Ja, dit jaar is het er nog niet zo veel van gekomen, maar nu het heel langzaamaan een klein beetje lente dreigt te worden mag het onderhand wel weer eens.
Maar de voorjaarsmoeheid zit in mijn lijf, ik voel het gewoon.
Als ik rond een uur of 5 van mijn werk thuis kom en na een maaltijd met een kop koffie op de bankt zit vallen mijn oogleden al weer dicht. Niet voor lang, een kwartiertje maar, want ik moet en wil toch echt weer naar de baantraining.
Daar kom ik dan eigenlijk nog maar net op tijd aan. Ik heb wat mededelingen gemist maar Dorie praat me bij. In ieder geval zijn er volgende week wedstrijden en moeten we ergens anders omkleden en trainen of zo... Ik heb geen zin in die rompslomp. Parkeerplaats zal dan ook wel weer vol zijn. Nee, dan ren ik maar een rondje thuis.
Na uitleg van Marjolijn over de opbouw van de training van nu af aan doen we onze warming-up. De loopscholing doen we in een opgesteld kwadrant in het vak van het hoogspringen. Het is wel weer lekker om al die oefeningen te doen, want de 2 rondje inlopen zijn voor mij al weer genoeg aanleiding om weer flink te hijgen.
De kern voor vandaag is een "vlakke" piramide. Qua afstanden niet eens echt een piramide, maar de te lopen snelheden maken het toch nét wel een beetje een piramide.
We gaan voor 200-300-40-400-400-300-200 met daartussen in 200m rustig wandelen en/of dribbelen. Verder worden de runs om-en-om gelopen in hard en harder, 85% en 95% van de snelheid op de 6 minuten test.
Dorie en ik hebben deze 6 minuten test niet meegemaakt en kennen onze snelheid niet. Daarbij wil ik het toch wat rustiger aan doen vanwege mijn ademnood. We gaan daarom voor resp. 34sec/100m en 32sec/100m. Niet wetend welke snelheid daar bij hoort.
Het rustige lopen valt tegen. We lopen te langzaam. Dat blijkt door de tegenwind te komen, die op een stuk van de baan niet mals is. De 200m. rustig doen deels wandelend, deel joggend.
Het valt niet tegen, maar het was ook weer een rustig begin van de baantraining in, hopelijk eindelijk, een beginnend loopseizoen.Tijdens de cooling down is het nog even lachen geblazen met wat herinneringen aan de dingen die niet goed gingen tijdens mijn triatlons en die van Marjolijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten