter die deur verlaat. Achter die deur blijken verkleedruimtes te zijn en de deur blijkt telkens in het slot te vallen. De enige andere loper buiten ons weet dat probleem op te lossen door het slotgat op te vullen met w.c.papier.
Maar het zit ons niet lekker. Dit kan niet de kleedkamer voor de lopers zijn. Met slechts 4 mannelijke lopers die zich hier hebben omgekleed met nog een half uur te gaan voor de start lijkt ons dat erg onwaarschijnlijk. Dat kassa-mens die ons naar hier heeft gestuurd zal wel helemaal van niets weten.
Rik en ik trekken ons plan. We kleden ons hier om en zullen onze tassen gewoon terug brengen naar de auto. Zo ver was dat toch niet en al helemaal niet met dit mooie weer.
Zo gezegd zo gedaan keren we terug naar de markt waar we nog een dik kwartier hebben voor de start. Kunnen we nog mooi even inlopen. Dat heb ik wel degelijk nodig en vooral vanwege mijn ademhalingsproblematiek.
Voor de start maken we nog wel de inmiddels traditionele selfie, voor Facebook
Toch geheel onverwacht gaat een ouderwets startschot af. Het lopersveld is bepaald niet groot te noemen en we weten nu al waar we ergens zullen finishen. We zijn ook al na een paar tellen over de startstreep.
We lopen eerst een blokje om, om daarna weer op de markt uit te komen en dan begint de trimloop pas echt. Met het filmpje pas nog gezien en het parkoers op de website sowieso al menig keer, weet ik dat we ook over het spoor gaan en daarna rchtsaf, langs de parkeerplaats waar onze auto staat. Het filmpje laat ons echter over de parkeerplaats lopen en via een houten bruggetje verder gaan. Dat doen we niet. Wij volgen eerst nog de Hambosweg en in de bocht gaan we van de weg af over een grindpad en daarna gaan we zelfs een stukje trailen. Rik, die inmiddels al achterop is geraakt gaat hier, samen met een jongedame, de mist in en gaat richting en over dat houten bruggetje. Gelukkig worden ze nog terug geroepen door de bezemfietser en kunnen zij ook de juiste weg vervolgen. Dat is toch wel echt een bospad wat je ook in trails tegenkomt. Door de bossen, op en neer glooiend en met meer hoogteverschillen dan in een Brabants bos en dan ook nog bezaaid met grote half ingegraven keien, die voor alle zekerheid wel allemaal van een wit laagje verf zijn voorzien.
Aan het eind van dit pad rechtsaf en dan linksaf door een duister fietstunneltje gaat de weg omhoog. en omhoog, en omhoog. Dat is nu nog steeds mijn zwakste punt: omhoog... En net als bij trails ga ik dus maar over in wandelen. Dat tempo scheelt maar weinig met omhoog dribbelen en ik hou meer energie over. Ik ben overigens ook niet de enige.
We lopen om GaiaZoo heen. 2x Gaat het bijna verkeerd maar we weten de juiste weg nog te vinden. We, dat is een dame in het zwart en ik. We lopen ook samen in op 2 voorgangers zodat we weer wat meer zekerheid hebben over het parkoers want eerlijk gezegd, erg duidelijk aangegeven is het niet. Hier en daar wel een simplistisch gefabriceerde pijl en her en der maar zeker niet voldoende linten aan bomen of lantaarnpalen.
Het parkoers blijft echter vol met stijgen en dalen. Van dat dalen merk ik minder van dan van dat stijgen en de lopers waar we bij aangesloten waren lopen inmiddels al weer vooruit. Wij lopen intussen ook niet echt samen maar we wandelen elk op een ander moment en daarom halen we elkaar telkens weer in.
En dan denk je dat je alles gehad hebt, word je in het bos nog een keer over een ware trail/cross-lus gestuurd, bestaande uit los zand, bladerdek, steil omhoog en steil omlaag voordat we het bos mogen verlaten.
En dan.... een beginnersfout. Mijn veter van mijn linkerschoen is losgeraakt en die moet toch echt wel weer vast en dan raak ik opeens wel erg achterop. Ook tijdens haar wandelpauzes lukt het met niet meer om aan te sluiten want ja, ik moet dan ook wandelen....
Als we kasteel Ehrenstein passeren (leuk dat bruggetje maar daarna die steile opgang...) weet ik dat we we niet zo heel ver meer moeten, een kilometer of 2,5.
Toch beginnen de heuveltjes-op me op te breken. Ik moet langer wandelen dan de dame voor me, inmiddels al ver voor me. En dan krijgen we ook nog een trapje te beklimmen. Niet bijster hoog maar daar zit ik nu even echt niet op te wachten. Nog 800m, laat een vrijwilliger weten maar volgens mijn TomTom horloge zal het toch nog echt meer dan een kilometer moeten zijn.
En dan beginnersfout nummer 2.0. Alweer de veter los van mijn linkerschoen @#¡!😖 Ik moet wel strikken, ook al is het nog maar een kilometer. Helaas, de dame is nu helemaal uit zicht en na de laatste wandeling vanaf de trap ga ik ook maar voor die laatste paar honderd meters.
Ik klok 1u14:50. Daar was ik al bang voor. En eigenlijk valt het me nog mee gezien de hoeveelheid wandelmeters die ik heb afgelegd. Bruto blijkt dat 8 seconden langer.
Het is nog wachten op Rik die uiteindelijk gevolgd door 3 fietsers over de eindstreep gaat.
Zijn eindtijd: bruto 1u21:36 dus netto 1u21:28.
Jaja, het was best zwaar en hij had ook nog eens verkeerd gelopen.
Maar we krijgen gelukkig wel een mooie medaille en geen carnavalshanger.
Alleen jammer dat de fotograaf vóór de finish met een toeschouwer aan het ouwehoeren was, in plaats van zijn werk te doen, toen ik voorbij kwam en dus is er voor mij geen foto aan de finish...
Op de foto is ook duidelijk te zien dat onze startnummers, die al tweedehands waren, er na binnenkomst weer vakkundig van onze shirts verwijderd worden voor hergebruik. Ze doen hier dus aan recycling 😂
We lopen direct terug naar de auto om ons daar maar om te kleden.
Een van de verkeersregelaars maakt nog een foto van ons en dan zien we de eerste lopers van de 6km al aankomen. Terwijl wij ons omkleden zien we ze opeens teruglopen over de parkeerplaats. Oei, die zijn verkeerd gelopen. En ze kunnen eigenlijk nergens meer naar toe want dan lopen ze in tegenovergestelde richting van de overige lopers van de 6km. Toch komen er niet veel meer "verkeerde" lopers. De anderen hebben dus kennelijk wel het goede spoor gevonden. Het duurt niet lang meer of de eerste lopers komen opnieuw langs, vloekend en tierend en sluiten weer aan in de sliert van andere lopers.... Het kan niet anders zijn dan dat zij dezelfde verkeerde afslag genomen hebben die Rik ook had gedaan want dat houten bruggetje (uit de film...) die komt nl. op de parkeerplaats uit...
Resumerend mag best wel gezegd worden dat het er allesbehalve professioneel aan toe is gegaan hier in Kerkrade. En dat na 39 voorgaande edities.
- Inschrijven via inschrijven.nl en toch geen bevestiging ontvangen. Hiervoor voor alle zekerheid maar even over gemaild en dat werd dan toch bevestigd.
- Geen info over route en parkeerplaatsen en dus zoeken we dat allemaal zelf wel uit.
- Omkleden in het zwembad D'r Pool met mogelijkheid tot douchen mits in badkleding. Helaas geen sprake van of slecht afgestemd met het zwembad (?)
- Sporttassen achterlaten. NIET in het raadhuis maar waar dan??? In die louche kelderkleedkamer waar iedereen vrij naar binnen kan....?
- Bij de start nog even naar het toilet. Nee, geen plaskruis, geen Dixi, of je maar ergens naar een café binnen wilt gaan.
- Het parkoers: weinig en amateuristische uitpijling en te weinig lintjes aan bomen en andere objecten waardoor kans op verkeerd gelopen groot is, gezien ook de 6km wedstrijd.
- Waarom geen voorrijders voor de snelste lopers?
- Het filmpje van het parkoers komt niet overeen met het parkoers, met name rondom het 2km-punt waar Rik maar ook de kopgroep van de 6km totaal verkeerd liep.