maandag 16 september 2013

This is the end

Aan alles komt een einde. Zo ook aan ons weekendje Amersfoort.
We hebben alle tijd, want uitchecken kan tot 11 uur. Om 7 uur ontbijten is daarom niet nodig en zelfs om kwart over 8 is nog tijd zat.
Het is wel te merken dat de meeste weekendjes uit, over 3 dagen gaan, oftewel 2 nachten, want de ontbijtzaal is vanmorgen nagenoeg leeg. 
En wat er zit is doorgaans van onze leeftijd en ouder.
Ik doe het vanmorgen ietwat rustiger aan. Gisteren denk ik genoeg gegeten en daarna genoeg gesnoept.

Terug op de kamer is het inpakken geblazen. Wat een verschil is dat toch, of je dat thuis doet of op het vakantieadres. In een kwartiertje tijd is alles weggestopt en in de kont van de Scénic gestoken.
Even uitchecken en dat was het.

Kwart over 10 en we zijn onderweg naar het zuiden. Het zonnige zuiden, zo lijkt het, want de overzet zonnebril moet toch echt op. Gedurende de reis zal dat nog ettelijke malen worden herhaald want evenveel keren worden we verrast door donkere wolken met harde slagregens en weer afgewisseld met flinke zonnige periodes.



Één uur en 10 minuten doen we er over voordat we op het Hileind geparkeerd staan.
Home Sweet Home, terug bij mijn eigen trage computer, mijn gitaar, mijn rommel.


De echte afsluiting is rond etenstijd: Dominos Pizza's samen met Danny & Anoek en Damian & Kay.



Geen opmerkingen: