zaterdag 14 januari 2012

In de bios: Doodslag

Voor de 2e film van vandaag is afgesproken dat ik de gereserveerde en reeds gekochte kaartjes ophaal. Met de barcode op de printerafdruk is het gekochte kaartje zo gepiept. Anders wordt het als ik mijn eigen pasje aanbied om mijn reservering op te halen. Dat gaat mis. Mijn kaartjes zouden al uitgeprint zijn en verder komt de machine niet, ik word eruit geknikkerd. Met het pasje van Kathy is het anders. Daar verschijnen wel de gereserveerde films, nl. die van vandaag en voor morgen.En zo heb ik nu 2 kaartjes, voor Kathy en voor Dennis maar zelf lukt het nog steeds niet. Even een medewerker aangesproken en die heeft mij zowel (klant)vriendelijk als zeer adequaat vooruit geholpen. Niet in de lange rij voor de kassa hoeven wachten maar even mijn pasje laten checken en, alsnog mijn kaartje. Chapeau!! Het is nog even wachten op de Kathy en Dennis maar even later zitten we in zaal 6 voor Doodslag.

Doodslag. Een aangrijpende film, vertelde die bioscoop-medewerker nog, bij het aanreiken van mijn kaartje.
Dat is het ook wel. Eigenlijk niet echt een film voor mij. Het is zeker een goede film. Zonder meer. Maar het verhaal is eigenlijk ook (of meer) een stuk realiteit. Precies zoals het in de werkelijkheid ook gaat.
Hufters die ongestraft hun gang mogen gaan. Een reactie van een slachtoffer draait uit op omkering van slachtoffer naar dader. Zo werkt dat in de Nederlandse wet. Alles verscholen achter het proportionaliteitsbeginsel (mooi woord voor Wordfreud) Terwijl de hufters hun gang mogen blijven gaan, blijft het gezag buiten beeld en verdient de commerciële media extra over der rug van het slachtoffer. Het is ook gemakkelijker om een slachtoffer aan te pakken dan een stel hufters en omdat Nederlandse rechters watjes zijn is niet moeilijk te raden wat er van het slachtoffer overblijft.
Nee, dat selectief toepassen van het recht geeft alleen maar meer het gevoel van onrechtvaardigheid.
Ik kan helemaal niet tegen die onrechtvaardigheid en daarom vreet ik me tijdens de film bij tijd en wijlen helemaal op. Jammer genoeg kan je hier niet zeggen dat "het maar een film is", nee helaas is het de afspiegeling van de hedendaagse werkelijkheid.
Mede daarom is het juist een hele goede film die je gewoon moet zien.
Voor de inwoners van Eindhoven en omstreken is het ook leuk om stukken Eindhoven te herkennen.

Geen opmerkingen: