Daar lijkt het wel op.
Vanmorgen opgestaan met buikkrampen. Een langdurig sanitair verblijf levert niet de gewenste verlichting. Toch maar op naar het werk.
Vanmorgen meteen naar Maastricht, maar in de trein begint ook nog misselijkheid op te spelen.
Eenmaal in Maastricht wordt het er niet beter op.
Oké, na mijn eerste afspraak, toch maar weer richting Eindhoven. Slapend, want dat verlicht wel.
Ik schiet rechtovereind als ik denk dat ik al in Eindhoven ben. Gelukkig. Weert.
Thuis aangekomen even nog een SMSje dat ik ziek naar huis ben gegaan en hup het bed in. Ik denk dat een keertje boven het toilet hangen best verlichting kan geven maar daar heb ik écht geen zin in. Ik hoop dat die misselijkheid vanzelf verdwijnt.
Kwart voor 2 word ik gewekt. Er moeten wat kleinkinderen van school gehaald worden. Dat kan wel weer, maar al na een paar minuten komen die buikkrampen weer opzetten. Als ik anderhalf uur later weer aan mijn "verplichtingen" heb voldaan, is het toch maar weer linea recta het bed in. Het wordt weer geen GVAC-training voor mij.
Het is nog licht maar intussen al half 10 als ik vandaag voor de 4e keer ontwaak.
Vrouwlief staat op het punt naar bed te gaan. Ze moet morgenvroeg weer aan de slag.
Ik moet er even uit. Kijken hoe het met mijn misselijkheid en de darmkrampen gaat.
Mwah... Dat eerste gaat wel, op die hoofdpijn na, maar die darmkrampen zijn nog niet weg.
Toch nog maar een klein beetje eten naar binnen werken en terug naar bed. Het is intussen weer 2 uur verder. Morgen weer aan de slag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten