Met een dag en nacht in vriesweer achter de rug neem ik vandaag de C3 mee richting Duizel. Het is zowat klokslag 9 uur als ik al door de achterdeur naar binnen loop. Lang blijven is er niet bij want we vertrekken meteen richting de parkeerplaats tegenover de camping van Ter Spegelt.
De recreanten starten vroeg en dus is er helemaal vooraan nog parkeerruimte genoeg.
In "La Cantina" halen we onze startnummers op, die geheel door elkaar op een lijst staan vermeld.
We ontmoeten alvast andere GVAC-ers en pas een kwartier voor onze start maken we aanstalten om naar het start en finishgebied te vertrekken. Dat is overigens nog een stevig eindje lopen... in de kou.
Voor alle zekerheid heb ik onder mijn T-shirt met lange mouwen en het GVAC-shirt nog een extra thermoshirt aan getrokken. En nog vind ik het best koud.... Gelukkig schijnt de zon volop en dat geeft altijd wel wat stralingswarmte op je gezicht.
Het is vandaag niet zo "wit" als voorgaande keren. Weliswaar ligt er genoeg rijp en ijs op het parkoers maar geen sneeuw, wat we hier al wel vaker hebben meegemaakt.
Wat wel opvalt is dat het bos, waar we als eerste naar toe liepen, verdwenen is. Helemaal gekapt. We horen dat Ter Spegelt meer grond gekocht heeft voor uitbreiding van hun grondgebied. Later zal ook blijken dat de bultjes van de crossbaan ook verdwenen zijn en vlak gemaakt teneinde er een aantal huisjes op palen te kunnen planten.
Voor de start is er dan nog even het GVAC groepsfotomoment en even later worden we dan weggeschoten. Helaas heeft mijn TomTom nog geen satelliet gevonden. Iets te laat aangezet en het duurt daarom ongeveer een meter of 50 eer hij begint te registreren.
Ik loop, zoals gepland, lekker achteraan. Overigens nog niet eens helemaal alleen achteraan. Om me heen lopen nog meer lopers dan ik had verwacht ongeveer in mijn tempo. Mijn starttempo dan wel te verstaan, want na een paar honderd meter ga ik ze toch maar verlaten want gevoelsmatig is dit toch wel te langzaam voor mij. Oei, denk ik nog wel, doe ik daar wel goed aan.
Niet veel later loop ik al niet ver meer achter Hannie en Dorie aan. "Rustig aan....", denk ik nog en let nog eens extra op mijn adem als we voor de eerste keer langs een waterkant lopen. Een klein stuk maar en we lopen recht op een kunstmatig opgeworpen bult zand aan. Hannie en Dorie beklimmen de bult behoedzaam en ik ren er stevig tegenaan en boven op de bult ga ik Dorie voorbij en stort ik mezelf naar beneden en met dat tempo ga ik verder. Maar ik hoor Dorie nog steeds op de bult staan. Ze durft er niet goed vanaf en dus keer ik om, om de helpende hand te bieden. Eenmaal veilig beneden kan ze weer in haar eigen tempo verder en sluit ze weer aan bij Hannie die inmiddels al was doorgelopen. Op lichte afstand volg ik. De afstand wordt maar heel langzaam kleiner en ik kan het duo eigenlijk met gemak volgen. "Hannie zal gisteren wel de halve marathon training hebben gehad", denk ik nog, want die kan normaal toch wel een stuk sneller dan ik. En dan komen we voor de 2e keer bij die hard gevroren bult zand en weer ga ik daar bovenop Dorie voorbij en weer keer ik terug om haar veilig op de vaste bodem te brengen. Weer aangesloten bij Hannie lopen ze weer met een kleine voorsprong voor me.
Ik loop te prakezeren. Zal ik er nog een rondje aan plakken of is dat nu misschien weer te veel met die lage temperatuur. Ach, ik wacht gewoon af wat die 2 dames voor me doen.
Als we weer de verharde weg opdraaien versnellen de dames zichtbaar. Ik hou mijn eigen tempo vast.
Bij het opdraaien van het strand nemen ze de korte bocht binnendoor, dus richting de finish. Dan doe ik dat ook maar. Dit stuk strand is vol hard gevroren ploegsporen en ik zie dat de dames er moeite mee hebben. Blijkbaar heb ik wel het goede spoor te pakken want ik vlieg er over heen en kom daardoor best kort na hen over de finish.
Blijkbaar ben ik niet diep gegaan want ik voel totaal geen vermoeidheid. Goed gedoseerd dus.
Dorie en ik besluiten er nog een rondje aan te plakken om uit te lopen. Hannie gaat niet mee.
Het rondje gaat niet echt veel langzamer dan de eerdere 2 maar we gaan wel telkens keurig opzij voor de nog lopende recreanten die ons "dubbelen". En die bult slaat Dorie nu over. Ik niet. Die is veel te leuk. We maken de hele ronde af tot aan de finish. Op de klok staat het dan 41:17.
Dat betekent dat ik die 3 rondjes, goed voor 6km in minder dan 7 min./km heb afgelegd, incl. de stop na de 2 rondjes en het uitlooptempo in de 3e ronde. Ik zou haast zeggen dat ik vandaag te snel gelopen heb. Maar het voelt gewoon goed, dus is er niks mis mee.
Uiteraard komt mijn TomTom afstand korter uit dan de opgegeven afstand van de organisatie. Nu blijkt die 2,1km per ronde ook wat optimistisch. Dorie komt met 2 rondes uit op 4,14km en ook anderen halen die 4,2km niet. Maakt voor mij niet zo veel uit want ik hou in mijn tabellen de TomTom kilometers aan en dit keer ook de officiële uitslag. In de officiële uitslag eindigt Dorie 4 seconden voor mij. Dat zou voor mijn netto tijd dus ook zijn.
Jammer dat er vandaag geen andere fotografen zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten