In de bios: The Amazing Spider-Man 3D

De wegtraining van vanavond sla ik over omdat ik in plaats van deze training morgen met broer Thony een training zal doen. Dat zal dan de eerste en tevens laatste training zijn voor de Hypotheker Beekloop op 22 augustus.

En in plaats van trainen ga ik naar de bioscoop, naar The Amazing Spider-Man.

Volgens de bioscoopagenda van Pathé Eindhoven draait woensdag voor het laatst en dus voor alle zekerheid vandaag maar er naar toe.

Van 2 kanten heb ik al gehoord dat ie tegenvalt, maar dat neemt niet weg dat ik dat voor mezelf wil beoordelen. Per slot van rekening willen smaken nogal eens verschillen.

Zaal 5 is toch wat voller dan ik had verwacht. Ook al vanwege het tijdstip, nl. om 18:00 uur.

Maar voor mij is op de laatste rij in de zaal nog wel plaats.

De film:

Laat ik niet in gaan op de inhoud zelf. 

Dat wordt ook al in recensies gedaan.

Het verhaal is in ieder geval anders dan ik me had voorgesteld. 

Nu heb ik van tevoren geen trailer en recensies gelezen, dus dat scheelt. Het verhaal behoort niet tot de eerder verschenen serie van Spider-Man 1, 2 en 3 maar is echt op zich zelf staand.

In tegenstelling tot eerdere berichten heeft deze film me wel geboeid, ondanks de lange zit. Misschien ben ik niet kritisch genoeg of misschien heb ik juist genoeg fantasie om hier juist van te houden. In ieder geval vond ik het wel een goeie film,waarbij de 3D ook aardig uit de doeken kwam.

Hij scoort bij mij een 8!

The Amazing Spider-Man Official trailer 2 2012

Weer eens tijd voor GVAC-trimlopen

Op 8 april liep ik hier voor het laatst.

4 Maanden geleden.

Ook toen 3,9 km en toen in 23:01

En om maar eens goed te beginnen kom ik op het laatste nippertje op de Kempen Campus aan, net op tijd om me in te schrijven, mijn sporttas in de kleedkamer te dumpen en me naar de startstreep te haasten.

M.a.w. geen warming-up. Och, het is al redelijk warm en we gaan het rustig aan doen...

Het is niet zo druk.

Na de inleidende uitleg van Boudewijn gaan we van start. Zonder startschot, overigens.

Rustig, maar toch al wat mensen inhalend. Vreemd, want volgens mij ga ik echt niet zo hard.

Klopt ook wel, want op het, door mij op het fietspad gekalkte, 1 km.-punt wijst mijn klokje een tussentijd aan van 6:13!

Na de afslag door het Oeienbosch, het parkoers van de 3,9km., is het net voorbij de lantaarnpaal aan de linkerkant, ongeveer 2 km. Hier is de tussentijd 11:59. Ik heb dus al wat ingelopen.

Een 50-tal meters voor me loopt een dame. Heel langzaam loop ik op haar in en op de weg, linksaf richting de rotonde ga ik haar voorbij. De laatste honderden meters richting atletiekbaan zijn warm omdat nu, met oostenwind, de wind in de rug staat.

Even doorbijten en met een tijd van 22:30 finish ik de 3,9 km.

Het valt mee. Zowel de vermoeidheid alsook de warmte.

Nog 2 rondjes uitlopen en rekoefeningen/cooling down, zoals het hoort en ik heb mijn sportprestatie voor vandaag geleverd.

Voor de statistieken:

Hoe nauwkeurig is GPS? Een lezing over nauwkeurigheid.

Tijdens de koffie na de training bij de Vrijbuiters komt toevallig het GPS ter sprake.

En de nauwkeurigheid er van, of beter gezegd de onnauwkeurigheid. (Het begon met het verschil in afstand tussen een stappenteller en een GPS-apparaat)

Laat Vrijbuiter André het nou duidelijk maken dat GPS niet zo nauwkeurig is als iedereen wel zo beweert.

Prachtig. Ben het helemaal met hem eens.

Het zijn dan ook met name de hardlopers die met hun Garmin aan wedstrijden en trimlopen mee doen en het altijd hebben over de onjuiste opgegeven afstand van het belopen loopparkoers.

Ach ja, normaal gesproken heb ik er niet zo veel zin in om die mensen uit te leggen dat dat echt niet zo werkt, maar nu mij die vraag ook gesteld wordt steek ik toch maar van wal.

Tja, precieze nauwkeurigheid mag nu eenmaal niet. Tenminste niet voor de consument. Heeft allemaal te maken met defensie, zeg maar voornamelijk vanuit de VS. Dat geldt niet eens alleen voor de GPS. Ook de nauwkeurigheid waarmee we vroeger met de apparatuur in de chip-fabriek van Philips werkten is aan strikte regels gebonden. De precieze nauwkeurigheid is er natuurlijk wel. Hoe kun je anders micro-chips maken. Maar de onderdelen die die nauwkeurigheid bepalen blijken dan wel keurig te zijn ingegoten in een black box, en niet door onderhoudsmensen te onderhouden. Alleen maar volledig te (laten) vervangen. 

Nee, die nauwkeurigheid is echt alleen voorbestemd aan defensie.

En zo geldt dat helaas dus ook voor alle consumenten GPS apparaten.

Wat dat betreft komt professioneel gebruik in de lucht- en scheepvaart er beter, lees nauwkeurige van af.

De echte die-hard die nog serieus gelooft in een nauwkeurigheid van zijn Garmin van zo'n centimeter of 20, raad ik aan het artikel op Wikipedia eens goed door te lezen. Een waarschuwing is misschien wel op zijn plaats: het is taaie stof...

En anders is er nog altijd de opgegeven onnauwkeurigheid van bijv. Garmin en Mio zelf.

De populaire Garmin Forerunner 305 geeft in de handleiding een nauwkeurigheid van <10 mtr. aan bij 50% nominaal. Kan dus beter (alleen maar in het open veld lopen en met goed zicht op de hemel) maar ook slechter. Maar ja, wie leest er nu de handleiding, of wie wil dit nu eigenlijk wel lezen...
Grappig is ook dat zelfs bij (semi-) professionele GPS apparatuur gesproken wordt over zeer nauwkeurig bij een fout van 15 meter. Laten we het dan maar niet hebben over de consumenten-horloges bij gebruik in de bossen of in steden.

Verder geldt die onnauwkeurigheid voor één locatie. 

Ga ergens staan en bepaal met GPS je positie.

Stel dat die afwijking "slechts" 3 meter bedraagt, wat een reële afwijking voor consumenten GPS is.

Vervolgens loop je 10 meter en daar aangekomen is de afwijking ook weer 3 meter. Dan zou de GPS een afgelegde weg kunnen aangeven tussen de 4 en 16 meter. Een behoorlijke afwijking, dus. Maar door allerlei foutcorrecties en -berekeningen toe te passen, komen we al een heel stuk dichter bij de waarheid. Het blijft aardig kunstmatig maar we zijn er nu eenmaal aan gewend dat cijfers veel nauwkeuriger overkomen, ook al zijn het niet de juiste cijfers. En als de GPS dat zo aangeeft, dan moet het wel goed zijn, toch?

Zo zal een digitale klok om 13:08:00 uur er nauwkeuriger uit zien dan een wijzerklok met of zonder seconden-wijzer. Die digitale klok geeft de waarheid aan. Hopelijk wordt die dan ook nog radiografisch aangestuurd en gecorrigeerd door de atoomklok in Frankfurt en dan niet elk kwartier maar elke seconde...

Ik zeg altijd maar zo:

Heb je een klokje met digitale uitlezing?

Zet deze op klokslag nieuwjaar op 00:00:00 uur.

Kijk op klokslag nieuwjaar van het volgende jaar en lees de tijd af. (wel tussentijds niets aan veranderen, ook niet met de omschakeling van zomer en wintertijd en andersom!)

Wat leren we hieruit?

Van wijzerklokken accepteren we onnauwkeurigheid veel meer dan van klokken met digitale uitlezing

Wat is nu de wijze les van deze lezing?

Staar je niet blind op resultaten van consumenten apparatuur, de getallen en de waardes die ze vertegenwoordigen, maar hou altijd, helaas, rekening met onnauwkeurigheid. 

Mijn antwoord op de vraag, "" hoe nauwkeurig is (consumenten-) GPS? ", luidt:

Een (consumenten-) GPS geeft slechts een nauwkeurige indicatie aan en raadpleeg verder de handleiding van de leverancier die dat doorgaans daarin ook vermeldt.

De bossen in, de paden op...

... vandaag voor het eerst weer eens bij de Vrijbuiters in de bossen van de Sprankel.

Doordat ik een beetje te laat van huis vertrokken ben trek ik bij aankomst een flinke stofwolk door het bos.
Maar nu weten ze in ieder geval dat ik er weer bij ben.

Mooi weer, nog steeds en daar waar ik een beetje bang voor was, muggen en steekvliegen (nog) geen last van, gelukkig. Wel uiteraard een hoop stof.

Voor mij een rustige training. Ze waren me zelfs een keer kwijt omdat ze de achtersten altijd weer ophalen. Alleen liep ik toen net voorin.

Meteen ook iedereen weer even bijgepraat en daarom pas als laatste weer huiswaarts vertrokken.

En dan ben ik er meteen volgende week weer niet bij want dan zit ik in Duitsland bij wedstrijden met paarden en rijtuigen, als toeschouwer dan wel te verstaan.

Die koffie neem ik dan wel een andere keer mee...

Boorles

Sinds dochter Kathy sinds een paar weken haar nieuwe huisje heeft betrokken liggen er genoeg klusjes te wachten om te worden afgewerkt. Daar is vaders wel zoet mee, maar gemakkelijk is als een aantal van die klusjes zelf opgelost kunnen worden. Om te beginnen de ophang zaken zoals gordijnen, foto-lijstjes enzovoorts, met andere woorden, daar waar boorwerk aan te pas komt.

En daarom wordt er vandaag een privé cursus "boren" gegeven.

Eerst theorie en dan de praktijk.

Theorieles geven over dingen die al bijna 40 jaar als vanzelfsprekend zijn valt niet mee.

Eventjes het verschil tussen de slagboormachine en de klopboormachine en bediening en dan uitleg over de verschillende soorten boortjes, pluggen, schroeven en waar ze voor dienen. Omdat we gaan boren in steen ligt daar natuurlijk de nadruk op.

En dan is het de praktijk...

Meten, aftekenen, gaatje boren, plugje er in, schroefhaakje er in, schilderij er aan hangen... klaar... !

Volgende les: alles zelf doen en zal ik alleen nog maar begeleiden, hoop ik...

tadaa...

Baantraining: 6 minuten-test

Gisteren merkte ik er nog helemaal niets van, vandaag des te meer: 

De stijfheid van mijn eerste wegtraining.

En dan staat vandaag een 6 minuten-test op het programma met uiteraard wel een uitgebreide warming-up vooraf.

Als verrassing horen we net van te voren ook nog dat na de test nog een "kern" volgt van 4 of 6x600m. in eigen tempo + 100m. rust.

Dorie is er ook en na de, inderdaad, uitgebreide warming-up doen we samen de 6 minuten-test.

Zoals het hoort ga ik ook niet als een gek er vandoor. Best moeilijk, want tussen mijn oren wil het wel.

De eerste paar 100 meters gaan in 33 à 34 seconden. De eerste ronde in 2:20. Intussen loopt Dorie naast mij en gaat het tempo ietsjes omhoog. Uiteindelijk stoppen we net voor het 1100 meter punt. We geven voor het gemak toch maar die 1100 meter op, goed voor een gemiddelde snelheid van 11km/u

Er zijn er wel een behoorlijk aantal lopers voor ons geëindigd maar of er ook bij zijn die meer dan 3 rondjes hebben afgelegd weet ik niet. Enfin. De resultaten van iedereen wordt ons nog toe gemaild. Dan weten we het.

Voor de kern geef ik me op voor 6x600m. Dorie gaat voor 4x600m en we lopen samen.

Uitgangspunt is 36 à 34 sec per 100m.

Resultaten: 3:26 (10,49km/u) - 3:21 (10,74km/u) - 3:21 (10,74km/u) - 3:19(10,85km/u)

Na deze 4 runs stop ik ook. Ik kan nog verder maar i.v.m. het herstel van mijn burn-out mag ik beslist niet te moe worden en daarom laat ik het hier maar bij.

Omdat er nog steeds een aantal wel de 6x600 doen, werken we zelf de cooling down af.

Valt me niet tegen, zo, deze 2e training. Er is weer hoop!

Terug bij de wegtraining

Ik heb geen zin op het terug te zoeken, maar de keer dat ik voor het laatst mee deed aan de wegtraining is wel heel lang geleden.

En dan kom ik, voor mijn doen, ook nog eens veel te vroeg bij GVAC aan. Nog bijna niemand aanwezig. Ik twijfel niet echt maar heb wel gedacht dat het niet zo druk zou worden. Grandioos mis natuurlijk. Een stampvolle kantine terwijl de vakantie nog lang niet voor iedereen voorbij is.

Door mijn afwezigheid is mij ontgaan dat onlangs Carlo Tromp, jeugdlid, is overleden.

We houden een minuut stilte.

Ik heb Carlo diverse malen op de foto gezet tijdens cross-wedstrijden.

Een groot verlies van zo'n fanatiekeling

Groep 1 is erg groot. Waarschijnlijk omdat meerdere mensen, net als ik, de draad weer oppakken.

Marjolijn gaat iedereen weer langs voor de nodige afstemming van de training. Al is Vaderdag de laatste keer geweest dat ik de ASCIS aan had, toch geef ik me op voor de 2x15min. Moet kunnen.

Onder leiding van Marjolijn gaan we over het fietspad richting Knegsel, voorbij het maisveld linksaf naar de Moormanlaan en dan terug naar de baan.

Uiteraard start ik voorzichtig helemaal achteraan, maar het tempo is laag, ik denk nog onder de 9km/u. Desondanks ontstaan er toch "gaten" in de groep. Na de wandelpauze van 3 minuten loop ik met een dame voorop. Tempo wat hoger, naar mijn gevoel ongeveer 9,5km/u. We keren wel telkens om, om achter de laatste weer aan te sluiten. Uiteindelijk hebben we op de GPS van Marjolijn 4,55km afgelegd in 34:37. Dat is inclusief die 3 minuten wandelen.

Dan klopt mijn gevoel dus van geen kanten! Onze gemiddelde snelheid zou na allerlei correcties (wandelen, terugkeren en achteraan aansluiten...) nog onder de 9km/u liggen.

Bij de baantraining van aanstaande donderdag is er weer een 6 minuten-test. 

Daarna weet ik meer over hoe het met mijn gevoel van snelheid zit. 

