Vandaag wordt een camping dag.
Eerst uitslapen en san langzaam opstaan.
We ontbijten eerst op ons gemak en dan eerst naar de campingwinkel. Kan nog
net want het is 10 voor 12, nog 10min voor de lunch-sluiting. Daarna naar de
receptie voor melding van 1 kapotte terrasstoel en het ontbreken van een
schemerlamp volgens de inventarisatielijst. Ook hangt een gordijnroede op half
11. Niet dat wij daar last van hebben, maar ik wil niet voor eventuele schade
opdraaien, toch?
En dan op naar het tentenkamp van Marcia. Daar verblijven we in de partytent.
In het begin is het best nog wat frisjes. Het heeft dan ook 's avonds
geregend. Maar daarna klaart de lucht op en wordt het door door de zon al gauw
een stuk warmer.
Ik ben, vreemd genoeg, nog steeds moe en na de lunch besluit ik de de standen
van de campingstoel uit te proberen. Je kunt hem ook een stuk in de ligstand
te zetten. Om wat uit te rusten, misschien wel te dutten. Het is toch
vakantie. 😴 Vrouwlief vindt het maar niks dus die neemt de afwas mee om in
het chalet de afwas te gaan doen.
Als ik wat gedut heb heb en intussen al weer wakker, is Marcia ook al klaar
met haar gehaakte alpaca.
En Holly gaat even naar oma kijken want die blijft wel heel erg lang weg met
de afwas.
Op chalet 54 is geen oma te zien en als Holly voorzichtig naar binnen gaat
hoort, ze aan het geronk wat oma daadwerkelijk aan het doen is, nl. datgene
wat opa bij Marcia niet mocht doen.... slapen....!! En snurken dat het een
lieve lust is!
Als vrouwlief uiteindelijk met de schone vaat ook weer terug in het tentenkamp
aangekomen is duurt het niet lang meer of Marcia slaat weer aan het koken. Het
is nasi wat de pot vandaag schaft. Met een tiet-ei er bovenop, voor mij.
Na het eten keren we weer terug naar chalet 54 en vrouwlief neemt de afwas
weer mee. Niet veel later komen Luuk en Holly met Balou en Coco. Die blijven
bij oma als wij vanavond de spooktocht gaan doen. Als Marcia er ook aan komt,
terug van het schminken, blijkt dat wij pas om 11u vanavond van start kunnen.
M.a.w. dan kan ik rustig nog even een nap doen 😁, want hoe dan ook, ik heb
nog steeds slaap. Misschien komt dat ook wel door dat gedoe in mijn kuit. Wie
zal het zeggen. En dus ga ik lekker plat op bed terwijl vrouwlief, Luuk en
Holly zich bezig houden met de hondjes. In de tussentijd komen ze nog wel op
de slaapkamer, maar daar slaap ik gewoon door heen.
Marcia verzorgt de schmink van de spoken voor de spooktocht en daar is
intussen al duidelijk geworden dat wij pas heel laat aan de beurt zullen zijn.
Pas rond half 11 of zo. Dus hebben we nog wel een hele avond wachten voor de
boeg. Als de tijd nadert gaan we richting het centrum waar we ons moeten
aanmelden. Vanwege het late tijdstip zijn we ingedeeld met nog een andere
groep, één van buren van Marcia. Maar we zijn nog niet aan de beurt dus
wachten we nog even.
We vertrekken meteen maar het steile pad in de camping omhoog en daarna over
het nog steilere pad de camping af en het donker bos in. Ik heb alleen mijn
kleine Kruidvat zaklamp bij en die is net genoeg om te kunnen zien waar we
lopen. Marcia loopt voorop en ik loop samen met Holly helemaal achteraan. En
dan is het wel donker zo achter ons. Veel erger is eigenlijk, dat er voor 2
mannen flink lopen te paffen en dat slaat me op mijn, toch al moeilijke
ademhaling, van de laatste tijd. En dus nemen we even een sprintje, de hele
groep voorbij en lopen we nu helemaal voorop met Marcia en Luuk. Uiteindelijk
lopen Luuk en ik nu helemaal vooraan.
Intussen horen we af en toe een schreeuw en zien we enge figuren uit de bosjes
floepen. Ook "iets" wat snel voor ons het bospad lijkt over te steken. Naar
later bleek een zak die over de grond getrokken werd 😂. En komen we op het
hele steile gedeelte, waar Marcia ons al voor gewaarschuwd had. Tot nu toe
ging nog best redelijk met mijn kuit en ik ben benieuwd hoe dat zal gaan.
Luuk gaat voorop en we gaan omhoog via bostrappen. En nogal een eind omhoog.
En helemaal in het donker. Alleen wat lichtgevende sticks geven aan waar we
heen moeten.
Eindelijk helemaal boven komen we spoken tegen die we we in het dagelijks
leven al vaker hebben gezien. Lizzie en Jochem. Snap die dat die niet
geschminkt waren.... 😱😾😂😂
En we gaan verder en volgen de light sticks en LED-theelichtjes. En het pad
wordt smaller, gaat omhoog en omlaag en af en toe worden we belaagd door
griezels en enge geluiden. Na verloop van tijd komen we op een verharde weg
uit die we volgen totdat in het donker 3 in enge nonnen onze weg versperren.
Gelukkig komen ook daar veilig aan voorbij en niet veel later komen we weer
aan, achter op de camping. Ik herken de familieschommel en het douche- en
toiletgebouw in tempelstijl. Maar wat stinkt hier naar zeik, zeg. Ben ik blij
dat wij hier niet in de buurt staan. We komen terug bij de aanmeld tafel waar
we ons afmelden.
Het was een hele leuke tocht en ja, er is nu eenmaal moeilijk aan vrijwillige
spoken te komen, maar desondanks is het een leuke tocht geweest.
De spooktocht is vergelijkbaar met een trail dus een mooi parkoers. Helaas heb
ik de TomTom Spark 3 te laat aangezet en zo maar 3km geregistreerd in 48min.
Ik denk ongeveer een kilometer te kort. Het was in ieder geval wel heel leuk
om te doen.
Terug in chalet #54 wacht vrouwlief op ons met de 2 hondjes Coco en Balou.
Marcia blijft nog even naborrelen met het team van de spooktocht maar de rest
gaat alvast terug naar hun tenten en wij duiken ook ons bed in. Morgen is er
weer een dag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten