jimjimiz.blogspot.com: Trimloop - Hivernal Trail Zomereditie

Na een aantal malen geen Hivernal te hebben gehad is er vandaag dan een "inhaal" Hivernal, maar dan wel een zomer-editie.

Johan en Geert hebben voor de 20km ingeschreven en Dorie en ik voor de 11km.

Die 11km blijken dan ook nog eens 11,85km te zijn, volgens het meegegeven GPX-bestand, die ik alvast maar op mijn TomTom Spark 3 heb geladen.

Met de ademhalingsproblemen van de laatste weken en de spierpijn in mijn linkerkuit gedurende de afgelopen anderhalve week, zie ik er best wel tegenop. Ik weet hoe zwaar het hier is, te beginnen met die trap. Ook Dorie heeft de laatste weken ook al te lijden gehad aan allerlei kwaaltjes en blessures en daarom is het uitgangspunt van vandaag ook, dat we het heel rustig aan gaan doen. Het zal ook veel wandelen zijn maar zo in de natuur is dat wel lekker. Alleen die verrekte bulten omhoog... 😖

Om kwart over 9 staat de Golf voor de deur en ik sta al te wachten dus zijn we ook vrijwel meteen onderweg naar Zuid-Limburg.

Daar aangekomen rijden we de beruchte trap al voorbij als we al wat verkeer de parkeerplaatsen zien oprijden. Op het Pinkpop terrein wordt vandaag nl. een open lucht mega vlooienmarkt gehouden en die potentiële kopers zullen ook wel op "onze" parkeerplaats parkeren, zijn we een beetje bang voor. Maar we zien dat ze een andere parkeerplaats worden ingeleid. De parkeerplaats waar wij op rijden lijkt al behoorlijk vol. Johan stuurt de Golf richting de sporthal en op aanraden van Dorie en mij gaat hij maar meteen door naar de sporthal. Daar hebben we wel vaker geparkeerd en opeens is er nog genoeg parkeerplaats. Al die auto's, zo vlak naast de ingang van het parkeerterrein ontnemen blijkbaar het zicht op de rest van het parkeerterrein. En iedereen zal uiteraard ook zo dicht mogelijk bij die mega vlooienmarkt willen parkeren. En wij willen zo dicht mogelijk bij de sporthal parkeren. En die parkeerplaats is ook nog eens nagenoeg leeg.

En dan staan we daar en gaan eerst maar eens onze startnummers afhalen. Die moeten we wel na afloop inleveren, wordt ons te kennen gegeven, want dan kunnen ze die nog hergebruiken. Mooi, dan gaan we terug naar de auto voor onze spullen en we kleden ons in de kleedruimtes in de kelder om naar onze wedstrijdkledij.

Bij het inleveren van onze tassen blijkt al dat het vandaag wel heel erg rustig zal zijn wat deelnemersaantal betreft. De dame in de garderobe zit er maar verveeld bij, zo, tussen die paar tassen.

Buiten is het niet veel beter. Wat een rust en ruimte. Zo weinig beweging.

En ook Marion is er vandaag weer bij, nog wel voor de 20km. Chapeau!

De 50km en 30km zijn al om resp, 10:00u en 10:30u vertrokken en Johan en Geert zijn om 11:00u aan de beurt. We gaan nog wel even samen met ons viertjes op de foto en dan gaat de 20km van start.

Wij zijn de volgende start en die is om 11:30. Ook nu weer een klein deelnemersveld en wij nemen onze positie achteraan in. Danny Roufs geeft nog wel aan dat er een laatste loper meeloopt die achter de laatste loper zal blijven. We geven Mat, want zo heet hij, al aan dat hij het vandaag erg rustig zal krijgen, zo achter ons.

En dan mogen we weg en meteen al helemaal achteraan, zoals voorspeld. Dorie loopt wat vooruit maar ik hou mijn eigen ademhalingstempo aan. En zo gaat de eerste kilometer in 7:41 als we even later de trap in het vizier krijgen. Die ren ik nooit op! Ook nog nooit gedaan. Altijd al vanaf het begin gewoon omhoog gelopen. Weliswaar met 2 treden tegelijk want dat vind ik wat comfortabeler klimmen en telkens heb ik zo heel wat "traprenners" ingehaald om bovenaan op adem te komen en foto's te maken. Vandaag is dat andere koek. Thuis raak ik al buiten adem als ik 1x de trap op en af ga en dus gaat het nu met een nog lager tempo omhoog. Dorie doet het trede voor trede en ik raak al achterop. Af en toe kijk ik omhoog en probeer constant te klimmen en de ademhaling op peil te houden. Helaas, tot 2x toe moet ik toch even stoppen om op adem te komen en boven aan nog een keer voor dat we weer verder gaan. Dit is me tot nu toe nog geen enkele keer overkomen.

Omlaag. Maar dat gaat tegenwoordig ook al niet meer zo snel en zo komt het dat die 2e kilometer zelfs al in 12:49 gaat. Niet veel verder gaan we het mountainbike-pad omhoog en dat wordt dus wandelend klimmen en af en toe stilstaan om op adem te komen. Mat, onze "bezem"-loper weet inmiddels van onze kwaaltjes en waarom we niet sneller kunnen maar hij geeft vooral aan dat we ons daar niet druk over moeten maken en gewoon rustig aan te doen. We komen halverwege de beklimming een rood lint tegen en lopers uit onze groep die ons tegemoet komen aan de andere kant van het lint. We moeten nog een behoorlijke zigzag-klim omhoog doen eer we weer op de terugweg hier langskomen. "We kunnen ook afsnijden en hierlangs alvast verder gaan...", aldus Mat, die al wel gezien heeft dat ik het op deze eerste 2,5km al zwaar genoeg heb. Even denken we nog na maar dan besluiten we om dat advies maar op te volgen en snijden we af, onder het lint door en linksaf weer omlaag.

De rode lijn is de gelopen route en de donkergroene is de te lopen GPX-route

Doordat we hebben afgesneden zijn we misschien niet meer de laatste loper en daarom gaat Mat het pad de andere kant nog op. Hij komt nog één dame tegen die ons even later ook weer passeert. Zij was ook de dame die ik achteraan het peloton zag lopen. Ook zij geeft aan een stuk te hebben afgesneden maar iets verderop.

We vervolgen de route en het blijft wel elke keer hetzelfde liedje. Vlak en omlaag kan ik wel dribbelen maar zodra het omhoog gaat is dat afgelopen en red ik het zelfs niet in wandeltempo zonder even gebogen stil te staan om weer op adem te komen.

Even, iets voorbij de 3km is er enige twijfel. Er hangt één pijltje voor linksaf, maar dat ziet er uit als een dicht brandnetelbos. Aangezien er tot nu toe overal eerst een pijl hangt voor bijv. links af en dan verderop nog één bij het punt van linksaf-slaan met vlak daar bij nog een pijl, ga ik ook hier eerst even rechtdoor om al gauw tot de ontdekking te komen dat er "iets" verder geen linksaf is. En dus terug en dwars door het brandnetelbos verder. En iets verderop hangt er gelukkig weer een gele pijl.

Intussen zijn we bij de drankpost aangekomen. Die staat op ongeveer 4,5km en mijn Tomtom geeft 3,5km aan. We hebben dus een kilometer afgesneden. Dan zouden we nog een dik uur vanaf de start bij Peter voorbij komen.

Voor we van start gingen heb ik hoffotograaf Peter al laten weten dat wij op het 7km-punt pas na minstens een uur en een kwartier zullen aankomen, als allerlaatste, dus daar hoeft hij niet op te wachten.

Zeker 3min45 doen we ons tegoed aan drank en versnapering voordat we weer verder gaan. De tijd op de TomTom laat ik ook gewoon doorlopen.

Het is weliswaar zwaar (voor mij) maar de omgeving is wel mooi. Mooi bosrijke omgeving en we passeren ook nog een aantal plassen waarvan er één waar een ook een kasteel of landhuis aan ligt.

Het valt me wel op dat de GPX-route af en toe iets anders loopt dan de pijlen aangeven. Maar ja, die zijn wel leidend. Ik loop hoofdzakelijk voorop om het tempo aan te geven. Vrijwel alle kilometers gaan boven de 10min doordat ik toch tekens even moet stilstaan zodra we al wandelend weer een heuveltje moeten beklimmen. En dat hoeven niet eens lange heuveltjes te zijn.

Op pakweg 8,7km van onze afgelegde weg komen we bij de 2e stek van Peter uit. En Peter laat weer eens te meer zien uit welk goed hout deze fotograaf gesneden is.

We naderen het hek rondom het sportcomplex en ik weet dat we daar eerste helemaal langs af lopen en dan aan het einde door een poort heen en weer langs dezelfde weg aan de andere kant van het hek weer terug. Toch wat anders dan wat Mat, onze begeleider zegt, dat we er bijna zijn. Oké, hij heeft wel gelijk. In onze betere dagen zouden wij dat ook zeggen 😁. Maar nu eerst nog maar eens tegen dat stevige bultje wat er onderweg ook nog ligt en ja hoor, ook hier moet ik even stilstaan en weer verder. En ik weet dat we ook nog een keer om een voetbalveld heen moeten, met zicht op de finish. We moeten opeens linksaf waar ik dacht dat we nog rechtdoor zouden moeten en met een korte afdaling komen we uit op het niveau van de speelvelden. Er nog even langs en dan ligt voor ons de finish... 😮. En dan zien we ook nog een loper van links komen. Ik ben het heel even kwijt. Lopen wij nou verkeerd? We hebben toch geen pijl gemist? De man van links heeft blijkbaar afgesneden. Dat hebben wij eerder, een beetje uit het zicht, ook gedaan. No big deal.

En dan nu het laatste stuk naar de finish. Die ligt dan wel boven op een bultje. Wat zal het zijn 2-3 meter hoger? In ieder geval moet ik ook nu bijna stil staan want nu is het toch echt mijn linkerkuit die begint te protesteren. Gelukkig wacht Dorie nog op mij voor de laatste meters zodat we toch samen over de finish komen.

Poeh. Ik ben blij. En eigenlijk niet zo zeer dat ik zo moe ben. Ik ben onderhand eerder moe van het moeizaam ademhalen. Maar ook de pijn in mijn kuit die nu opeens hard komt opzetten. Na de cola aan de finish strompel ik naar een schaduwplek. Terwijl Dorie me nog van Tucjes en sinaasappel voorziet, komen ook Geert en Johan binnen.

Wij hebben alles bij elkaar een afstand afgelegd van 10,38 TomTom-kilometers en dat in 1:53:47 totaaltijd van start tot finish en dus inclusief de nodige stops en de pauze bij de drankpost. En dat is goed voor een gemiddelde van 5,47km/u of 10:58min/km.

Officeel is in de overall rangschikking Dorie als 24e geëindigd maar wel als 1e (en enige) dame V60+

Ik mag me als 25e, tevens laatste rangschikken omdat de 26e deelnemer (startnummer 1132) geen finishtijd achter zijn naam heeft. Een beetje zoeken tussen de foto's van Peter op de Oypo site maakt duidelijk dat die startnummer 1132 wel degelijk heeft meegelopen en dus een DNF heeft. Dat maakt mij meteen een stuk beter 😂

Onze "bezem"-loper Mat komt gek genoeg niet voor in de uitslagen.

En daarom staan we eigenlijk niet helemaal op de juiste plaatsen op het ereschavot 😂😂

In de uitslagen staat een nettotijd van 1:53:44 achter onze namen.

Geert en Johan hebben beiden een nettottijd van 2:30:43 genoteerd staan over hun 20km. Daar weten we inmiddels ook van dat die afstand ook wat minder is dan de geplande 20km.

We vertrekken naar de ondergrondse kleedkamers en douches. Voor mij intussen een ware marteling want mijn linkerkuit is inmiddels behoorlijk opgezwollen. Een opgeblazen ballon, zoals Johan het onder de douche omschrijft.

We sluiten ons avontuur nog even af in de kantine bij het genot van een Erdinger, met en zonder alcohol voor de mannen die wel of niet de BOB zijn en een ice-tea green voor de enige dame in het gezelschap.

En dan is terug naar het Brabantse.

Als ik de uitslagen er op na sla, zijn het aantal gestarte deelnemers op de afstanden van vandaag:

11km - 26

20km - 32

30km - 9

50km - 12

Totaal: 79 deelnemers

We denken dat de top van de vakantietijd daar de oorzaak van zal zijn.Misschien ook de temperatuur, wie zal het zeggen?

Eenmaal weer thuis toch maar eens een nadere blik geworpen op de linkerkuit en die is behoorlijk opgezwollen en gespannen en gevoelig zelfs voor een lichte aanraking. Nu was ik toch al van plan om morgen een bezoek te brengen aan de huisarts i.v.m. aanhoudende ademhalingsproblemen en de daarbij gepaard gaande hartkloppingen maar dan komt er nu dus nog een klacht bij... 😒