En met mijn snelheid en conditie, natuurlijk.

Maar deze eerste wegtraining is mij in ieder geval weer goed bevallen.

Statistieken?

Geen idee hoe het energieverbruik zich de laatste maande heeft ontwikkeld.
Wel weet ik dat we, vooral buiten, veel lichten hebben laten branden, met met oog op al die inbraakgolven hier in de omgeving.
De standen zijn in ieder geval op 5-8-2012:
Elek = 137.327 kWh
Gas = 23.439 m³

En dan is er nog mijn gewicht, één week na terugkeer van vakantie op Texel: 

"Slechts" 82,2kg

Ik mag dus helemaal niet klagen.

In de bios: Incendies

 

Dit is dan weer een film uit de 50-PLUS bios serie. D.w.z. een reeds eerder uitgebrachte film en nu opnieuw in de bioscoop, zij het met beperkte voorstellingen, en speciaal voor de 50-plussers. Dan hebben ze geen last van jeugdige herrieschoppers, denk ik dan maar. Tijdstip van draaien ook nog eens halverwege de dag voor nog meer rust. Daarbij is het genre film ook nog eens voor de wat meer intellectueel. Hoe kom ik aan al die wijsheid? Nou, ik heb het al een keer eerder meegemaakt.

De zaal is dan gevuld met 70-plussers (hoezo 50-plus?), grijs en/of kaal, al dan niet in zondagse kledij én halverwege de film is er een pauze waarbij aan de verkoopbalie, gratis koffie of thee met een gevulde koek wordt geserveerd.

Enfin, vandaag zit ik dus weer in zo'n 50-PLUS film. Dat mag, ik ben ook 50-plus, alhoewel de toegang voor alle leeftijden is. Maar met mijn bijna 57 jaren ben ik toch echt de jongste in de zaal. Dan ga ik gemakshalve wel even op het uiterlijk af van de andere bioscoopgangers in de zaal.

Natuurlijk ook even met mijn smartphone spelen, twitteren bij welke film ik zit en dat soort dingen. Is eigenlijk heel gewoon. Normaal gesproken in een zaal met 100 bezoekers zijn zo'n 95 mensen met hun phone aan het spelen in afwachting van de film. Maar niet bij een 50-PLUS bios film. Ik ben echt de enige... Weliswaar niet de enige met een mobieltje, want de welbekende Nokia ringtone hoor ik ook afgaan in de handtas van een van de dames. Maar dan heb je het ook echt gehad.

En dan halverwege de film die pauze. Ik was er nu op voorbereid en volg de oudjes naar de balie voor een kopje koffie en een gevulde koek. Dat is weer mooi meegenomen. En met mijn Pathé Unlimited Card kost me dat geen cent extra.

Terug in de zaal blijkt ook dat die mensen niet echt van deze tijd zijn. Handtassen, jassen, alles laten ze keurig in de zaal liggen terwijl ze elders hun koffie en koek nuttigen.

Best grappig allemaal. En je hebt er gelukkig geen last van. Alleen merk ik wel dat ik de "oh, nu snap ik het..." wel altijd zeker 10 minuten later hoor... Ja, ja, over een paar jaar ben ik ook zo, denk ik dan maar.

De film:

Incendies is een film uit 2010 en draaide in februari 2011 in de bioscopen.

Het verhaal gaat over een tweeling die na het horen van het testament van hun moeder op zoek gaan naar hun broer, waarvan ze het bestaan niet wisten en naar hun vader. Dat brengt ze in het roerige midden-oosten. Er worden geen landen genoemd maar het is duidelijk dat het hier over Libanon gaat. De film wisselt verleden (het leven van de moeder) en het heden (de zoektocht naar de broer en de vader) met elkaar af.

Eigenlijk is dit alles, maar de manier waarop de film gemaakt is, is bijzonder heftig en aangrijpend. Daarbij is het ook nog boeiend. Langzaamaan wordt er naar een climax toe gewerkt. In recensies staat het gehele verhaal al uit de doeken gedaan, maar het doet de film eigenlijk onrecht aan als je dat eerst leest.

De film is echt een aanrader. Geen commerciële film met effecten e.d. Geen gewelddadige film, alhoewel er wel behoorlijk wat geweld in voorkomt. Het speelt zich immers deels in oorlogstijd af, maar zie dat maar als "functioneel". Aan het einde van de film wordt opeens zoveel duidelijk dat je de film gewoon nog een keer moet zien. Het is wel een lange zit, 2 uur en 10 minuten, dus voor die 50-plussers is de pauze halverwege wel welkom. Al is het alleen maar om even naar het toilet te kunnen gaan...

 Incendies Official trailer

Maandagstatistieken

2e Paasdag is toch een maandag en dus de statistieken:

Ondanks 1e Paasdag is de schade beperkt gebleven.
Met 82,9 kg haal ik er toch mooi weer 2 kg van vorige week af.
Elektriciteit = 74 kWh (-4)
Gas = 30 m³ (+13) en dit is weer duidelijk te wijten aan de koude periode die we nu doormaken.

Omdat het vandaag een feestdag is is het vandaag geen baantjes zwemmen, maar ik heb gelukkig mijn beweging al tijdens de Paasloop in Boxtel gehad.

Paasloop Marvel Boxtel

Nu ik weer met de trimlopen begonnen ben, dan ook maar weer hier naar toe.
Het is voor mij niet de eerste keer hier bij Marvel in Boxtel. Wat wel nieuw is is het parkoers.
Deze bestaat nu uit een eerste ronde van 3,3km en 3 volgende rondes van elk 3,9km.
Voor mij blijft het bij 1 rondje, 3,3km. dus.
Om een gewenste gemiddelde snelheid van 10km/u te halen moet ik dan wel onder de 20 min. blijven.

 

De start is om half 11 en dat is wel lekker. Alleen bij aankomst regent het hier pijpenstelen. Dat maakt de gevoelstemperatuur ook niet bijster prettig.

Na mijn inschrijving à € 5,00 begeef ik me naar de kleedkamers. Met mijn "ervaring" weet ik al dat ik beter niet de 1e kleedkamer moet pakken omdat die altijd het volste is. En ik heb gelijk. Nummer 2 is helemaal leeg. En dus ook nog een maagdelijk schoon toilet,waar ik nog even dankbaar gebruik van maak.

De kleedkamer blijft lang leeg, op een aantal bezoekende dames na, dan. Nee, het is toch echt voor heren, gezien het A3-formaat "Heren" bordje op de toegangsdeur. Maar ondanks dat ik er geen bezwaar tegen heb vertrekken ze toch maar naar een andere kleedkamer.

Het blijft regenen en pas als we opgesteld staan voor de start houdt het een beetje op.

Ik neem mijn pole-position in, helemaal achteraan.

We gaan na de start meteen van de baan af, daar waar we vroeger eerst nog een ronde om de baan deden.

Het duurt zo'n 8 seconden eer ik onder het startdoek doorloop. Die mag ik er straks eventueel wel van de eindtijd aftrekken voor een "netto-tijd"

Het tempo gaat langzaam. Te langzaam naar mijn gevoel, maar laat ik niet overmoedig worden. Ik houd dit tempo gewoon maar aan. Ik zie nergens een 1km-bord. Die zal mij wellicht zijn ontgaan. Ik hou intussen het tempo aan van een man in een blauw jasje. Hij loopt rustig maar heel langzaamaan gaat het tempo omhoog. Bij het bordje 5km (voor de 2e ronde) zet hij er opeens stevig de pas in. Daar doe ik niet aan mee, hou mijn eigen tempo aan. Pas bij het bordje 2km voer ik langzaam het tempo op, intussen andere lopers passerend. Ik ga niet tot het uiterste, niet sprinten voor een goede tijd, ook niet om die dame voor te blijven die me vlak voor de finish passeert. Het hoeft allemaal niet, nog niet.

 

Met een eindtijd van 19:16 die ik hoor roepen, mag ik niet klagen. 

Dat is goed voor 10,28km/u gemiddeld.

Maar zoals ik dat wel vaker heb, heb ik ook nu niet echt vertrouwen in de juistheid van de afstand. Mijn gevoel zegt dat het korter is.

Met een lampje als herinnering kan ik naar huis.

En het regent weer.

Voor de statistieken:

Pasen 2012

Op 2e Paasdag verwachten we de kinderen en kleinkinderen op bezoek.
Opdracht aan mij: schilder een aantal eieren die we verstoppen.
Makkelijker gezegd dan gedaan.
Aantal eieren: 14
Materiaal: stiften van de kleinkinderen die het niet meer doen.....
"En hoe moeten ze beschilderd of versierd worden?"
"Teken maar wat erop: iets van Dora, een onze-lieve-heer-beestje, Thomas-de-locomotief...."
 Ja, ja tijd dringt dus het is haasten geblazen.
En dat met die @#*¡! stiften...!!!
Hoe dan ook, ik heb het gered.

 

Laat ze maar komen!

Mijn eerste trimloop

Niet de allereerste. Die was nl. op 28 augustus 1983.
Nee de eerste sinds lange tijd.
Ik dacht eerst sinds ruim een jaar geleden maar dat klopt niet.
Op 30 oktober 2011 heb ik na een blessure-herstelperiode al wel een keer dezelfde trimloop gedaan, samen met Jo. Toen ging de 3,9km in 27:48. Nou niet bepaald een indrukwekkende tijd in positieve zin. Met een gemiddelde snelheid van 8,4km/u kan van te snel niet echt sprake geweest zijn. Helaas kwam na die dag toch weer de blessure terug en is de revalidatie opnieuw begonnen.

En vandaag sta ik er weer. Weer bij GVAC. Weer voor de 3,9km.
Ik heb er een goed gevoel bij. Weet dat ik hoe dan ook moet opletten. Vooral met de ervaring van afgelopen donderdag moet het lukken.
Gelukkig ben ik ruim op tijd voor nog een persoonlijke warming-up.

Vanaf de start gaat het tempo gezapig, maar toch niet helemaal achterin.
Op het 1km-punt is met 6:07 het tempo  onder de 10km/u. Op ongeveer 2km (er is geen 2km-punt) zit ik met 11:58 net onder de 12min., dus net aan de 10km/u.
Het bos uit en dan is het nog zo'n 1.300meter maar de conditie laat het al afweten. Het wordt consolideren.
Ik klok nog op het 6km-punt van de grote ronde voor de laatste 350meter naar de finish en net over de 23min. kom ik binnen. (23:01 met 10,16km/u)

Ik ben goed moe. Alsof ik een PR op de halve marathon gelopen heb. Maar het begin is weer gemaakt.
Geen last van mijn knie, maar voor alle zekerheid gaat thuis de coldpack er weer tegen aan.
Morgen misschien nar de Paasloop in Boxtel. Dat wordt dan slechts 1 rondje 1à 3,3km. Als die afstand klopt zou ik het binnen de 20min. moeten kunnen afleggen.

Ja, ja, waar zijn die tijden van vroeger gebleven.....

Geen Vrijbuiters?

Nee.

Ontzettende pijn in mijn rechteroor, komt zo'n 2x per jaar voor. Meestal t.g.v. oostenwind. Dan staat mijn trommelvlies onder behoorlijke spanning (volgens mijn vorige huisarts) en dan kan de pijn helemaal tot aan de andere kant van het hoofd uitstralen. En dus ook "kiespijn-gevoel" en druk op mijn rechteroog met hoofdpijn tot gevolg.

Ik sla de Vrijbuiters toch maar over. Zo lekker voel ik me niet.

Intussen sla ik wel flink wat paracetamols (of is het paracetamamollen?) in.

Dat was overigens ook het dokters advies, plus een neusspray.

Die laat ik maar meteen door Marie-José meenemen tijdens de boodschappen. Uiteraard wel de goedkoopste want als ervaringsdeskundige kan ik vertellen dat slechts een paar keer gebruiken al voldoende is, en dan zit je met een nog bijna volle flacon te kijken.

Morgen moet het wel een heel stuk over zijn, want morgen is het weer trimlopen geblazen...

Klote ouderavond!

Kom ik op de Kempen Campus aan, ziet het zwart van de auto's. Aan de manier van parkeren zie je al meteen dat het chauffeurs betreft die niet vaak parkeren. Ik moet een keer heen en weer rijden als ik plots zie dat er mensen vertrekken. Een vrouwmens kruipt achter het stuur. Ik rij alvast een stukje door en zet hem alvast in zijn "achteruit". Ik wacht, En het duurt en het duurt.... Eindelijk beweegt het voertuig zich langzaam achteruit, het parkeervak uit. Tergend langzaam. Maar half erin, half eruit staat ze stil. En ze blijft stilstaan. Totaal geen beweging! Ik zie haar al denken: "Als ik er straks uit ben, dan kan ik er niet langs want er staat  iemand 10 meter verderop te wachten. Dan moet ik links passeren. En dat heb ik op de rijschool niet gehad...."???

Dus wat doe ik. Ik rij nog 20 meter naar voren en daarna in zijn achteruit tot bijna bij de parkeerplek en sta stil op de linkerhelft van de parkeerplaatsweg. En ja hoor, madam rijdt nu helemaal het parkeervak uit, even niet in de gaten hebbend dat ze nu ook op de linker weghelft staat, en dan langzaam, tergend langzaam begint ze weg te rijden. In het gevecht om een parkeerplaats ga ik niet wachten tot de kust "veilig" is maar, hup in zijn achteruit,  "gas" erop en achterwaarts het parkeervak in. O.k. ik scheer dan wel rakelings langs madam die van schrik het stuur loslaat, handen voor de ogen met een schreeuw van schrik, maar ik sta tenminste in "mijn" parkeervak. En niet eens netjes omdat links en rechts van mij de wagens ook half om half in de parkeervakken staan.

Ik ben er heilig van overtuigd dat het hier vandaag om een intake procedure gaat van "De allerslechtste chauffeur van Nederland", maar nee hoor, blijkt te gaan om een ouderavond. Wat moet het met die kinderen straks worden met zulke ouders, denk ik nog, terwijl ik richting GVAC loop.

Maar goed. Door al dat geharrewar ben ik net te laat binnen. Het appél is al geweest en we kunnen vrijwel meteen naar buiten voor de warming-up.

Het is niet bepaald lente. Het is weliswaar droog, maar daar is alles mee gezegd. De temperatuur is laag. Toen ik van huis vertrok was het 7°C en de koude oostenwind haalt daar nog een paar graadjes gevoelstemperatuur van af. Ik ben daarom ook weer winters gekleed, m.u.v. de handschoenen.

Een rondje inlopen en vervolgens op een vierkant parkoers dynamische warming-up oefeningen. Ik begin dan wel wat nat te worden onder de 3 lagen kleding, maar warm, ho maar. Toch, als we beginnen met de kern gaat het jasje uit.

De kern bestaat uit 5x 6 min. hardlopen, te beginnen met 2 min. rustig en vervolgens na het fluitsignaal 4 min. hard en na opnieuw een fluitsignaal 1 min. wandelen. Bij het volgende fluitsignaal begint het weer van vooraf aan met 2 min. rustig hardlopen. Dat is dus lang, 34 minuten.

Het rustig hardlopen en vervolgens hard hardlopen vereist de nodige discipline. Vooral met het rustige heb ik gauw de neiging om te hard te gaan. En dat heeft dan weer automatisch de consequentie dat ik het snelle stuk veel te hard ga. Maar het gaat niet zo snel. In de 4 minuten loop ik geen 2 volledige rondes, dus geen 12km/u en in de rustige stukken al helemaal geen volle ronde.

In het eerste blok leg ik, inclusief het wandelen net geen 3 rondes af.

Over de 5 keren passeer ik daarom net de 14 rondes + ca. 50 meter., dus ruim 14x400m+50m=5,65 km.

En dat in 34 min. Gemiddeld is dat net een fractie onder de 10km/u, en dat is dus inclusief 4x wandelen.

Dan mag ik eigenlijk niet klagen.

Maar ik ben wel echt moe. Anders moe dan toen ik vorige week de korte stukken in hoog tempo afwerkte. Nee vandaag was toch wel een test op de conditie.

En dan staat zondag voor het eerst weer sinds meer dan een jaar een trimloop op mijn programma. Ik begin maar meteen thuis bij GVAC trimlopen met de 3,9 km. Zou het me binnen 24 min. lukken?

In de bios: Extremely Loud & Incredibly Close

Dit leek me wel een mooie film. Vrouwlief zou hem ook willen zien. Aan de trailer te zien zou het gaan over of te maken hebben met de aanslagen op de Twin Towers op 9 september 2001. Maar dan hoor je dat de film best wel saai is, langdradig en een tissue-film en vrouwlief ziet er toch ook nog van af. Tja dan zakt de geestdrift om deze film te gaan zien aanzienlijk. Gisteren, tijdens het wandelen door de app van Pathé zie ik dat de film vandaag voor het laatst draait. Tenminste in Pathé Eindhoven. Ik besluit daarom toch maar op de valreep de film te gaan zien. Straks heb ik er spijt van als ik niet geweest zou zijn en als het echt niets aan is kan ik altijd nog eerder de zaal verlaten. Alhoewel ik dat van mezelf niet zie doen.

De film:

Extremely Loud & Incredibly Close gaat over de hechte band tussen een vader en zijn nog jonge zoon. Ze doen samen veel dingen, veel ontdekkingen, speurtochten. Als dan plots de vader overlijdt valt er voor zoon Oskar een enorm gat. Dat de vader overlijdt t.g.v. de aanslagen op de Twin Towers doet eigenlijk niet ter zake. Op een gegeven ogenblik vindt Oskar een sleutel en is hij er heilig van overtuigd dat dit een boodschap is van zijn vader. Een opdracht om te zoeken naar een passend slot. Hij gaat er naar op zoek. Een heel avontuur voor zo'n jonge jongen.

De film laat op een boeiende manier een kind zien met de vaak onhebbelijke en onredelijke denkbeelden van een kind.

O.k., het is een drama, maar om het nu een tissue-film te noemen gaat mij te ver. Er zit gewoon een mooi verhaal in van een jongen op avontuur tegen de achtergrond van een overleden vader. Dus met terugblikken naar het verleden. En een verdrietige moeder.

Niet genoeg om als een zielige film te bestempelen, als je het mij vraagt.

Nee, de film is helemaal niet saai, maar dat hangt ook sterk af van wat de verwachting van de film is, zoals altijd. Beslist geen spijt gehad.
Wat de score betreft ligt dat zeker tussen 7 en 8, maar meer tegen de 8 dan naar de 7.

Extremely Loud & Incredibly Close trailer

Lizzie: Zwemdiploma C!

Het lukte niet meteen maar dan toch alsnog heeft Lizzie vandaag haar zwemdiploma C gehaald.

Gefeliciteerd Lizzie

Wegtraining thuis

Op verzoek van onze regiodirecteur (V) heb ik vanmiddag foto's gemaakt tijdens de afscheidsreceptie met de stakeholders in de voormalige lichttoren van Philips in Eindhoven. Tegenwoordig is daar op de begane grond een etablissement gevestigd met de naam Usine. In één van de zalen is de afscheidsreceptie.

 

Om kwart over 6 zit mijn werk er op en keer ik huiswaarts. Het is intussen wel te laat om nog naar de GVAC wegtraining te gaan. Om toch mijn beweging te krijgen doe ik een rondje Zeels-Oost training. Dat is maar 2,58km maar misschien plak ik er nog een rondje achteraan. Dat gaat niet gebeuren. Mijn linkerknie is nog steeds geïrriteerd na het fietsen van gisteren en ik doe het ook rustig aan. Dat moet ook wel want ademhalingtechnisch loopt het niet zo best. Ik hou  het dus maar bij dat ene rondje en klok af op 18:18. Dat is lang. Ik dacht zelf op max. 16:30 uit te komen. De gemiddelde snelheid is slechts 8,45km/u. Ik moet me daar verder niet druk over maken, het gaat erom dat ik in ieder geval weer loop.

Na het verzoek van Joop Broeders om vooral op tijd in te schrijven voor de Hypotheker Beekloop heb ik dat vanavond ook maar meteen gedaan. Tegelijkertijd ook voor broer Thony. We zullen beiden op 25 april de 4km lopen.

Dan ook maar meteen de inschrijving weggedaan voor de Haagse Beemden Loop in Breda. Ook voor ons beiden. Maar dan zullen we op die 6 mei een kilometer verder moeten, nl. 5km.

Mijn 3e inschrijving, die van de Paasloop in Boxtel voer ik niet uit. Voorinschrijving is net zo duur als na-inschrijving, dus waarom zou ik.

Al weer die maandag

De wekker gaat af om 10 over 5. De laatste tijd heb ik moeite met wakker worden. Ook vandaag. Om half 6 sleep ik me dan toch maar naar de badkamer voor al dat sanitaire geneuzel.
En natuurlijk om op de kilometer te gaan staan.
Ik had vorige week al aangekondigd dat het een "vette" week zou gaan worden. En dat was  het ook.

Van dinsdag tot zaterdag elke dag gebak. En dan heb ik het over telkens meerdere stukken.
Dinsdag MacDonalds, American Classic 1955 hamburger met friet.
Woensdag met Kathy naar de film en daar aan de frikandellen. Weer thuis aan de Chinees en 's avonds aan de salamiworst, kaas, kipsateetjes, chips, ijs, bier.
Donderdag nog steeds Chinees, maar krijg het nog niet helemaal op.
Dan wordt vrijdag de rest van de Chinees naar binnen gewerkt. Toch nog steeds goed voor 2 volle borden. En dan te bedenken dat 's avonds vóór de bioscoop er nog een hamburger met wat friet naar binnen gaan.
Zaterdag, de testdag op de Floriade. Broodjes meegenomen, maar de wok-to-go is te verleidelijk. Dus naast mijn portie, ook maar de helft van MJ naar binnen gewerkt.
Zondag naar de film met Kathy. Van te voren nog even een fricandelletje en toch maar een frietje er bij. En in de bios, een zakje ham-kaas, 2 sneetjes krentbrood, minisnickers...
En dan weet ik het wel. Mijn buik staat inmiddels al enkele dagen behoorlijk gespannen.
Dus wat zegt de kilometer vandaag: 84,9 kg. Een toename van 3 kg (!) t.o.v. vorige week maandag.

Gelukkig gaat het met het energieverbruik een stuk beter.
Elektriciteit = 78 kWh (+4)
Gas =17 m³ (+1)

Met de fiets naar het werk en terug heeft mijn linkerknie niet echt goed gedaan. Hij is wat geïrriteerd geraakt. Gewoon te hard gefietst, te veel druk op de knie gezet.
Daarom zal ik het 's avonds bij het zwemmen wat rustiger aan doen.

Omdat het redelijk druk is in de afgezette banen duiken Eric en ik vooraf in het recreatiebad en pas om half 9 in het sportbad. Het is echter nog steeds druk. Uiteindelijk zwem ik toch mijn baantjes maar moet vaak wachten. Daardoor kom ik aan het eind net een minuut of 2 te kort om mijn kilometer af te maken en blijf ik vandaag op 900 meter steken.

In de bios: Quiz

Al weer een film van Dick Maas.
Nederlandstalig.
Ik ben altijd een beetje voorzichtig met Nederlandstalige films.
Het acteerwerk komt vrijwel altijd zo onnatuurlijk over.
Maar ik ben dan ook helemaal geen soaps gewend.
Toch zijn de films van de laatste tijd steeds beter aan het worden.
Toegegeven, als ik denk, wat speelt die acteur/actrice slecht, blijkt het een soapie te zijn.
Ik dwaal af....

De film:
Quiz draait om een quizmaster. Onverwachts komt hij in een restaurant zelf in een quiz terecht. Een totaal onbekende man begint een quiz. Alleen is de quizmaster nu een kandidaat. En is de quiz, een spel op leven en dood. Dat van zijn vouw en kind, dan wel te verstaan.  Al gauw merkt hij dat het serieus is. En dat zijn vrouw en kind werkelijk in gevaar zijn.

Langzamerhand wordt de spanning in de film opgevoerd. Terwijl de "nieuwe" quizmaster onverstoorbaar met zijn quiz doorgaat, begint de de kandidaat door te draaien. En toch, uiteindelijk begin je zelfs wat sympathie voor die nieuwe quizmaster te krijgen, als zijn beweegredenen duidelijk worden.
Een mooie film. Spannend en de spanning wordt ook mooi opgebouwd.
Een aanrader. Van mij een 8.

Quiz trailer