Een dagje op koninklijk bezoek

We kunnen vandaag de mislukte wandeling van gisteren overdoen, óf we kunnen iets anders doen.

Ik stel voor om naar Paleis Soestdijk te gaan. Dat zal vrouwlief best wel leuk vinden en het is hier ook nog eens vlakbij. En ik heb gelijk:

1 - Vrouwlief vindt het leuk

2 - Én het is vlakbij.

Alleen dat laatste vindt mijn TomTom nergens voor nodig. Als gewillig vlees volg ik alle aanwijzingen op, ook al heb ik het idee dat we richting Apeldoorn rijden en dat de afstand van 27km verder is dan dat ik had ingeschat. Hoe dan ook, een dik half uur later zijn we dan toch op de plaats van bestemming.

Het is niet druk en vanaf de parkeerplaats is het nog zeker 10 minuten lopen door de achtertuin naar het paleis. In de stralende zon steekt het wit schel af maar dichterbij ziet het er toch heel wat minder florissant uit dan van veraf en op de foto's. Ik schiet de nodige foto's voor de herinneringen en ook eenmaal binnen ga ik er mee door totdat verteld wordt dat dat niet mag. Nee, bij de (verplichte) garderobe moeten we alles inleveren. De camera's maar ook de telefoontoestellen, jassen en tassen. We hoeven niet helemaal naakt verder want we krijgen wel een hoofdtelefoon op en een geluidsapparaatje t.b.v. een audiotoer

Dat is overigens wel leuk, zo'n audiotoer. Je hoort de hele geschiedenis en in elke ruimte wordt het een en ander verteld. Ook staan op diverse plaatsen nog Oranjegezinde mensen die er nog een schepje chauvinistische koningsliefelijke verhalen aan toevoegen.

           

Het stukje geschiedenis is voor mij voor een groot deel nieuw. Dus weer wat bijgeleerd op mijn ouwe dag. Jammer dat je binnen geen foto's mag maken want dat had ik kunnen laten zien hoe oud er alles uit ziet. Oude schakelaars en stopcontacten, oud behang en oude vloerkleden. Wij hoeven ons niet te schamen want ook hier staat het namelijk boordevol met kringloopwinkel meubilair. 

Grappig zijn ook de bordje voor de veiligheid. Wie je moet bellen bij brand en zo. Bovenaan staat 1-1-2, logisch. Alleen hebben we allemaal onze telefoons moeten inleveren en nergens anders is nog een telefoon of telefooncel te zien. Ze hebben dus blijkbaar nog nooit een noodgeval meegemaakt, anders waren ze daar wel achter gekomen.

Na het bezoek aan het paleis trekken we ons nog even terug in de Oranjerie en tegen vorstelijke prijzen trakteren we ons op een soeppie en een broodje (vrouwlief) en een appelgebakje met koffie (pour moi). En het is ongelooflijk, maar de warme soep en het vers gemaakte broodje staan al op tafel, wat zeg ik, zijn inmiddels al half verorberd, als de koffie uit de automaat en het appelgebak uit de vitrine pas arriveren. "Heel apart dat de warme maaltijd er al eerder is...", en , "het is druk....", is het excuus terwijl ik er helemaal niets van gezegd heb. Maar het komt me nogal bekend voor...

Voor de terugweg stel ik de TomTom in op ons hotel en raar maar waar, hij geeft een hele andere route aan. Slechts 11,1km in 21min. Nog maar een keer invoeren, maar nee hoor, het klopt gewoon. Wederom de snelste route en veel korter en veel sneller dan de heenweg. En nog leuker ook, want i.p.v. de saaie snelwegen rijden we nu door bewoond gebied met misschien wel meer dan 300 rotondes. We leggen de terugweg inderdaad ook veel vlugger af dan de heenweg.

Terug in het hotel check ik toch nog even de heenweg op de TomTom. Nee hoor, gewoon 35 min. over 27km. Het zal wel de kortste omweg zijn, denk ik dan bij me zelf.

In ROOD de heenweg en in BLAUW de terugweg,volgens de TomTom

We hebben nog een hele middag voor ons maar omdat het buiten weer is gaan regenen trekken we ons op onze kamer terug. Televisietje en laptop aan. Vervelen doen we ons zeker niet.

Tegen 6 uur gaan we er weer op uit. Dit maal op zoek naar een eettentje.

Met onze ervaringen van de afgelopen dagen kiezen we maar weer voor "Bij Mario", dan weten we in ieder geval dat we iets goeds te eten krijgen. Natuurlijk zijn zij op zondag dicht, net als allerlei andere restaurants. En weer is het gaan regenen. McDonald's, dan maar? Liever niet. Toch maar dat Lazy Louis Jazzcafé & Eethuys proberen, daar op de hoek van de Varkensmarkt en Arnhemsestraat? Het ziet er van buiten wat oubollig uit maar wie weet?

Van binnen is het in ieder geval voor de helft een bruin café en voor de ander helft een eetcafé. Blijkbaar goed draaiend want op de vraag of we wat kunnen eten moet er even gecheckt worden of er wel een tafel vrij is. Die is er gelukkig wel één.

Het ziet er hier gezellig uit. Een hoop lawaai, dat wel, maar dat is ook typisch iets van een eetcafé. Aan het gezicht van vrouwlief te zien vertrouwt ze het nog niet helemaal, maar nadat onze bestellingen op tafel worden gezet is die scepsis helemaal verdwenen.

Haar maaltijdsalade met gewokte stukjes biefstuk ziet er goed uit en schijnt ook goed te smaken. Mijn biefstuk daarentegen smaakt voortreffelijk. Tot tweemaal toe wordt er door de serveersters gevraagd of het smaakt, allemaal naar wens is en of we nog wel extra mayonaise willen bij de bijbestelde frietjes. Nou, nou, we hebben het hier in Amersfoort wel eens anders mee gemaakt.

Terwijl naast ons een groepje jongedames blijkbaar aan een afscheidsdineetje bezig is van één van de collega's, sloven de serveerstertjes zich het hemd van het lijf. Tjonge, jonge, wat een drukte. Ja dit is een goed draaiende eettent, dat mag wel duidelijk zijn.

Op een vreemd uitziende vrucht na hebben wij alle borden en kommen op onze tafel schoongegeten.

Vanwege nicotine-armoede-symptomen wil vrouwlief graag het toetje en de koffie op het terras gebruiken en ook daar zijn geen problemen mee. " Nee hoor, we brengen het wel buiten..."

Tegen de regen schuilend onder een markies geniet ik van mijn dame blanche en vrouwlief van haar koffie. En nog maar één, maar daarna is het echt tijd om weer naar het Berghotel terug te gaan. Maar eerst nog zwaaien naar één van de serveersters en extra complimenteren met de goede service en klantvriendelijkheid en, last but not least, het goede eten.

Op onze hotelkamer is het uitbuiken maar niet voordat we eerst nog een blik op de fitness ruimte hebben geworpen. Er is van alles maar geen loopband maar ik denk toch niet dat ik mijn sportspullen zal uitpakken. En zo wordt het voor ons verder een ontspannen avondje en vroeg naar bed want morgen weer vroeg op. Dat geldt niet voor het weer. Buiten is de regen inmiddels uitgegroeid tot een heuse storm. Of dat zo de hele nacht zal blijven? Ik weet het niet. Ik kan er in ieder geval niet van wakker liggen....