Uiteindelijk heb ik me toch maar weer voor deze 2e editie van de avond 10km. ingeschreven. "Uiteindelijk" betekent wel dat ik dan een fortuin aan inschrijfgeld moet neertellen. € 22,50 in dit geval. Maar als vrouwlief zegt dat ik dat moet doen als ik daar zo graag loop dan moet ik dat gewoon doen. En daarom sta ik er vanavond dan ook, aan de startstreep. Maar niet voordat ik overdag nog mijn gratis headlight van de Jumbo heb opgehaald. Die hoort nl. bij het startnummer.
Bij de training met de Vrijbuiters vanmorgen (ja een lichte training...) heb ik nogal wat last gehad van mijn ademhaling. Weinig bewegen maar wel enorm hijgen. Hoe dat vanavond zal uitpakken?
Vorig jaar in dat saaie en donkere heen-en-weer parkoers deed ik er nog 1u05:21 over. En dan had ik ook nog even gewandeld, kan ik me herinneren. Normaal gesproken moet ik die tijd gaan verbeteren, alleen heb ik niet bepaald aan mijn conditie gewerkt, de laatste tijd. Daar is wel een reden voor, o.a. wat blessure-leed aan onderkant linkervoet, maar dat terzijde..
Ik heb helemaal niets vernomen van andere GVAC-ers die vanavond meelopen. Evenmin over een gezamenlijke warming-up, zoals vorig jaar. Het zal ongetwijfeld ook te maken hebben met het plotselinge vertrek van Marjolijn die vorig jaar toch wel de initiatiefnemer hiervan was.
Mijn plannen om me in ons kantoor om te kleden vallen in duigen, simpelweg omdat ik er met mijn pasje niet mee binnen kom. En dan te bedenken dat ik 24/7 toegang dien te hebben en altijd gehad heb, mede ingeval ik 's nachts werkzaamheden in Eindhoven heb. Dan toch maar in onze materialen opslag. Op zich niet helemaal een pretje omdat ik daar nogal wat muizen heb zien rondscharrelen. Maar eenmaal daar aangekomen heb ik de hermetisch afgesloten sporttas in een gesloten kast geplaatst, er vanuit gaand dat dit nu muisveilig zal zijn. We zullen zien.
Ik sta al best vroeg in het startvak met nog een half uur te gaan. Vergeefs heb ik nog naar andere GVAC-ers gezocht. Sta ik toch hier helemaal alleen tussen ruim 2.000 andere lopers 😉. Ik sta dus redelijk vooraan. Veel deelnemers voor me in het startvak verlaten intussen het startvak voor een sanitaire stop om daarna hun startplaats weer in te nemen.
Ik zie een bekende! Ook GVAC-er, naam... Maria of zoiets? Ik ken haar omdat ze ook in groep 1 gezeten heeft en bij ASML werkt, gezien hetgeen ze draagt. Ze maakt het "duimpje omhoog" beweging en ik knik bevestigend.
Aan het oeverloos gedreun van diskjockey-achtig geblair komt uiteindelijk een eind als van 10 naar 0 afgeteld wordt en de stoet 10km-runners in beweging wordt gezet.
Ik weet mijn tempo, en speciaal mijn aanvangstempo, en daar hou ik me ook aan en dus word ik aan alle kanten stevig voorbij gelopen, totdat ik een dames-duo vind dat mijn tempo loopt. Dat worden mijn hazen... De kilometers tellen af, stond op internet, en het bordje "nog 9 km" zijn we al gepasseerd.
Het parkoers is anders dan vorig jaar, beter verlicht, bijna overal, tenminste, alleen de oversteek waar ze vorig jaar een grote verblindende bouwlamp hadden geplaatst. Dat is helaas dit jaar niet veel beter. Ik ben intussen mijn hazen kwijt. Die gingen toch wat te langzaam. En van aftellende kilometerborden is niet veel van waar. Na de "9km" heb ik niets meer gezien en de 5km is pas de volgende. Ik klok 31:43, op mijn horloge (volgens de chip in mijn startnummer was dat 31:45 en de TomTom kilometer was pas op 32:30....) en dus zit ik onder de eindtijd van vorig jaar, maar stiekem voel ik wel vermoeidheid opkomen. Als de TomTom de 6km trillend aangeeft is de koek op. Man man, wat voel ik me moe. Liefst zou ik, eventjes maar, willen wandelen, net als sommige anderen, maar nee, ik doe een tandje terug, kleinere pasjes en gaan met die banaan. Ik tel nu zelf maar de kilometers af. Naarmate we de binnenstad naderen ruiken velen de stal al. Ik word steeds vaker ingehaald. Ook mijn hazen-duo komt me weer voorbij. Ik heb het parkoers bestudeerd en eenmaal het 18 september-plein betreden, weet ik dat er nog bijna 2km te gaan is en als je er helemaal door heen zit, is dat nog best een eind.
Op het Stratumseind hangt een spandoek met "Smile nog 1km". Gelukkig, maar die snelle laatste kilometer van vroeger zit er voor mij niet meer in. Nee, het gaat zelfs helemaal niet sneller en het kost me gewoon moeite om het tempo nog vast te houden. Voor mijn gevoel strompelend, kom ik over de finish. Poeh hee, dat was het dan. Aan mijn ademhaling merk ik dat ik diep gegaan ben. Wat ben ik blij dat ik mijn waterrugzak bij me heb en dat ik regelmatig zelf kon drinken. Dat scheelt wel.
Achter de finish ontmoet ik Helma. Ze is vrijwel tegelijk met mij over de finish gekomen maar later zal blijken dat ze verder naar achteren is gestart en daarmee netto 1:20 sneller over de 10km heeft gedaan. Er valt na de medaille en het flesje AA-drink eigenlijk niet zo veel meer te beleven. Ik scheid me af van de groep die langzaam richting beursgebouw loopt om me in onze opslag om te kleden. Al met al toch mooi 10 voor half 11 thuis, toch nog vroeger dan vrouwlief van haar werk.
Ik moet het alleen niet te laat maken want morgen moet ik om 8 uur al weer bij Marcia staan voor vertrek naar Eindhoven. Dan wacht de volgende trimloop, de AON City Run van 5km.
Intussen is er wel de eerste sfeerfoto verschenen. Ik sta er ook op. Vraag niet hoe maar ik sta er op 😁
Geen opmerkingen:
Een reactie posten