Wat een nacht! Weliswaar laat thuis na het Red Button Farewel Concert maar ondanks 2 paracetamols en 2 pilletjes tegen de kriebelhoest ben ik vrijwel onophoudelijk elke keer wakker geworden doordat ik de kriebelhoest niet kan tegenhouden. 'S morgens ben ik daarom ook moe en geradbraakt. Mijn borstkas doet pijn van het hoesten, maar ook mijn hoofd lijkt wel door de druk zo uit elkaar te kunnen klappen. Ik heb het gevoel dat, elke keer dat ik moet hoesten, ook mijn ogen er uit poppen.En weer gaan een dozijn pillen naar binnen. En vooral maar rustig houden. Er voor zorgen dat ik niet hoef te hoesten want dan begint het gesodemieter weer.
En dat betekent meteen definitief dat ik de Kempentrail van vandaag moet afzeggen..
En dan doe ik het vandaag heel rustig aan en vroeg naar bed want de vorige nacht moet ik toch inhalen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten