Sportvakantie - Fantome trail - dag #2: zaterdag

Ik ben vroeg wakker en nog voor de wekker. 

Om kwart over 8 sta ik op want om half 9 zouden we gaan ontbijten, wat dan ook gebeurt. 

Het is zaterdag en dan is voor Dorie en mij eigenlijk de training van De Vrijbuiters. We maken een onsie die we naar de groepsapp sturen om ze te laten weten dat we aan ze gedacht hebben 😃

 

 

Johan en Geert zijn vandaag aan de beurt voor hun 14km Fantome Trail. 

Ik heb al besloten dat ik niet mee zal gaan omdat ik veel last heb van mijn linkerkuit en ook van mijn rechter heup en rechterdeel van mijn onderrug. Dat komt natuurlijk door verkeerd lopen, oftewel door de compensatie tijdens het lopen. Ook Igno blijft thuis. Dorie en Liesbeth gaan wel mee en zullen ook een stukje over het parkoers mee lopen. 

En zo vertrekken de trail-lopers en Peter de fotograaf richting de Fantome Trail.

 

Igno besluit een eindje te gaan fietsen en ik ga ook weg voor een klein rondje wandelen. Uitgangspunt is gewoon weg te gaan, een kwartiertje lopen en dan omkeren en zo een half uurtje lopen. Daarvoor heb ik de poles, de wandelstokken, erbij gepakt en ik heb er eentje een beetje afgesteld die ik als wandelstok ga gebruiken. 

Ik start een klein stukje helling op tot aan het plaatsnaambordje van Halleux. Daarna wat verder omhoog langs het maisveld en ik loop nu in tegengestelde richting over een gravelpaadje. Het gaat hier helling af.

Intussen maak ik hier en daar wat foto's. Het lopen op dat gravelpaadje valt me tegen zo, over die losse steentjes. Bij een kruispunt aangekomen ga ik rechtsaf voor nog een paar foto's en selfie.

Het pad komt uiteindelijk uit op een kruispunt van de verharde weg. Ik ben intussen een heel eind gedaald ten opzichte van het huisje. Het is goed te zien dat het van hier af erg steil omhoog gaat, terug naar het huisje. 

Ondanks de steun van de wandelstok valt het me zwaar tegen en gaat het tergend langzaam omhoog.  

 

 

Wanneer ik uiteindelijk weer bij het huisje aangekomen ben en mijn klokje check, blijk ik maar 1,03km te hebben afgelegd en daarvoor 43:48min nodig te hebben gehad. Mijn kuit voelt nu helemaal niet fijn. Die "berg" op was gewoon nog veel te zwaar voor mij. Nee, ik ben nog ver van genezing af, helaas. 

De rest van de middag dood ik de tijd met muziek luisteren met mijn nieuwe koptelefoon en wat dutten op de bank. Het wordt intussen wel wat warmer. Igno duikt het zwembad in. Ik heb daar geen zin in. 

 

Het is zo rond een uur of 3 dat, eerst Peter en daarna de rest weer terugkomen. Die zijn wat later dan Peter omdat ze nog boodschappen gingen doen. Ze duiken allemaal ook even het zwembad in om af te koelen. Blijkbaar hebben ze het toch warm gehad. En ook Dorie en Liesbeth hebben wat meer kilometertjes afgelegd dan ze eigenlijk van plan waren. Het is daarna napraten over de trail van vandaag en weer even relaxen, muziek draaien en dan is het al weer etenstijd.  

 

 

Vandaag eten we nasi met als dessert chocolade en vanille ijs. 

Het duurt daarna niet lang meer of Geert vertrekt naar huis. Hij doet morgen nl. in Utrecht mee aan de Vuelta, een fietstocht als voorbereiding voor de echte Vuelta, volgend weekend. Hij heeft deze deelname gewonnen. En dan zal hij morgenavond ook weer hier in Halleux terug zijn om dan vervolgens maandagavond met mij weer terug te rijden naar Veldhoven. Een hoop heen en weer gerij maar Geert heeft meerdere malen aangegeven dat hij het leuk vindt om nog een dag hier te zijn want hij heeft maandag toch vrij gevraagd. Anders had ik ook net zo goed met Peter terug naar Nederland kunnen rijden.

 

De avond brengen wij verder door op de veranda met chocola en bier. 

Om half 10 is het al donker aan het worden en om 10u zijn we al aan het inpakken om naar bed te gaan. In de tussentijd blijf ik maar naar de wc lopen. De flesjes water en het blikje bier drukken klaarblijkelijk nogal erg op de blaas. Het zal me een druk nachtje wc-lopen worden vrees ik. In ieder geval zal ik er vandaag redelijk vroeg in liggen. 

Morgen zal ik wel meegaan. Mijn startnummer ophalen en daarna inleveren voor de medaille waar ik voor betaald heb. Ik denk dat de de dames zo'n 2 uur wegblijven, misschien iets meer. Ik neem wel mijn muziek mee en nog wat zaken om me te vermaken. Die tijd zal ik wel door komen. Hopelijk is er wel wat schaduw want anders zal het wel andere koek zijn.

 

 

 

 

 

Sportvakantie - Fantome trail - dag #1: vrijdag

Ik zal met Geert naar Halleux rijden, naar Petit Halleux 1d, om precies te zijn, want dat is het adres van het huisje "Riethoven" wat Johan weer gehuurd heeft, dit jaar inclusief zwembad. Geert zal rijden en afgesproken is dat Peter, onze fotograaf, achter ons aan zal rijden. We kunnen pas vanaf 15:00u in het huisje en dus hoeven we niet zo vroeg weg en we spreken af dat we rond half 2 vanaf ons vertrekken.

Peter is al om 13:17 bij ons en 5 min. later staat PostNL voor de deur met mijn bestelling van Bol.com in zijn hand. Kan ik mooi die "Shokz" boneconduction hoofdtelefoon al meenemen naar Belgie.

 

Niet veel later arriveert ook Geert. Even mijn spullen inladen en Geert drinkt nog een glaasje water en als hij zijn navigatie heeft ingesteld vertrekken we. Het is 13:47. Peter rijdt achter ons aan.
In Luik missen we net een afslag maar via een andere afslag komen er wel maar dan wel dwars door Luik. Daar zijn ze ook nog eens aan de weg aan het werk dus gaat het tergend langzaam. Doordat de Belgen er een andere rijstijl op na houden, snijden er meerdere wagens tussen ons en Peter in en uiteindelijk zijn we hem kwijt. Buiten Luik, weer op de snelweg, houdt Geert zijn snelheid wat in maar we vrezen dat we hem kwijt zijn. Op het moment dat ik Peter wil gaan appen, zien we in de verte achter ons toch een rood wagentje verschijnen. Het is Peter, die, na achteraf blijkt, een pitsstop heeft gedaan bij een benzinepomp. Zeg maar een pis-stop. Maar nu rijden we weer samen verder. 

 

 

We zijn er bijna als we er aan denken dat Geert huisnummer 12 heeft ingetypt i.p.v. 1d. Zijn navigatie kent nl. geen letters achter nummers, zo lijkt het. En de huizen hier in de Ardennen liggen allemaal niet zo logisch als bij ons en dus zet ik nog vlug Google Maps op mijn smartphone aan. Op het moment dat we, volgens de navigatie van Geert, er al zouden moeten zijn, moeten we volgens Google Maps nog 1,6km. Ik navigeer Geert verder en i.p.v. de 16:10 komen we nu om 16:13u aan bij het huisje, waar Johan al voor de inrit op ons staat te wachten.
Na het uitladen gaan we al meteen aan het bier, behalve ik. Voor mij nog te vroeg. 

Hier op de veranda in de schaduw is het goed vertoeven. We blijven wat kletsen totdat Liesbeth en Igno arriveren en dan verhuizen we naar de achterkant (= de tuinkant) waar we ook straks buiten zullen gaan eten. Intussen genieten we nog van het uitzicht en de roofvogels die boven en voor ons vliegen en jagen.

 

 

Als Johan de wokkelmacaroni klaar heeft kunnen we aanvallen. Na de maaltijd is het tijd om Snow uit te laten. Ik riskeer het nog niet en Peter blijft bij mij. Maar na een kwartiertje zijn ze al terug. Ik had dus gerust mee kunnen gaan, denk ik...
Daarna is het verder een gezellig samen zijn, buiten op de veranda aan de achterkant van het huis.

 

 

Intussen heb ik mijn nieuwe koptelefoon uitgetest. Wat een geweldig ding! Ben er nu al erg blij mee. Liesbeth heeft ook al zo'n ding en Geert en Johan proberen hem ook even en zijn net zo enthousiast. Het hoofd van Peter is echter te groot.😮

Als we nog verder de avond doorbrengen, wachten tot het donker gaat worden komen ook nog 2 luchtballonnen voorbij

 

 

Al voor half 10 is het al donker en om 10u breien we er voorzichtig een eind aan.
Ik moet mijn bed nog opdekken en dat is sowieso altijd al lastig bij een stapelbed waarbij het bovenste bed nogal laag boven het onderste bed hangt.
Alles klaar om het bed in te duiken maar nog vlug een dagverslag schrijven. Dat kan helaas niet zittend op mijn bed omdat de tussenruimte gewoonweg te klein is en dus gaat dat staand.
Ik heb wel met wat licht speurwerk het vakantiebriefje van Marie-Jose weten te vinden.
Het is 23:52. Morgen om half 9 ontbijt en dus nu gaan slapen

 

 

 

 

 

Gezondheid - Naar de fysio ivm kuitblessure - 1e keer

Dit wordt het eerste bezoek aan de fysio. Dat is om 10:30u in De Bolzen, dus vlakbij maar omdat ik nauwelijks kan lopen, met de auto er heen. ID en handdoek bij en in "gemakkelijke" kleding.

Ik word opgehaald en ik strompel achter de fysio aan. Het is hem wel duidelijk dat ik niet zomaar langs kom 😕

Ik leg hem uit dat de huisarts een zweepslag heeft geconstateerd maar eigenlijk is de blessure niet opeens ontstaan maar al langer geleden. Het is eigenlijk een keer opgemerkt na het 's morgens opstaan. Een beetje zeurende pijn in mijn linkerkuit. Waarschijnlijk verkeerd gelegen. Niet veel aandacht aan geschonken. Wel na een paar dagen dat het aanhield wat zelf-massage toegepast. Daarna ook nog wat zalf tegen spierpijn, alleen was die inmiddels al 10 jaar over de datum.

Nu lag het trainen met Rik toch al op een laag pitje vanwege de ademhalingsproblemen die ik ondervind en vanwege de tropische temperaturen van de laatste tijd.

Wel staat er nog de Kermisrun in Tilburg op het programma. Daar hebben we ons al een tijdje geleden voor ingeschreven en het is ook geen echte run. En daar heb ik dan ook nog aan meegedaan met een eindtijd van 2u19:35 over 7,19km, waarvan ook een deel zittend in een achtbaan. Niet echt hardlopen dus.

Dan ook nog op 27 juli de zomeravondloop in Eersel in slomo tempo, ook weer vanwege die ademhalingsproblemen en de 4 rondjes, totaal 5,22km in 36:48 en geen centje pijn.

Er volgen nog de korte loopjes zoals GVAC trimlopen en de stratenloop in Duizel waarbij bij laatstgenoemde tijdens het 2e rondje weer even wat pijn in de linkerkuit opzetten, maar al met al veel meer last van ademhalingsproblemen dan met een mogelijke blessure.

En dan de Hivernaltrail zomereditie, die ik, alweer en nog steeds, vanwege die ademhalingsproblemen dus heel erg rustig heb gedaan met heel veel adempauzes en waarbij pas op de allerlaatste en vlakke 100meters pas weer de pijn in de kuit kwam opzetten. Alleen was het even later dus goed mis.

Het is de fysio wel duidelijk dat het hier om een ruptuur moet gaan. Dat is dan ook te zien aan mijn, helemaal opgezwollen, onderbeen. De knobbel op mijn enkel is eigenlijk niet meer zichtbaar door de zwelling en tegen de onderkant van de voet is de voet paars.

"Zwaartekracht", legt hij mij uit. Al het vocht en bloed van de scheur in een spier is naar beneden gezakt.

Waarschijnlijk heb ik "iets" opgelopen in mijn kuit, kan iets kleins zijn, maar door de belasting erop en bijv. de ruim 2 uur op de kermisrun in Tilburg en de bijna 2 uur op de Hivernaltrail is dat een overbelasting geweest voor die kleine blessure in de kuit. Of het nou een echte "zweepslag" is, laat hij nog in het midden.

Voor het onderzoek neem ik op mijn buik plaats op het behandelbed. Net als de huisarts drukt hij op diverse plaatsen en waar het zeer doet laat ik dan ook duidelijk merken. 

De volgende stap is een echo van mijn kuiten

Na afloop laat hij me zien wat daar het resultaat van is. En dat is dan te zien met te verschil tussen de gezonde en de geblesseerde kuit. En het is duidelijk dat er veel vocht in het onderbeen zit.

Ik krijg mee als oefening, mijn been horizontaal steunend en alleen maar mijn voet onbelast van me af en naar me toe bewegen. 5x Per dag 10x. Dat is voorlopig alles.

Ik kan weer strompelend terug naar huis.

En dan te bedenken dat ik deze week naar La-Roch-En-Ardenne af zal reizen voor de Fantoomtrail waar ik sowieso toch niet aan zal deelnemen...

Gezondheid - Naar huisarts vanwege ademhalingsproblemen en pijnlijke kuit

Dit was de situatie gisterenavond. Een pijnlijke en opgezwollen linkerkuit.

Vandaag naar de huisarts. Vrouwlief heeft in het verleden ook eens soortgelijk iets gehad en toen was het trombose en gezien allerlei rare klachten die ik de laatste tijd heb, zou me ook dit nu niets verbazen.

Maar de dokter vraagt me wel waarom ik denk aan trombose?

Ik neem knielend plaats op zijn behandelbed en hij constateert dat de kuit soepel aanvoelt. 

En doet dit  pijn en dit....? 

Nee, helemaal niet. 

En dit? 

Wow ja, dat wel, terwijl ik voor hem, onzichtbaar, een pijnlijk gezicht trek. 

En dit en dit, vraagt hij nog voor alle zekerheid en ik maar bevestigen... 😖

Nee hoor, is geen trombose. Gewoon een zweepslag.

Zweepslag?

Hij schrijft een verwijzing uit voor fysio

Maar terwijl hij driftig op zijn toetsenbord ramt stel ik de vraag over mijn 2e klacht, nl. de aanhoudende ademhalingsproblemen, wat eigenlijk al een retorische vraag is want dat kan op dit moment blijkbaar vrijwel zeker aan het weer liggen. De achterliggende klachten zijn echter de hartkloppingen tijdens het hardlopen, die me dwingen tot wandelen.

Het antwoord is echter niet wat ik verwachtte.

Ik moet gewoon niet meer hardlopen....

Hardlopen is veel te belastend voor het lichaam. Je bent al 66.. (nog maar een 3 weken overigens). 

Je moet gewoon rustig aan doen. Wandelen, Nordic wandelen, in je tuin zitten en niet gaan hardlopen.

Nou is dat al de 2e medicus die me dat probeert op te leggen. De vorige was de longarts in het ziekenhuis.

Hij vervolgt: "... dat lopen voor je gezondheid is nergens voor nodig. Nogmaals, je kunt gewoon wandelen en andere dingen om bezig te blijven. Voor je gezondheid hoef je niet te hardlopen..."

Ik leg hem nog even uit dat ik al ruim 39 jaar aan hardlopen doe en dat ik nu niet eens meer zo hard loop. Nog maar tussen de 8 en 9km/u. Ik doe dit nu niet speciaal voor mijn gezondheid.

Hij bekijkt mijn gegevens op zijn monitor en voegt er ook nog aan toe dat die medicijnen, t.w. de Foster puffer tegen de astma en de Ventolin voor korte luchtwegen verwijding ook kunnen leiden tot hartkloppingen.

Nou ja, hij heeft zijn zegje gedaan en ik dus ook weer. 

Heb ik weer iets om over na te denken.

En thuis staat in de verwijzing naar de fysio dat die met mij telefonisch contact opnemen voor een afspraak. Afwachten...

Ik kijk ook een keer goed naar de bijsluiters van Foster en Ventolin waar inderdaad gewezen wordt op mogelijke bijwerkingen richting het hart, maar ook mogelijk bij combinatie met andere medicijnen zoals Chloortiazide en laat ik nu die ook gebruiken, de zogenaamde plaspillen. 

M.a.w. ik word er even helemaal niet vrolijk van....

 

Het zal in LaRoche aanstaande zondag niet veel meer dan een wandeltocht gaan worden en misschien niet eens de volledige afstand gezien de zweepslag in mijn linkerkuit.

Poehee. Het is toch wat.... 😞

Energie en gewicht - Week 2022-31

En het duurt maar voort, die zomer. Wederom veel opbrengst van de zonnepanelen. En ook de temperatuur was weer zomers en volgende week misschien wel tropisch. Jammer dat we er straks in de winter niets aan hebben. 

 

 

 

Trimloop - Hivernal Trail Zomereditie - 10,38km

 

Na een aantal malen geen Hivernal te hebben gehad is er vandaag dan een "inhaal" Hivernal, maar dan wel een zomer-editie.

Johan en Geert hebben voor de 20km ingeschreven en Dorie en ik voor de 11km.

Die 11km blijken dan ook nog eens 11,85km te zijn, volgens het meegegeven GPX-bestand, die ik alvast maar op mijn TomTom Spark 3 heb geladen.

Met de ademhalingsproblemen van de laatste weken en de spierpijn in mijn linkerkuit gedurende de afgelopen anderhalve week, zie ik er best wel tegenop. Ik weet hoe zwaar het hier is, te beginnen met die trap. Ook Dorie heeft de laatste weken ook al te lijden gehad aan allerlei kwaaltjes en blessures en daarom is het uitgangspunt van vandaag ook, dat we het heel rustig aan gaan doen. Het zal ook veel wandelen zijn maar zo in de natuur is dat wel lekker. Alleen die verrekte bulten omhoog... 😖

Om kwart over 9 staat de Golf voor de deur en ik sta al te wachten dus zijn we ook vrijwel meteen onderweg naar Zuid-Limburg.

Daar aangekomen rijden we de beruchte trap al voorbij als we al wat verkeer de parkeerplaatsen zien oprijden. Op het Pinkpop terrein wordt vandaag nl. een open lucht mega vlooienmarkt gehouden en die potentiële kopers zullen ook wel op "onze" parkeerplaats parkeren, zijn we een beetje bang voor. Maar we zien dat ze een andere parkeerplaats worden ingeleid. De parkeerplaats waar wij op rijden lijkt al behoorlijk vol. Johan stuurt de Golf richting de sporthal en op aanraden van Dorie en mij gaat hij maar meteen door naar de sporthal. Daar hebben we wel vaker geparkeerd en opeens is er nog genoeg parkeerplaats. Al die auto's, zo vlak naast de ingang van het parkeerterrein ontnemen blijkbaar het zicht op de rest van het parkeerterrein. En iedereen zal uiteraard ook zo dicht mogelijk bij die mega vlooienmarkt willen parkeren. En wij willen zo dicht mogelijk bij de sporthal parkeren. En die parkeerplaats is ook nog eens nagenoeg leeg.

En dan staan we daar en gaan eerst maar eens onze startnummers afhalen. Die moeten we wel na afloop inleveren, wordt ons te kennen gegeven, want dan kunnen ze die nog hergebruiken. Mooi, dan gaan we terug naar de auto voor onze spullen en we kleden ons in de kleedruimtes in de kelder om naar onze wedstrijdkledij.

Bij het inleveren van onze tassen blijkt al dat het vandaag wel heel erg rustig zal zijn wat deelnemersaantal betreft. De dame in de garderobe zit er maar verveeld bij, zo, tussen die paar tassen.

Buiten is het niet veel beter. Wat een rust en ruimte. Zo weinig beweging. 

En ook Marion is er vandaag weer bij, nog wel voor de 20km. Chapeau!

 

De 50km en 30km zijn al om resp, 10:00u en 10:30u vertrokken en Johan en Geert zijn om 11:00u aan de beurt. We gaan nog wel even samen met ons viertjes op de foto en dan gaat de 20km van start.

Wij zijn de volgende start en die is om 11:30. Ook nu weer een klein deelnemersveld en wij nemen onze positie achteraan in. Danny Roufs geeft nog wel aan dat er een laatste loper meeloopt die achter de laatste loper zal blijven. We geven Mat, want zo heet hij, al aan dat hij het vandaag erg rustig zal krijgen, zo achter ons.

En dan mogen we weg en meteen al helemaal achteraan, zoals voorspeld. Dorie loopt wat vooruit maar ik hou mijn eigen ademhalingstempo aan. En zo gaat de eerste kilometer in 7:41 als we even later de trap in het vizier krijgen. Die ren ik nooit op! Ook nog nooit gedaan. Altijd al vanaf het begin gewoon omhoog gelopen. Weliswaar met 2 treden tegelijk want dat vind ik wat comfortabeler klimmen en telkens heb ik zo heel wat "traprenners" ingehaald om bovenaan op adem te komen en foto's te maken. Vandaag is dat andere koek.  Thuis raak ik al buiten adem als ik 1x de trap op en af ga en dus gaat het nu met een nog lager tempo omhoog. Dorie doet het trede voor trede en ik raak al achterop. Af en toe kijk ik omhoog en probeer constant te klimmen en de ademhaling op peil te houden. Helaas, tot 2x toe moet ik toch even stoppen om op adem te komen en boven aan nog een keer voor dat we weer verder gaan. Dit is me tot nu toe nog geen enkele keer overkomen.

 

 

Omlaag. Maar dat gaat tegenwoordig ook al niet meer zo snel en zo komt het dat die 2e kilometer zelfs al in 12:49 gaat. Niet veel verder gaan we het mountainbike-pad omhoog en dat wordt dus wandelend klimmen en af en toe stilstaan om op adem te komen. Mat, onze "bezem"-loper weet inmiddels van onze kwaaltjes en waarom we niet sneller kunnen maar hij geeft vooral aan dat we ons daar niet druk over moeten maken en gewoon rustig aan te doen. We komen halverwege de beklimming een rood lint tegen en lopers uit onze groep die ons tegemoet komen aan de andere kant van het lint. We moeten nog een behoorlijke zigzag-klim omhoog doen eer we weer op de terugweg hier langskomen. "We kunnen ook afsnijden en hierlangs alvast verder gaan...", aldus Mat, die al wel gezien heeft dat ik het op deze eerste 2,5km al zwaar genoeg heb. Even denken we nog na maar dan besluiten we om dat advies maar op te volgen en snijden we af, onder het lint door en linksaf weer omlaag. 

De rode lijn is de gelopen route en de donkergroene is de te lopen GPX-route

 

Doordat we hebben afgesneden zijn we misschien niet meer de laatste loper en daarom gaat Mat het pad de andere kant nog op. Hij komt nog één dame tegen die ons even later ook weer passeert. Zij was ook de dame die ik achteraan het peloton zag lopen. Ook zij geeft aan een stuk te hebben afgesneden maar iets verderop.

We vervolgen de route en het blijft wel elke keer hetzelfde liedje. Vlak en omlaag kan ik wel dribbelen maar zodra het omhoog gaat is dat afgelopen en red ik het zelfs niet in wandeltempo zonder even gebogen stil te staan om weer op adem te komen.

Even, iets voorbij de 3km is er enige twijfel. Er hangt één pijltje voor linksaf, maar dat ziet er uit als een dicht brandnetelbos. Aangezien er tot nu toe overal eerst een pijl hangt voor bijv. links af en dan verderop nog één bij het punt van linksaf-slaan met vlak daar bij nog een pijl, ga ik ook hier eerst even rechtdoor om al gauw tot de ontdekking te komen dat er "iets" verder geen linksaf is. En dus terug en dwars door het brandnetelbos verder. En iets verderop hangt er gelukkig weer een gele pijl.

Intussen zijn we bij de drankpost aangekomen. Die staat op ongeveer 4,5km en mijn Tomtom geeft 3,5km aan. We hebben dus een kilometer afgesneden. Dan zouden we nog een dik uur vanaf de start bij Peter voorbij komen.

Voor we van start gingen heb ik hoffotograaf Peter al laten weten dat wij op het 7km-punt pas na minstens een uur en een kwartier zullen aankomen, als allerlaatste, dus daar hoeft hij niet op te wachten.  

Zeker 3min45 doen we ons tegoed aan drank en versnapering voordat we weer verder gaan. De tijd op de TomTom laat ik ook gewoon doorlopen.

Het is weliswaar zwaar (voor mij) maar de omgeving is wel mooi. Mooi bosrijke omgeving en we passeren ook nog een aantal plassen waarvan er één waar een ook een kasteel of landhuis aan ligt.

Het valt me wel op dat de GPX-route af en toe iets anders loopt dan de pijlen aangeven. Maar ja, die zijn wel leidend. Ik loop hoofdzakelijk voorop om het tempo aan te geven. Vrijwel alle kilometers gaan boven de 10min doordat ik toch tekens even moet stilstaan zodra we al wandelend weer een heuveltje moeten beklimmen. En dat hoeven niet eens lange heuveltjes te zijn.

Op pakweg 8,7km van onze afgelegde weg komen we bij de 2e stek van Peter uit. En Peter laat weer eens te meer zien uit welk goed hout deze fotograaf gesneden is. 

We naderen het hek rondom het sportcomplex en ik weet dat we daar eerste helemaal langs af lopen en dan aan het einde door een poort heen en weer langs dezelfde weg aan de andere kant van het hek weer terug. Toch wat anders dan wat Mat, onze begeleider zegt, dat we er bijna zijn. Oké, hij heeft wel gelijk. In onze betere dagen zouden wij dat ook zeggen 😁. Maar nu eerst nog maar eens tegen dat stevige bultje wat er onderweg ook nog ligt en ja hoor, ook hier moet ik even stilstaan en weer verder. En ik weet dat we ook nog een keer om een voetbalveld heen moeten, met zicht op de finish. We moeten opeens linksaf waar ik dacht dat we nog rechtdoor zouden moeten en met een korte afdaling komen we uit op het niveau van de speelvelden. Er nog even langs en dan ligt voor ons de finish... 😮. En dan zien we ook nog een loper van links komen. Ik ben het heel even kwijt. Lopen wij nou verkeerd? We hebben toch geen pijl gemist? De man van links heeft blijkbaar afgesneden. Dat hebben wij eerder, een beetje uit het zicht, ook gedaan. No big deal. 

En dan nu het laatste stuk naar de finish. Die ligt dan wel boven op een bultje. Wat zal het zijn 2-3 meter hoger? In ieder geval moet ik ook nu bijna stil staan want nu is het toch echt mijn linkerkuit die begint te protesteren. Gelukkig wacht Dorie nog op mij voor de laatste meters zodat we toch samen over de finish komen.

Poeh. Ik ben blij. En eigenlijk niet zo zeer dat ik zo moe ben. Ik ben onderhand eerder moe van het moeizaam ademhalen. Maar ook de pijn in mijn kuit die nu opeens hard komt opzetten. Na de cola aan de finish strompel ik naar een schaduwplek. Terwijl Dorie me nog van Tucjes en sinaasappel voorziet, komen ook Geert en Johan binnen.

Wij hebben alles bij elkaar een afstand afgelegd van 10,38 TomTom-kilometers en dat in 1:53:47 totaaltijd van start tot finish en dus inclusief de nodige stops en de pauze bij de drankpost. En dat is goed voor een gemiddelde van 5,47km/u of 10:58min/km. 

Officeel is in de overall rangschikking Dorie als 24e geëindigd maar wel als 1e (en enige) dame V60+

Ik mag me als 25e, tevens laatste rangschikken omdat de 26e deelnemer (startnummer 1132) geen finishtijd achter zijn naam heeft. Een beetje zoeken tussen de foto's van Peter op de Oypo site maakt duidelijk dat die startnummer 1132 wel degelijk heeft meegelopen en dus een DNF heeft. Dat maakt mij meteen een stuk beter 😂

Onze "bezem"-loper Mat komt gek genoeg niet voor in de uitslagen. 

En daarom staan we eigenlijk niet helemaal op de juiste plaatsen op het ereschavot 😂😂

 

 

In de uitslagen staat een nettotijd van 1:53:44 achter onze namen.

Geert en Johan hebben beiden een nettottijd van 2:30:43 genoteerd staan over hun 20km. Daar weten we inmiddels ook van dat die afstand ook wat minder is dan de geplande 20km.

 

We vertrekken naar de ondergrondse kleedkamers en douches. Voor mij intussen een ware marteling want mijn linkerkuit is inmiddels behoorlijk opgezwollen. Een opgeblazen ballon, zoals Johan het onder de douche omschrijft.

We sluiten ons avontuur nog even af in de kantine bij het genot van een Erdinger, met en zonder alcohol voor de mannen die wel of niet de BOB zijn en een ice-tea green voor de enige dame in het gezelschap.

En dan is terug naar het Brabantse.

Als ik de uitslagen er op na sla, zijn het aantal gestarte deelnemers op de afstanden van vandaag:

11km - 26

20km - 32

30km -   9

50km - 12

Totaal: 79 deelnemers

We denken dat de top van de vakantietijd daar de oorzaak van zal zijn.Misschien ook de temperatuur, wie zal het zeggen? 

 

Eenmaal weer thuis toch maar eens een nadere blik geworpen op de linkerkuit en die is behoorlijk opgezwollen en gespannen en gevoelig zelfs voor een lichte aanraking. Nu was ik toch al van plan om morgen een bezoek te brengen aan de huisarts i.v.m. aanhoudende ademhalingsproblemen en de daarbij gepaard gaande hartkloppingen maar dan komt er nu dus nog een klacht bij... 😒

Het weer:

Zonnig. T=21ºC, Tgevoel=21ºC. Wind kracht 2 (N)

(Bij binnenkomst intussen 24ºC en op weg naar huis 28ºC)

Statistieken: 

Fitnessleeftijd: 64

VO2max: van 35 naar 33

HRgem: 150 bpm 

HRmax: 182 bpm op 0,9km

 

De gelopen route (lichtgroen) wijkt toch wel wat af van de aangeleverde GPX (donkergroen)

Trimloop - Stratenloop Duizel - 4km

 

De jaarlijkse stratenloop, vooraf gegaan aan de Wielerronde van Duizel staat weer voor de deur.

Vorig jaar ging ik hier nog veel te hard van start maar wist dat op mijn 4km nog wel vol te houden en nog wel in een tijd van 24:01 over TomTom gemeten 4,03km. Dat was nog goed voor zelfs ietsjes meer dan 10km/u gemiddeld. 

Vandaag zal dat wel heel anders zijn. Met die ademhalingsproblemen heb ik sowieso al minder zin in maar goed, het is maar 4km. En Rik doet ook mee.

Die is al bij Dorie als ik er arriveer en omdat zij de startnummers al hebben opgehaald doe ik dat dit keer in mijn eentje. En of de speldjes terug wil brengen... Bijzonder...

Voordat we ons naar de start begeven, gaan we nog wel even op de foto. Voor Facebook... 

 

 

De start wordt enkele minuten uitgesteld. De lijstjes met namen is nog zoek. Maar na die paar minuten gaan we dan ook van start.

Na 100m lopen we al helemaal achteraan. De eerste ronde loop ik samen met Rik op, zo is mijn gedachte, om zeker niet te hard te gaan. Hoewel... Zo rustig vind ik het niet echt gaan. Bij de eerste doorkomst na 220m klok ik 1:23 wat neerkomt op 9,54km/u!! Jaja, het staat er echt: 9,54km/u. Maar ja, op stratenlopen gaat iedereen er altijd als een gek vandoor. Deed ik vorig jaar ook. En ondanks dat we al helemaal achteraan lopen is dit dus ook snel. 

De eerste kilometer gaat zelfs in 6:57 en dat is voor mij op dit moment met mijn "gebrek" al een stevig tempo, laat staan voor Rik en goed voor gemiddeld 8,63km/u over de 1e kilometer. 

En veel verliezen we nog niet op de 2e kilometer. Die gaat weliswaar in 7:13 maar dat is met 8,31km/u nog altijd stukken sneller dan tijdens onze trainingen.

We naderen de doorkomst van de eerste volle ronde en met nog 1 volle ronde te gaan passeren we de streep in 15:12 wat over deze volle ronde gemiddeld nog 8,38km/u is.

 

Vanaf deze doorkomst verlaat ik Rik en ga verder op mijn eigen tempo. Hoewel.... Het is net het tempo wat ik zou willen lopen. De ademhaling stijgt meteen en loop op de rem. Maar kilometer #3 is toch in 6:39 en dat is net boven de 9km/u-grens. Ik wil wel harder maar hou me aan mijn ademhaling en pas op het laatste stuk richting finish laat ik de handrem los. Het 4km-punt ligt vlak voor de finish en door mijn versnelling op het laatste stuk gaat de 4e kilometer mooi in 6:26 en wordt de eindtijd 27:38 over 4,06 TomTom-kilometers. Gemiddeld is dat 8,82km/u of 6:48min/km. Die laatste ronde zonder Rik gaat in 12:26 en dat is gemiddeld 9:22km/u  

 

Het wachten is op Rik. Die finisht uiteindelijk in 30:15. Gemiddeld is dat 8,05km/u of 7:27min/km.

Zijn laatste rondje ging in 15:03 wat gemiddeld nog 7,61km/u is of 7:53min/km.

M.a.w. alle kilometers onder de 8min/km en de eerste zelfs onder 7min/km.

Dat moeten we onthouden!

Als ook Johan binnen is rest ons nog wat napraten bij Dorie onder het genot van koffie en gebak en broodjes en bier/radler en ijstaart. Het kan niet op, die verwennerij. Maar zo tegen een uur of 3 is het wel welletjes en gaan zij nog als toeschouwer naar de wielerronde en ik naar Veldhoven.

Daar blijk ik andermaal jonger geworden te zijn. Nu zelfs al 64jaar. Dus als ik het moeilijk heb en wat rustiger, lees: langzamer, loop, dan wordt ik steeds fitter 😦

Het weer:

Zonnig en drukkend warm. T=23,2ºC, Tgevoel=21,4ºC. Wind kracht 3 (N)

Statistieken: 

Fitnessleeftijd: van 65 naar 64

VO2max: 35

HRgem: 165 bpm 

HRmax: 184 bpm op 2,75km

 

Energie en gewicht - Week 2022-30

De zomer duurt nog steeds voort hoewel de zon deze week redelijk wat tijd achter wolken verscholen ging. De opbrengst van de zonnepanelen loopt daarmee wat achter op de voorgaande weken. Maar we mogen nog steeds niet klagen 😁

Vanwege de ademhalingsproblemen van de afgelopen weken heb ik na een pauze van anderhalve week, deze week de trainingen voorzichtig weer aangevangen. Dat gaat weliswaar nog niet van ganse harte maar gek genoeg daalt dan wel mijn fitnessleeftijd en uiteindelijk zelfs van 68 naar 65 jaar. Hoe is het mogelijk!

Gelukkig is mijn gewicht ook weer een klein beetje gedaald