Vorige week maandag ben ik er mee begonnen: Wandelen, na het eten. Lekker tempootje, dik 6 km/u. Achteraf blijkt dat weer veel te fanatiek in de herstelperiode van mijn zweepslag. Dat was dan ook de reden waarom het woensdag al weer goed voelbaar was en de donderdag baantraining aan mij voorbij is gegaan. Dat was weer de zoveelste wijze les. De volgende "wandeltocchten" heb ik het tempo behoorlijk ingedamd. Samen met vrouwlief naar Meerhoven en ook terug. Als ik haar tempo aan hou, dan ga ik zeker niet te snel. Dat werkt goed, 2x17min. gewandeld, ik schat totaal 2,8km.
Zondag maak ik gebruik van het zelfde rondje als vorige week maandag (Zeelst-Oost), maar dan in rustig tempo. Nou, dat valt niet mee als je dat "alleen" moet doen. Lopen met de rem erop , zogezegd.
Maar het heeft geholpen. Deed ik het vorige week in 25:33 min., nu met 32:04 min. is dat al 6:31 min. langer. Omgerekend is dat nog geen 5km/u (4,86) Missie geslaagd! Ik kan dus toch ook wat rustiger lopen.
Vandaag het nog eens dunnetjes over gedaan.
Nu loop ik "zomaar" een route. Ik wil een half uur lopen. Dit keer naar de Peter Zuidlaan, richting "David Loyd"en dan rechtsaf het fietspad op tot aan het fietspad voor het grasveldje. Vanaf dit fietspad weer terug naar Zeelst-Oost, via 't Honk en dan nog even een ommetje over de Blaarthemseweg en de Peter Zuidlaan via de Biezenkuilen terug naar huis.
Alles bij elkaar 36:52 min. weggeweest. Als ik uitga van 5km/u dan is dat net geen 3 km. Mooi dus, hoewel ik moet toegeven dat ik niet de hele weg "zo langzaam" gelopen heb. Telkens als ik mezelf erop betrap dat het tempo omhoog gaat, gaat ook meteen de rem er weer op.
En het heeft geholpen want de laatste 3 wandeltochten hebben geen stijve linkerkuit opgeleverd.
Blijft nog steeds de vraag wanneer het hardlopen weer verantwoord is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten