zaterdag 14 september 2013

Stadswandeling Amersfoort.... eigenlijk

Na de verdovende werking van die fles witte wijn van gisterenavond is het vandaag wel lekker uitslapen. Nee, geen kater. Die € 2,75 kostende fles is dus zeker geen slechte wijn geweest.
Nu is een ontbijt pas om half 10 niet echt ons ding, maar we hebben nu eenmaal vakantie, toch?
De ontbijtzaal is redelijk druk en we moeten zelfs in de rij staan. Nou ja, rij. Eigenlijk zijn het maar 2 mensen vóór ons, maar allejezus, wat gaan die traag. Na 5 minuten hebben ze pas 2 broodjes en 2 plakjes kaas uitgekozen. Nou, daar gaan we dus niet op wachten. Net voorbij de gebakken bacon en de scrambled eggs gaan we ze voorbij om in de rij van de jus-afdeling uit te komen. Ik heb mijn jus d'orange binnen en ben klaar voor de aanval.

Ik ben overigens blij dat ze hier grote ontbijtborden hebben en dat ik mijn volledig ontbijt in één keer heb opgeladen, want het wordt opeens druk. Allemaal veel jonger volk dan wij. In no-time staat er een lange rij voor de ontbijtborden. Zijn wij blij dat we alles al hebben. Alleen voor wat extra koffie moeten we nog eventjes voorkruipen. We weten het al, morgen staan we vroeger op...

De rest van de ochtend, van wat er nog van over is, verblijven we op onze kamer. Redelijk noodgedwongen want het regent buiten dat het giet. We hebben wel plannen. Die stadswandeling in Amersfoort lijkt ons leuk. Als de regen ophoudt en het zonnetje zowaar doorbreekt, maken we ons dan ook op voor Amersfoort. Maar we lopen op de parkeerplaats naar de Scénic als plots de regen weer losbarst. En niet zo'n beetje ook. Wat te doen? Nou, toch maar naar Amersfoort. We zien daar wel.


De weg weten we inmiddels al zo'n beetje maar het lijkt wel heel erg druk. En dat is het ook. Op weg naar "onze" parkeergarage zien we al dat diverse parkeergarages "VOL" zijn. En dus nu ook die van ons. Dan maar een rondje rijden, langs andere parkeergarages. Dat gaat in file-vorm en overal datzelfde bordje "VOL". Hoe dan ook, we pakken dan toch maar de parkeergarage aan de Koestraat. We zien wel of we plek vinden. In ieder geval gaat het poortje open voor de auto voor ons. Alleen dat stelletje malloten blijft direct na de ingang gewoon stilstaan. Daardoor blijft het poortje open staan en krijg ik geen kaartje uit de automaat. Ook de 2e ingang wordt door diezelfde flapdrol geblokkeerd. Je kent die figuren wel, de zogenaamde "Ik ben alleen op de wereld"-figuren. Terwijl de rijen aan alle kanten groeien rijden ze opeens door tot aan het volgende kruispunt en dan weer hetzelfde liedje, maar nu wurmt iemand zich er links langs. Ik ook en dan ook maar meteen naar een parkeerdek lager en nog één lager. En dan blijkt er op -2 ruim voldoende parkeerplek over te zijn...

Buiten regent het nog steeds en niet zo zuinig. Ik heb mijn grote paraplu bij net zoals al die andere honderden mensen in de stad. Ja, het is gewoon érg druk. Die stadswandeling, nee, die gaan we écht niet doen. Daar is het nu écht geen weer voor. In plaats daarvan zoeken we een plek om te eten en wandelen we door de stad. Daar is een soort evenement aan de gang. Tenminste, op diverse plaatsen staan "living statues" of lopen levende standbeelden door de straten. Nu zijn veel sokkels leeg want het zal ook voor hen geen lolletje zijn om de hele tijd bewegingsloos in die koude stromende regen te staan. Het is wel een voordeel dat die mensen zo stil staan. Fotografen kunnen dan lekker lange sluitertijden gebruiken.

       

Op de markt vinden we een eettentje. Deze blijkt achteraf niet zo bijzonder als we hadden gehoopt maar goed, we hebben wat kunnen eten.
We vermaken ons verder met toch wat wandelen door de stad, wat foto's maken, wat dingetjes kopen. Voor het Mondriaanhuis is het wat laat, maar we schieten nog wat plaatjes voordat we weer vertrekken.


We zijn op tijd terug in het hotel als de zon weer begint te schijnen.
Vanavond eten we hier, in het hotel.

In het weekend kan er hier niet á la carte gegeten worden maar zijn er wel 3 gangen menu's te verkrijgen. We hebben zo'n menu meegenomen in ons arrangement en dus nemen we plaats in het restaurant.
Of we alvast wat willen drinken?
Nou nee, we wachten nog even... (ik lust wel een wijntje en rood of wit hangt af van wat we voorgeschoteld krijgen)
En dan gebeurt er verder eigenlijk niets.
Vrouwlief: "ik had verwacht dat ze wel zouden zeggen wat we te eten zullen krijgen...?"
- Het zal mij niet verbazen als ze dadelijk eerst weer gaan vragen wat we willen drinken.
En ja hoor, hij is er weer, wat we zouden willen drinken....?
- Nou, dat hangt er helemaal vanaf wat we te eten krijgen...?
En dan krijgen we eindelijk te horen welke keuze we hebben. We kiezen voor het vleesgerecht, rumpsteak, en dus wordt het ook rode wijn.
Het voorgerecht, volgt vrijwel meteen en niet lang daarna ook het hoofdgerecht. Dat ziet er ook goed uit en smaakt zoals het eruit ziet. Alleen jammer dat mijn 2e rode wijntje gewoon niet wordt geleverd. Zelfs bij het afruimen, geen kick, maar wel meteen het bestek voor het nagerecht, ijs met vers fruit. Enne...that's it.
Geen verder acties. Af en toe komt één van de obers nog langs om op een andere tafel een glas wijn (!) neer te zetten, worden de dames naast ons en het stel achter ons van een voorgerecht bediend, het hoofdgerecht en het nagerecht....
Ik begin mijn verveling maar in tweets te uiten


en na een kwartier laat ik als hashtag zelfs de naam van het hotel vallen.


Na méér dan 20 minuten, of is het meer dan een half uur (?), vind ik het welletjes. Ik begeef me naar Head Quarters: "Hoe lang denken jullie nog nodig te hebben om 2 ijsjes te maken? Het duurt nu al meer dan 20 minuten" zeg ik ook nog eens heel beleefd edoch wel heel dringend.
"Eh, ik vind het ook lang duren...", is het eerste gestamel en 25 seconden later aan tafel nog een keer, dat de keuken het heel erg druk heeft en nog géén minuut later, ik herhaal, nog géén minuut later, staan er 2 grote borden met vers fruit en 2 stukken ijs, vers afgesneden van een boomstammetje...., met wederom dezelfde kutsmoes. Om me heen kijkend zie ik een amper voor de helft gevuld restaurant. Hoezo druk?
Op: "Moest dát nu zo lang duren....?", krijgen we alsnog een goedmakend antwoord: kopje koffie, glazenwasser...?". Nou,vooruit dan maar, zucht...


Ware het niet dat we van tevoren al voor de maaltijd betaald hadden, anders waren al lang vertrokken, uiteraard. De cola en dat ene wijntje rekenen we af, en nee, ze krijgen geen fooi, alleen de opmerking dat ik dat 2e wijntje nooit gehad heb.
Jammer dat dit een domper is op de, tot nu toe verder, perfecte bediening in dit hotel.



Geen opmerkingen: