Omdat er vandaag "niets" te doen is op gebied van trimlopen reis ik af naar
Duizel voor een training van 10km over De Pan, samen met Dorie. Voor mij wordt
het (tevens) een virtuele trimloop, nl. de Summer Challenge 2021. Wel wat laat
voor een Summer Challenge maar ja, ik heb me pas een week hiervoor
ingeschreven omdat de medailles er nog waren en eerlijk gezegd, ik vond die
best mooi. En de Spring Challenge medaille heb ik al omdat ik voor mezelf ook
al een Spring Challenge had gedaan.
En ja... ik heb dus ook nog de Autumn Challenge en de Winter Challenge op de
plank staan voor 2021.
Ik ben er om 5 over 9 en niet veel later vertrekken we. We gaan rustig weg:
7:10 over de 1e kilometer en dus nog langzamer dan de 1e kilometer met Rik,
vorige week. Maar daarna moet ik toch even stoppen. Het klokje gaat op pauze.
Mijn schoenen zitten niet lekker geveterd. Veel te los. Maar daarna gaan we
verder, door het eerste bos en die 2e kilometer gaat ook nog niet rap in 7:08,
maar dan valt dit al eigenlijk een beetje onder trailen. We kunnen meteen de
N284 veilig oversteken en op het verharde gaat het tempo wel beter: 6:38 over
kilometer #3. En dan over het viaduct gaan we trailen over de bospaden.
Sommige zijn nog wel breed maar er zijn er genoeg die smaller zijn,
single-tracks maar vooral bezaaid met boomwortels, die door het bladerdek ook
nog eens vaak niet te zien zijn. Het tempo zakt dan ook behoorlijk. Op 4km is
dat nog onder de 7min maar dat komt omdat het grootste gedeelte nog over de
verharde weg ging. Kilometer 5 en 6 zijn duidelijk in de bossen en dus ook
over de 7min.
Op 5,7km maken we wel even een stop (klokjes op pauze) voor de foto's
We vervolgen ons pad en op de 7e km gaan we over het beruchte wortelpad. Ieder
zijn eigen tempo maar ik probeer Dorie toch bij te blijven. Het blijft een
lastig paadje, vooral nu de bladeren de boomwortels maskeren. Ook ik zwik een
keer flink om. Als we weer eenmaal op het brede pad zijn richting het viaduct
moet ik wel even goed doorwerken om weer bij Dorie aan te sluiten. Dit lastige
stukje trailen ging wel ruim binnen die 7min. wat wel aangeeft dat het tempo
er wel inzat.
Eenmaal uit het bos is het weer een heel stuk verhard en dus gaan de
kilometertijden weer omlaag.
Ook nu merk ik wel weer dat 7km een breekpunt is en dat vermoeidheid weer komt
opzetten. Desondanks weet ik het tempo nog wel er in te houden en als we
uiteindelijk bij de poort van De Donksbergen op 10km uitkomen (op mijn
horloge) dan hebben we daar 1:08:40 over gedaan. Gemiddeld 8,74km/u. Niet
bijster snel maar de stukjes trail breken me toch op. En natuurlijk de
conditie waar ik toch echt aan moet gaan werken.
Maar deze heb ik dan toch mooi weer verdiend 😉
Geen opmerkingen:
Een reactie posten