En zo gebeurt het dat we vanmorgen van 5 voor half 6 tot 6 uur intensief WhatsApp-contact hebben. Mijn WhatsApp ringtone heb ik voor alle zekerheid na 2 berichtjes maar uit gezet zodat niet de hele villa ook zo vroeg wakker wordt.
En dan is het wachten tot het tijd is om op te staan. Dat wordt weer pielen met de smartphone. Half 9 is laat genoeg en met mijn loopkleren aan sta ik in ieder geval op tijd klaar voor de training in de woonkamer.
Voor vandaag ben ik tot trainer gebombardeerd. En dan te bedenken dat de dames niet eens meegaan. Nee, alleen Johan, Leo en ik zijn de die-hards.Ik stel voor om van huis uit naar het strand te lopen. Op het strand aangekomen, verder langs de zee tegen de wind in, totdat we 20 minuten gelopen hebben. Dat moet in een rustig tempo gaan. Na precies 20 minuten is het direct rechtsomkeert en dan op eigen tempo,dus zo hard als je zelf wilt, terug naar het startpunt.
Het is koud omdat het weer behoorlijk hard waait. Volgens de verschillende weerberichten op de smartphone varieert de de gevoelstemperatuur tussen de -6 en -8 graden Celcius. Voor mij genoeg reden om de bivakmuts weer te gebruiken.
Ondanks die temperatuur en wind is het wel een prachtige lentedag met een volop schijnend zonnetje.
Zoals afgesproken lopen we rustig naar het strand. Eerst natuurlijk die bult van het duin over en dan het strand op. Het is nog geen hoog water en er is nog een aardig stuk goed begaanbaar strand langs de vloedlijn beschikbaar. Alleen die straffe wind... "Dus zo moeten die deelnemers op de 60 van Texel zich gevoeld hebben, eergisteren".
Het is maar 20 minuten, maar toch duurt het stiekem lang, zo, over het strand.
Als het eindelijk zo ver is gaat ieder op eigen tempo terug naar Villa Kakelbont. Johan voorop, uiteraard en ik er achteraan. De onderlinge afstand wordt niet erg groot, maar Johan loopt dan ook nog wat rustig na die 60km van eergisteren. Mijn tempo ligt wel hoger, dat is te voelen, maar dat mag dan ook wel, nu we die harde wind in de rug hebben. Nog 2 zware stukken scheiden ons van het eindpunt, te weten de strandafgang met dat losse, rulle zand en daarna de steile duinovergang.
Johan is er het eerst bij het eindpunt met een terugtocht in 14:33. Ik doe het toch niet veel slechter met 15:24 en Leo volgt met 16:15. De enkele afstand blijkt GPS-gemeten 2,58km. te zijn.
Daarmee is de "heenweg" gegaan met een gemiddelde snelheid van maar liefst 7,74km/u...!!(ahum...)
Het ging weliswaar rustig aan, maar voor mijn gevoel toch niet zó rustig.
Mijn "terugweg" is met 10,05km/u gegaan. Gelukkig stemt dat wel tevree.
Het totale gemiddelde: 8,75km/u.
Na deze 2 dagen hardlopen heb ik weer het gevoel gekregen terug te zijn op het loopfront.
Als de winter nu echt afgelopen is, heb ik goeie hoop voor mijn conditie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten