We lopen een stukje in tegengestelde richting over het parkoers richting start en finish. We maken de start mee van de VB atleten en gaan daarna terug naar de auto omdat ik nog moet puffen. Ik voel me namelijk met mijn ademhaling al helemaal niet lekker
Dit keer ligt mijn telefoon gewoon nog in de auto en daarom geen GVAC-selfie van voor de start. Maar laat ik nou wel een foto vinden op Facebook van Adwin Mathon 😃
Bij de start druk ik zoals gewoonlijk mijn horloge pas aan onder het startdoek. In no-time loop ik helemaal achteraan. Alleen een dame ga ik vrij snel voorbij maar ik voel al dat ik het rustig aan moet doen. Ik zie Daniëlle en Dorie voor me uit lopen en de kleurige groep lopers voor me verdwijnt langzaam uit het zicht.
De voorronde is nog geen kilometer en bij die doorkomt hoor ik Paul, de speaker, nog de dame achter me aanmoedigen. Die loopt dus niet ver achter me. In de eerste grote ronde zie ik een man voor me lopen. In eerste instantie denk ik dat dat er één is die gewoon aan trimmen is of aan het inlopen voor de wedstrijden van later, maar nee, gezien het tempo en omdat hij het parkoers volgt is het dus ook een recreant. Ongeveer halverwege de ronde ben ik bij hem en ga ik hem voorbij. De kleurige stoet voorgangers is dan nog steeds te zien.
Het parkoers is best pittig hoewel ik me kan herinneren dat het hier nog veel erger kan. Als ik in tegengestelde richting de finish nader en ik daarvoor nog een keer rechtsaf het bos in gestuurd word, kom ik Suzanne al tegen. Die gaat de laatste tijd al lekker snel. Ik heb het zwaar maar ik hou mijn tempo rustig want ik wil er die 2e grote ronde er beslist aan plakken.
In de 2e grote ronde loop ik zo'n beetje helemaal alleen. Inmiddels ben ik al door 3 andere recreanten gedubbeld. Op het lange rechte stuk zie ik in de verre verte nog net de andere recreanten uit dezelfde ronde voor me lopen. Wel intussen een heel eind weg.En onderwijl groeit het aantal lopers wat me dubbelt. Niet dat ik dat erg vind. Nu heb ik tenminste niet meer het gevoel dat ik helemaal alleen loop.
Op het punt voor de finish waar ik weer rechtsaf het bos ingestuurd word hoor ik omroepen dat Dorie al gefinisht is. Ik moet nog een paar honderd meter en dat laatste heuveltje gaat me zwaar.
Aan de finish vragen ze mijn nummer zichtbaar te maken en automatisch hou ik mijn armen omhoog maar daar ging het helemaal niet om. Mijn startnummer was blijkbaar onder het lopen afgezakt en onder mijn jasje terecht gekomen. Enfin, als het goed is hebben ze het toch genoteerd.
Ik kies de medaille als herinnering in plaats van een consumptiebon.
Dorie is in een brutotijd van 38:55 gefinisht t.o.v. mijn brutotijd van 41:13, dus 2:18 sneller dan ik.
Na het zien van de 1e doorkomst van de wedstrijd dames en heren gaan we terug naar huis.
Wanneer ik de resultaten van mijn TomTom sporthorloge analyseer, en dan kijk ik de laatste tijd met name naar de hartslag, valt me wel op dat die best hoog is. Vrijwel continue boven de 180 tegen de 200 aan. Het is, dat er ook stukken zijn waar ik het rustig aan doe en dan is de snelheid ver onder de 8km/u, dat de hartslag wat lager is en waardoor het gemiddelde uiteindelijk uitkomt op "slechts" 175.
En dat bij een gemiddelde snelheid van net boven de 8,5km/u.
Vandaag was toch wel een heel verschil met de Dieprijtcross in Eersel van vorige week.
Vandaag ook eens de rondetijden ingedrukt en wat blijkt: de 2 grote rondes zijn in precies dezelfde tijd afgelegd. Voor mijn gevoel had ik ook best wel gelijkmatig gelopen en dat blijkt. 😁
Geen opmerkingen:
Een reactie posten