Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 861 verbruik= 35kWh
Hoog = 781 verbruik= 32kWh
Totaalverbruik:            67kWh (0) [9,6kWh/dag]

Nog hoger, of is dit nu normaal....?  😞

Gas:

Stand = 670 Verbruik = 64m³ (+11) [9,1m³/dag]
Ja hoor. We hebben een week met vanaf dinsdag sneeuw achter de rug. Weliswaar is de sneeuw zaterdag al weer helemaal verdwenen maar het zijn toch een paar joude en zeker koude nachten geweest. De thermostaat op 18ºC ingesteld laat de cv-ketel toch al aanslaan. Koud dus...

Gewicht = 81,6kg (0)
En nog steeds, of is dit nu ook al normaal....? 😕

Trimloop - 62e Joe Mann Bosloop Best (6km)

Als we kwart over 9 het Joe Mann oprijden is het nog erg rustig. Weliswaar staan er al wel een aantal auto's geparkeerd maar dat zijn er niet zo veel en terwijl Johan de Golf met de neus naar voren manoeuvreert vertrekken ook weer enkele auto's. Blijkbaar van vroege wandelaars die hun werk er al op hebben zitten. We halen ons nummer op. Onderweg zien we Jürgen en Karin al bij de koek en sopie tent zich tegoed doen aan warme koffie. Eenmaal het startnummer opgehaald gaan we toch nog maar even terug de auto in waar het in ieder geval droog is. We hebben nog ruim een half uur voor de start....

Tegen kwart voor 10 is het ook de beurt van Dorie en mij om alvast "warm" te lopen.
We lopen een stukje in tegengestelde richting over het parkoers richting start en finish. We maken de start mee van de VB atleten en gaan daarna terug naar de auto omdat ik nog moet puffen. Ik voel me namelijk met mijn ademhaling al helemaal niet lekker

Dit keer ligt mijn telefoon gewoon nog in de auto en daarom geen GVAC-selfie van voor de start. Maar laat ik nou wel een foto vinden op Facebook van Adwin Mathon 😃

Bij de start druk ik zoals gewoonlijk mijn horloge pas aan onder het startdoek. In no-time loop ik helemaal achteraan. Alleen een dame ga ik vrij snel voorbij maar ik voel al dat ik het rustig aan moet doen. Ik zie Daniëlle en Dorie voor me uit lopen en de kleurige groep lopers voor me verdwijnt langzaam uit het zicht.

De voorronde is nog geen kilometer en bij die doorkomt hoor ik Paul, de speaker, nog de dame achter me aanmoedigen. Die loopt dus niet ver achter me. In de eerste grote ronde zie ik een man voor me lopen. In eerste instantie denk ik dat dat er één is die gewoon aan trimmen is of aan het inlopen voor de wedstrijden van later, maar nee, gezien het tempo en omdat hij het parkoers volgt is het dus ook een recreant. Ongeveer halverwege de ronde ben ik bij hem en ga ik hem voorbij. De kleurige stoet voorgangers is dan nog steeds te zien.
Het parkoers is best pittig hoewel ik me kan herinneren dat het hier nog veel erger kan. Als ik in tegengestelde richting de finish nader en ik daarvoor nog een keer rechtsaf het bos in gestuurd word, kom ik Suzanne al tegen. Die gaat de laatste tijd al lekker snel. Ik heb het zwaar maar ik hou mijn tempo rustig want ik wil er die 2e grote ronde er beslist aan plakken.

In de 2e grote ronde loop ik zo'n beetje helemaal alleen. Inmiddels ben ik al door 3 andere recreanten gedubbeld. Op het lange rechte stuk zie ik in de verre verte nog net de andere recreanten uit dezelfde ronde voor me lopen. Wel intussen een heel eind weg.
En onderwijl groeit het aantal lopers wat me dubbelt. Niet dat ik dat erg vind. Nu heb ik tenminste niet meer het gevoel dat ik helemaal alleen loop.
Op het punt voor de finish waar ik weer rechtsaf het bos ingestuurd word hoor ik omroepen dat Dorie al gefinisht is. Ik moet nog een paar honderd meter en dat laatste heuveltje gaat me zwaar.
Aan de finish vragen ze mijn nummer zichtbaar te maken en automatisch hou ik mijn armen omhoog maar daar ging het helemaal niet om. Mijn startnummer was blijkbaar onder het lopen afgezakt en onder mijn jasje terecht gekomen. Enfin, als het goed is hebben ze het toch genoteerd.

Ik kies de medaille als herinnering in plaats van een consumptiebon.
Dorie is in een brutotijd van 38:55 gefinisht t.o.v. mijn brutotijd van 41:13, dus 2:18 sneller dan ik.
Na het zien van de 1e doorkomst van de wedstrijd dames en heren gaan we terug naar huis.

Wanneer ik de resultaten van mijn TomTom sporthorloge analyseer, en dan kijk ik de laatste tijd met name naar de hartslag, valt me wel op dat die best hoog is. Vrijwel continue boven de 180 tegen de 200 aan. Het is, dat er ook stukken zijn waar ik het rustig aan doe en dan is de snelheid ver onder de 8km/u, dat de hartslag wat lager is en waardoor het gemiddelde uiteindelijk uitkomt op "slechts" 175.
En dat bij een gemiddelde snelheid van net boven de 8,5km/u.
Vandaag was toch wel een heel verschil met de Dieprijtcross in Eersel van vorige week.
Vandaag ook eens de rondetijden ingedrukt en wat blijkt: de 2 grote rondes zijn in precies dezelfde tijd afgelegd. Voor mijn gevoel had ik ook best wel gelijkmatig gelopen en dat blijkt. 😁

Wel een heleboel pageviews afgelopen dagen....

Van mijn weblog worden gemiddeld ongeveer 6 à 10 pagina's per dag bekeken.
Niet bijzonder veel maar mijn blog is dan ook meer voor mezelf bedoeld en iedereen uit mijn omgeving die het graag leest.
Maar afgelopen week is dat aantal opeens heel erg gestegen en met name op zaterdag.
Alsof iemand al mijn pagina's heeft doorgespit.
Best vreemd....

Training - De Vrijbuiters

Het wordt vandaag alleen training (geven) en dan meteen naar huis omdat kleinzoon Ryan vandaag voor zijn zwemdiploma op moet.
We zijn vandaag voor de training met zijn vijven, t.w. Dorie, Carla, Herman, Hans en ik. Alleen Riet ontbreekt nog want anders zouden we helemaal compleet zijn want meer mensen die nog meedoen aan de training zijn er niet meer. Wat de wandelaars betreft is het vandaag ook niet veel beter. Met André, Rien, Germaine, Tiny en Monique zijn ook zijn met 5 "man" sterk 😉

We starten de training nou eens niet vanuit het standaard pad maar langs de bomenreeks af richting het grote bospad. Herman heeft namelijk al zijn verkenningswerkzaamheden verricht en heeft geconstateerd dat de sneeuw van de afgelopen week en de daarop volgende dooi, de bospaden veranderd heeft in modderpaden. Ook het pad waar we normaal over starten. Dat betekent meteen dat we niet dat pad van de vorige week gaan pakken maar dat we hoofdzakelijk op de "verharde" (fiets-)paden zullen blijven.
Uiteraard doe ik het weer rustig aan, samen met Hans. Maar ook Herman is solidair met ons. Dat kan niet gezegd worden van de dames die telkens  vooruit lopen. Nee, dat tempo is voor de heren vandaag te hoog gegrepen.

We doen onze standaard dingen en lopen over het fietspad in het bospad door tot aan de verharde weg en dan rechtsaf tot aan het bospad rechtsaf langs het bospad. Het bospad volgen we  terug tot aan het brede bospad en over het fietspad vervolgen we onze weg terug naar de kantine. Onderweg nog even wat rekoefeningen bij het kapelletje en bij de bankje vlak bij de stal ook nog de balanceeroefeningen.
Op de startplaats sluiten we af met rek- en ademhalingsoefeningen en dan is het inmiddels 12 uur.
Toch heeft de training iets korter dan een uur geduurd maar dat komt omdat we wat later zijn vertrokken.
In totaal hebben we in de training 4,7km afgelegd, volgens mijn TomTom GPS-horloge en heeft de training 57:38 geduurd.

Zoals ik al eerder aangaf heb ik direct na de training het bos verlaten om zeker op tijd te zijn voor het afzwemmen van kleinzoon Ryan voor zijn zwemdiploma nieuwe stijl.

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 826 verbruik= 31kWh
Hoog = 749 verbruik= 35kWh
Totaalverbruik:            66kWh (+1) [9,4kWh/dag]

Ik vind het nog steeds hoog....  😞

Gas:

Stand = 606 Verbruik = 53m³ (+2) [7,6m³/dag]
na een week van moesson is in de 2e helft van de week de vorst ingetreden en die zal volgende week nog doorgaan en mogelijk zelfs nog met sneeuw op dinsdag.

Gewicht = 81,6kg (0)
Nog steeds.... 😕

Trimloop - Dieprijtcross Eersel (4km)

Als de trimlopen ten zuiden van Duizel of daar in de buurt plaatsvinden, dan is het vaak mijn beurt om Dorie op te halen. Zo ook vandaag voor de Dieprijtcross in Eersel.
Met een dag en nacht in vriesweer achter de rug neem ik vandaag de C3 mee richting Duizel. Het is zowat klokslag 9 uur als ik al door de achterdeur naar binnen loop. Lang blijven is er niet bij want we vertrekken meteen richting de parkeerplaats tegenover de camping van Ter Spegelt.
De recreanten starten vroeg en dus is er helemaal vooraan nog parkeerruimte genoeg.
In "La Cantina" halen we onze startnummers op, die geheel door elkaar op een lijst staan vermeld.

We ontmoeten alvast andere GVAC-ers en pas een kwartier voor onze start maken we aanstalten om naar het start en finishgebied te vertrekken. Dat is overigens nog een stevig eindje lopen... in de kou.
Voor alle zekerheid heb ik onder mijn T-shirt met lange mouwen en het GVAC-shirt nog een extra thermoshirt aan getrokken. En nog vind ik het best koud.... Gelukkig schijnt de zon volop en dat geeft altijd wel wat stralingswarmte op je gezicht.
Het is vandaag niet zo "wit" als voorgaande keren. Weliswaar ligt er genoeg rijp en ijs op het parkoers maar geen sneeuw, wat we hier al wel vaker hebben meegemaakt.
Wat wel opvalt is dat het bos, waar we als eerste naar toe liepen, verdwenen is. Helemaal gekapt. We horen dat Ter Spegelt meer grond gekocht heeft voor uitbreiding van hun grondgebied. Later zal ook blijken dat de bultjes van de crossbaan ook verdwenen zijn en vlak gemaakt teneinde er een aantal huisjes op palen te kunnen planten.

Voor de start is er dan nog even het GVAC groepsfotomoment en even later worden we dan weggeschoten. Helaas heeft mijn TomTom nog geen satelliet gevonden. Iets te laat aangezet en het duurt daarom ongeveer een meter of 50 eer hij begint te registreren.
Ik loop, zoals gepland, lekker achteraan. Overigens nog niet eens helemaal alleen achteraan. Om me heen lopen nog meer lopers dan ik had verwacht ongeveer in mijn tempo. Mijn starttempo dan wel te verstaan, want na een paar honderd meter ga ik ze toch maar verlaten want gevoelsmatig is dit toch wel te langzaam voor mij. Oei, denk ik nog wel, doe ik daar wel goed aan.
Niet veel later loop ik al niet ver meer achter Hannie en Dorie aan. "Rustig aan....", denk ik nog en let nog eens extra op mijn adem als we voor de eerste keer langs een waterkant lopen. Een klein stuk maar en we lopen recht op een kunstmatig opgeworpen bult zand aan. Hannie en Dorie beklimmen de bult behoedzaam en ik ren er stevig tegenaan en boven op de bult ga ik Dorie voorbij en stort ik mezelf naar beneden en met dat tempo ga ik verder. Maar ik hoor Dorie nog steeds op de bult staan. Ze durft er niet goed vanaf en dus keer ik om, om de helpende hand te bieden. Eenmaal veilig beneden kan ze weer in haar eigen tempo verder en sluit ze weer aan bij Hannie die inmiddels al was doorgelopen. Op lichte afstand volg ik. De afstand wordt maar heel langzaam kleiner en ik kan het duo eigenlijk met gemak volgen. "Hannie zal gisteren wel de halve marathon training hebben gehad", denk ik nog, want die kan normaal toch wel een stuk sneller dan ik. En dan komen we voor de 2e keer bij die hard gevroren bult zand en weer ga ik daar bovenop Dorie voorbij en weer keer ik terug om haar veilig op de vaste bodem te brengen. Weer aangesloten bij Hannie lopen ze weer met een kleine voorsprong voor me.
Ik loop te prakezeren. Zal ik er nog een rondje aan plakken of is dat nu misschien weer te veel met die lage temperatuur. Ach, ik wacht gewoon af wat die 2 dames voor me doen.

Als we weer de verharde weg opdraaien versnellen de dames zichtbaar. Ik hou mijn eigen tempo vast.
Bij het opdraaien van het strand nemen ze de korte bocht binnendoor, dus richting de finish. Dan doe ik dat ook maar. Dit stuk strand is vol hard gevroren ploegsporen en ik zie dat de dames er moeite mee hebben. Blijkbaar heb ik wel het goede spoor te pakken want ik vlieg er over heen en kom daardoor best kort na hen over de finish.
Blijkbaar ben ik niet diep gegaan want ik voel totaal geen vermoeidheid. Goed gedoseerd dus.
Dorie en ik besluiten er nog een rondje aan te plakken om uit te lopen. Hannie gaat niet mee.

Het rondje gaat niet echt veel langzamer dan de eerdere 2 maar we gaan wel telkens keurig opzij voor de nog lopende recreanten die ons "dubbelen". En die bult slaat Dorie nu over. Ik niet. Die is veel te leuk. We maken de hele ronde af tot aan de finish. Op de klok staat het dan 41:17.
 Dat betekent dat ik die 3 rondjes, goed voor 6km in minder dan 7 min./km heb afgelegd, incl. de stop na de 2 rondjes en het uitlooptempo in de 3e ronde. Ik zou haast zeggen dat ik vandaag te snel gelopen heb. Maar het voelt gewoon goed, dus is er niks mis mee.

Uiteraard komt mijn TomTom afstand korter uit dan de opgegeven afstand van de organisatie. Nu blijkt die 2,1km per ronde ook wat optimistisch. Dorie komt met 2 rondes uit op 4,14km en ook anderen halen die 4,2km niet. Maakt voor mij niet zo veel uit want ik hou in mijn tabellen de TomTom kilometers aan en dit keer ook de officiële uitslag. In de officiële uitslag eindigt Dorie 4 seconden voor mij. Dat zou voor mijn netto tijd dus ook zijn.
Jammer dat er vandaag geen andere fotografen zijn. 

Vrijbuiters - training

Het 3e weekend in 2019 van de Vrijbuiters en tevens de 3e poging om weer de nog op de groepsfoto ontbrekende Vrijbuiters vast te leggen. Maar eerst nog de training. Die is vandaag met Herman en Carla. Riet is er door omstandigheden niet bij.
In tegenstelling tot de hele week is het nu eens voor de afwisseling niet alleen droog maar schijnt de zon ook nog eens volop. Dat geeft nog wel wat leuke plaatjes op de met witte rijp bedekte bomen en struiken. Voordat we van start gaan maak ik er mooi nog vlug even gebruik van om er wat foto's van te schieten..

Eenmaal op weg zien we ook de sporen van de zware machines waarmee de bomen gerooid en versleept zijn. Flauw als ik ben maak ik de opmerking dat die illegale crossmotors weer goed bezig zijn en dan is er natuurlijk altijd wel iemand die mij corrigeert en dat het geen sporen van motors zijn... In dit geval Carla, maar ze komt er ook meteen achter dat ik inderdaad niet serieus was. 😅

Het is wel goed koud en daarom gaan we vandaag vooral bewegen, heb ik al aangegeven. We doen onze 1e stop oefeningen maar in plaats van verder over het fietspad steken we die nu over en gaan we een keer door het bos. Eens een keer wat anders. Maar dat valt toch wat tegen door de diepe sporen van de boskap machines en daarom slaan we gauw linksaf een ander bospad in. Overigens wel een leuk pad. Het gaat lekker op en neer. Ik ben al vergeten waarom we hier eigenlijk nooit meer langs gaan. Als we aan het einde van het pad zijn aan gekomen, (Carla is la weer vooruit gesneld) gaan weer linksaf om bij de 2e stop aan te komen. Eventjes weer wat oefeningen en dan maar weer over het fietspad verder en bij het volgende fietspad linksaf. Dit keer gaat niet alleen Carla voorop maar gevolgd door Herman. Nee, ik doe het nog steeds heel rustig aan. Na de lunges en squats steken we dit keer de verharde weg over en gaan we ieder op eigen tempo door tot aan het bruggetje. Hier staat stiekem toch wat wind op kop en dus best koud. Gelukkig verwarmt de felle zon onze huid nog wat op. Als ik uiteindelijk ook op het bruggetje aan ben gekomen maken we hier eens een keer een onsie van ons drietjes. En omdat ik dat "verkeersbord" langs het weiland zo leuk vind,doen we het daar nog een keer. Maar dan blijkt achteraf door de bleke foto wel hoe fel de zon hier schijnt. Maar goed, niet geschoten is altijd mis... 😕

We keren om, We hebben er al een half uur op zitten. Al babbelend, dribbelend, rekkend gaan we terug richting de kantine. Nog een keertje molenwieken en dan maken we nog een klein rondje door het bos om de tijd vol te maken. Carla mag voorop maar dat had ik niet echt hoeven te zeggen wat in rap tempo gaat ze weer voorop. Die ruikt de koffie... Als we de afsluitende rek-  en ademhalingsoefeningen achter de rug hebben we er precies een uur op zitten.
Wat betreft mijn ademhaling is het vandaag goed gegaan. Dat ik het rustig aan gedaan heb zal daar ook wel mee te maken hebben, ga ik vanuit.

Omdat ik vorige keer mijn thee gemist heb (die was al opgeruimd toen ik eindelijk klaar was met het fotograferen van deel 2 van de groepsfoto), doe ik eerst maar vlug deel 3 van de groepsfoto zodat ik toch nog van mijn warme kop thee kan genieten.
Ook nu vraag ik enkele Vrijbuiters om er bij te staan omals referentiegrootte te dien voor het bijpassen van Carla en Jo, die intussen ook op de koffie is gekomen. Alleen is het licht nu heel anders dan de vorige 2 keren. Na 2 fotosessies in grauw, donker en bewolkt weer, is het vandaag uitbundig zonnig en niet zo'n beetje ook! Ik zoek daarom maar  een plek die het meeste in de schaduw staat om toch enigszins dezelfde belichting te krijgten als de vorige keren.
Thuis gekomen kom ik er echter pas achter dat Carla niet "los" op de foto staat maar enigszins gearmd met Annie (en Jo). Dat kan ik helaas niet gebruiken want Annie staat al ergens op een andere foto op een ander plaats waar ik haar niet weg kan halen. Dat wordt lastig, maar er is nog een foto van Carla waar ze nog een kopje koffie vast houdt. Fotoshop ik die wel weg en plaats ik nog iemand (Monique?) nog deels voor haar. Misschien wordt het wel wat. We gaan het zien als ik zo ver ben.

Carla met haar kopje koffie...

en Carla zonder kopje koffie...

Of stevig gearmd met Annie en Jo...?

Er is dus nog wel wat werk aan de winkel!

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 795 verbruik= 32kWh
Hoog = 714 verbruik= 33kWh
Totaalverbruik:            65kWh (-5) [9,3kWh/dag]

Ik kan er niet om heen dat ik het verbruik nog best hoog vind. Eigenlijk altijd als het boven de 60kWh per dag is.

Gas:

Stand = 553 Verbruik = 51m³ (+11) [7,3m³/dag]
Ondanks dat het niet zo'n bijzonder koude afgelopen week was best veel verbruikt. Nu is het wel dat de behaaglijkheid door de wind en de vele regen wat te wensen over liet. En dan gaat de cv toch weer een graadje hoger.....

Gewicht = 81,6kg (0)
Ik weet niet of dat nu goed is of slecht.... 😕

Training De Vrijbuiters

Weer zo'n dag dat ik veel te laat ontwaak en ondanks veel gehaast ook pas een kwartier voor de start van de training mijn Grand Scenic de sporen geef. Het ontbijt bestaat nu uit een Brusselse wafel zonder slagroom die ik onderweg verorber.
En toch nog mooi op tijd op de plaats delict. En ik zie ook de blauwe Citroën Picasso staan en dat betekent dat Hans vandaag op de foto wil. Ook Tiny en Monique zie ik al en het is toch stiekem al over elven als ik nog bezig ben met het afsluiten van de auto. Geen Riet te zien vandaag en daarom wordt het vandaag een training met de mannen onder elkaar en dus kunnen we het rustig aan doen. 😁
Nu laat ik alvast weten dat 2 trimlopen van de laatste tijd verre van lekker zijn verlopen. Zowel in Vught als in de Poort naar het Heuvelland heb ik pijn in de borststreek gehad en dat terwijl ik nou niet bepaald hard ging. En vooral niet bij de Poort van het Heuvelland waar de hartslag tot over de 200 ging bij een snelheid van nog geen 6km/u. Helling-op, dat dan weer wel, maar toch...
En dus pas ik mijn snelheid vandaag aan en mogen de anderen hun eigen tempo bepalen.
We doen wel op diverse plekken onze broodnodige oefeningen en ook het nodige wandelwerk maar tijdens de dribbelpartijen blijkt wel dat ik niet heb overdreven. Zelfs met een tempootje van, ik schat 7min/km, raak ik flink buiten adem. En halverwege de training, dribbelend in een rustig tempo vanaf ongeveer de blokhut, over het asfalt naar het 2e fietspad, als Herman al bijna aan de horizon is verdwenen, raak ik weer even in de kokhals-modus. Ja precies, Hans herkent het en ook nu gingen we niet meer dan in stevig-wandeltempo-PLUS....
Onderweg worden we er ook nog terloops  op gewezen hoe het gevaarlijk hier in het bos wel niet is.

Toch gaan we gewoon verder met de training, doen nog wat oefeningen, weer wat dribbelen, wat rekoefeningen,dribbelen, balansoefeningen en de ademhalingsoefeningen vóór de kantine en dan zit het er voor vandaag weer op wat de training betreft.

Ik moet nog wel weer even als fotograaf aan de bak om wat afwezigen van vorige week een kans te geven. Meteen ook maar gevraagd of er meer vrijwilligers zijn die erbij willen. Dat maakt het fotoshoppen wat gemakkelijker omdat ik dan de juiste referentie heb voor de verhoudingen.

De training was incl. het latere aanzetten, ongeveer 4,5km.
Naar aanleiding van de laatste problemen die ik heb ondervonden,toch maar weer de data uit mijn horloge bestudeerd. De hartslag is niet zo bijzonder hoog maar wel is de verhouding tussen de hartslag en bij behorend tempo niet echt zoals het hoort,als je het mij vraagt. De gekleurde lijn is de hartslag, rood is boven de 150 slagen/minuut. De grijze lijn is de bijbehorende snelheid...  
klik op het plaatje voor vergroting.
 

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 763 verbruik= 40kWh
Hoog = 681 verbruik= 30kWh
Totaalverbruik:            70kWh (-14) [10,0kWh/dag]

Halverwege de week is al de carportverliching uitgezet en in het weekeinde de tuinverlichting en is de kerstboom en de kerstverlichting binnen ook opgeruimd. Dus, als het goed is zal het verbruik vanaf volgende week weer normaal moeten zijn. Ik ben benieuwd.

Gas:

Stand = 502 Verbruik = 40m³ (-11) [5,7m³/dag]
Weer niet zo'n bijzonder koude week afgelopen week, hoewel het vooral de laatste 3 dagen erg waterkoud aanvoelde en dus onbehaaglijk. En dan gaat bij ons de cv toch wel weer een graadje hoger. We mogen het toch zeker wel behaaglijk hebben....

Gewicht = 81,6kg (+0,4)
En zo voelt het ook. Mijn buik steekt weer prominent naar voren.

Trimloop - 7e Poort naar het Heuvelland Trail (8,3km Start-2-Trail)

In het kader van het rustiger aan doen heb ik voor het eerst hier voor de kortste afstand in geschreven: 8,3km. Dorie en Reinier en voorzitter Geert (hij mag voor in de auto zitten) gaan de 16km doen en Johan en Jürgen de 30km.
Vanwege die 30km zijn ook wij, en niet Reinier en Ellen, daarom ook erg vroeg aanwezig. Niet dat dat ons wat uit maakt want we zijn graag vroeg. En zo ook meerdere, zoals Marion en Verona, ook 2 vaste bekenden bij de trails in Zuid-Limburg.
Net zoals bij de Sint Pietersberg trail een paar jaar geleden is Geert vandaag weer de fotograaf. Hij heeft nu wel zijn eigen telefoon-camera maar meegenomen en laat ook meteen de eerste selfie/onsie maken.

We maken de start van Johan en Jürgen van binnen mee want als we mee naar buiten zouden gaan zou dat weleens onze zitplaatsen kosten. En het is maar goed ook, want nauwelijks zijn de 30km-trailers vertrokken of de kantine stroomt binnen 10 minuten helemaal vol.
Pas tegen de tijd dat de 16km van start dreigt te gaan, gaan we met zijn allen mee naar buiten om dat ook mee te maken. Merk ik meteen hoe koud ik het heb....

Na wat foto's van de start gemaakt te hebben maak ik me verder meteen op voor mijn start. En zelfs een beetje warm lopen. Moet ook wel want ik heb het echt koud.
Zoals gebruikelijk start ik ook zowat helemaal achteraan. Alleen Marion en iemand met een hond staan nog achter mij.

Het parkoers is in het begin wel bekend. Ook het singeltrack aan het begin waar we vorig jaar allemaal stil stonden toen de 7 en 16 nog tegelijk startten. Het parkoers glooit wel wat maar is nou niet echt trail achtig. Ik loop rustig. De eerste kilometer ging weliswaar nog onder de 7 minuten maar nu het omhoog gaat, gaat ook de tijd omhoog. De eerste lange helling kan ik nog steeds vrij moeiteloos in laag dribbeltempo omhoog doen. Zo ga ik wat wandelende deelnemers voorbij.

Ik ben bijna op 4 kilometer als me opeens buiten adem voel en ik mijn hart in mijn keel voel kloppen. Alsof ik net gesprint heb. Meteen ga ik over in de wandelpas en wandel een stuk. Even later in nog lager tempo hervat ik mijn dribbel maar dat duurt weer niet zo lang. Het doet me aan de Kangoeroeloop in Vught denken, alleen ben ik nu pas aan de 4km en is het tempo een stuk lager.
Na een lang wandelstuk pak ik de dribbel weer op. Langzaam, net iets meer dan stevig doorlopen, zo ongeveer de manier zoals Jos de kapper loopt, stel ik me voor.
Een groep dames die ik eerder omhoog lopend heb ingehaald komen mij nu weer voorbij. Marion loopt nog steeds achter mij, heb ik gezien. Ik sluit niet achter de dames aan maar hou mijn eigen tempo vast. Ook als het pad weer omlaag gaat. De dames lopen daarom ook omlaag lopend op me uit. Een rare gewaarwording want omlaag kan ik normaal gesproken goed uit de voeten. Niet vandaag.
Het pad gaat opeens over in asfalt. Vreemd. Ik kijk nog rond maar ik zie nergens pijlen. Ik zie het groepje dames uitkomen op een kruispunt. Even blijven ze staan en gaan linksaf. Als ik ook op het kruispunt aankom, inmiddels al in Spaubeek, kan ik geen pijl ontwaarden. En als ik omkijk zie ik ook geen Marion meer. Shit! Verkeerd gelopen. Kan niet anders. De dames kan ik niet meer terugroepen. Die zijn al een eind weg. En ze achterna gaan is al helemaal geen optie. En dus loop ik weer terug alleen nu die bult waar ik net vanaf kwam nu er tegen op. En dan zie ik bovenaan, nog hoger weer mensen lopen en wandelen. En dan blijkt het dat vlak voor dat het zandpad over gaat in asfalt, er een pijl op een boom bevestigd is, alleen staat die boom nogal hoog boven het pad en niet erg logisch. Een andere pijl is op een paal bevestigd maar ook deze bevindt zich boven aan een verhoging, zeker 2 meter boven het pad waar wij omlaag kwamen.

Enfin, ik ga nu weer verder omhoog, een behoorlijk stijl en modderig stuk, wandelend, terwijl ik een 30km-loper het afdalende pad zie afkomen. Hij gaat niet verder maar blijft onder staan waar ik net naar boven ben gegaan. Hij kijkt met een blik van "waar ga jij nou heen... je gaat verkeerd...." Maar dan ziet hij de dames die mij voorgingen ook weer terugkomen en waarschijnlijk nu ook de pijl in de boom en hij begint ook omhoog te lopen en uiteindelijk mij voorbij.
Ik wandel intussen tot aan de top en ja, nu zie ik het eigenlijk ook dat het parkoers ook met witte linten wordt gemarkeerd.
Als het eenmaal boven weer even naar beneden gaat kan ik de dribbel weer hervatten maar helaas niet voor lang als het weer wat stijgt. Wel zie ik een wandelende dame voor me en met een wat stevigere pas nader ik haar en na aan de praat geraakt te zijn gaan we samen verder. Intussen zijn ook de andere dames die verkeer gelopen waren ons genaderd en passeren ons. Ja ja, we zijn allemaal verkeerd gelopen. Ik was gewoon de dames achterna gelopen.... "Nooit ons achterna lopen", laten ze nog weten, "dat gaat niet goed...."
Ik wandel en klets nog een eind met Vera,want zo heet ze, en bij een stukje afdaling dribbelen we ook weer samen maar bij de volgende stijging wandelen we weer. Al die tijd worden we links en rechts ingehaald door de 30km-lopers. Ik herken de laatste kilometers naar de atletiekbaan en het gaat weer omlaag. Ik verlaat Vera en dribbel in laag tempo verder. Ondanks dat het tempo laag is,loopt het niet echt lekker, alsof ik veel te hard ga. Het lukt me ook niet om het dribbelen vol te houden, zelfs niet nu het omlaag gaat. Vlak voor de laatste bocht naar linkt moet ik toch even wandelen en dan weer dribbelen naar beneden tot aan de weg, oversteken en dan weer omhoog de skeelerbaan op. Dat alles doe ik met nog 3x wandelen, helaas. Ik klok 1u15:27 op mijn horloge, 1u15:38 op de wedstrijdklok. Een dikke minuut later komt Vera binnen.
Dan zie ik ook dat die zware man die ik aan het begin ook al heb ingehaald en die nu ook nog eens eerder dan mij binnen is gekomen, niemand minder is dan Danny Roufs, de wedstrijdleider van de Hivernaltrail in Landgraaf.

Hier verlaat ik Vera (in het paars)

In afwachting van de binnenkomst van de rest upload ik de registratiegegevens van mijn TomTom-horloge naar mijn smartphone. Vooral benieuwd ben ik naar mijn hartslag. Die kan ik eigenlijk pas zien als ik de data naar de TomTom-app heb verstuurd. Ik weet dat het zo rond de 4km was, dat ik last kreeg en de data geeft inderdaad ook aan dat rond 3,61km mijn hartslag maximaal was en wel  een hartslag van 201. Erg hoog dus. En een dikke 3 minuten eerder was het ook al in die buurt. Die hartslag afgezet tegen mijn snelheid (5,75km/u oftewel langzamer dan wanneer ik wandel) en de stijging van het parkoers (wat erg mee viel) lijkt er toch hier iets niet helemaal te gaan zoals het hoort.
Ik heb uiteraard ook de rest over de gehele afstand gecheckt en vanaf die 3,6km zie je me wandelen en bij dribbelen meteen een forse stijging van mijn hartslag.
Even goed in de gaten houden, dus...

Tussen 3 en 4 km op 3,61km is in rood mijn hartslag te zien (waarden aan linkerkant. De bovenste balk geeft de bijbehorende snelheid (aan de rechterkant) en de onderste balk geeft de hoogte meters aan (aan de rechterkant). Klik op het plaatje voor vergroting.

Het punt van de hoogste hartslag uitvergroot.

Het totale verloop van mijn hartslag. Rood is boven de 150slagen/min. en rose en paars daaronder. De lichtgrijze lijn geeft de snelheid aan en duidelijk is ook te zien dat die niet bijster hoog was maar ook dat er vaak is gewandeld. De laatste 20m heb ik even boven de 10km/u gelopen. Klik op het plaatje voor vergroting.

Training - De Vrijbuiters, Nieuwejaar 2019 en dus de groepsfoto

Van training is vandaag voor mij geen sprake. Nee, ik volg het advies op om daags voor een trail geen training te doen. Morgen is voor mij de Poort naar het Heuvelland trail, vandaar. Echter loop ik vandaag niet de gebruikelijke 16km maar is er dit jaar voor het eerst een Start2Trail van 8,3km. En niet vanwege de korte afstand, of misschien juist wel, doe ik hier toch aan mee, want die 16km is gewoon op dit moment te hoog gegrepen. Ik denk wel haalbaar maar dan op sterven na dood. En met een trail van 8,3km zou ik best vandaag een rustige training kunnen doen maar ik heb al besloten om het over te slaan.
En aangekomen bij de startplek van de Vrijbuiters mis ik toch een aantal auto's.
Nu weet ik dat Carla en Monique niet zouden komen maar ik had Hans wel verwacht en Jo. In de plaats van Jo is dan toch Dorie gekomen. Vanwege ziekte van Bets slaat Jo het toch maar over en zal waarschijnlijk pas over 2 weken weer op de koffie komen. Jan is er nooit de eerste zaterdag van het jaar omdat hij dan nog op vakantie is.
En dus vertrekken Riet en Herman voor de training en de rest voor de wandeling. Dat is ook wel eens lekker. Het weer is goed, het is droog en niet zo koud als ik verwacht had.

Het bos ziet er berooid uit en dan bedoel ik ook berooid... Heel wat bomen liggen om en het licht overal bezaaid met boomstronken en takken.
Bijna weer terug bij af komen we Jan tegen. Hij is blijkbaar al terug van vakantie.

Aan het einde van de wandeling, terug bij de koffie en thee, blijkt men ook vlak bij onze kantine druk in de weer. We zien en vooral horen een machine op nog geen 50 meter van ons vandaan, bomen ombreken, knakken, verpulveren. We horen de bomen omvallen en af en toe lijkt het net alsof ze richting ons vallen.

We maken ons op voor de groepsfoto. Voor mij altijd wel wat werk in korte tijd. Statief uitpakken en opstellen, fototoestel op statief, afstandbediening uitpakken en aansluiten, flitser op de camera, voor geval dat... en dan doet de afstandsbediening het niet.... En gisterenavond nog wel de generale repetitie gehad. Potdorie.... Alle batterijen eruit en er weer in. Nog niets. Nog een keer en nog een keer. Alle kanalen verzet en weer terug gezet, switches verzet en gecontroleerd, aansluitkabels los en opnieuw aangesloten, nog een keer de kleine batterij in de zender en dan... Hij doet het!!!
Vlug een paar test opnames van Jan en Herman en ik ben klaar voor de foto.

Alleen zit de helft van de groep nog in conclaaf met de houthakker maar zodra ze er ook van bewust zijn dat we toch echt weer een foto gaan maken verzamelen ze zich op de uitkozen plek. Het enthousiasme springt er niet echt uit want mijn pogingen om de groep "smal" te maken zodat iedereen er groot en duidelijk op komt en dus niet zoveel lucht en grond op de foto komen, kosten nogal wat moeite. Dan toch maar wat uitgezoomd en dan de foto's geschoten.

En dan te bedenken dat het landschap er bij de volgende foto's van de ontbrekende Vrijbuiters er waarschijnlijk anders uit zal zien nadat de houthakkers hun werk hebben gedaan. Wellicht zullen we komende week/weken nog eens bij elkaar moeten komen voor een nieuwe groepsfoto op een andere locatie... Ik sluit het nu nog niet uit. En bij het bekijken van de foto's ontdek ik pas dat Tiny er vandaag ook niet bij was.