De dag begint vandaag me het feit dat ik verre van fit ben. Nog steeds is de hoest er, ondanks dat ik, beperkt, aan de codeïne ben. En nog steeds ook die kortademigheid. Vrouwlief moet vandaag werken en is dus (ook) vroeg op, maar mij lukt het maar niet om echt wakker te worden. Alsof ik gisteren gefeest heb. Het liefst bleef ik nog wat doorslapen en dan bedoel ik toch echt iets anders dan uitslapen.
Maar goed, ik moet er uiteindelijk toch uit. Geeuwend en gapend maak ik de badkamerstop. Intussen heeft vrouwlief me al verwend door broodjes voor vandaag meet te nemen te smeren en ook het ontbijt vóór vertrek klaar te zetten. Dat gaat er dus nog vlug even in.
En dan nog even naar het Klaverplein, waar ik mijn fototoestel 2 dagen geleden heb laten liggen. Deze opgehaald is het op weg naar 't Witven. Niet zo'n lange reis, gelukkig.
Op de rotonde kom ik Jozina nog tegen. Zij gaat toch écht de verkeerde richting op.
Om kwart over 9 op het Witven en het is inmiddels al aardig druk. De recreanten starten weliswaar "al" om 10 uur, maar de wedstrijden beginnen pas een uur later. En veel wedstrijdatleten zijn er ook al.
Het valt meteen op: Het aantal aanwezige GVAC-ers is veel groter dan ik gewend ben. En dan heb ik het natuurlijk over de recreanten, want de wedstrijdatleten zijn doorgaans wel voor minimaal 80% aanwezig. Het is duidelijk dat het lobbyen voor "onze" cross zijn uitwerking niet heeft gemist.
Omdat Dorie geen jasje aandoet want "zo koud is het niet...", besluit ik dat ook maar niet te doen. Het is wel even wennen. Ik heb het wel koud. Dat zal ongetwijfeld ook met mijn lichamelijke conditie te maken hebben.
Wat is ga doen vandaag? Ik hou het waarschijnlijk op maar 3 rondjes. Dorie misschien een rondje meer.
Na het startschot (ja ja, schot!) nestel ik me als vanzelfsprekend achter in het veld. Dorie houdt al meteen in en ondanks dat ik haar aanspoor om toch echt haar eigen race te lopen blijft ze nog zeker een halve ronde hangen. Eenmaal er vandoor loopt de voorsprong rap op. Toch loop ook ik langzaam in op de snelle starters. Ja, mijn collega groep 1-ers zijn het nog niet echt gewend om aan een cross deel te nemen. Ik passeer zowaar nog enkele collega's en in ronde 2 loop ik zelfs al op de hielen van Jozina en Wilma. Maar daar is ook alles mee gezegd. De lucht is intussen al helemaal op. Terwijl Jozina ruimte maakt om mij te laten passeren duik ik de finish fuik in.
2 Rondes en meer zit er gewoon niet in. Ben nu al moet genoeg.
In de gele cirkel, dat ben ik, op jacht naar Jozina en Wilma die voor mij lopen en uiterst rechts heeft Dorie al een comfortabele voorsprong.
Ik geloof niet dat ik er nu nog erg fit uit zie. Tijd om er maar mee te stoppen...
Bovenstaande 4 foto's zijn van de hand van GVAC-fotograaf Peter Kramer
Dorie kapt er na 3 rondes mee, maar veel collegalopers en -loopsters uit groep 1 doen er minstens 3 maar sommigen zelfs de volledige 6 rondjes. Petje af voor deze prestatie, want ondanks dat het een mooi parkoers is, is het ook nog een verraderlijk zwaar parkoers wat toch een juiste verdeling van de inspanning vereist.
Vandaag ga ik niet aan de soep. Nee, vandaag wil ik zoveel mogelijk van de wedstrijden zien.
Eerst de heren, waarbij Johan nogal wat tijd verliest omdat hij een schoen heeft verloren. Ook hier uiteraard de nodige GVAC-ers in actie.
Zo ook bij de dames met naast Rian ook onze trainster Marjolijn. Afwezige Wally heeft vandaag andere verplichtingen.
De korte cross is juist vanwege het overzicht over nagenoeg het gehele parkoers, een prachtig gezicht.
Nu is goed te zien hoe hoog het tempo van die gasten ligt.
Als vervolgens op een verkort parkoers de jongeren aan bod komen zien we ook hier weer een grote deelname van GVAC-ers.
Uiteindelijk belanden ook veel van onze GVAC-ers ook nog eens op het podium.
GVAC mag, net als de "Veldhoven 10 Miles" ook nu weer terugkijken op een geslaagd evenement. En ook hier weer door de vele vrijwilligers waarvan enkelen al weken van tevoren al hand en spant diensten verricht hadden.
Uiteraard heb ik mijn fototoestel ook uit de auto gehaald maar als vanzelfsprekend schiet Peter Kramer hier zijn geheugenkaartjes vol. Maar ook Maurice is druk in de weer. En Geert Kox, inmiddels ook door het fotografenvirus bevangen, heeft zijn Canon meegenomen en met zijn zoomlens de nodige sfeervolle plaatjes weten te schieten.
Ik heb het inmiddels aardig koud gekregen gedurende de dag. Vooral ook door de natte schoenen. De allerlaatste wedstrijden van de allerkleinsten maak ik helaas niet meer mee. Ik moet weg omdat ik nog naar de verjaardag van broer Thony in Breda ga.
Hoe dan ook:
Daar waar GVAC vroeger begonnen is, zijn ze nu weer succesvol terug gekeerd en kunnen ze ook volgend jaar hier gewoon weer verder.....
Mijn resultaten zijn uiteraard niet zo bijzonder.
Wel mag vermeld worden dat door het uitloopstuk naar de finish de laatste ronde altijd ca. 50 meter langer is dan de overige rondes. Eigenlijk klopt de afstand van de 2e ronde dan niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten