Dat zij nu echt de dingen waar ik zo'n hekel aan heb.
Maar vanavond is een 6 minuten test en, ja, dat is altijd weer zo'n moment waarop ik dan kan testen waar ik momenteel sta, qua conditie. Eigenlijk weet ik dat antwoord wel want dat is nog steeds in de winterstand. Slo-mo en ijskoud...
En toch waag ik het erop. Het moet maar weer eens.
En inderdaad valt er vieze motregen als ik onderweg ben naar de Kempen Campus.
Groep is 1 is niet zo sterk bezet vandaag. 9 dames en 1 heer (moi) voor de training en de trainer. Later zal daar nog een heer bij komen.
Op het programma staat na de inlooprondjes en warming-up wat loopscholing met oefeningen à la Dennis Licht. Who the f*ck is Dennis Licht en wat houdt dat in ...? Geen idee... Op internet vind ik later dat het een lange afstandsloper is en coach en een eigen website heeft.
Wat wij in ieder geval hoofdzakelijk doen zijn wat krachtoefeningen, een uitvalpas met diepe kniebuiging en dat variëren met een gestrekte arm omhoog en bukken en met de elleboog van de arm naar de enkel van de gebogen knie aan dezelfde kant (rechter elleboog tegen rechterknie) Je maakt een nogal diepe buiging en inderdaad, dat kost behoorlijk wat kracht in de bovenbenen.
En als deze training voorbij is doen ze zeer, de bovenbenen. Voor en achterkant. En ze lijken erg moe, verzuurd. En dat voor dat de kern nog moet beginnen...
We lopen eerst nog 2 rondes in, 1 in langzaam tempo en een 2e op eigen tempo. Nou, dat scheelt nauwelijks in tempo maar de laatste 200m ga ik toch maar wat rapper. Dat zal ik nodig hebben voor de kern.
Die kern is vandaag een 6 minuten test. Gelukkig geen 12 minuten Coopertest. Dat zou helemaal niets geworden zijn na die aanslag op mijn benen.
Na de 2 rondjes inlopen staan we klaar. Ruben roept naar de andere lopers op de baan om baan 1 7 2 vrij te houden voor de 6 minuten test en dan gaan we weg.
De dame die vorige keer bij de Coopertest 150m meer dan ik presteerde gaat er al als een speer vandoor. Ik check bij de 1e 100m pion mijn tempo, 28 seconden, en dat is veel te hard. Uiteindelijk gaan die eerste 400m in precies 2 minuten, oftewel 12km/u. Nou, dat ga ik absoluut niet volhouden, dat voel ik zo al en inderdaad 10 seconden langzamer kom ik door voor de laatste ronde.
Ik heb het hard te halen want de ademhaling houdt het niet meer bij. Nog 1minuut te gaan wordt geroepen en ik ben non lang niet op het 200m. punt. Even doorzetten, nog 1 minuut, spoort Joop mij nog aan maar dan moet ik wel adem kunnen halen. Helaas heeft Ruben geen fluitje bij en als ik hem iet zie zeggen, nee, ik heb niet gehoord, stop ik maar op de pion, 50m voor de finish. Mijn klokje geeft dan al 6:06 aan, dus te lang door gelopen. En daarom geef ik als afgelegde afstand maar 1.140m aan, 10m minder dus.
We lopen nog 3 rondjes uit voordat we binnen aan de cooling down beginnen. Mijn keel heeft het
zwaar te verduren gehad met die heftige ademhaling. Dat uit zich in een kriebelhoest dat tot zelfs in de kleedkamer door blijft gaan. Het duurt een tijdje maar als de rust in mijn keel eindelijk is terug gekeerd kleed ik me om en ga huiswaarts.
Thuis ben ik echt goed moe in mijn benen. Nee, ik ben echt niets meer gewend en het wordt hoog tijd dat ik mijn andere spieren ook eens ga trainen.
Bij de analyse van mijn tijden en afstanden blijk ik zelfs nog minder te hebben gelopen. Volgens de TomTom Spark 3 ben ik na 6:00 minuten niet verder dan 1,13km, oftewel 1.130m. Dit komt overeen met een gemiddelde snelheid van 11,3km/u Uiteraard is dat wel sneller dan op een Coopertest van 12 minuten. Ter vergelijking, op 12-12-2019, zo'n 9 weken geleden, was de snelheid gemiddeld 10,85km/u. Nee, die mag je niet met elkaar vergelijken. Het geeft wel aan dat ik nog ongeveer op hetzelfde niveau zit, of misschien wel iets lager.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten