Doortrainen op de fitness

Het is weer maandag en weer tijd om de fitness te bezoeken.
Na de trimlopen van zaterdag en zondag moet het wat rustig lopen en fietsen worden.

Eenmaal op de 7e etage aangekomen ziet het er allemaal anders uit. Er is een interne verbouwing aan de gang. Hierdoor staan alle apparaten anders opgesteld. Wat dichter bij elkaar of op heel andere plaatsen. Er is een muur weggebroken en de tv-schermen zijn weg. Maar eind mie moet alles klaar zijn.

Ik klim maar meteen op een loopband. Eigenlijk wil ik alleen maar 20 minuten rustig joggen met 9km/u maar het wordt automatisch toch een piramideloop. Eerst 10 minuten op 9km/u. Dan 5min. op 10, 5min. op 11, weer 5min. op 10 en dan terug naar 10min. op 9. Tenslotte elke keer 1 minuut op 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2km/u. Ruim 40 minuten en ruim 6km.

Dan nog een dik kwartier op de fiets en dan is het weer genoeg geweest. Alles is inmiddels doorweekt. Mijn T-shirt, mijn korte legging, mijn handdoek....

Vanwege mijn bezoek aan Utrecht morgenmiddag zal het voor mij geen wegtraining bij GVAC zijn, maar dat was ik dit keer toch al niet van plan vanwege de baanwedstrijden.

En dan ben ik woensdagavond naar de bios en zal ik hoogstwaarschijnlijk ook nog eens donderdag namiddag verplicht naar Utrecht moeten. Dan zal ik dus ook weer niet naar de baantraining kunnen. Maar wie weet, kan ik er misschien wel onderuit komen....

Op een maandag in de lente

Het werd ook wel echt tijd!
Na die winterse wek in Texel is het dan eindelijk wat lenteachtig geweest. En voor komende week wordt het niet veel slechter. Dat moet in het energieverbruik ook merkbaar zijn, zou je zeggen.

Elektriciteit: Stand = 140.441, Verbruik = 63kWh (+1)
Gas: Stand = 24.859, Verbruik = 30m³ (-13)
Het is duidelijk. De omschakeling naar zomertijd en de voorzichtige intrede van de lente doet het energieverbruik duikelen. En dat is nou precies de bedoeling van dat uurtje vooruit.

Gewicht: 83,7 kg (-3,0)
Dat valt ook al weer mee, alhoewel ik zelf het gevoel heb dat ik nog veel te zwaar ben.
Over 2 weken moet ik op controle (Cholesterol, hoge bloeddruk) en dan zouden er nog een paar kilo van af moeten. Sterk als dat nog lukt...

In de bios: Dead Man Down

Ik moet echt nog heel wat films zien nou ik de laatste tijd in verhouding nog maar zo weinig naar de bioscoop ben geweest. Het vrije weekend is daar natuurlijk het ultieme tijdstip voor. Na eergisteren al 2 films te hebben bezocht wordt het vandaag maar eentje.

Ik heb gekozen voor een middagfilm en wel "Dead Man Down", omdat deze film de rest van de week alleen nog maar 's avonds laat draait.

Naar verwachting is het ook helemaal niet druk in de bioscoop. Nu zou je ook bijna gek moeten zijn om nu naar de bioscoop te gaan, terwijl buiten het zonnetje lekker volop schijnt en de temperatuur zelfs de 20ºC-grens zal passeren. Maar, terwijl de terrasjes druk bevolkt zijn met in rood en wit gehulde PSV supporters, wachtend op het treffen met hun rivaal uit het Amsterdamse, zoek ik de airco op in zaal 4 van Pathé Eindhoven.

De film:

Het verhaal is er een uit de misdaad. Een bende komt erachter dat een bendelid is vermoord. Tegelijkertijd wordt er een mysterieus puzzelstukje achtergelaten, bestemd voor bendeleider Alphonso. De jacht wordt geopend op de onbekende moordenaar.

Intussen bloeit er schijnbaar iets op tussen één van de bendeleden en zijn buurvrouw aan de overkant in een andere appartementenblok. Het pakt echter heel verrassend anders uit. Het bendelid raakt verstrikt in een web van bendeleden, andere bendes, gebeurtenissen en zijn buurvrouw.

Om de spanning er in te houden gaat het natuurlijk niet allemaal zoals het moet. Dat maakt het inderdaad dan ook spannend.

Een spannende film waar ook de factor tijd en geheimen belangrijke elementen zijn.

Dead Man Down Official Trailer #1 (2013) - Colin Farrell Movie HD

GVAC-trimlopen - uitlopen (?) na gisteren

Er wordt voor vandaag een bloedmooie en zonnige dat voorspeld met temperaturen die de 20ºC wel eens kunnen overschrijden. Alleen in de ochtend zou het er nog grauw en grijs uitzien. Dat laatste klopt ook wel. Het is zelfs meer dan grauw en grijs maar ook heel dreigend. Het blijft zelfs niet eens bij dreigen. Vlak voordat we gaan starten begint het warempel nog te regenen. Eventjes maar.

Ik ga vandaag voor uitlopen en heb ook niet eens ingelopen. En net als gisteren weer in korte broek en T-shirt. De tussentijd op het 1km-punt toont aan dat ik het inderdaad rustig aan doe. Voor me loopt Anita die mij vlak na de start is gepasseerd, maar ik loop er al weer vlak achter.

Ik twijfel nog. Zal ik de grote ronde van 6,3km doen of toch maar de kleine van 3,9km. Ondanks dat het goed voelt besluit ik toch maar voor de kleine ronde te kiezen. Tussen gisteravond en nu zit te weinig hersteltijd (ik zat er gisteren toch echt door heen) en de tijd dat ik 18 was is al 40 jaar (!) geleden.

Eenmaal de afslag van de kleine ronde genomen door het Oeienbosch gaat wel de turbo erop. Lekker met wat grotere passen en zeker wetend dat het nu nog geen 2 kilometer is, stuif ik door naar de atletiekbaan.

Eindtijd 22:08 en dat is zeker niet slecht voor "uitlopen".

JP Balki event - 10km. trimloop

Nou ja, 10km. Dat blijkt achteraf zelfs meer dan10,5km te zijn geweest.

Ik was er in ieder geval vroeg bij. Meteen na het bekend maken van het JPBalki Event heb ik me ingeschreven, voor de 10. Binnen GVAC hoor ik niet veel over mensen die daar ook gaan lopen, maar ach dat maakt mij niet zo veel uit. Ik ga al zo vaak alleen naar trimlopen dus dat maakt deze ook niet veel uit.

Dan wil ik er ook wel vroeg zijn met voldoende tijd om te relaxen. En zo rij ik om 3 uur Heeze al binnen en dan blijkt het al aardig druk te zijn. Ik vind nog redelijk dichtbij een plekje voor de auto maar eenmaal op het evenementen terrein, zo mag je dit gerust noemen, is het al behoorlijk druk. Die moeten er onderhand om half 3 of nog eerder zijn aangekomen, lijkt me.

Ik zie ook meteen een aantal GVAC-ers. En ook onze masseuse Sonja. De meeste GVAC-ers doen hier de 7km. omdat zij vandaag al 's morgens 15km gedaan hebben. Alleen Dick en Ronald gaan in ieder geval voor de 10. Terwijl mijn hoop gevestigd is op onder het uur te blijven, zeg 57min., gaat Ronald voor de 55min.

Ruim 10 minuten voor de start wordt iedereen opgeroepen om zich naar de start te begeven. Rijkelijk vroeg lijkt me. Dan sta je daar in het startvak en dan moet je nog 10 minuten wachten. Ik ga daarop maar naar de staart van het startveld en in het nog vrije stuk loop ik wat rondjes in. Ik moet die spieren toch een beetje opgewarmd hebben.

Na wat speeches en 1 minuut stilte ter gedachtenis aan Jean Paul gaan we van start. Niet bijster snel want het duurt wel even eer de achterhoede in beweging komt. En pas na 32 seconden passeren we de startstreep. We kunnen eindelijk "hardlopen". Niet dus... Na 5 meter staan we abrupt weer stil. Het pad is te smal en het is te druk. Wanneer we weer in beweging komen gaat het slechts tergend langzaam. Tja, er hebben zich nogal wat mensen ingeschreven voor de 3km en dat zijn dan ook de mensen die hier voor de gelegenheid mee doen. Ik schat daarom het tempo op amper 8km/u misschien zelfs nog langzamer. Inhalen? Vergeet het maar. De onervaren lopers lopen hier met zijn vieren naast elkaar, ruim naast elkaar, goed voor de breedte van het parkoers.

Ik denk dat we de kilometer al gepasseerd zijn als de 10-ers zich mogen afscheiden van de 3's en de 7's. Dat scheelt meteen! Wat een rust opeens en tijd om het tempo te herpakken.

Dat is wel lastig nu, maar uiteindelijk vind ik een tweetal gasten waarvan ik het tempo mooi kan bijhouden. Stiekem halen we zo een behoorlijk aantal lopers in.

Het weer is hartstikke mooi. De zon schijnt volop en daarom loop ik nu voor het eerst dit jaar in korte broek en in T-shirt. Er staat wel aardig wat wind, maar die hebben we in de rug. Helaas, want dat betekent dat we die op de terugweg van de ronde tegen hebben.

Er staan nergens kilometer aanduidingen. Jammer. Ik heb nu geen enkel gevoel of ik nu te hard ga of juist veel te langzaam. Als ik op mijn gevoel afga, is mijn tempo sinds de afscheiding van de andere afstanden, aardig te noemen. Toch wel 10km/u zou ik zeggen.

Op 31 minuten op mijn klokje schat ik dat we ongeveer halverwege zijn. Kan wel kloppen want we zijn wat gedraaid en de wind blaast nu van voren. De 2 "hazen" voor me lijken iets in het houden. Met mijn constant tempo loop ik uiteindelijk voor ze en neem ik nu het haaswerk over.

Nog steeds gaan we andere lopers voorbij. Jammer dat er tussentijds geen drankpost is.

Ik heb het parkoers wel goed bestudeerd. We moeten uit komen op de weg vanwaar we gestart zijn. Een paar keer rechts en linksaf, alleen hebben we het nu al zo vaak gedaan dat ik het gevoel heb dat het niet meer zo ver kan zijn.

Mijn stopwatch wijst 51 minuten aan. Ik schat het nog een kilometer te gaan. Weer een splitsing en daar staat dezelfde man die we bij de eerste splitsing al voorbij liepen. "Nog 2,5km", hoor ik hem zeggen. Nog 2,5km? Zo ver nog? Dan kom ik echt dik over het uur uit! En ik dacht nog wel dat ik er zo'n aardig tempo in had.

Die man was dus de man met de hamer. Oef wat heb ik het opeens zwaar. De laatst ingehaalde loper komt me weer voorbij en ook het dynamisch duo maar ik kan niet aanhaken. Elke keer rechts en links rechts, maar wat blijft die weg naar de finish lang weg. Als het dan eindelijk zo ver is weet ik dat het dan nog een kilometer is. Toch wel heel frustrerend als je er helemaal doorheen zit.

Maar ik kom er wel, maar "niet zo florissant....", zoals Sonja later het zo ongeveer zou beschrijven. Of ik er doorheen zat? Nou, reken maar van YES.

Maar gelukkig weten alle GPSsers te vertellen dat de afstand geen 10km was maar beduidend langer. Minstens 10,5km. Ik hoor 10,52 en 10,54  roepen. Laat ik het maar gewoon op 10,5km houden.

Omdat er alleen uitslagen zijn van de eerste 3 mannelijke en vrouwelijke finishers op de diverse afstanden heb ik mijn eigen tijden maar gehanteerd.

Op de 10,5km is de brutotijd: 1u03:56, maar belangrijker, de nettotijd: 1u03:24, goed voor 9,94km/u

De herinnering is een goody bag met Snelle Jelle, een flesje drank en een Elstar appeltje van de AH.

Ik vind wel dat ik een pilsje heb verdiend maar helaas, geld zat bij me, maar geen bonnen gekocht dus weet je wat, laat maar. Ik doe het wel met de isotone drankjes die ik zelf bij me heb.

Als ik me later bij de andere GVAC-ers voeg, word ik daar alsnog op een biertje getrakteerd.

Nee, geen prijs op mijn startnummer 92. Wel op 226 en dat nummer is van Hanneke, een mooie reiswekker van een juwelier uit Heeze waar ze vroeger gewerkt heeft.

En dan zie thuis ik op ED.nl een korte terugblik naar het JPBalki Event en laat ik nou toevallig op de bijbehorend foto staan.

De foto ziet er van dichtbij zó uit:

Volgend jaar weer?
Waarom niet!?

Nog steeds geen Vrijbuiters

Hoewel het goede voornemen er wel is om vandaag weer naar de Vrijbuiters te gaan, moet ik toch weer verstek laten. Nee, vanavond sta ik aan de start van het JP Balki Event en wel voor de 10km. In mijn jongere jaren stelde dat niets voor, 's morgens en 's avonds lopen. Tegenwoordig is het toch wel een stuk verstandiger om met die beslissing eerst maar eens mijn conditie te raadplegen.
En het advies luidt: Niet doen!
Dus ook vandaag voor mij geen Vrijbuiters. En er was nog wel wat koek over van de de traktatie van Herman naar aanleiding van zijn 69ste geboortejaar.

Weer eens op de baantraining

Ja, dit jaar is het er nog niet zo veel van gekomen, maar nu het heel langzaamaan een klein beetje lente dreigt te worden mag het onderhand wel weer eens.

Maar de voorjaarsmoeheid zit in mijn lijf, ik voel het gewoon.

Als ik rond een uur of 5 van mijn werk thuis kom en na een maaltijd met een kop koffie op de bankt zit vallen mijn oogleden al weer dicht. Niet voor lang, een kwartiertje maar, want ik moet en wil toch echt weer naar de baantraining.

Daar kom ik dan eigenlijk nog maar net op tijd aan. Ik heb wat mededelingen gemist maar Dorie praat me bij. In ieder geval zijn er volgende week wedstrijden en moeten we ergens anders omkleden en trainen of zo... Ik heb geen zin in die rompslomp. Parkeerplaats zal dan ook wel weer vol zijn. Nee, dan ren ik maar een rondje thuis.

Na uitleg van Marjolijn over de opbouw van de training van nu af aan doen we onze warming-up. De loopscholing doen we in een opgesteld kwadrant in het vak van het hoogspringen. Het is wel weer lekker om al die oefeningen te doen, want de 2 rondje inlopen zijn voor mij al weer genoeg aanleiding om weer flink te hijgen.

De kern voor vandaag is een "vlakke" piramide. Qua afstanden niet eens echt een piramide, maar de te lopen snelheden maken het toch nét wel een beetje een piramide.

We gaan voor 200-300-40-400-400-300-200 met daartussen in 200m rustig wandelen en/of dribbelen. Verder worden de runs om-en-om gelopen in hard en harder, 85% en 95% van de snelheid op de 6 minuten test.

Dorie en ik hebben deze 6 minuten test niet meegemaakt en kennen onze snelheid niet. Daarbij wil ik het toch wat rustiger aan doen vanwege mijn ademnood. We gaan daarom voor resp. 34sec/100m en 32sec/100m. Niet wetend welke snelheid daar bij hoort.

Het rustige lopen valt tegen. We lopen te langzaam. Dat blijkt door de tegenwind te komen, die op een stuk van de baan niet mals is. De 200m. rustig doen deels wandelend, deel joggend.

Het valt niet tegen, maar het was ook weer een rustig begin van de baantraining in, hopelijk eindelijk, een beginnend loopseizoen.

Tijdens de cooling down is het nog even lachen geblazen met wat herinneringen aan de dingen die niet goed gingen tijdens mijn triatlons en die van Marjolijn.

GVAC-training gemist, daarom thuistraining

Ik heb er vandaag nogal moeite mee.

Gisterenavond lag ik al om kwart over 10 in bed en 5 minuten later, misschien wel 2, ben ik al vertrokken. En toch vandaag, de hele dag niet helemaal wakker te krijgen, zeg maar gerust voor max. 75%. Gelukkig ben ik op dinsdag wat eerder van het weg omdat ik 5 kleinkinderen van school moet afhalen.

En dan sta ik daar op de parkeerplaats, 10 minuutjes voordat de school uitgaat, te wachten op de eerste lichting van 3 kinderen. Wat heb ik zin om heel eventjes die oogleden te sluiten. Maar nee, dat doe ik niet. Heb ik één keer eerder gedaan en... meteen in slaap gevallen. Op de parkeerplaats. Gelukkig niet al te laat wakker geworden. De kinderen stonden nog vol spanning om een juf heen te wachten op een verlaten speelplaats.

Om 3 uur is de 2e lichting aan de beurt, dit keer de 2 jongens van Danny en Anoek en eenmaal ook hen bij mij thuis afgeleverd zoek ik toch maar vlug mijn filmkijkstoel op en hup, weg ben ik.

Als ik om een uur of 6 wakker geroepen wordt voor het eten, gaan er nog vlug 2 kleine bordjes macaroni naar binnen. Omkleden in hardloopkledii en toch even naar het toilet omdat moeder natuur roept. Dat pakt helaas iets anders uit dan verwacht. Ik zal niet uitweiden maar het komt er op neer dat ik uiteindelijk te laat ben om naar de training te gaan. Kan wel, maar tegenwoordig kan ik niet meer meegaan met een groep zonder aan de warming-up te hebben meegedaan.

Maar niet getreurd. Ik heb mijn loopkleren al aan en ik ga gewoon weg voor 3 rondjes door de wijk. Ook goed voor bijna 7,5 km.

Alle begin, zonder warming-up, is tegenwoordig moeilijk. Meteen al buiten adem en dat ondanks dat ik volgens mij toch echt niet te hard ga. Nog maar een tandje terug maar het hevige gehijg neemt maar niet af. Ik ben op een paar honderd meter van de doorkomst na de volgende ronde en vraag me toch ernstig af of ik wel moet doorgaan. Niet dus. Ik stop gewoon na dit ene rondje.

De tijd: 17:27 en dat over een afstand van 2,58km.: 8,87km/u !!

Ik kan dus gerust zeggen dat ik écht niet te hard gelopen heb.

Ik kan helaas dat ademprobleem, luchttekort, niet verklaren. Het lijkt er sterk op dat dit bij mij typisch een voorjaarskwaal is dat zich sinds enkele jaren manifesteert. En dat elke keer eind april en in de maand mei.

Of zou het voorjaarsmoeheid zijn, omdat ik ook zoveel slaap heb ?

Weer thuis aan de karakteristieken

Eenmaal weer thuis kan ik de wekelijkse opnames van de meterstanden weer zelf uitvoeren:

Elektriciteit: Stand = 140.378, Verbruik = 62 kWh, (-11)
Een behoorlijk minder verbruik dan gewoonlijk.
Ligt het aan de zomertijd die afgelopen weekend is ingetreden?
Of komt het doordat de computer op mijn kamer een week niet is aan geweest?
Wie zal het zeggen.
Eens zien hoe het er bij de volgende meteropname uit ziet.

Gas: Stand = 24.829, Verbruik = 43m³, (-11)
De afgelopen week is weer koud geweest. In ieder geval op Texel. En dan heb ik het niet eens specifiek over de temperatuur, want die schommelde tussen overdag en 's nacht rondom het vriespunt. Nee, dan heb ik het over die harde wind die alles continue afkoelt.
Al met al blijkt het hier in Veldhoven toch nog aardig meegevallen te zijn. Met een lager verbruik van 11m³  mogen we niet klagen. Ook dat kan te maken hebben met de ingang van de zomertijd.
Komende week is zachter weer voorspeld (dat is iets anders dan mooier weer!).
Ik verwacht dan ook dat het gasverbruik onderhand aardig richting de 10m³ zal gaan lopen.

Ik heb direct na thuiskomst van Texel de weegschaal opgezocht. Mijn nettogewicht blijft hangen op 84,5kg en laat dat nu net de stand zijn waarop ik naar Texel vertrokken ben.
Ik heb dus quitte "gespeeld" tijdens mijn vakantie.
Maar dat was afgelopen zaterdag. Inmiddels zijn we weer 2 dagen verder en de stand is nu:
Gewicht: 86,7kg  (+2,2)
Heb ik me een week lang mooi ingehouden en dan kom ik in minder dan 2 dagen 2,2kg aan!
Lijkt wel of ik de schade moest inhalen.
En dat nog wel nadat ik zaterdag ook nog eens aan een 10km trimloop heb meegedaan.

Dat zal wel heel moeilijk worden wil ik over een maand onder de 80kg zitten.... :-(

Trimloop: Grensloop Reusel

Vanmiddag terug gekomen van vakantie en vanavond weer aan de zwier in Reusel!

Mooi op tijd pik ik Dorie en Johan in Duizel op en ondanks dat we nagenoeg een uur voor de start van de 10EM al in Reusel zijn, staat het op de startlocatie al barstens vol met auto's. Gelukkig kan ik de 20 jaar oude Mercedes nog mooi ergens tussen in proppen.

We zien veel bekenden hier in Reusel. Dat is niet altijd het geval want Reusel ligt toch een aardig eind uit de richting van Eindhoven. Bovendien stikt hier ook altijd van de Belgen, die ook nog eens allemaal wel erg snel zijn. Ook ontmoet ik oud collega Ilze. Inmiddels moeder van 3 kinderen maar nog even knap. Zij doet hier vandaag ook de 10km. 

Ondanks het mooie weer voelt het frisjes aan. Ik waag het toch maar met 2 T-shirts, lange mouwen en de korte mouwen van mijn GVAC-shirt. Terwijl ik alvast inloop blijft Dorie toch nog even binnen in de warmte van de kleedkamers, samen met Nicole. Pas tegen de start van de 10EM gaan ook wij naar buiten.

Er wordt eerste een rondje op de asfaltbaan gelopen voordat de hele stoet richting België vertrekt. Veel GVAC-ers zijn er tegenwoordig bij. Dat was vroeger wel anders.

10 Minuten later zijn wij aan de beurt.
Ook wij beginnen met een rondje op de baan maar wij volgen daarna gewoon de route van de voormalige stratenloop van Reusel. Die is mij wel bekend, maar Dorie niet.

We lopen al vanaf de 1e kilometer onder ons schema, d.w.a. onder de 6 minuten. Na anderhalve kilometer doen we toch maar een tandje terug en worden we door de groep die we net zijn gepasseerd weer ingehaald. Ondanks dat tandje terug gaan we nog steeds onder het schema. Wel valt met op dat het 2 km. punt op een lantaarnpaal is bevestigd. Dat kan bijna niet precies de juiste plek zijn. Na afloop zit er op dit punt dan ook "toevallig" een dip. Met een correctie van 2 seconden op zowel het 2 als het 3 km.punt zou het allemaal wat beter kloppen.

In de 2e ronde, als ik aangeef dat we bijna op de helft zijn, geeft Dorie aan er al door heen te zitten. Die klinkers zijn niet haar favoriet en zij zal het bij 2 rondes houden. Daarom blijf ik bij de groep hangen die voor me loopt. Eenmaal weer wind in de rug ga ik erop en erover. Stuk voor stuk verschalk ik andere lopers voor me. Op 6km. hoor ik iemand achter me. Het blijkt Dorie te zijn die haar krachten weer heeft hervonden en die gebruikt om eerst mij voorbij te gaan en vervolgens een goede tijd op de 6,85 km. neer te zetten. Hier ben ik intussen ook Ilze voorbij gegaan.

foto gemaakt door Henk Knapen

Voor mij begint de 3e tevens laatste ronde en het gaat lekker. Ik ben intussen al heel wat lopers voorbij gegaan maar een echte eindsprint op de baan krijg ik er toch niet meer uitgeperst. Ik zie de klok op 50 sec. staan, maar nee, onder de 57 minuten is me uiteindelijk op 3 seconden na, nét niet gelukt. Wel een behoorlijke verbetering met de Kempenrun in Hapert waar Sanne me vlak voor de finish nog voorbij raasde. Dat is nu niet het geval. Ik ben al hoog en droog binnen als ik haar zie aankomen.

Geen herinnering maar wel een consumptiebon, maar die gaat naar Johan. Hij blijft nog hier terwijl wij alvast terug gaan naar resp. Duizel en Veldhoven.

Texel dag 5 - Oudeschild en Oosterend

Een bezoekje aan de bierbrouwerij in Oudeschild, of in ieder geval, bijna in Oudeschild.

Nee, het wordt geen rondleiding. Dat heeft iedereen inmiddels al zo vaak gedaan en ook ik zit daar niet echt op te wachten. Ook geen proeverij of het nuttigen van het gerstenat, daar is het nog veel te vroeg voor. 

Nee, we komen gewoon om wat te kopen. Voor mij worden dat 4 flesjes Texels Storm Bock en een bijpassend kelkglas.

Dan is het op naar Oosterend naar de slijterij.

De slijterij verkoopt hier ook handgeschilderde leien plaatjes met teksten, naamplaatjes of huisnummers. Alleen daar heeft de schilder 2 werkdagen voor nodig en ons rest nog maar één werkdag. Dat betekent dat An, want zij wil graag zo'n naamplaatje hebben, pas een volgende keer zo'n plaatje kan bestellen. Dus over ongeveer 2 jaar. Of laten opsturen, maar dat ziet ze niet zo zitten want dan kan ze het plaatje ook niet zelf uitzoeken. Maar de "schilder" is ook nog eens 70 jaar oud en erg veel op vakantie.
Wie weet hoe dat in de toekomst nog afloopt.

    

In de wijnkelder blijkt dat je ook nog eens lege leien plaatjes kunt kopen en daarmee wordt het uiteindelijk een doe-het-zelf naamplaatje.

Er wordt nog een lading wijn ingeslagen en dan is het terug naar de villa.

Terwijl ik in, de avonduren, mijn blog bijwerk, waaronder het bericht van de 60 van Texel, kijkt de rest naar mijn meegenomen DVD's: The Sorcerers Apprentice en Silver Linings Playbook.
Morgen geen training, dus lekker uitslapen...

Texel dag 5 looptraining Ladies Day

Ook vandaag ben ik trainer en vandaag gaan ook de dames mee.

Gisteren al werd duidelijk dat de training wel afgestemd moest worden op het zwakke geslacht.

Ik heb er een nachtje over geslapen en mijn besluit is om eenzelfde training als gisteren te doen, maar dan korter, 12,5 minuut en dan omkeren i.p.v. 20 minuten. Dorie en Anja mogen nog even steggelen over, of het nu 12,5 minuut zal zijn of 15, maar Anja beslist uiteindelijk dat het toch 12,5 minuut wordt.

De hele nacht is de wind rond de villa te keer gegaan. Heel wat anders dan de voorgaande dagen. Toch is het volgens het weerbericht op de smartphone maar windkracht 5. In de loop van de dag zal het zelfs gaan afnemen. Maar daar is nu nog helemaal niets van te merken.

Ook is de zon achter een heel dik wolkendek verdwenen. Het vrolijke Texel ziet er nu opeens somber uit. En dan regent het niet eens. Nog niet...

We gaan weer rustig van start, maar door het ontbreken van het zonnetje voelt het een stuk frisser aan dan gisteren.

Het strand is lekker breed met laag water zodat we ruime keus hebben waar we willen lopen. Alleen de wind is hard en ruig. We worden gegeseld door hevige windvlagen en gezandstraald door het opstuivende zand. Na de 20 minuten van gisteren voelen deze 12,5 minuut als een appeltje, eitje.

Op het uur "U" keren Leo en ik om. Dorie en Anja hebben dan al een achterstand maar draaien ook om zodra wij hen op de terugweg passeren.

Met de wind in de rug en een hard strand vliegen we. In no-time zijn we weer terug bij de strandopgang/afgang. Ik stuif het rulle zand op en omhoog het strand af.  Dan wacht die gemene bult van het duin nog maar dan sta ik na 21:19 stil voor de villa.

Dorie die tot aan het rulle zand samen met mij gelopen heeft, verliest op kracht zo'n 22 seconden over het laatste stuk rulle strand, 21:41 en Leo, die ook voortduren direct achter ons liep verliest nog eens 10 seconden extra, 21:51. Anja sluit de rij met 23:05. Alle tijden zijn de tijden die op de stopwatch van de trainer, moi, zijn geregistreerd. Alleen voor de afstand ben ik afhankelijk van de GPS-ers. 3,18 en 3,19km wordt er geroepen. Voor mij is dat een enkele afstand van 1,59km. Inderdaad, zo weinig in 12,5 minuut op de heenweg.... ( oftewel 7,63 km/u)

Uiteraard zijn de prestaties op de terugweg wel heel anders.

Jim     8:49 = 10,82 km/u (totaal gemiddeld: 8,95 km/u)

Dorie  9:11 = 10,38 km/u (totaal gemiddeld: 8,80 km/u)

Leo     9:21 = 10,20 km/u (totaal gemiddeld: 8,73 km/u)

Anja 10:35 =    9,01 km/u (totaal gemiddeld: 8,27 km/u)

Dit is de laatste training hier op Texel.

A.s. zaterdag wacht de eerste trimloop weer:

De Grensloop in Reusel.

Texel dag 4 - Den Burgh en De Koog

De recreatie van dag 4 bestaat uit een dagje naar Den Burg.

Dat houdt dan in dat de dames allerlei winkeltjes bezoeken en de heren buiten met de honden mogen vernikkelen in de ijzige noord-oostenwind die zich met kracht door de smalle straatjes en steegje van Den Burg perst. Het is dat de zon schijnt zodat het nog net een mooie dag lijkt, maar de dikke jassen, sjalen, mutsen en handschoenen van al wat menselijk is en hier rond struint (al dan niet in rolstoel) geeft aan, dat na 2 weken lente, van lente nog totaal geen sprake is.

Natuurlijk is de opbrengst van het aantal bezochte winkels nihil, maar dat is ook niet zo verwonderlijk.

Uiteraard hoort er wel even een bezoek aan een horeca gelegenheid bij. Nee, geen terrasje, maar gewoon binnen bij het open haardvuur van 3 lcd-schermen. Ik mag wel verraden dat ik van tevoren, ondanks de ijzige wind, maar dankzij het zonnetje, alvast een voorschot op de zomer heb genomen en mezelf getrakteerd heb op een flink softijsje...

Terug in de villa neem ik, als trainer, nu de dames mee... op boodschappentocht. Maaaarrrr... voordat we naar de Lidl gaan, moet eerst nog de winkelstraat van De Koog door geslenterd worden. Gelukkig ben ik dat wel gewend.

Terwijl An en Anja, bij de Lidl, de broodnodige ingrediënten voor het avondmaal verzamelen, ontfermen Dorie en ik ons over het nagerecht: 

2 sinaasappel-chocolade-ijstaartjes uit de aanbieding!

Omdat ik trainer ben mag ik ook nog eens de zwaarste tas naar huis dragen. 

En omdat Anja het altijd beter weet, moeten we haar volgen op weg naar de villa. De kortste omweg wordt dat, uiteraard, maar misschien is dat ook wel bewust omdat ik de zwaarste tas moet sjouwen en de trainer ben. 

Ook voor morgen.....

Het avondeten wordt door An en Leo verzorgd.
De 2 ijstaartjes mag ik eerlijk verdelen: ieder een kwart en ik een halve ijstaart, hahaha....

Texel dag 4 training

Het is woensdag en dat betekent dat in Veldhoven vrouwlief vandaag moet werken.
En zo gebeurt het dat we vanmorgen van 5 voor half 6 tot 6 uur intensief WhatsApp-contact hebben. Mijn WhatsApp ringtone heb ik voor alle zekerheid na 2 berichtjes maar uit gezet zodat niet de hele villa ook zo vroeg wakker wordt.
En dan is het wachten tot het tijd is om op te staan. Dat wordt weer pielen met de smartphone. Half 9 is laat genoeg en met mijn loopkleren aan sta ik in ieder geval op tijd klaar voor de training in de woonkamer.

Voor vandaag ben ik tot trainer gebombardeerd. En dan te bedenken dat de dames niet eens meegaan. Nee, alleen Johan, Leo en ik zijn de die-hards.
Ik stel voor om van huis uit naar het strand te lopen. Op het strand aangekomen, verder langs de zee tegen de wind in, totdat we 20 minuten gelopen hebben. Dat moet in een rustig tempo gaan. Na precies 20 minuten is het direct rechtsomkeert en dan op eigen tempo,dus zo hard als je zelf wilt, terug naar het startpunt.

Het is koud omdat het weer behoorlijk hard waait. Volgens de verschillende weerberichten op de smartphone varieert de de gevoelstemperatuur tussen de -6 en -8 graden Celcius. Voor mij genoeg reden om de bivakmuts weer te gebruiken.
Ondanks die temperatuur en wind is het wel een prachtige lentedag met een volop schijnend zonnetje.

Zoals afgesproken lopen we rustig naar het strand. Eerst natuurlijk die bult van het duin over en dan het strand op. Het is nog geen hoog water en er is nog een aardig stuk goed begaanbaar strand langs de vloedlijn beschikbaar. Alleen die straffe wind... "Dus zo moeten die deelnemers op de 60 van Texel zich gevoeld hebben, eergisteren".

Het is maar 20 minuten, maar toch duurt het stiekem lang, zo, over het strand.
Als het eindelijk zo ver is gaat ieder op eigen tempo terug naar Villa Kakelbont. Johan voorop, uiteraard en ik er achteraan. De onderlinge afstand wordt niet erg groot, maar Johan loopt dan ook nog wat rustig na die 60km van eergisteren. Mijn tempo ligt wel hoger, dat is te voelen, maar dat mag dan ook wel, nu we die harde wind in de rug hebben. Nog 2 zware stukken scheiden ons van het eindpunt, te weten de strandafgang met dat losse, rulle zand en daarna de steile duinovergang.

Johan is er het eerst bij het eindpunt met een terugtocht in 14:33. Ik doe het toch niet veel slechter met 15:24 en Leo volgt met 16:15. De enkele afstand blijkt GPS-gemeten 2,58km. te zijn.
Daarmee is de "heenweg" gegaan met een gemiddelde snelheid van maar liefst 7,74km/u...!!(ahum...)
Het ging weliswaar rustig aan, maar voor mijn gevoel toch niet zó rustig.
Mijn "terugweg" is met 10,05km/u gegaan. Gelukkig stemt dat wel tevree.
Het totale gemiddelde: 8,75km/u.

Na deze 2 dagen hardlopen heb ik weer het gevoel gekregen terug te zijn op het loopfront.
Als de winter nu echt afgelopen is, heb ik goeie hoop voor mijn conditie.

Texel dag 3

Na de ochtendtraining, de douche-estafette, en de lunch/brunch is het even tijd voor ontspanning in de zonovergoten woonkamer. De temperatuur binnenshuis is bijna op sauna hoogte, maar dat moet wel omdat de verwarming in de keuken anders niet aanspringt. Daarom lijkt het in de woonkamer warempel bijna lente...

De middag brengen we door in Cocksdorp, bij de immer stormachtige vuurtoren en in Oosteren voor de slijterij,die alle doordeweekse dagen gewoon open is,behalve dinsdag. En vandaag is...dinsdag, en dus onverrichter zake terug naar De Koog in afwachting van het avondeten.

Dat doen we in de Catharinehoeve in Den Burg, een restaurant annex pannenkoekenhuis. Dat laatste,daar gaan we voor. Eenmaal ter plaatste treffen we louter Duitse kentekenplaten aan en 1 verdwaalde Belg. En daarmee is nagenoeg de hele parkeerplaats gevuld, nadat ook wij onze enige Nederlandstalige kentekenplaten er tussen gefrot hebben. Het is dus druk!
Binnen gekomen krijgen we het elektronische schotelbelletje aangereikt, nummer 222. Als de lampjes aangaan zijn er 7 plaatsen vrij. De verwachte wachttijd van 20 minuten klopt aardig en daarna mogen we onze pannenkoeken uitzoeken.

Die zijn goed gevuld. Mijn pannekoek English Breakfast, voorzien van bacon, worst, ei, champignons en kaas mag er echt wel wezen. Het zou voor mij ook genoeg moeten zijn, eigenlijk, maar omdat Dorie een kwart pannenkoek over heeft, offer ik me toch maar weer op om haar uit de brand te helpen. Zo heeft ze daarna tenminste nog plek voor ijs als toetje.Ik trouwens ook...

De dag na de 60 van Texel

De afspraak voor vandaag is, dat we een trainingsloopje gaan doen over het strand en via het duingebied terug. Johan zal het niet afmaken gezien zijn "toestand" na de 60 van Texel van gisteren. Vertrek om 9u.

Om de een of andere reden wordt er (bijna) alom gedacht dat 9 uur veel te vroeg is voor mij en dat ik na verwachting niet uit bed kan komen.... Ze kennen me dus niet.

Oké, ik geef toe, sinds mijn burnout van vorig jaar gaat mijn wekker niet meer om 10 over 5 maar pas om half 6 's morgens af, maar dat is toch nog altijd vroeger dan de gemiddelde kantoorbaanwerker.

Om 6 uur is het de eerste keer dat ik uit bed ga, alvast naar het toilet en daarna wat pielen op mijn smartphone. Zo tegen een uur of 8 dan maar voor een wat grotere boodschap opnieuw naar het sanitair, maar dan ben ik inmiddels al wel helemaal gereed in loopkledij, uitgezonderd de ASICS.

Het is wel al 9 uur geweest als we vertrekken, na een turbo warming-up in de voortuin van de villa.

Het is voor mij de eerste keer hier dat ik richting strand loop. Het is pittig omhoog en vooral in het begin altijd al lastig vanwege mijn ademhalingsproblemen gedurende het eerste kwartier.

Het weer is prachtig. De zon schijnt volop en het waait wel, maar die wind is nu niet zo héél erg koud. Wel is het hoog water. Er is maar weinig strand. En wat er is, is zwaar, rul. Lopend over de vloedlijn gaat goed, maar de opkomende golven drijven ons telkens weer het strand op.

Johan blijft toch meelopen en wanneer we na een half uur twijfelen of we moeten omdraaien of op zoek moeten naar een strandafgang,weet Johan er wel één te vinden. Wel een zware strandafgang met klapzand en lang en steil. Eenmaal boven begint de tocht door het duingebied. Een mooi pad maar wel met lastige heuveltjes. Mijn conditiegebrek meldt zich voortdurend maar gelukkig ligt het tempo nog binnen mijn bereik.

Onder aan de duinen even een korte stop. Wachten op de achterblijvers. Daarna richting De Koog. Eerst over het fietspad, langs Ecomare en daarna via een bospad, slingerend en op en neer tot aan de weg waar onze villa aan ligt.

Dan is het nog een paar honderd meter uitlopen.

Ik klok1u09:47 om mijn horloge, maar dat is inclusief stops en het teruglopen naar de achterblijvers.

Het GPS apparaat van Dorie geeft ruim 9km aan, maar ik heb iets minder terug gelopen, dus hou ik het maar op 9km.

Naar mijn huidige maatstaven is het zwaar geweest. Maar ik mag niet echt klagen. Het is hoofdzakelijk het conditie gebrek wat parten speelt. Van de spieren (nog) geen last. Een goeie training.

En natuurlijk ook wat foto's geschoten.

1 april

Vandaag in het nieuws:

 

D66 wil stations weghalen bij NS

 

kikker in je bil

 

De 60 van Texel

Vandaag is dé dag.
De dag waarom we deze vakantie op Texel zijn aangegaan.
De dag van de 60 van Texel.

De 120km wedstrijd is al vanaf 4:35u aan de gang en de 60km start op 10:35u.De 60km estafette start weer een uur later. We zijn ruim op tijd en kunnen de auto nog fatsoenlijk kwijt. Intussen komen er verschillende 120km-lopers door, langs het startpunt. Oftewel, hebben ze er nu de helft, 60km, op zitten.

Lopend door het startvak komen we Wally ook nog even tegen en Hans Verbaandert, die hier zijn broer ondersteunt.

Als na de start het hele veld vertrokken is, gaan wij onderweg naar het eerste "ontmoetingspunt" op ongeveer 10km. In dit geval de Jan Ayeslag strandafslag. De lopers gaan hier van het strand af. Naast Luc Krotwaar zien we ook Eric Crombach voorbij komen.

Als Johan en Wally gepasseerd zijn gaan we weer op pad naar het volgende meetingpoint en zo de hele 60km lang.

Tussendoor nog even langs de villa voor een sanitaire stop terwijl Jos met de fiets op pad gaat om het tweetal de rest van de wedstrijd te begeleiden. En dan komt het. Er is geen huissleutel aanwezig. We kunnen het huis niet afsluiten. Een op-en-neertje richting Jos leert dat Jos de sleutel niet heeft en een belletje naar Anja en Leo heeft ook geen resultaat. Zij hebben echt maar één sleutel bij zich.

Terwijl wij verwoed op zoek gaan in de villa komt nog een telefoontje binnen. "Misschien in de rode jas van Leo of anders in zijn spijkerbroek..." Nou, we hebben hem gevonden en niet bij de spullen van Leo maar in de jas van Anja.... Jaja....

Wij kunnen onze begeleidingstocht gelukkig weer voort zetten.

Op "nog 15 km" is de afscheiding een feit.

Ik zie Wally alleen aan de horizon verschijnen. Weliswaar begeleid door Jos, maar Johan is in geen velden of wegen te bekennen. Pas als Wally al een tijd aan de andere horizon uit het zicht is verdwenen komt Johan opdagen. Het gaat niet zo goed, maar dat was ons al duidelijk. Hij heeft zelfs de handschoenen van Wally moeten lenen. Later zal hij toegeven hier wel te willen uitstappen, maar het toch maar niet gedaan heeft.

Volgende rendez-vous is de finish op de wielerbaan in Den Burg.

De planning van 6 uur wordt helaas niet gehaald. Niet zo verwonderlijk als je weet dat het al de hele dag waait en niet zo'n zuinig ook, en dat de lopers, minstens 30km tegen deze wind in hebben moeten ploeteren. En dat bij een temperatuur van amper een paar graden boven het vriespunt.

Hoe dan ook, ik sta klaar om de finish te vereeuwigen. Dat valt niet mee, met iedereen achter de finishlijn die het zicht op nieuwe binnenkomers ontneemt. Wanneer Wally onder het finishdoek door loopt is er nog niet zo gek veel tijd na de 6 uur verstreken. De foto mag dan wel niet 100% scherp zijn, maar onder het motto "niet geschoten is altijd mis", kan ik toch nog een heleboel mensen blij maken.

Ruim 9 minuten later is het de beurt aan Johan. Ik heb hem mooi in het vizier als hij nog net voor de finish wordt gepasseerd. Niks aan de hand, ware het niet dat die flapdrol het ook nodig vindt om voor Johan te gaan lopen. Bang om zelf nog ingehaald te worden? Wie zal het zeggen, maar door die kamikaze actie is de finishfoto van Johan niet zo fraai geworden. Daar valt helaas niet veel aan te photoshoppen.

Na de hereniging achter de finish is het tijd om terug te keren naar de villa.

De avonduren vullen we met twitteren en facebooken, SMSsen en internetten. Social media hoort er tegenwoordig immers bij. Ook bij de 60 van Texel.

De foto's staan inmiddels op internet en zijn hier te vinden.
Maar hieronder ook alvast enkele:

Energie & gewicht

Omdat ik vanaf zaterdag al niet meer in Veldhoven verblijf is het thuisfront genoodzaakt om de energiestanden op zondagavond te noteren.
En dit zijn ze dan:

Elektriciteit: Stand = 140.316, Verbruik =  73 kWh (-2)
Gas: Stand = 2.4786,  Verbruik = 54 m³ (-7)

En hier op Texel heb ik geen weegschaal en kan ik de maandagochtend weegsessie niet uitvoeren.
In plaats daarvan ben ik nog vlug, vlak voor vertrek nog even thuis op de kilometer gaan staan:
Stand: 84,5 kg, schoon aan de haak, helaas weer een stijging van 1,5kg met vorige week maandag.
En dat nog voordat de vakantie begint. Oeioei...