Met een zweepslag naar de fysio

En die zit niet meer in de Bolzen. Nee, sinds kort heeft ze een eigen praktijk. Ja "ze". Het is nl. onze bloedeigen trainster van groep 1. Ja, zelfs buiten de training kunnen we niet zonder haar.

Met de TomTom ingesteld op Kekkeneind 12, begeef ik me naar Wintelre. Eenmaal op de plaats van bestemming blijk ik er nog helemaal niet te zijn. "Bestemming bereikt...?", Hoezo bereikt?

Even verder op draai ik de Scénic maar om en dan rekent TomTom heel snel (ja, dat kan ie goed) en wijst me opnieuw de weg. Maar niet naar de plek waar ik net was aangekomen. Nee, links, rechts, links, rechts, allemaal smalle straatjes door een woonwijk en dan ben ik op eens aan de rand van Wintelre en nog niks! Dan komen mijn versleten ogen toch weer van pas want ik ontdek het blauwe logo van Loop & Leef tegen een gevel aan. Ik ben er dus, niet dankzij TomTom. Eigenlijk de eerste, nee, keer tweede keer dat hij me zo erg in de steek laat. Misschien volgende keer toch weer die Belgiekske vrouwenstem gebruiken. Wellicht heeft dat er mee te maken.

De praktijk mag gezien worden.

Een langgevelboerderij en een keurig modern en nieuw en zeer verzorgd interieur. Ook buiten nog een overkapping en bankjes en tafels. Ze is nl. niet alleen fysiotherapeut, maar dat is allemaal te zien en te lezen op haar website Loopenleef.nl

Als het mijn tijd is word ik keurig opgehaald.

Eerst wat gegevens ophalen en verifiëren en vervolgens de anamnese.

Wat volgt is het onderzoek aan mijn benen. Het is duidelijk dat mijn gehele linkerbeen "anders" is dan mijn rechter, buiten het spiegelbeeld uiteraard. Links is het beduidend stijver. Terwijl het rechterbeen soepel beweegt en buigt gaat het links stroever en moeizamer, maar niet pijnlijk. Ook zijn er enkele myogelosen voelbaar. In de kuit was me wel bekend, maar blijkbaar ook in mijn quadricep.

Marjolijn stelt me voor om "dry needling" toe te passen, tenminste als ik het daar mee eens bent. Eerst volgt dan een uitleg over dat "dry needling", het prikken van een naald in een spier zonder daarbij een vloeistof in te spuiten. Het is geen acupunctuur. Tot zover niets bijzonders. Maar dan de effecten.

Het kan pijn doen, veel pijn doen, verrekkes pijn doen. Je kunt het er koud van krijgen, of juist warm, je kunt ook flauw vallen. De reacties kunnen best wel heftig zijn. Er wordt door de "prik" een kramp opgewekt wat zeker geen fijn gevoel opwekt. Of ik er wel mee door wil gaan...?

Eh...nou...?

Ik kan die mooie blauwe ogen niet weerstaan... dus: toe maar! (grapje...)

Eerst mijn linkerkuit.

Het eerste prikje voel ik wel. Ach, is dat alles denk ik als de volgende prik een stoot door mijn kuit jaagt. Oeioei, wat een rot gevoel! En elke keer maar weer. Het zweet staat op mijn voorhoofd. Inderdaad. Je kunt het er ook warm van krijgen.

Tijd om om te draaien. Het is de beurt aan de quadricep. Ik kan nu zien hoe ze de naald in de aanslag neemt, maar weet je wat: Laat ik maar niet kijken.

Oké, de eerste prik gaat wel, maar dat was in de kuit ook, voor de tweede vrees ik al een beetje en dan heb ik de derde nog niet gehad. Man, man, mijn heel bovenbeen verkrampt. Ik mag weer relaxen, de vraag is alleen hoe dat moet. Ik wil wel, maar mijn linkerbeen leidt nu een geheel eigen leven, zo lijkt het.

Poehee. Blij dat ik weer mag zitten en mijn kloffie weer aan kan doen.

Voorlopig niet rekken en nog niet hardlopen de komende dagen. Vanaf begin volgende week voorzichtig starten met "hardlopen" met afwisselden wandelen. Alleen rekken na een warming-up. Misschien volgende week donderdag meedoen met de warming-up, geen loopscholing en een eigen training op de baan.

Ik ben er voor vandaag klaar mee.

Terug naar Veldhoven en voor de broodnodige beweging vanavond naar de Hypotheker Beekloop.