Ik ben nog steeds moe van de nachtwerkzaamheden van de afgelopen nacht maar de donderdagtrainingen sla ik toch het liefst niet over. Dan doen we het maar rustig aan. En dat terwijl al vanaf het weekend bekend is wat we deze training gaan doen nl.: een piramideloop, maar dan gebaseerd op tijd.
Ik ben eigenlijk net niet te laat op de Kempen Campus. Nog half slaperig, maar ik kan de weg naar de kleedkamer wel blindelings vinden.
Marjolijn doet het startgebed voor aanvang van de training en zoals gebruikelijk mogen wij, en dat is groep 1, nog even binnen blijven voor verdere instructies. Daar is het blijkbaar niet iedereen mee eens want direct na het startgebed gaat opeens de muziek aan op volume "hard". En dus gaan we maar naar buiten....
Na de warming-up ronde volgt een vervolg op de warming-up op het grasveld. In een kwadrant doen we de nodige huppeldepuppel-oefeningen en als aan het gehijg herkenbaar is dat we "warm" zijn is het tijd voor de loopscholing in het sprintvak.
Na de diverse stabiliteits oefeningen en tripling, skipping, hielaanslagen en de combinaties ervan sluiten we de loopscholing met 2 steigerungen af.
Tijd voor de "kern".
Vandaag is dat een afgeplatte piramideloop.
De bedoeling is dat we vandaag zonder horloges lopen. We gaan op gevoel.
We starten met 1 minuut hardlopen, vervolgens 2, 3, 4 en 5 minuten. Daarna weer terug van 5 naar 4, 3, 2 en 1 minuut. Tussen de runs 1 minuut rustig wandelen en/of dribbelen. We moeten zo hard lopen dat we niet meer kunnen praten maar nog niet op het maximum, maar wel zo, dat de 5 minuten net zo hard gelopen wordt als in die 1 minuut. Marjolijn geeft door fluitsignalen aan of we moeten hardlopen of kunnen wandelen. Ook zal zij op onze houding letten en met name op de armzwaai en hier tijdens de runs ons op aanspreken als we het niet goed doen.
Zo, een hele mond vol.
Dorie en ik kiezen baan 4 en 5.
Direct in minuut 1 worden we in baan 1 al gepasseerd door een drietal dames, maar tijdens de wandelpauze gaan wij hen weer voorbij. Ook in de 2 minuten-run worden we weer binnendoor ingehaald en ook nu wordt dat door ons in de wandelpauze weer teniet gedaan. En dan is het afgelopen. In de 3 minuten blijven ze nog vlak achter ons maar gaandeweg de tijdsduur van de runs langer worden raken ze verder achterop. Zij lopen dus duidelijk tijdens de kortere tijden sneller dan in de langere periodes. Zonder klokje hebben wij toch nog het gevoel goed te lopen. Sterker nog, we verdenken ons zelf ervan dat we juist steeds sneller gaan worden. Maar ja, dat kunnen we zonder klokje helaas niet controleren.
Het laatste fluitsignaal klinkt niet meer zo best. Door al die fluitsignalen is het fluitje van Marjolijn blijkbaar zo volgezeverd dat ze er niet meer zo'n harde fluit uit kan krijgen.
Na het laatste frutsignaal zijn we ook niet echt moe. Alleen wel het gevoel dat we ons hebben ingespannen. Een goed teken. En dat ondanks mijn nachtdienst.
Het was wel wat warm maar ook weer o zo gezellig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten