Ik ga vandaag helemaal alleen naar een trail en nog wel in België in
Oudsbergen, zo'n 60km van huis af. En met de auto want met mijn NS OV-kaart
kan ik er niet komen. En omdat de reis volgens Google Maps toch een uur duurt
betekent dat, dat het wel via allerlei binnenwegen zal lopen.
Volgens planning vertrek ik om 9uur precies en om iets voor 10uur arriveer ik
ter plaatse. Hoewel....
Er is wel een plaatje toegestuurd bij de laatste briefing maar in
werkelijkheid ziet het er hier totaal anders uit.
Zo is er al wel een parkeerplaats, ik denk P1, waar ik al rondrijdend achter
kom dat die al helemaal vol is en ik dus naar P2 zal moeten. Maar volgens de
bordje zijn er sowieso 4 parkeerplaatsen. Maar dat is niet het enige. Het
betreft hier ook een concours hippique, een springruiter concours. En daar
horen natuurlijk heel veel andere auto's bij, inclusief de nodige
paarden-trailers. Dat was op de parkeerplaats, P1, al wel duidelijk geworden.
Ik volg dan maar de bordjes die de parkeerplaatsen van Go-Dare aangeven. Het
is een heel stuk rijden over zandpaden vol kuilen en uiteindelijk kom ik op
een grasveld uit waar al veel auto's staan geparkeerd. Helemaal achteraan is
er dan nog plek, waar ik de Scenic neer plant.
Ik pak mijn spullen en loop dan maar helemaal terug richting P1, waar al van
alles te doen was, er vanuit gaande dat het daar dan ook voor ons, trailers,
te doen zal zijn. En dan moet ik ook nog weer even terug want ik ben mijn
trailvestje vergeten die ik in een aparte plastic tas had gestopt omdat die
thuis blijkbaar al lekte.
Uiteindelijk ben ik, dik 10minuten later na wat gezoek, dan bij het
inschrijfburo en even later mijn startnummer rijker weer buiten. Het waait
hier wel behoorlijk, maar om weer terug te lopen om de kleedkamer te zoeken
heb ik geen zin in en ik heb toch zowat al mijn loopkleren al aan en dus doe
ik mijn trainingspak uit, mijn trailvestje aan en startnummer op en dan ben ik
eigenlijk al klaar om mijn sporttas bij de bagage drop-off achter te laten. En
zo geschiedde.
En dan ga ik maar alvast op zoek naar een toilet. Ik kan de laatste ballast
maar beter kwijt zijn. Na mijn plasje kan ik mijn traillegging dan ook
definitief op maat vast strikken. En dan kom ik tot de ontdekking dat ik mijn
broek achterstevoren aan heb. Oké, het voelde al wat raar maar een
traillegging zit sowieso altijd al wat strakker. Nee, dat gaat hem toch niet
worden en dus weer terug naar de toiletten om daar in alle rust mijn broek uit
en weer goed aan te trekken. Tjongejonge....
Vervolgens dan maar de start opzoeken. Daar moet ik dan tussen de
paardenbakken door lopen,waar aan de ene kant de wedstrijd aan de gang is en
aan de de andere kant de warming-up van de paarden en ruiters
plaatsvind.
Bij de start aangekomen is net de 18km van start gegaan en laat ik alvast een
selfie van me maken, dan is dat alvast gedaan.
Dan kan ik nu meteen ook mijn schoenen wat strakker vast strikken. Ook zo'n
standaard ritueel. En dan kom ik nu ook weer achter dat ik mijn trailschoenen
nog niet aan heb. En die zitten ook nog in mijn sporttas die ik al heb
afgegeven bij de garderobe 😖. Toch ga ik maar terug en gelukkig lukt het me
om mijn tas toch weer terug te krijgen en dus als ik mijn schoenen verwisseld
heb kan ik weer terug naar de start, nu met nog een kwartier op de klok.
Ik loop maar even in, open en neer voor de start, want veel ruimte is er niet.
Toch nog bijna een halve kilometer, die alles behalve soepel gingen.
In de wachttijd voor de start praat ik nog wat bij met een andere deelnemer
die duidelijk ook al een master 60+ is. Sterker nog, hij blijkt al 74 jaar te
zijn en is sinds kort pas weer begonnen te lopen na 30 jaar en doet, net als
ik, alleen maar korte afstanden.
Als het zo ver is mogen we van start. Dat doe ik van achteren en op mijn
gemak. Een drone filmt onze start en ik hobbel al bijna achteraan.
Eerst nog een stukje langs de buitenkant van het evenementen terrein en dan
rechtsaf de bossen in. Daar staan we meteen stil en gaan even later stapvoets,
vanwege een versmalling en de singletrack, maar daarna komen we langzaam op
tempo. Ik loop dan wel op mijn gemak maar voor me gaan ze, gelukkig, niet veel
harder. Die eerste kilometer in 8:06 is dan ook lekker rustig, hoewel ik het
zo toch niet voel. Het is niet echt heuvelachtig maar het bos gaat wel op en
neer als een wasbord en blijkbaar kost me dat al moeite.
Ik volg gewoon de voorgangers en een kilometer verder is het tempo nog bijna
hetzelfde in 7:59. Intussen maak ik al dankbaar gebruik van mijn
waterrugzakje. Niet dat het zo warm is, want dat is het eigenlijk helemaal
niet, maar mijn keel moet wel degelijk goed gesmeerd worden. Intussen zijn er
al lopers voor me gaan wandelen en die ben ik dan ook voorbij gegaan. Maar ik
krijg het steeds moeilijker met mijn ademhaling en ik ben pas op ongeveer
2,5km als ik even moet stoppen en wandelen om op adem te komen, 20 metertjes
maar en dan weer verder. Daardoor is kilometer #3 al meteen boven de 9min in
9:39.
Helaas wordt het er niet beter op want net voorbij het 3-kilometerpunt moet ik
weer stoppen en weer wandelen, nu zo'n 30m. En er is niet eens sprake van een
helling of zo. Hoe dan ook, het is nu al helemaal op! 😮 Tot aan de finish zal
ik nog zeker 12x moeten stoppen en weer wandelen. Stoppen omdat mijn hart zo
hard bonst en mijn ademhaling het niet meer kan redden. Gelukkig is het
parkoers dan wel vrij vlak dus dan gaat het wandelen nog enigszins redelijk.
En ook fijn dat ik niet eens de enige ben die afwisselend moet wandelen en
dribbelen. Ga ik te snel als ik tussendoor weer dribbel? Nou, ik weet zeker
van niet. Als ik pakweg 100m achter een wandelaar begin te dribbelen, kom ik
maar heel langzaam dichterbij en met nog meer dan 10m te gaan moet ik al weer
wandelen terwijl die voorganger ook nog steeds aan het wandelen is.
Best jammer dat het niet goed gaat want het parkoers is verder best mooi.
Jammer genoeg heb ik daar niet veel foto's van gemaakt.
Op het laatste stuk komen de andere afstanden ook op "ons" parkoers en dan
maak ik beleefd, zoveel mogelijk plaats voor hen. Ook andere lopers doen dat
en blijven zelfs stil staan om ze aan te moedigen. Ik probeer nog door te
wandelen, want eerlijk gezegd wil ik er wel zo vlug mogelijk van af zijn. En
dan moet ik tussendoor ook nog telkens hoesten van een kriebelkeel, waar ik
dan weer mijn waterrugzakje voor heb mee genomen. Maar die helpt blijkbaar
niet altijd want als ik weer eens flink sta te hoesten alsof ik sta dood te
gaan, wordt er ongerust gevraagd of het wel gaat of dat ik misschien wat wil
drinken en bij het zien van mijn trailvestje met water, of ik nog wel genoeg
water bij me heb. Maar nee, het gaat wel en ik heb genoeg water en ik vervolg
mijn weg. Maar het geeft wel een indicatie dat het vandaag helaas niet gaat
zoals ik had gehoopt.
Mijn Garmin geeft al 6km aan en we zijn er nog langes niet. Pas als we het bos
weer uit zijn weet ik dat we nog langs dezelfde weg terug moeten als dat we
zijn vertrokken. Niet dat ik dat dribbelend kan afleggen. Nee, vlak voor de
laatste keer de hoek om rechtsaf stop ik nog even om daarna het laatste stuk
naar de finish dribbelend af te leggen. Maar niet heus. Net als op de
Wielenloop in Rosmalen moet ik ook nu weer vlak voor finish toch eventjes
stoppen en dan door over de finish streep.
Poehee, wat was dat vandaag een marteling. En dat over maar 6,75km. Die heb
ik, volgens mijn Garmin, afgelegd in 1:03:43 wat een gemiddelde snelheid is
van 6,36km/u of 9:26min/km.
Achteraf zal ik in de officiële uitslag een nettotijd van 1:03:07 toe gediend
krijgen en een brutotijd die zelfs sneller is dan mijn eigen geklokte tijd,
nl. 1:03:38. Hoe dan ook, ik hou altijd mijn eigen geklokte tijd en afstand
aan, dus nu ook.
Ondanks dat er vandaag maar ongeveer 1000 deelnemers zijn, inclusief de
wandelaars, staat er een lange file na de finish. Het is eerst wachten tot we
de chip, die met klittenband achter het startnummer zit vast geplakt, kunnen
inleveren en daarna onze medaille in ontvangst kunnen nemen. Nog is de file
niet voorbij want er wacht nog een alcoholvrij biertje, maar daar zit ik niet
op te wachten en zodra het kan, verlaat ik het finish gebied.
Ik spoed me naar de bagage drop-off want ik heb het intussen koud gekregen
door die harde wind op mijn natte shirt. Helaas is het, daar aangekomen, ook
weer achteraan aansluiten in de file. En het duurt best wel lang. Lang eer ze
de tassen hebben gevonden. Ze zijn nl. random neergelegd en niet op nummer en
er wordt dan ook telkens gevraagd hoe die tas er uit ziet. Ik denk nog, waarom
heb ik niet mijn knalgele rugzak meegenomen. Na een half uurtje blauwbekken in
die harde wind sta ik dan aan de tafel en zie ik mijn tas al staan en dan heb
ik hem ook zo in mijn bezit.
Het eerste wat ik nu doe is mijn regenjasje eruit halen en die aandoen om zo
wat bestand te zijn tegen die harde afkoelende wind.
Ik zie onderweg dan wel een bordje "Kleedkamers" staan maar net als iedereen
heb ik geen idee waar die nu zijn. Ik heb echter mijn beslissing al gemaakt.
Ik ga meteen naar mijn auto toe. Het is sowieso nog een eind lopen. En als ik
dan over het terrein van de paardenstallen en zo loop, ontdek ik dat hier de
kleedkamers zijn. Best toch wel een eind van de start/finish verwijderd. Ik
ben halverwege van waar de auto staat en loop dus door.
Daar aangekomen maak ik het me even gemakkelijk achterin de auto. Heerlijk uit
die wind te zijn.
Even naar huis appen hoe het gegaan is en dat het nog wel even duurt eer ik
van hieruit vertrek en... dat het hier nu regent. Ben ik even blij dat ik nog
vlug naar de auto doorgelopen heb. In Veldhoven regent het ook!
Als ik zo ver ben dat ik kan vertrekken, app ik dat naar het thuisfront en dan
begint de terug reis weer. Weer een uurtje voor de boeg. En nu maar hopen dat
er geen files staan.
Onderweg kom ik langs verschillende plaatsen waar het heel duidelijk gehoosd
heeft, te zien aan de grote plassen. En eenmaal over de grens stuurt Google
Maps me ook nu weer langs een andere weg naar huis dan de heenreis. Nu ga ik
langs de zinkfabrieken en door Budel-Dorplein. Terug op de snelweg kan ik
weliswaar dan eindelijk wat snelheid maken maar in Leende sta ik dan toch nog
in de file. 😖 Ik verlies een minuutje of 10 op mijn, voorop gesteld,
reisschema eer ik thuis ben gearriveerd.
Het was wel weer een avontuur vandaag. Zo jammer dat het lopen zo moeizaam
ging. En dan te bedenken dat ik morgen weer een trail gaan doen en dan zelfs
9km.
Dat heeft ook gevolen voor mijn fitnessleeftijd, die nu gestegen is van 31
naar 32 jaar. Mijn VO2max, daarentegen staat nog steeds 43.
Achteraf blijkt dat Inge vd M. en Roy R. er vandaag ook waren en ze hebben
me zelfs bij de finish gezien. Zij zijn voor de 18km gegaan. Inge in 1:56:05
en Roy in 1:45:09
Het weer:
Bewolkt met af en toe zon maar wel harde wind . T= 21,1ºC, Tgevoel= 18,2ºC.
Wind kracht 5 (ZW)
Statistieken:
Fitnessleeftijd: van 31 naar 32
VO2max: 43
HRgem: 136 bpm
HRmax: 157 bpm een aantal keren gedurende kilometer #1 😮