Door heel wat zaken van de afgelopen week ben ik niet bepaald okselfris op de de Kempen Campus aangekomen. Eerst is er de week van operatie en nadagen van vrouwlief wat op zich al een aanslag op mijn energie reserve is. Dan heb ik me gisteren avond opgeofferd om wat helpende hand te bieden bij de Veldhoven Quiz en dan ben ik toch stiekem pas na middernacht op mijn eigen thuisbasis. Komt er ook nog bij dat we naar zomertijd omschakelen (fijn.... ik hou van de zomertijd 😁) en de nacht ook nog een uurtje korter duurt. Dat was vanmorgen al te merken als ik maar moeizaam wakker word. Toch besloten om de GVAC trimloop te doen, dan maar wat rustiger aan of misschien wel alleen een klein rondje, maar nee, dat laatste gaat niet gebeuren!
En zo klok ik ook weer mijn opwarmrondes: 3 rondjes (1,21km) en 8:43
En dan kunnen we starten.
Overigens heb ik, net als sommige anderen, toch weer een windjack aan. De gevoelstemperatuur is "maar" 7ºC volgens de weer-app en dat bij een windkracht 3. Ik moet zeggen, ik vind dat wel kloppen en ik heb het ook verre van warm en dat ondanks mijn warming-up.
Direct na de start ga ik dit keer redelijk voortvarend weg. Maar eens zien waar het schip strandt.
Meteen op het fietspad ga ik Frank al voorbij en niet omdat ik al "zo hard" ga. Maar het antwoord duurt niet lang want nog op het zelfde fietspad scheurt hij mij voorbij. "Zal wel", denk ik, en ik hou mijn eigen tempo aan. Toch is het op de Knegselseweg voorbij de blokhut dat ik Frank toch weer voorbij ga. Ik weet dat Frank niet meer zo snel kan dus is dat niet verwonderlijk. Af en toe kijk ik op mijn sporthorloge als een afgelegde kilometer word aangegeven en zo te zien zit ik nog onder de 6:20 per kilometer. Best wel "snel", dus...
De altijd in oud-GVAC tenue lopende man waarvan ik de naam niet weet, zie ik steeds dichter bij komen en a het 4km punt verschalk ik hem. Ter hoogte van de trimbaan hoor ik dat ik van achteren ingelopen wordt. Blijken het Theo en Boudewijn te zijn. Theo blijkt eens "gek" te doen en is helemaal op mij ingelopen om eenmaal bij mij aangekomen pas weer terug te gaan in zijn eigen tempo met in het achterhoofd nog de 2e ronde die hij wil doen. Boudewijn passeert en loopt door. Ik sluit ook niet aan want eenmaal uit het bos hebben we de windkracht 3 op kop en mijn accu is leeg. Ter hoogte van de hockey-velden schakel ik toch maar 2 tandjes terug en meteen gaat oud-GVAC-tenue me weer voorbij, erop en erover. Ik pik niet aan maar loop deze laatste kilometer wat langzamer uit. Nee, de accu is toch wel behoorlijk leeg.
Aan de meet krijg ik een briefje met 40:18.Mijn horloge geeft 5 seconden minder aan. "Shit!", denk ik, "langzamer dan vorige week en ik heb het gevoel dat ik toch vlugger gelopen heb,behalve die laatste kilometer dan...". Het is dat ik bij het schrijven van dit verslag er pas achter kom dat ik wel degelijk sneller gelopen heb omdat ik vorige week ronde 41 minuten binnen kwam. Kortom, ik ben op mijn eigen geklokte tijden zelfs 42 seconden sneller. Gelukkig! 😀
Ik mag stiekem concluderen dat het al weer wat beter gaat met het lopen.
Nu eerst maar eens proberen om deze afstand in 6min/km (10km/u) af te leggen en eenmaal zover, dan de afstand langzaam uitbreiden, op naar de Koning van Spanje trail in mei.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten