Zoals het een echte Dieterman betaamd zijn we veel te laat aanwezig maar blijkbaar is de band pas één nummertje aan de gang. Dus nog later begonnen dan we al gedacht hadden. Waar we voornamelijk voor komen is uiteraard de drummer, onze schoonbroer, als je dat officieel zo mag noemen, want zus is niet getrouwd.
Het is in ieder geval stampvol in het café en het kost ons wel enige moeite om tot helemaal vooraan bij het podium te komen. Maar het lukt.
De muziek... Late we zeggen dat het een mengeling is van hard volume en niet gerepeteerd. We wisten het wel van te voren maar men zit er toch wel vaak langs. En zoals verwacht probeert de zanger nogal wanhopig de show te stelen maar maakt het daarmee eerder voor het geheel slechter mee dan iets goed. Worden er ook nog 2 gast gitaristen uitgenodigd op het podium. Eerst een jong gastje. Een talent, denk je dan. Nou, dat zasl hij waarschijnlijk ook van zichzelf vinden. Verder dan uiterlijk "heavy metal" vertoon komt hij echter niet. De volgende "gast" is een, in Status Quo"stijl blijvend hangend figuur, inclusief hetzelfde langharig kapsel. Helaas, ook geen aanvulling voor de band, behalve dan het extra volume.
Ondanks de minder dan gebruikelijke energieke drumstijl van zwager zijn hij en de basist toch echt de enigen die nog serieuze muzikale klanken weten voort te brengen.
Ons doel was om "Black Betty" nog live te horen. Teleurgesteld maken we nog een stukje "Smoke on The Water" mee maar dan is het ook echt genoeg geweest. Mary en gevolg zijn inmiddels al eendik half uur eerder vertrokken en ware het niet dat het zo'n lange rit was, waren wij ook al lang eerder vertrokken.
Hoe dan ook was het wel een leuke avond geweest om Mary, Lenne, Marit en Denny weer te hebben gezien en tevens het laatste (laten we het hopen) optreden van drummer Paul bij Red Button.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten