Weer op de baantraining

Ik ga het vanavond weer eens proberen. Baantraining bij GVAC. Ben ik wel even vergeten wat het programma voor vandaag is maar laat dat maar een verrassing zijn.

Door een late extra ingelaste sanitaire stop kom ik weliswaar nog wel op tijd maar toch wat laat aan op de parkeerplaats van de Kempencampus. Tot overmaat van ramp is de parkeerplaats vol, wat zeg ik, vol? Boordevol! Het lijkt wel ouderavond, alleen staan de voertuigen nu wel fatsoenlijk in de parkeervakken geparkeerd. Nee, eenmaal helemaal aan het einde gekomen is er toch geen enkele beschikbare plaats meer uitgezonderd de invalide parkeerplaatsen. Ten einde raad dan maar gewoon op de stoep geparkeerd maar wel toch zo onopvallend mogelijk en met veel overgelaten vrije ruimte voor voetgangers. 

Wie weet....?

Later hoor ik dat er een 24-uurs marathonles aan de gang is. Begrijp ik alleen niet waar al die auto's voor zijn. Voor alle die leerlingen?

Door al dat parkeergedoe ben ik nu dus wèl iets te laat binnen. Voor groep 1 maakt dat gelukkig niet zo veel uit omdat die toch altijd eerst binnen moeten blijven.

Het wordt vandaag de laatste keer dat Hanneke Marjolijn vervangt.

Na de warming-up rondes duiken we meteen onder één van de overhangende luifels van één van de schoolgebouwen. Ze zijner wel net de bbq aan het opruimen maar we kunnen alvast beginnen met onze "krachttraining". Dat is nieuw voor mij, maar ik ben dan ook weer een aantal keren niet geweest. Zo uit de wind is het onder deze luifel wel aangenaam vertoeven.

Anders wordt het als we na deze krachttraining richting startvak van de 100m. gaan voor de loopscholing. Nu voelen we de ijzige wind wel. Op de smartphone had ik al gelezen dat de temperatuur weliswaar 2 à 3ºC zou zijn, echter de gevoelstemperatuur zou een graad of 5 lager liggen. En dat is ook wel te merken. Gelukkig heb ik naast mijn windjack ook mijn handschoenen al aangedaan. Alleen mijn linkermiddelvinger blijft nog koud omdat daar mijn handschoen wat defect is. Mijn versleten "leren" cap is vervangen door een warme O'Neil cap.

De kern bestaat vandaag uit 200-200-400-600-600-400-200-200m. met daar tussen in 200m wandelen. Het tempo is om en om wisselend, beginnend met 85% van de 6-minuten test snelheid, daarna 90% en weer 85%, 90% enzovoorts.

We weten nog niet wel tempo het gaat worden. We gaan uit van 34 resp. 32 seconden op de 100m. Die 200m. wandelen lijkt ons erg overdreven. Daar koel je teveel van af, is ons idee. Na de eerste wandelpauze van 200m. blijkt dat ook wel, ondanks dat we er stevig de pas in hebben. Met instemming van Hanneke mogen we er 100m. wandelen van maken. En zo gezegd, zo gedaan. Maar niet iedereen doet dat. De wat minder snelle collega's bijvoorbeeld met als gevolg dat wij hen keer op keer passeren.

Wanneer wij ons programma hebben afgewerkt is de voorsprong wel erg groot geworden. Om niet te hard af te koelen besluiten we om nog 2 extra rondjes rustig uit te lopen. Zelfs daarna zijn we nog eerder klaar dan de anderen en beginnen we buiten alvast met wat cooling-down oefeningen. Nadat de laatste gefinisht is, werken we dat binnen verder af.

We zwaaien nog even naar Marjolijn die nog even voor een training buiten de baan vertrekt en dan is het ook voor Hanneke weer even gedaan.

Energieverbruik en wintertijd?

Elektriciteit:
Stand = 142.545, Verbruik = 73kWh (+4)
De 2e week op rij met een verhoogd elektriciteitsverbruik. Wintertijd ??

Gas:
Stand = 25.204, Verbruik = 44m³ (+9)

Ook hier voor de 2e week op rij een verhoogd gasververbruik. Wintertijd ??

Gewicht = 84,2kg. (+0,1)
Valt me niet tegen.

Get running Witven Cross GVAC Veldhoven

De dag begint vandaag me het feit dat ik verre van fit ben. Nog steeds is de hoest er, ondanks dat ik, beperkt, aan de codeïne ben. En nog steeds ook die kortademigheid. Vrouwlief moet vandaag werken en is dus (ook) vroeg op, maar mij lukt het maar niet om echt wakker te worden. Alsof ik gisteren gefeest heb. Het liefst bleef ik nog wat doorslapen en dan bedoel ik toch echt iets anders dan uitslapen.

Maar goed, ik moet er uiteindelijk toch uit. Geeuwend en gapend maak ik de badkamerstop. Intussen heeft vrouwlief me al verwend door broodjes voor vandaag meet te nemen te smeren en ook het ontbijt vóór vertrek klaar te zetten. Dat gaat er dus nog vlug even in.

En dan nog even naar het Klaverplein, waar ik mijn fototoestel 2 dagen geleden heb laten liggen. Deze opgehaald is het op weg naar 't Witven. Niet zo'n lange reis, gelukkig.

Op de rotonde kom ik Jozina nog tegen. Zij gaat toch écht de verkeerde richting op.

Om kwart over 9 op het Witven en het is inmiddels al aardig druk. De recreanten starten weliswaar "al" om 10 uur, maar de wedstrijden beginnen pas een uur later. En veel wedstrijdatleten zijn er ook al.

Het valt meteen op: Het aantal aanwezige GVAC-ers is veel groter dan ik gewend ben. En dan heb ik het natuurlijk over de recreanten, want de wedstrijdatleten zijn doorgaans wel voor minimaal 80% aanwezig. Het is duidelijk dat het lobbyen voor "onze" cross zijn uitwerking niet heeft gemist.

Omdat Dorie geen jasje aandoet want "zo koud is het niet...", besluit ik dat ook maar niet te doen. Het is wel even wennen. Ik heb het wel koud. Dat zal ongetwijfeld ook met mijn lichamelijke conditie te maken hebben.

Wat is ga doen vandaag? Ik hou het waarschijnlijk op maar 3 rondjes. Dorie misschien een rondje meer.

Na het startschot (ja ja, schot!) nestel ik me als vanzelfsprekend achter in het veld. Dorie houdt al meteen in en ondanks dat ik haar aanspoor om toch echt haar eigen race te lopen blijft ze nog zeker een halve ronde hangen. Eenmaal er vandoor loopt de voorsprong rap op. Toch loop ook ik langzaam in op de snelle starters. Ja, mijn collega groep 1-ers zijn het nog niet echt gewend om aan een cross deel te nemen. Ik passeer zowaar nog enkele collega's en in ronde 2 loop ik zelfs al op de hielen van Jozina en Wilma. Maar daar is ook alles mee gezegd. De lucht is intussen al helemaal op. Terwijl Jozina ruimte maakt om mij te laten passeren duik ik de finish fuik in.

2 Rondes en meer zit er gewoon niet in. Ben nu al moet genoeg.

In de gele cirkel, dat ben ik, op jacht naar Jozina en Wilma die voor mij lopen en uiterst rechts heeft Dorie al een comfortabele voorsprong.

 
Ik geloof niet dat ik er nu nog erg fit uit zie. Tijd om er maar mee te stoppen... 

Bovenstaande 4 foto's zijn van de hand van GVAC-fotograaf Peter Kramer

Dorie kapt er na 3 rondes mee, maar veel collegalopers en -loopsters uit groep 1 doen er minstens 3 maar sommigen zelfs de volledige 6 rondjes. Petje af voor deze prestatie, want ondanks dat het een mooi parkoers is, is het ook nog een verraderlijk zwaar parkoers wat toch een juiste verdeling van de inspanning vereist.

Vandaag ga ik niet aan de soep. Nee, vandaag wil ik zoveel mogelijk van de wedstrijden zien.

Eerst de heren, waarbij Johan nogal wat tijd verliest omdat hij een schoen heeft verloren. Ook hier uiteraard de nodige GVAC-ers in actie.

Zo ook bij de dames met naast Rian ook onze trainster Marjolijn. Afwezige Wally heeft vandaag andere verplichtingen.

De korte cross is juist vanwege het overzicht over nagenoeg het gehele parkoers, een prachtig gezicht. 

Nu is goed te zien hoe hoog het tempo van die gasten ligt.

Als vervolgens op een verkort parkoers de jongeren aan bod komen zien we ook hier weer een grote deelname van GVAC-ers.

Uiteindelijk belanden ook veel van onze GVAC-ers ook nog eens op het podium.

GVAC mag, net als de "Veldhoven 10 Miles" ook nu weer terugkijken op een geslaagd evenement. En ook hier weer door de vele vrijwilligers waarvan enkelen al weken van tevoren al hand en spant diensten verricht hadden.

Uiteraard heb ik mijn fototoestel ook uit de auto gehaald maar als vanzelfsprekend schiet Peter Kramer hier zijn geheugenkaartjes vol. Maar ook Maurice is druk in de weer. En Geert Kox, inmiddels ook door het fotografenvirus bevangen, heeft zijn Canon meegenomen en met zijn zoomlens de nodige sfeervolle plaatjes weten te schieten.

Ik heb het inmiddels aardig koud gekregen gedurende de dag. Vooral ook door de natte schoenen. De allerlaatste wedstrijden van de allerkleinsten maak ik helaas niet meer mee. Ik moet weg omdat ik nog naar de verjaardag van broer Thony in Breda ga.

Hoe dan ook:

Daar waar GVAC vroeger begonnen is, zijn ze nu weer succesvol terug gekeerd en kunnen ze ook volgend jaar hier gewoon weer verder.....

Mijn resultaten zijn uiteraard niet zo bijzonder.

Wel mag vermeld worden dat door het uitloopstuk naar de finish de laatste ronde altijd ca. 50 meter langer is dan de overige rondes. Eigenlijk klopt de afstand van de 2e ronde dan niet.

Het is net als bij de tandarts

Als je een afspraak maakt omdat je kiespijn hebt dan is op het moment suprême de kiespijn als sneeuw voor de zon verdwenen.

Zo erg is het bij mij nou ook weer niet, maar het is wel zo dat ik vanaf vanmorgen niet meer zo zwaar en zo lelijk hoest als de afgelopen dagen. Enfin, de afspraak staat toch en zo zit ik al ruim voor tijd mijn tijd te verdoen in de wachtkamer. Het is niet de dokter maar de dokters assistent die me oproept.

Vreemd want ik heb de dokter toch echt al gezien. Het blijkt dat ik even bloed moet prikken. Ik heb bij het maken van de afspraak nl. verteld dat ik kom omdat ik al zo langdurig last heb van hoesten.

De prik in mijn vinger is nu bij lange na niet zo pijnlijk als een tijd geleden, toen het nog met een botte punaise ging. Nu is een heel klein maar wel vlijmscherp naaldje met als resultaat een piepklein druppeltje bloed blijkbaar al voldoende.

Als de dokter himself me even later oproept is het resultaat van het "bloedonderzoek" in ieder geval dat er geen infectie (meer) aanwezig is. Nu nog even aan de slag met de stethoscoop en warempel zit er in de linkerlong nog ruis. Maar het is een infectie die op de terugweg is. Oftewel aan de beterende hand. Dat mag onderhand ook wel, na zo'n 3 weken.

"Nog even goed in de gaten houden dat het ook echt minder wordt. Als dat niet het geval is of als er koorts komt op zetten, dan toch weer even terugkomen...". 

Voor de broodnodige nachtrust zal hij codeïne tabletten voorschrijven. En daar mag ik het mee doen.

Oké. Goed bericht dus. Helaas is het recept nog niet bij de apotheek aangekomen en ik besluit daarom de codeïne tabletten maar in de loop van de dag een keer op te halen.

En nu maar hopen dat het écht op de terugweg is.

Daar word ik nou écht ziek van....

... zou ik geneigd zijn te zeggen.
De waarheid is echter dat ik ook écht ziek ben. Niet zomaar écht ziek, maar altijd ziek als ik vrij ben.
Zo ook weer, of beter gezetgd, nog steeds, vandaag.
Al zo'n 3 weken duurt nu al die hoest met allerlei bijwerkingen. Alle medicijnen en snoepjes ten spijt zit er uiteindelijk totaal geen verbetering in.
Vanmiddag was het welletjes en heb ik voor morgen toch maar een afspraak gemaakt bij de huisarts.
De training voor vanavond laat ik helaas ook weer aan me voorbij gaan.

Het blijft kwakkelen.....

.... met de gezondheid...

Was ik blij dat die droge kriebelhoest eindelijk overging naar een  lekkere losse rochelhoest, nu komt daar weer geen einde aan. En tot overmaat van ramp ben ik vanaf vandaag ook nog eens snipverkouden. Naast de hoestbuien zit ik nu ook voortdurend te snuiven, te snotteren en te niezen, als dat laatste tenminste nog lukt. De meeste tijd sta ik op het punt te niezen en wil het maar niet gebeuren, wat eigenlijk nog erger is dan het niezen zelf.

Ondanks dat het, na die voortrdurende regen van vandaag intussen, droog is en voor de avond ook droogte is voorspeld, en zo ziet het er inderdaad ook naar uit, heb ik niet bepaald de motivatie om met de wegtraining van GVAC mee te doen.

Hopelijk gaat het donderdag wat beter.

Een dag later

Nee, geen spierpijn van gisteren. Oké, wel wat stijf aan het einde van de dag, maar wat wil je na een hele dag zitten in Utrecht en ook nog eens met de trein heen en weer.
Het ziet er weer goed uit en het voelt ook goed.
Mooi. Dan kan ik me meteen ook weer voor de volgende lopen inschrijven:
17-11: Witven cross
24-11: Halve marathon Ell (12,5km)
01-12: Eerste Mispelhoefloop Eindhoven

In december komen dan ook nog de crossen in Reusel, St.Oedenrode en Oirschot en natuurlijk de Kangoeroeloop op 2e Kerstdag in Vught.

Mooie voorbereidingen op de 15km. trail in Beek op 5 januari 2014.

Laat maar komen !!!

Energiebeheer

Elektriciteit:
Stand = 142.472, Verbruik = 69kWh (+2,5)

Gas:
Stand = 25.160, Verbruik = 35m³ (+14)

Jaja, het gasverbruik begint nu echt menens te worden.

Gewicht = 84,1kg. (-1)Dit wil nog helemaal niets zeggen.....

36e Valkenloop in Valkenswaard - 12,5km.

Ik heb me al een tijdje geleden laten overhalen om mee te doen aan de 12,5km van de Valkenloop.
Op dit moment voor mij best wel een eind maar met nog een paar weken training zou dat wel moeten lukken. Ik had helaas niet kunnen voorzien dat de laatste 2 weken helemaal in het niet zijn geraakt door het gekwakkel met mijn gezondheid. Bijna 2 weken mijn Asics niet aan gehad. Bijna,want vorige week zondag toch even een crossje in Bladel geprobeerd, maar daar waren 2 rondjes al het max. Ik beschouw deze voorgaande week daarom maar als een rustweek. Energie gespaard voor vandaag. Laat ik me maar op die manier mentaal voorbereiden.

Ondanks dat accuweather op mijn smartphone aangeeft dat het droog is maar wel bewolkt, valt de regen er 's-morgens met bakken uit. Daarom gaan er toch nog wat extra anti-regen-spullen de sporttas in.

De halve marathon start om 10u30 en onze12,5km pas om 11u30. Omdat Johan de halve doet, zal Dorie er ook vroeg zijn. Zelf wil ik er ook op tijd zijn zodat ik mijn auto een beetje fatsoenlijk kwijt kan. Echter eenmaal in het centrum van Valkenswaard aangekomen loopt het verkeer opeens helemaal muurvast. Om half 10 sta ik net voorbij de markt en 10 minuten later ben ik amper één autolengte opgeschoten. En dat terwijl ik even verderop al links af moet. Uiteindelijk waag ik het er maar op en al linksrijdend ga ik de file voorbij tot de straat waar ik linksaf moet.
En nu verder naar Holapress. Ja, dat had je gedacht. Niet dus! Ook daar staat het verkeer muurvast. Wat is er toch aan de hand? Dat kan nooit alleen van de Valkenloop zijn.
Inderdaad. Het zijn toeschouwers voor de Preproloog van de Dakarrally op het Eurocircuit.
Het wordt dus zoeken naar een parkeerplek ergens in de woonwijk. Niet dat al die bewoners daar blij mee zullen zij, maar ja....tis niet anders.



AVV heeft het goed georganiseerd. Dat mag gezegd worden.

• Een ruime lange tent, speciaal voor het in bewaring geven van tassen.
• Een grote tent met gescheiden kleedruimte voor dames en heren.
• Een grote feesttent voor inschrijving en naderhand de prijsuitreiking en met voldoende hangtafels en tafels en stoelen voor een hapje en een drankje. Ja,ja, er is ook soep en zelfs bier. Daarbij wordt de tent ook nog door warmte kanonnen opgewarmd.
• Een grote toiletwagen, toch altijd wat prettiger dan zo'n dixi.
• En dan een aantal dubbel gelede bussen voor vervoer naar de startlocaties.
• Overigens staat op zo'n startlocatie ook nog een dixi voor diegenen die hun zenuwen helemaal niet meer kunnen bedwingen.

En ondanks die verkeersdrukte blijft alles goed geregeld. Alle starten schuiven helaas wel wat op, maar zo hebben de laatkomers ook nog kans.
Bij het 12,5km-punt starten wij zo'n kleine 10 minuten later. Bij de halve zal het zelfs op ongeveer het dubbele liggen.

Intussen is de zon op zijn best aan het schijnen.
We hebben ons ergens achteraan opgesteld, zoals gewoonlijk. De start moet rustig gaan, daarom stel ik me achter Rik op. Geheel onverwachts vertrekken we, maar ik druk mijn klokje toch pas op de meet in.
Het is toch een aardige groep die zich in beweging heeft gezet. Daarbij is dit weggetje niet erg breed en ook nog bezaaid met plassen van de voorgaande moesson. Het wordt daarom rustig achter Rik aan hangen. Maar na een paar keer tegen zijn hielen aan geschopt te hebben ga ik hem toch maar voorbij en sluit me bij Dorie aan. Blijkbaar is ons lage tempo toch nog net iets te hoog voor Rik.
Na een kleine kilometer sluiten we aan op het parkoers van de halve marathon. Even verderop staat er het bordje 10km. en dus nog 11,1km. te gaan voor de halve marathonlopers, maar dus ook voor ons. En dus hebben wij hier al 1,4km. afgelegd. Van hieraf kan ik dus mooi de kilometertijden bijhouden.

Het tempo is rustig, zoals ook de bedoeling is. Afspraak is ongeveer 6:30 per kilometer, zo om en nabij de 9km/u. Geen snel tempo dus, maar het is nog even om de afstand te volbrengen. En zo gaan de kilometertjes, letterlijk, langzaam aan ons voorbij.
We hebben 2 dames in ons kielzog, Ze maken gebruik van ons haaswerk, complimenteren ons met ons strakke tempo.
Tegen de 15 km. nemen wat water bij de verzorgingspost. Ik doe dat, zoals gewoonlijk, al lopende. Dorie daarentegen staat even stil. Dat botst maar ik kan mijn tempo gewoon aanhouden en loop al slurpend al vast door. Dorie kan een veel hoger tempo aan en niet veel later is ze er al weer bij.
De 2 andere dames zijn er echter vandoor gegaan. We zien ze voor ons lopen, en ook nog in een wat steviger tempo, zo lijkt het, omdat ze al wat andere lopers hebben ingehaald.

Wij herpakken ons na deze verzorgingspost. Alleen is de tussentijd op het 15km. punt opeens wel erg gestegen. Zoveel tijd hebben we bij de post niet verloren en daarom hou ik het erop dat dit paaltje niet goed staat. Als daarna op 16km. de tijd opeens weer onder het gemiddelde is, dan heb ik dus toch gelijk gehad.
En passant pikken we Grenslauper Jos Smeets op. Hij wandelt vanaf het 7,5km. punt maar als wij voorbijkomen loopt hij nog een stuk met ons mee.

Met nog 4km te gaan, schakelen we voorzichtig een tandje bij. We gaan 2 dames voorbij die ons 2 km. geleden hebben ingehaald en waar we bij aangepikt hebben. Langzaam aan pikken we stuk voor stuk andere lopers op. Erop en er over. Één van de dames die er bij de verzorgingspost vandoor ging zien we voor ons wandelen. Die pikken we ook op maar zij kan niet aanpikken. Richting finish rapen we nog enkelen op, zelfs op de laatste 300 meter nog. Ik voel wel dat het tempo wat gestegen is. Mijn ademhaling heeft het er moeilijk mee en ook mijn benen geven niet zo veel kracht meer.
Met een persoonlijke tijd van 1u20:30 komen we over de finish.
Ik ben goed moe, maar eigenlijk komt dat hoofdzakelijk door de laatste 2 kilometers. Het is dat hoffotograaf me op de gevoelige plaat heeft vastgelegd. Zo moe als ik binnenkom, zo snel ben ik ook weer hersteld. Ik ben dus eigenlijk ook niet echt diep of té diep gegaan.

     

We zijn tevreden.
Voor Dorie is het een 2-vingers-in-de-neus-training geweest.
Over 2 weken gaan we dezelfde afstand weer doen, maar dan in het Ell van Jos Smeets.
Maar eerst nog de Witven-cross van GVAC.

Kinderfeestje van Lizzie

De rest volgt nog.....

Verhip, 4 generaties in lijn

Met deze foto in het plaatselijk weekblad wordt de 4-generaties-in-lijn van Jo Jansen, zijn zoon, kleinzoon en achterkleinzoon wereldkundig gemaakt. Altijd weer leuk zo'n plaatje, vooral als dat ook nog eens in de vriendenkring gebeurt.

Dan schiet het mij opeens te binnen dat er bij mij in de familie, zelfs in ons gezin, ook een 4-generaties-in-lijn is. Over 2 weken zou dat al 9 jaar zo zijn. Dat zou dan zijn:

Mijn vader, ik, zoon Danny en kleinzoon Damian.

Hoewel nog in leven, is mijn vader helaas al, nog voor dat zoon Danny geboren werd, afgeschreven als vader. Klinkt hard, maar het is zo. Eigenlijk is het zelfs zo dat hij mij heeft afgeschreven als zoon. Het komt er in ieder geval wel op hetzelfde neer, nl. dat ik en mijn gezin niets met hem te maken hebben.

Misschien wel jammer zo, maar het is niet anders.

Of er nog een keer een 4-generaties in lijn zal volgen, zal dus afhankelijk zijn wat Damian zal voortbrengen. Tegenwoordig kan dat nog minstens 20 jaar duren, als het al gebeurt. En tegen die tijd loop ik al tegen de 80 aan.

Ach ja, was even leuk om te vernoemen.... 

Het leven van een clubbladbezorger-vrijwilliger gaat niet over rozen...

Een vereniging draait vrijwel, of wellicht wel, geheel op vrijwilligers. Dat zijn die lieden die geheel belangeloos en zonder ook maar enige financiële vergoeding de handen uit de mouwen steken om dat ene radertje in het klokwerk te zijn wat een club in beweging houdt.

Laat ik nu ook zo'n vrijwilliger zijn.
Ook zo'n tandwieltje.
Ja ja, ik heb plechtig beloofd dat ik ons clubblad bij de clubleden in de wijde omgeving van mijn wijk zal bezorgen. Door weer en wind. En regen en sneeuw. En tropische hitte en vrieskou. In voor -en tegenspoed. Amen.

Nu doen vrijwilligers hun werkzaamheden grotendeels en of wel helemaal in hun vrije tijd.
Dat geldt ook voor mij.
Helaas ben ik een hardwerkende arbeider die dat nog zeker 9 jaar zal moeten volhouden, dankzij die Haagse heren waar ik in ieder geval niet op gestemd heb. En de meeste vrije tijd gaat nu eenmaal in die noeste arbeid zitten. Dat wil zeggen, dat ik ook behoorlijk moet schipperen met mijn restje vrije tijd.

Ter zake. Uitgave 5 van ons clubblad wordt later dan ik had verwacht bij mij thuis bezorgd. Ook dat is het werk van een vrijwilliger die net een marathon in de stad van de Fankfurters heeft volbracht. En laat ik nou net de dagen erna bevangen worden door allerlei kwalen. Kortom, mijn vrijwilligerswerk ligt even stil. Totdat ik een klacht ontvang. Via de mail en via Whatsapp. "Waar blijft mijn clubblad!!!"

Oké, oké, no panic. Vandaag gaat die de deur uit.
Maar op het moment suprême persen de boze geesten de wolken weer eens flink over Zeelst uit. Even uitstel, maar dan toch maar op pad, te voet, voor het eerste deel van de klus..
Laat ik eerst die klacht maar eens afwerken en daarna nog een stuk ploeteren door de moesson.
Pfff... Morgen maar verder afwerken.

Nee, het leven van een clubbladbezorger-vrijwilliger gaat echt niet over rozen....

Geen trainingen deze week

Dinsdag niet maar ook vandaag nog niet.

Afgelopen dinsdag nog steeds enorm last van die kriebelhoest. Intussen bij de apotheek wel wat remedie gekocht, een siroop en een doosje tabletten, maar na een nacht en een dag heb ik daar nog geen vruchten van mogen plukken. Nee, die dinsdag is het echt geen training waard geweest.

Ik verdubbel de dosis antikriebelhoesttabletten, omdat dat ook mag en op woensdag lijkt het al wat minder. Tenminste, ik stik er nog maar een enkele keer in en heb ook geen liters water meer nodig om de keel te koelen. Dat belooft wat goeds.

Donderdag en ik heb een vrije dag.
Erg genoeg is het wel zo'n dag waarop mijn vele slaaptekort van de tijd ten gevolge van die kriebelhoestnachten ingehaald wordt. Eigenlijk niets om over te schamen maar ik ben eigenlijk niet zo van dat laat opstaan. Het ontbijt is amper achter de kiezen of het loopt al tegen het middaguur. Ik zal het wel nodig gehad hebben.
In ieder geval is de kriebelhoest nu wel omgeslagen naar een verkoudheid, inclusief verkoudheidshoest.

Gelukkig
Gelukkig?
Ja, gelukkig!
Ik kan nu gewoon hoesten zonder er in te stikken.
Niets zo welkom als een rochel die ik nu omhoog kan hoesten. Wow....
Dat betekent dan wel dat het met mijn longen en keel nog steeds niet goed gesteld is. Maar bij een verkoudheid heb ik toch het eerder het gevoel dat ik daar wel van af kan komen.

Oké. nog steeds niet fit, moet ik de training van vanavond voorbij laten gaan. Laat ik maar goed rust houden. Aanstaande zondag staan 12,5km. te wachten. Ik heb niet echt het idee dat een training van vanavond een goede bedrage zou zijn voor de Valkenloop. Met het oude gezegde: "Rust is net zo belangrijk als training", blijf ik vanavond dus thuis.

De foto's van de TopSupport Annaloop zijn binnen....

.... en laat ik deze daarom maar meteen ook op mijn blog zetten.
Natuurlijk alleen die van ons (Anja & Leo, Dorie & Johan, ik, en de honden Janse en Kyra)
Zie ook 19e-topsupport-annaloop-in-eindhoven

Op controle

Dit keer bij de praktijkondersteuner. Overigens een vrouw, Floor.
Hoe het gaat? Nog stress?
Nou, gaat goed eigenlijk. Geen klachten. Ik doe het rustig aan. Alleen dat gewicht, hè...
Daar kijken we straks naar, eerst de bloeddruk.

Ik geef aan dat die, zaterdag een week geleden, best wel hoog was bij de Anna-loop van Top-Support:

154/79 vóór en 121/76 na de loop. Nou is die meting van vóór de loop alleen van enige waarde.

Maar ook vandaag is de bloeddruk goed: 130/72

Voor het gewicht ga ik op een nieuwe weegschaal staan.

Niet meer die elektronische, met 35 geheugens, herprogrammeerbaar, met 92 aflezingen, zelf waterpasstellend, lasergecontroleerd en voorzien van de laatste snufjes uit de ruimtevaart en Formule 1.

Nee, dit keer zo'n gewone ouderwetse weegschaal, met ronde wijzerplaat en wijzer.

Hij wijst 85kg aan. Met kleren aan nog wel. Dat is nog minder dan een uur geleden thuis in mijn blote kont. Een maand of 6 geleden zou het nog 62,1 geweest zijn, aldus mijn dossier op haar computer. Ik kan het me niet herinneren. Dat zou dan betekenen dat ik zelfs een kilootje zou zijn afgevallen. 

Tja, wie ga ik hier voor de gek houden.

Alles is dus gewoon in orde. Gewoon alles in de gaten blijven houden, op mijn eten letten en  bewegen.
Over 3 maanden controle bij de dokters assistente en over 6 maanden weer bij Floor.

Energieverbruik en gewicht

Elektriciteit:
Stand = 142.403, Verbruik = 66,5kWh (-7)
Normaal verbruik maar dit zal langzamerhand wel stijgen want we zijn immers de wintertijd in gegaan.

Gas:
Stand = 25.125 Verbruik = 21m³ (+11)

Het is zover. Het is echt herfst. De temperaturen zijn voortdurend onder de 20ºC, soms zelfs heel ver daaronder. Met ook nog eens een winderige, zeg maar gerust, stormachtige week betekent dit, dat de verwarming nu ook echt aan is.

 Gewicht = 85,1kg. (-1,3)

Ziek geweest? Ligt het daar aan?
De weegschaal is voorzien van een spiksplinternieuwe batterij en sindsdien geeft hij gewoon het gewicht aan. Oké, dat deed hij voorheen ook, maar dan moest ik toch zeker 10x er op gaan staan eer hij 5 of meer keren hetzelfde aan wees. 

Trimloop: No-Limits Najaarscross in Bladel

Het cross seizoen is begonnen. Vandaag is de eerste wedstrijd van de Kempische Crosscompetitie. Het strijdtoneel: de bossen en paden nabij de Tipmast in Bladel.

Mijn ziekbed van afgelopen week heeft danig wat roet in mijn hardloop planning gegooid. Zo was het eigenlijk de bedoeling dat ik hier voor de volledige 9.110 meter zou gaan. Maar nu ik van huis vertrek is het al heel wat dat ik er überhaupt aan de start verschijn. Laat ik het daarom maar om maximaal 2 rondes gaan houden.

In Duizel aangekomen schaart Dorie zich achter mijn beslissing. Ik ga het rustig aan doen en rustig opbouwen. En omdat ik door het griepje het bepaald niet warm krijg heb ik dan ook alvast de lichte winterdracht aangedaan. De lange legging, thermoshirt + T-shirt en daarover gaat dan ook nog een, niet alleen licht maar ook vrij doorzichtig, regenjackje heen. Dat steekt weliswaar schril af tegen de andere lopers waarvan enkelen slecht gekleed in ondergoed lijken te gaan. Enfin, bij mij thuis in de tropen zijn we dan ook heel wat andere temperaturen gewend.

Na een korte warm-up stellen we ons op voor het startdoek. Samen met Jo zijn wij de enigen die nog een jasje aan hebben.

Ik druk mijn klokje pas in na het passeren van de startstreep. In moordend laag tempo gaan ook wij van start. We praten intussen nog wel wat, over het parkoers, wat in het begin niet echt met spikes te belopen is, maar na 300 meter moet ik noodgedwongen mijn kop al houden. Lopen én praten, nee, dat gaat nu even niet. Zelfs niet met dit lage tempo..

We zijn niet de aller laatsten. Er lopen nog enkelen achter ons. In ieder geval Jo. Toch worden we nog een keer ingehaald.

Het parkoers ziet er niet slecht uit. Hele stukken zijn wel "single trails" maar er zijn ook wel bredere paden. Daar komen je dan ook wel weer net zo'n brede plassen water en/of modderbakken tegen. Tegen het einde van de eerste ronde roept iemand uit het publiek nog dat ik mijn jas wel uit mag doen. Nou, dat beslis ik nog steeds wel helemaal zelf en ik vind het lekker zo. Dan die ritssluiting nog maar een extra eindje omhoog.

De speaker roept mijn naam nog om op het moment dat een "verkeersregelaar" me de tweede ronde in stuurt. Dat duurt overigens wel even eer ik door had dat het al de tweede ronde was. Later horen we van een loper dat hij eigenlijk voor één ronde ging maar als vanzelf ook de tweede werd ingestuurd. Tja, als je dan voluit loopt is het inderdaad na anderhalve ronde helemaal op.
Volgende keer een bord met pijltjes "← Finish -Volgende ronde  → " ?

In de tweede ronde merken we dat we op een loopster in lopen. Op de "single trail" gaan we, even naast het pad, haar voorbij. Een korte versnelling, maar het lijkt alsof we niet meer terugkeren naar de oorspronkelijke snelheid. Even later hebben we de volgende te pakken en voor ons zien we de dame lopen die ons in het begin is gepasseerd. Ook zij moet er aan geloven en ons tempo gaat, ruikend aan de stal, stiekempjes verder omhoog.

Ik klok 29:36 (netto) op mijn stopwatch en dat is 12 seconden sneller dan de officiële (bruto) tijd vanaf het startschot.

Dat ging, gezien de omstandigheden, buitengewoon goed. Even nog wat uitlopen en alweer hersteld.

Na de theepauze moedigen we de dames en heren aan. Alleen de dames senioren is een domper. Blijkbaar is er slechts één deelneemster, en niet eens zomaar de eerste de beste, maar onze vroegere eigen Kim, die pas nog een PR op de 10km. heeft verankerd. Of misschien heeft ze iedereen juist daarom wel afgeschrikt. Bij het ontbreken van een wedstrijd loopt zij met de dames en heren Masters en de heren Senioren mee, als training.... Ja,ja.

In ieder geval gaat Nicole als een speer achter Rian die als een pijl uit de boog vertrokken is. Zij vormen dan ook de nummers 1 en 2 op het podium. Op eerbiedwaardige afstand jaagt Wally achter dit GVAC-koppel aan maar moet toch precies 3 minuten toegeven op de eindtijd van Nicole

Terug in Duizel gaan we aan de Indiase curry soep. Intussen ook nog wat computer uitzoekwerk op de tablet en laptop. en passant nog even in de privé sauna en dan is het al meteen 5 uur. Onderhand weer eens tijd om naar huis te gaan.

Het was weer een gezellig dagje, vandaag. En niet veel last gehad van de kriebelhoest.

Ons resultaat van vandaag:

De voortekenen waren er dus niet voor niets...

Mijn bericht van vandaag gaat over gisteren.

Vroeg opgestaan want ik heb een drukke dag voor de boeg. Eenmaal opgestaan en druk in de weer voor mijn douchetafereel, roept moeder natuur me wel erg nadrukkelijk naar de toiletpot. Hoe sneller ik er op zat, des te langer duurt het eer ik er weer van af kom. Ik lijk wel leeg te stromen. Er is niets méér nodig dan de zwaartekracht. Oeioei, dat voelt niet goed.

Het is intussen bijna 7 uur als ik alvast maar naar het werk SMS, dat het toch maar beter is als ik thuis werk. Geen ziekmelding, want dat ben ik niet.

Ik whatsapp ook naar Johan (en Dorie) dat ik waarschijnlijk vanavond niet op de baantraining kom vanwege de keelklachten en met de bijverschijnselen, zoals ik dat nu interpreteer

Dat gezegd hebbende maak ik aanstalten om met mijn werkzaamheden te beginnen. Maar dat was een stuk gemakkelijker gedacht dan gedaan. "Niet ziek..."heb ik een beetje overschat.

Al vrij snel komt de buikpijn opzetten, de duizeligheid, misselijkheid, hoofdpijn. Even weer plat maar de buikpijn wordt steeds heviger. En dan de drang dat je wel naar het toilet moét...

Ik val terug in een diepe slaap en het is dat de kriebelhoest, die er ook nog steeds is, me wakker maakt anders had ik nogmaals de klok rond geslapen. Trouwens, ook de maag- en darmdruk schreeuwen om verlossing.

Ik heb het barkoud. De armen, benen en rug zijn stijf, gevoelig en rillerig, de gewrichten pijnlijk, echt dat griepgevoel. Komt het door de griepspuit? Die is toch voor de echte griep, de influenza...?

Het lijkt er sterk op dat dinsdag al de eerste voortekenen waren voor vandaag.

In ieder geval had ik gisteren genoeg aan een paar crackers en 2 koppen thee en 's avonds, warempel, nog een stukje biefstuk. En maar slapen, slapen, slapen........

Als dat maar geen consequenties heeft voor mijn loopagenda.