vrijdag 19 juli 2013

Tijd om weer te werken aan mijn conditie

Het wordt ook wel weer eens tijd.
Deed ik een aantal weken geleden nog minstens 4x per week aan sport, hoofdzakelijk hardlopen, dat is inmiddels met 75% gedaald en soms zelfs 100%. Dat is goed te merken aan de weegschaal maar nog beter aan de buikspieren. Momenteel heb ik ongeveer 6 six-packs mee te sjouwen. Daar moeten er uiteindelijk 5 van af.
En vandaag is vrijdag.
Vrouwlief aan het werk.
Het rijk voor mij alleen.
Dus... na uitslapen en ontbijt, langzaam voorbereiden voor een rondje of Zeelst-Oost.
Ik weet dat het vandaag weer lekker warm gaat worden maar zo'n rondje rundumhausen kan geen kwaad. Immers, ik ben zo weer thuis als het moet.

11.00 uur, de temperatuur in de schaduw staat op 22ºC, gevoelstemperatuur een graadje meer en de zon schijnt al op zijn best. Ik ben er klaar voor.
Natuurlijk een rustige start i.v.m. mijn EKHS (=eerste-kilometers-hijg-syndroom.). na amper 100m. kom ik al wat buurtgenoten tegen. "maar daar is het nu toch echt geen weer voor....",  wordt met lachend toegeworpen. Maar met "jawel hoor!"pareer ik en vervolg mijn weg.

Het hijgen dwingt me vanzelf om het rustig aan te doen. De zon schijnt wel lekker maar ik kan niet zeggen dat ik er last van heb. Op de Blaarthemseweg is hij zelfs helemaal verscholen achter een dik bladerdek van de bomenrij aldaar. Eenmaal weer op de Peter Zuidlaan heeft hij weliswaar weer vrijspel maar het doet me nog niets. Misschien door het rustige tempo? Wie zal het zeggen.
En het tempo is ook wel rustig want halverwege klok ik 15:05,
Ik weet dat de 2e ronde, ik ben dan al ingelopen, doorgaans vanzelf wat sneller gaat. Maar laat ik me niet gek maken. Ik let op mijn ademhaling en pas weer op de Peter Zuidlaan mag er wat meer gas op, oftewel, mag ik meer hijgen.
Met 28:50 sluit ik de training af. De afstand 4,9 km.
Ik mag niet klagen.

Alleen helaas komt even later de pijn in mijn linkerkuit weer opzetten maar nu toch wel een stuk erger dan gisteren. Dat beteken toch wel even wat rust. Het voelt niet als een blessure maar de naweeën van een kramp in mijn kuit. Ik voel  ook overduidelijk een myogelose zitten. Probeer ik wel wat weg te masseren maar helaas is zelfmassage niet altijd even gemakkelijk. Dan maar even rust....

Wat mij betreft mag dit weertype nog wel even aanblijven.




Geen opmerkingen: