Virtuele Trimloop - Owl-Run van Rik 6,3km

Vandaag is het de beurt aan Rik. Hij heeft ingeschreven voor de Owl-Run en ik was net te laat. Hij was al uitverkocht. Blijkbaar een heel populaire medaille. En dus ga ik wel mee maar niet voor deze loop. Nu heb ik nog steeds de 8 Sea-Mile run open staan. Daar heb ik weliswaar de medaille al voor binnen maar die moet ik nog doen. Het liefst had ik die 14,8km in één keer willen afleggen maar ondanks dat uitstellen is het mij nog steeds niet gelukt om er conditioneel klaar voor te zijn. Daarom gaat het toch maar in 2x. En vandaag zou deel 1 zijn en morgen deel 2, ware het niet dat ik afgelopen vrijdag ook al gelopen heb op mijn eigen tempo. Nou  ja, 1+1=2 en dus pak ik die training van afgelopen vrijdag als deel 1 van de 8-Sea-Mile Run en doe ik morgen deel 2. En dan heb ik de hele run op mijn eigen tempo gedaan. En daarom ga ik vandaag gewoon mee als een training.

We doen dat, net als vorige week, weer vanaf de parkeerplaats bij GVAC. Om 10 voor 9 ben ik er maar Rik staat al te wachten en daarom zijn we om 9:00u al onderweg. 

We doen ook hetzelfde rondje als vorige week.

Het is koud, of beter gezegd, ik heb het koud. Vorige week stond er nog een stralend zonnetje aan de hemel. Nu is het maar somber, donker en bewolkt. Het is dat het niet waait maar anders zou het een typische herfstdag zijn geweest.

We draaien rustig de kilometers onder onze schoenen door en onderwijl kletsend over auto's, of je die beter kunt leasen of aanschaffen en over verkeersongelukken. Al met al zijn we dan zo weer op de Moormanlaan op de terugweg. Komen we Olga ook nog tegen.
En als we het Oeienbosch weer hebben verlaten komen we op het fietspad naar de Kempen-Campus ook nog Danny samen met Kay tegen. Die zijn op weg naar de trimbaan in het Oeienbosch om daar een rondje te gaan sporten. 

 

Dit keer zet ik mijn klokje pas stil als we weer bij de auto's zijn, op 6,3km in 52:41, goed voor 7,17km/u gemiddeld. Op de steigerplaats maken we nog de nodige selfies en dan doen we ons tegoed aan de meegebrachte versnaperingen. Rik aan de Mars en ik aan de kokosmacroon. En terwijl we daar uitgebreid op mijn meegebrachte tuinstoeltjes ons eigen terrasje zitten te pikken, komt ook Danny, samen met Kay er weer aan. Het was blijkbaar erg druk in het bos op de trimbaan. En  inderdaad, ook wij hebben op het laatste stuk best wel een aantal wandelaars ontmoet.

Na een gezellig onderonsje over Marktplaats verkopen verlaten Danny en Kay ons en is het voor ons ook genoeg geweest. Het begint weer aardig koud en kil te worden en dus gaan ook wij huiswaarts.

 Foto's volgen...