Vrijbuiters

Nu de felle kou verdwenen is wordt het voor mij ook weer tijd om de training bij de Vrijbuiters weer op te pakken. De temperatuur voor vandaag is goed. Alleen de wind is wat venijnig.

Ik feliciteer Monique omdat ze vorige week 54 werd maar ik er toen niet bij was. Maar zij was er ook niet en dus is er vandaag gebak.
Niet voor mij overigens, want ik moet direct na de training naar huis. Vandaag is namelijk ook de kindercarnavalsoptocht van Rommelgat (=Veldhoven) en daar wil ik wel op tijd bij zijn. 

Het is druk, we zijn met zijn veertienen. 

Martin zal niet meer komen. Die zit nu in een verpleegtehuis in Bladel. Jan Soetens is nog herstellende van de beroerte en Ine heb ik ook al een tijd niet gezien, maar dat kan ook komen omdat ik nou niet bepaald regelmatig ben geweest. En dan is Hans de laatste ontbrekende, maar het is carnaval en mogelijk ligt hij nog samen met een kater languit in bed. Wie weet.

In het bos worden bomen gerooid. De paden zien er daardoor behoorlijk omgeploegd uit door de zware machines die her en der nog in het bos staan. Ook veel modder, uiteraard en nog steeds met ijs bedekte plassen.

Ik loop nu niet meer in het tempo van Jo maar een stapje hoger. Het tempo van de meesten in de groep. En dat gaat goed. Van afgelopen donderdag is er ook geen echte spierpijn, maar hoofdzakelijk stijfheid in mijn quadriceps. De training verloopt verder ook voorspoedig. Het regent niet maar ziet er wel dreigend uit.

Ik heb desondanks nog wel mijn handschoenen aan en ook niet uitgetrokken. Dat heeft dan ook te maken met de wind.

Direct na de training stap ik meteen in de auto om naar huis te rijden en dan krijg ik toch nog een stuk vlaai van Monique om onderweg op te eten. Je mag geen telefoon in je hand houden tijdens het rijden, maar ik weet niet wat onveiliger is. Een telefoon of een stuk vlaai...