En dan door de gladde straatjes van Veldhoven. Niet dat ik daar problemen mee heb, Nee, ik ben best wel voorzichtig. Het zijn alleen anderen die heel erg overdreven voorzichtig zijn en zo langzaam rijden dat ze eerder kans op een bekeuring krijgen voor illegaal parkeren. Zelfs op De Locht, waar de maximum snelheid op het viaduct over de snelweg naar 80km/u gaat zit ik nog vast achter een VW-busje die met 40km/u vooruit tuft. En dat op een weg die al volkomen sneeuwvrij is gemaakt en helemaal schoon door de pekel... Voordat ik het bospad van de Vrijbuiters nader blik ik nog even naar de lange file achter me. Ben ik blij dat ik hier linksaf kan...
Het is niet druk met Vrijbuiter auto's dit keer. Ook wel te verwachten met de laag verse sneeuw wat vannacht is neergedaald. En dan te bedenken dat André nu zelfs met de auto is gekomen.
Voor de training meldt alleen Riet zich, alhoewel we Carla wel in haar Mini zien zitten. Terwijl we popelen om met de training te beginnen zien we Carla onze kant op komen. Weliswaar met sportkleding aan maar wel met een grote jas er over. Ik zet voor alle zekerheid De Grand Scenic nog niet op slot. Ze zal haar jas wel in mijn auto willen achterlaten, denk ik, maar dat blijkt toch niet het geval. Ze heeft dan wel haar loopkledij aan maar heeft zich toch bedacht en gaat wandelen en dus vertrek ik alleen met Riet voor de training. Maar amper een paar honderd meter onderweg bedenk ik me, dat ik nu de auto niet heb afgesloten. We lopen terug, als onderdeel van de warming-up, zeggen we maar, en inderdaad, de Grand Scenic staat nog niet op slot. Dat gedaan hebbende gaan we verder met de warming-up.
De zwaai- en beenhef-oefeningen doen we al dribbelend. We doen weer veel lopen, ondanks dat het niet meer zo snijdend koud is. Volgens de weer-app is het -2ºC en gevoelstemperatuur -5ºC en dat is toch een heel verschil met 2 dagen geleden. We doen de vaste oefeningen onderweg en eenmaal op de verharde weg beslissen we wat we doen, afhankelijk van hoe de wind staat. Die staat richting Steensel en dus dribbelen we die kant op. Het is wel uitkijken want het is gevaarlijk glad op de sporen in de sneeuw. Via het bospad bij de blokhut lopen we terug richting fietspad waar we op de fietspad-zijweg van plan zijn de molenwiek-oefeningen te doen. Daar staan een aantal mensen met honden midden op het fietspad te... ik weet eigenlijk niet wat... in de weg te staan? Ik loop op het bospad en heb er geen last van en Riet loopt aan de rand van het fietspad om er toch langs te kunnen als één van de honden, een rottweiler, opeens grommend naar haar opspringt. Van schrik stapt ze op de rand van het fietspad wat door de sneeuw niet te zien is en verzwikt haar enkel. We lopen nog even een stukje door voordat we aan de molenwiek-oefeningen beginnen, maar Riet is toch wel aangeslagen door dit voorval. Onbegrijpelijk dat mensen met honden geen rekening houden met andere mensen in het bos.
Terwijl we verder gaan zien we voor ons een gezin, ook met een hond, en ik beslis dat we dribbelen totdat we bij hen zijn en dan wandelend passeren. Zo gezegd. zo gedaan, en daarna gaan we weer dribbelend verder. Het is 12:00u om mijn horloge als we de laatste ademhalingsoefeningen doen. En mijn horloge loopt minstens een minuut achter. Maar we zijn ook iets later vertrokken dus dat maakt het uur weer goed...
Enne... vandaag mijn laatste nieuwe loopschoenen van de Decathlon aan gedaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten