Maar in plaats van mijn vaste huisarts, wordt ik door een jongedame uit de wachtkamer opgehaald. Nu gebeurt het wel vaker, bijna elke keer, dat de dokter er een arts in opleiding bij heeft, maar nu laat hij blijkbaar meteen zo'n arts in opleiding het "werk" doen. Ik heb daar niet zo'n moeite mee en dus laat ik haar mijn klachten over de jeukende onderbenen horen. Natuurlijk ook even laten zien, en nee, de broek blijft gewoon aan. Alleen de broekspijpen gaan omhoog.
Tja, dat ziet er niet zo fraai uit, temeer omdat ik de boel behoorlijk heb opengekrabd.
Toch maar even om advies van de meester vragen en die komt even later ook kijken.
Diagnose: Toch een exceem en wat ontstoken. Door mijn gekrab, uiteraard.
Ik krijg medicijnen voorgeschreven. Een combinatie van een hormonenzalf en antibiotica. Dat laatste om de ontstekingen te remmen. Het duurt wel even voordat ik het uit de apotheek mee naar huis kan nemen maar daarna kan ik er thuis mijn benen mee insmeren.
"Het helpt snel en als het helemaal over is dan nog 2 dagen blijven doorsmeren...." was het resterende advies van de apothekersjuf achter da balie.
Vooral dat "snel werken...." trekt me wel.
Nou...dat valt nog best wel tegen, maar ja. Wat is de definitie van "snel", zullen we maar zeggen....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten