Vandaag is het de laatste cross in de reeks van de Kempische Crosscompetitie,
de Paarse Boscross in Waalre en georganiseerd door de studenten
Atletiekvereniging Astrix.
Maar alles is anders dan voorgaande crossen.
De inschrijving is niet, zoals gebruikelijk, via inschrijven.nl maar moet nu
via atletiek.nu. Het lijkt niets bijzonders maar nu moet je, om in te kunnen
schrijven, eerst weer een app downloaden en wil je dat niet, dan kan dat nog
wel via de website van atletiek.nu maar hoe dan ook, je moet wel weer een
account aanmaken 🤬. Oké, dat laatste dan maar gedaan want ik was wel van plan
om hier te gaan lopen. En dan is het ook wel even oppassen geblazen, want in
tegenstelling tot de voorgaande crossen, die voor de recreanten, steevast om
10:00u beginnen, starten ze hier een kwartier eerder, om kwart voor 10.
Ik heb dat wel even nagevraagd, waarom het inschrijven per se via atletiek.nu
zou moeten, maar dan zou de verwerking van de uitslagen veel sneller gaan dan
via inschrijven.nl 😮. Mocht dat achteraf niet zo zijn, dan gaan ze wellicht
weer terug naar inschrijven.nl.
Vooruitlopend op dit verslag kan ik alvast wel verraden dat de tijdwaarneming
met een scanner gaat plaatsvinden die de QR-code op het startnummer vastlegt.
In theorie niet zo'n probleem, ware het niet dat er bij mijn finish eerst 3x gescand
wordt en als dan blijkt dat er niets is gescand, zowat buiten het
finish-gebied er alsnog, nog een keer wordt gescand. Zo nauwkeurig zal deze
tijd dus echt niet zijn.
Maar dan vandaag. Ik ben heel vroeg en dus staat de Renault bij de ingang van
de start. Startnummer ophalen bij de Hut van Mie Pils en na te zijn omgekleed
in de auto richting de start om wat in te lopen.
Het is best wel fris of eerder koud, voornamelijk door de wind. Ze zijn de
boel nog aan het opbouwen als ik alvast rustig aan wat inloop.
Poeh, dat is tegen de wind in en dat is koud en bovendien ook zwaar door dat
mulle zand. Het gaat nu al moeizaam, hoe zal dat straks gaan? En net als alle
dagen de laatste tijd, word ik 's morgens al wakker in ademnood en met wat
puffen is dat bij de trainingen altijd weer goed gekomen. Zolang ik maar
rustig aan begin. En dat ben ik vandaag ook weer van plan omdat ik, net als
vorige week bij de Wedertcross van AVV, ook vandaag weer voor 3 rondes wil
gaan.
Als ik me even later met de andere (ex)GVAC-ers Hannie, Daniëlle, André, Inge
en Roy mentaal heb voorbereid voor de strijd, begeven ons naar de verderop
gelegen start waar we ons op onze traditionele onsie laten vereeuwigen.
En dan worden we weggeschoten.
En iedereen stuift weg. In een mum van tijd loop ik niet alleen helemaal
achteraan, maar ook meteen met een gat van wel 20-30m. "Tjee wat gaan die hard
weg....", laat ik me nog ontvallen aan een van de toeschouwers vlak achter het
finishdoek, die we voor de eerste keer passeren als we de eerste ronde in gaan
(in 0:48). Ik hou me aan mijn plan, rustig aan doen en rustig ademen, maar het is
gewoon zwaar, zo door dat mulle zand. Ik zie de laatsten voor mij ook al snel
steeds verder uitlopen. Ik denk nog, dat komt straks wel goed, als mijn klokje
voor de 1e kilometer trilt. Ik kijk er niet op, ik wil me niet laten
beïnvloeden. Ik denk dat ik te langzaam ga en ben bang dat, als ik mijn
tussentijd zie, ik misschien wel weer te hard wil om verloren tijd in te halen.
Had ik toch maar gekeken, want dan had ik gezien dat ik gewoon veel te snel
was, met 6:45 op een 1e kilometer en dat bij dat zware zand. Gek genoeg is de
afstand tot de volgende loper/loopster vóór mij, best groot te noemen en soms zie ik even
helemaal niemand voor me tot voorbij een bocht. En zo is de 2e kilometer in
6:49 ook al te snel. Deze ging grotendeels over een smal paadje, een
singletrackje. En hier gaat de loopster voor me wandelen! Die is dus ook veel
te hard gestart. Ik zeg wel "ook" maar dat wist ik toen nog niet. Ik erop en
erover en doorrrr...
Doorkomst na de 1e ronde in 16:58 en dat is 16:10 over de 1e ronde à 2,37km
volgens mijn klokje, gemiddeld 8,8km/u en dat is dus te snel voor mij, voor de
eerste 3km over een cross-parkoers en dat zal dan ook later blijken.
De andere man die nog een eind voor me liep is er na de 1e ronde mee gestopt
en nu loop ik dan echt in het luchtledige met helemaal niemand in zicht. Wel
weet ik dat ik elk moment kan worden gedubbeld. Dat begint van 3,5km en dan
volgt weer het smalle pad. Maar mijn, te "hoge" tempo breekt me op. Mijn hart
begint te bonken en op 3,6km ga ik heel even in wandelpas, een seconde of 5,
een meter of 10 en dan weer verder met een lager tempo. Echter 150m verder
blijkt dat niet genoeg en ga ik toch maar wat langer wandelen, een minuutje,
zo'n 130m en nu weer verder met een tempo van rond de 8min/km.
Km #4 is in 7:22 gegaan als ik Johan tegenkom die me tegemoet komt. En nee,
vandaag toch geen 3 rondjes. Het gaat niet lekker en ik ga mijn laatste
kilometer afronden. "niet praten, adem sparen...", laat Johan nog weten,
terwijl hij achter me aan loopt.
Ik ben op het laatste stukje richting de finish, op mijn klokje op 4,69km als
mijn hart weer zo hard bonkt dat ik, met de finish in zicht, toch nog even
moet stoppen, even helemaal stilstaan en dan weer langzaamaan wandelen en weer
verder dribbelen naar de finish. Alles bij mekaar toch een halve minuut van
stilstaan en wandelen 😕.
Aan de finish is mijn eigen geklokte tijd 34:34 over een afstand van
4,87km volgens mijn TomTom Spark 3. Gemiddelde snelheid 8,45km/u of een
tempo van 7,06min/km.
Daar ben ik dus helemaal niet tevreden mee.
Door dat gehannes aan de finish is mijn "officiële" eindtijd 34:54 terwijl ik
mijn klokje ook nog pas aanzet bij het passeren van het startdoek, dus zeker
een paar seconden nadat startschot heeft geklonken. De uitslagen mogen dan wel
sneller zijn verwerkt, nauwkeuriger zijn ze in ieder geval niet.
Achteraf gezien ben ik gewoon veel te snel gestart. Ik had gewoon na die 1e
kilometer mijn klokje moeten checken, wat ik anders wel altijd doe. Het
parkoers blijkt dus toch wel wat verraderlijk en vooral als iedereen zo snel
start terwijl ik toch al snel ver achteraan liep en dus toch nog te snel. Dat
had ik niet zien aankomen. Voortaan toch mijn klokje blijven checken en vooral
die eerste 3km.
(Later hoor ik dat Joop soortgelijke problemen had als ik en zelfs zo'n 6x heeft moeten wandelen, weliswaar wel over 3 rondes, officiële eindtijd 53:49 over 7,35km en dat is met een gemiddelde van 8,19km/u toch zelfs langzamer dan ik over mijn 2 rondes. Dus zo hard kan het er in hakken als je ergens last van hebt...)
Na het omkleden loop ik de andere GVAC-ers weer tegemoet na hun finish en
daarna gezamenlijk even aan de koffie, thee en chocomel in de Hut van Mie
Pils. En even bijkletsen, natuurlijk. Behalve Inge en Roy, want die gaan nog
even wat extra trainingskilometers maken in voorbereiding op Terschelling
volgende week. Daarna wandel ik met Dorie nog terug naar de start want we
verwachten daar de prijsuitreiking van Johan. En het is niet alleen Johan,
maar ook Paul P. en Joop S. bij de M65+, maar ook Karin V. die er vandaag ook
bij is en meteen op de hoogste trede van het podium staat.
Het is intussen goed koud geworden door de aanwakkerende wind en daarom gaan
we na de huldigingen allemaal snel weer terug naar huis.
Het weer:
Bewolkt en heel af en toe zon maar guur door de koude wind.
T= 4,1ºC, Tgevoel= 1,4ºC. Wind
kracht 3 (NW)
Statistieken:
Fitnessleeftijd: 68
VO2max: van 32 naar 33
HRgem: 159 bpm
HRmax: 187 bpm op 2,17km