zaterdag 26 oktober 2019

Trimloop - Viva la Vida Run Kerkrade (10,6km)

Hoe komen we hier nu weer terecht? Geen idee.
Maar ik vond deze loop in de hardloopkalender van Piet van der Nat en omdat het de 40e editie was van de stadsloop in Kerkrade en ter ere daarvan het parkoers compleet is vernieuwd, was dat meteen ook weer een uitdaging. En natuurlijk met een speciaal geslagen herinneringsmedaille als inzet. Voor de voor-inschrijvers ook nog een goody-bag al heb ik daar niet zo veel van op.
Maar waarom het nu zo laat moet? Ook geen idee.
De 10,5km (10,6km) start pas om 15:00u en dat is ook nog eens de 1e wedstrijd die van start gaat. Daarna volgen nog 2 kidsruns van een kilometer en pas als de 10,5 gefinisht is gaat de 6km om 16:30u van start.

Enfin. Ik heb het nodige huiswerk gedaan. Gratis parkeerplaats gezocht op dik 10minuten van het secretariaat op de Markt waar ook de start is en de omkleedgelegenheid, in D'r Pool, ligt dan weer een paar minuutjes lopen terug.
Om half 1 zouden we vertrekken en dat wordt dan helaas een kwartiertje later en dus zijn we niet om half 2 op de parkeerplaats maar pas om 10 voor 2, ook te wijten aan de drukte onderweg.
Het is inderdaad niet zo lang lopen naar het startgebied en naast het startnummer (ik heb nr. 28 en Rik nr.31) ontvangen we een LED armband. Altijd beter dan een zak vol folders, denk ik dan.

We lopen terug richting D'r Pool om ons daar om te kleden. Volgens de website kunnen we hier omkleden en douchen waarbij badkleding verplicht is. Logisch. Dat kennen we wel. Wanneer we in zwembaden douchen moet dat altijd in badkleding.
Maar in het zwembad weet niemand ergens van. We vragen waar de lopers moeten omkleden. "Nou, in ieder geval niet hier. Nee, helemaal naar buiten de hoek om en daar bij de gymzaal...." weet het mens achter de kassa van het zwembad te vermelden. Klinkt niet erg overtuigend maar we vertrekken richting de hoek om en via een trap komen we in een louche kelderruimte met ook een deur die meteen op slot valt zodra een loper de ruimte achter die deur verlaat. Achter die deur blijken verkleedruimtes te zijn en de deur blijkt telkens in het slot te vallen. De enige andere loper buiten ons weet dat probleem op te lossen door het slotgat op te vullen met w.c.papier.
Maar het zit ons niet lekker. Dit kan niet de kleedkamer voor de lopers zijn. Met slechts 4 mannelijke lopers die zich hier hebben omgekleed met nog een half uur te gaan voor de start lijkt ons dat erg onwaarschijnlijk. Dat kassa-mens die ons naar hier heeft gestuurd zal wel helemaal van niets weten.
Rik en ik trekken ons plan. We kleden ons hier om en zullen onze tassen gewoon terug brengen naar de auto. Zo ver was dat toch niet en al helemaal niet met dit mooie weer.
Zo gezegd zo gedaan keren we terug naar de markt waar we nog een dik kwartier hebben voor de start. Kunnen we nog mooi even inlopen. Dat heb ik wel degelijk nodig en vooral vanwege mijn ademhalingsproblematiek.
Voor de start maken we nog wel de inmiddels traditionele selfie, voor Facebook
Toch geheel onverwacht gaat een ouderwets startschot af. Het lopersveld is bepaald niet groot te noemen en we weten nu al waar we ergens zullen finishen. We zijn ook al na een paar tellen over de startstreep.
We lopen eerst een blokje om, om daarna weer op de markt uit te komen en dan begint de trimloop pas echt. Met het filmpje pas nog gezien en het parkoers op de website sowieso al menig keer, weet ik dat we ook over het spoor gaan en daarna rchtsaf, langs de parkeerplaats waar onze auto staat. Het filmpje laat ons echter over de parkeerplaats lopen en via een houten bruggetje verder gaan. Dat doen we niet. Wij volgen eerst nog de Hambosweg en in de bocht gaan we van de weg af over een grindpad en daarna gaan we zelfs een stukje trailen. Rik, die inmiddels al achterop is geraakt gaat hier, samen met een jongedame, de mist in en gaat richting en over dat houten bruggetje. Gelukkig worden ze nog terug geroepen door de bezemfietser en kunnen zij ook de juiste weg vervolgen. Dat is toch wel echt een bospad wat je ook in trails tegenkomt. Door de bossen, op en neer glooiend en met meer hoogteverschillen dan in een Brabants bos en dan ook nog bezaaid met grote half ingegraven keien, die voor alle zekerheid wel allemaal van een wit laagje verf zijn voorzien.
Aan het eind van dit pad rechtsaf en dan linksaf door een duister fietstunneltje gaat de weg omhoog. en omhoog, en omhoog. Dat is nu nog steeds mijn zwakste punt: omhoog... En net als bij trails ga ik dus maar over in wandelen. Dat tempo scheelt maar weinig met omhoog dribbelen en ik hou meer energie over. Ik ben overigens ook niet de enige.
We  lopen om GaiaZoo heen. 2x Gaat het bijna verkeerd maar we weten de juiste weg nog te vinden. We, dat is een dame in het zwart en ik. We lopen ook samen in op 2 voorgangers zodat we weer wat meer zekerheid hebben over het parkoers want eerlijk gezegd, erg duidelijk aangegeven is het niet. Hier en daar wel een simplistisch gefabriceerde pijl en her en der maar zeker niet voldoende linten aan bomen of lantaarnpalen.
Het parkoers blijft echter vol met stijgen en dalen. Van dat dalen merk ik minder van dan van dat stijgen en de lopers waar we bij aangesloten waren lopen inmiddels al weer vooruit. Wij lopen intussen ook niet echt samen maar we wandelen elk op een ander moment en daarom halen we elkaar telkens weer in.
En dan denk je dat je alles gehad hebt, word je in het bos nog een keer over een ware trail/cross-lus gestuurd, bestaande uit los zand, bladerdek, steil omhoog en steil omlaag voordat we het bos mogen verlaten.
En dan.... een beginnersfout. Mijn veter van mijn linkerschoen is losgeraakt en die moet toch echt wel weer vast en dan raak ik opeens wel erg achterop. Ook tijdens haar wandelpauzes lukt het met niet meer om aan te sluiten want ja, ik moet dan ook wandelen....
Als we kasteel Ehrenstein passeren (leuk dat bruggetje maar daarna die steile opgang...) weet ik dat we we niet zo heel ver meer moeten, een kilometer of 2,5.
Toch beginnen de heuveltjes-op me op te breken. Ik moet langer wandelen dan de dame voor me, inmiddels al ver voor me. En dan krijgen we ook nog een trapje te beklimmen. Niet bijster hoog maar daar zit ik nu even echt niet op te wachten. Nog 800m, laat een vrijwilliger weten maar volgens mijn TomTom horloge zal het toch nog echt meer dan een kilometer moeten zijn.
En dan beginnersfout nummer 2.0. Alweer de veter los van mijn linkerschoen @#¡!πŸ˜–   Ik moet wel strikken, ook al is het nog maar een kilometer.  Helaas, de dame is nu helemaal uit zicht en na de laatste wandeling vanaf de trap ga ik ook maar voor die laatste paar honderd meters.

Ik klok 1u14:50. Daar was ik al bang voor. En eigenlijk valt het me nog mee gezien de hoeveelheid wandelmeters die ik heb afgelegd. Bruto blijkt dat 8 seconden langer.
Het is nog wachten op Rik die uiteindelijk gevolgd door 3 fietsers over de eindstreep gaat.
Zijn eindtijd: bruto 1u21:36 dus netto 1u21:28.

Jaja, het was best zwaar en hij had ook nog eens verkeerd gelopen.
Maar we krijgen gelukkig wel een mooie medaille en geen carnavalshanger.
Alleen jammer dat de fotograaf vΓ³Γ³r de finish met een toeschouwer aan het ouwehoeren was, in plaats van zijn werk te doen, toen ik voorbij kwam en dus is er voor mij geen foto aan de finish...
Op de foto is ook duidelijk te zien dat onze startnummers, die al tweedehands waren, er na binnenkomst weer vakkundig van onze shirts verwijderd worden voor hergebruik. Ze doen hier dus aan recycling πŸ˜‚
We lopen direct terug naar de auto om ons daar maar om te kleden.
Een van de verkeersregelaars maakt nog een foto van ons en dan zien we de eerste lopers van de 6km al aankomen. Terwijl wij ons omkleden zien we ze opeens teruglopen over de parkeerplaats. Oei, die zijn verkeerd gelopen. En ze kunnen eigenlijk nergens meer naar toe want dan lopen ze in tegenovergestelde richting van de overige lopers van de 6km. Toch komen er niet veel meer "verkeerde" lopers. De anderen hebben dus kennelijk wel het goede spoor gevonden. Het duurt niet lang meer of de eerste lopers komen opnieuw langs, vloekend en tierend en sluiten weer aan in de sliert van andere lopers.... Het kan niet anders zijn dan dat zij dezelfde verkeerde afslag genomen hebben die Rik ook had gedaan want dat houten bruggetje (uit de film...) die komt nl. op de parkeerplaats uit...
Resumerend mag best wel gezegd worden dat het er allesbehalve professioneel aan toe is gegaan hier in Kerkrade. En dat na 39 voorgaande edities.
  • Inschrijven via inschrijven.nl en toch geen bevestiging ontvangen. Hiervoor voor alle zekerheid maar even over gemaild en dat werd dan toch bevestigd.
  • Geen info over route en parkeerplaatsen en dus zoeken we dat allemaal zelf wel uit.
  • Omkleden in het zwembad D'r Pool met mogelijkheid tot douchen mits in badkleding. Helaas geen sprake van of slecht afgestemd met het zwembad (?)
  • Sporttassen achterlaten. NIET in het raadhuis maar waar dan??? In die louche kelderkleedkamer waar iedereen vrij naar binnen kan....?
  • Bij de start nog even naar het toilet. Nee, geen plaskruis, geen Dixi, of je maar ergens naar een cafΓ© binnen wilt gaan.
  • Het parkoers: weinig en amateuristische uitpijling en te weinig lintjes aan bomen en andere objecten waardoor kans op verkeerd gelopen groot is, gezien ook de 6km wedstrijd.
  • Waarom geen voorrijders voor de snelste lopers?
  • Het filmpje van het parkoers komt niet overeen met het parkoers, met name rondom het 2km-punt waar Rik maar ook de kopgroep van de 6km totaal verkeerd liep.






maandag 21 oktober 2019

Energie en gewicht

Elektriciteit:
Standen:
Laag  = 2083 verbruik= 32kWh
Hoog = 1716 verbruik= 23kWh
Totaalverbruik:              55kWh (-4) [7,9kWh/dag]
Misschien nog wel wat laag voor dit moment.

Gas:
Stand = 1205 Verbruik = 11m³ (-5) [1,6m³/dag]
Ondanks dat het deze week weer kil en koud was en het ook nog best wel waaide en de kachel ook weer gewoon aan heeft gestaan en 's avonds zelfs af en toe naar 21ΒΊC, is het verbruik toch lager dan vorige week. Bijzonder...

Gewicht = 79,9kg (+0,7)
Hmm... 😲


zondag 20 oktober 2019

Weekoverzicht 2019-42

Woensdag 16-10-2019
Ademhalingstherapie:
Hometrainer: (warm) fietsen en zelf weerstand bepaald van 50-90W, 13:09
Loopband: wandelen/snelwandelen/langzaam hardlopen: 4,3/5/6/7,7/8km/u totaal 2,69km in 31:24

Zaterdag 19-10-2019
Training Vrijbuiters: ca, 5,5km in een uur door het bos over singeltracks + oefeningen

Zondag 20-10-2019
Trimloop: Gebr. v.s. Laar Bridge to Bridge Run in Blerick 5km in 30:43 (=9,77km/u)
En na deze loop ben ik weer een jaar fitter geworden en ben ik nu weer net zo fit als iemand van 65jaar... 😏



Trimloop - Bridge to Bridge Run Blerick (5km)

Vandaag ga ik naar Blerick zonder Rik.
Dus eigenlijk ga ik dan naar Ble, hahaha πŸ˜‚πŸ˜‚πŸ˜‚
En dan ga ik ook nog maar voor 5km want ik moet van longspecialist en longverpleegkundige accepteren dat ik die langere afstanden gewoon niet meer kan doen. En ook dat ik niet meer zo snel kan gaan als dat ik wel zo willen... Maar dat zien we dan nog wel.
Nou ja. Nu heb ik al aan den lijve ondervonden dat daar wel een hele grote kern van waarheid in schuilt maar ja, als je al zo lang loopt.....
Dus, na de 5km van vorige week zondag toch maar weer ingeschreven voor een 5km en dan in Blerick: de "Gebr. v.d. Laar Bridge to Bridge Run", zoals het voluit heet.
En Rik gaat niet mee. Niet voor 5km helemaal naar Blerick en overigens moet hij nog bijkomen van een cruise over de Rijn waar hij net pas van is terug gekeerd.
Voor alle zekerheid ook eerst maar eens gekeken naar de uitslagen van voorgaande jaren. De kans dat ik als allerlaatste zal eindigen op mijn 5km blijkt niet zo heel groot, echter de kans dat er iemand van de 10km eerder aan de finish zal zijn dan ik voor mijn 5km bestaat wel. Als ik er 33 minuten over zal doen dan is die kans wel heel groot. Mijn missie voor vandaag is dan ook om te finishen vΓ³Γ³r de winnaar van de 10km.... Hoe klinkt dat!

En zo pak ik dan de trein van 09:19u richting Blerick.
Op Googlemaps alvast gekeken hoe ik van het station naar 't Raodhoes moet lopen, maar de aangegeven route is onzin en het is maar goed dat ik er een beetje de weg weet.
Zo zegt Google dat ik meteen van het perron de sporen en de weg over kan steken en over die weg zonder voetpad verder kan. Nee, dat gaat hem echt niet worden. Dus volg ik de weg zoals die wel moet, nl. eerst van het perron af en dan kom je onder het spoorviaduct uit en dan linksaf richting rotonde en dan de weg alsmaar blijven volgen tot aan de Kloosterstraat, dan linksaf en dan ligt 't Raodhoes na 100m aan de rechterhand.
Samen met NS-collega Peter, die ik op het perron tegenkom, leggen we deze route af. Gelukkig is het droog en hoef ik mijn meegebrachte regenbroek niet aan te doen en is de weg er naar toe eigenlijk ook niet zo lang. Hoewel ik vergeten ben te klokken zal het amper 12 minuten geweest zijn.

In de zaal waar het nog rustig is ontvang ik mijn straatnummer 662, ook nog voorzien van mijn volledige naam en achternaam en begeef ik me naar de zaal er achter waar ruim de mogelijkheid is om om te kleden en waar ook ruim voldoende stoelen staan.
Na wat relaxt wat rond gekletst te hebben is het tijd voor een sanitaire stop, nu het nog niet zo druk is. Dat is dan weer in de kelder en onderweg daarheen kom ik eerst Rudolf en daarna ook Mirjam tegen.
Als het met 20 minuten te gaan voor mij intussen tijd wordt voor een warming-up kom ik ook nog Marion tegen. Vorige week nog de marathon in Eindhoven en zij komt na een week rust hier voor het eerst weer lopen en dan ook maar 5km.
Ik loop buiten wat in. Het regent weliswaar maar het regent minder hard dan dat het eruit ziet. Maar toch voel ik weer wat drang in mijn blaas en daarom lijkt het me verstandig om voor alle zekerheid toch maar weer de kelder in te gaan en wat zal blijken ook terecht.

Mirjam kijkt wat beteuterd. Tja die regen die er met bakken uit valt... Nou ja zeg! Als er iemand een hekel heeft aan regen dan ben ik dat wel en ik vind het nog wel meevallen dussss.......
Even nog wat foto's en selfies maken en dan ga ik weer naar buiten. En weer wat warm lopen maar dan in het startvak.
De 5 en de 10km starten tegelijk en dan wordt het vol in het startvak en daarom hebben ze die ook ingedeeld in zones. Ieder kan afhankelijk van zijn verwachte eindtijd in een zone gaan staan. Niet verplicht en dus staan ook de slakken in de zone van de 10km -35min. Tja, die mensen heb je altijd, helaas.
Ik weet mijn plaats, gewoon in het vak van de 5km 40+minuten en Marion nog achter mij.
Na aftellen kunnen we starten. Het duurt nog wel even voordat de achterhoede in beweging komt en ik denk meteen aan de voorsprong die die eerste lopers hebben op mijn brutotijd. Het is ook wel meteen duidelijk dat het parkoers best wel smal is. Ik doe het rustig aan en de weinige mensen achter mij gaan me ook al voorbij.
We lopen richting de brug en dan naar rechts er over heen en dan loop ik al in op voorgangers. Hoe dat kan...? En op de brug komt Marion me voorbij en nog wel in een behoorlijke rap tempo.
Over de brug gaan we rechtsaf en we naderen een bordje 1km/6km maar daarvoor trilt mijn TomTom al voor de 1e kilometer. Ik lees 6:23 af en dat is véél sneller dan dat het voelde en ik moet beslist niet harder gaan.
We lopen over het fietspad met aan de rechterkant de Maas. Terwijl ik me bij een aankomende "chicane" al langzaam richting binnenbocht manoeuvreer lijkt het alsof ik een brommer achter me hoor. Toch neem ik de "chicane" eerst binnenbocht links en daarna binnenbocht rechts en dan word ik inderdaad gepasseerd door een brommer. Hoe kan die in vredesnaam nu op het parkoers toegelaten zijn! Ik zie de lopers voor me ook schrikken wanneer hij hen passeert. Later zal ik ook van anderen horen dat ze geschrokken waren van die passerende brommer.
Intussen probeer ik mijn tempo vast te houden en tegelijkertijd mijn ademhaling i.c.m. aantal passen te reguleren, zoals door de ademhalingstherapeut is voorgeschreven. Nu nog 3 passen in en 4 passen uitademen en dat wil ik wel volhouden tot aan het 2km-punt maar dat gaat net niet lukken en nog voor ik bij het 2km-punt ben ga ik al over op 2 passen in en 3 passen uit. Ik vergeet op mijn klokje te kijken en weet daarom niet hoe die 2e kilometer is gegaan.

We naderen de 2e brug en dat betekent dat we eerst naar links afbuigen en dan met een krul omhoog gaan naar de brug. Maar ik blijf maar inlopen op voorgangers en dus ook voorbij gaan. Het is weliswaar niet zo steil omhoog de brug op maar aan mijn ademhaling merk ik het wel en het is even inhouden en als we over de brug weer rechtsaf gaan naar beneden kan ik weer even "los" Intussen ben ik op de brug Marion toch weer voorbij gegaan.
Het gaat aardig omlaag richting de Maas en naar een bocht naar links volgen we de Maas. Intussen heb ik weer wat lopers ingehaald maar stiekem heb ik wel gezien dat er veel een rood 10km-startnummer opgespeld hebben.
Op de foto's van vorig jaar heb ik ook al gezien dat we, voordat we de Antoniusstraat weer ingaan, eerst nog een bultje moeten beklimmen. Vlak daarvoor is een dame net aan het wandelen en op het moment dat ik passeer gaat ze weer. En natuurlijk gaat dat dan meteen weer rap, net nu we omhoog gaan en dus schakel ik even een tandje bij. Dat kan wel want bovenaan staat het bordje "nog 500m" en dan is de finish zo ver niet meer. Eenmaal boven is het weer vlak en gooi ik er even alles tegen aan. En dat is maar goed ook want amper over de finish hoor ik de winnaar van de 10km binnenkomen, in 31:49, 14 seconden na mij... Bruto dan uiteraard want ik was pas na 52 seconden over de startstreep na het startschot. Netto zegt mijn TomTom 30:41 maar volgens de chip is het officieel 30:43. Ook nog steeds een hele puike tijd voor mij, gezien de omstandigheden.
Ik voel me goed na de finish. Snel hersteld, snel terug op "normale" ademhaling. Ik wacht nog even op Marion maar zij is dus nog wel door de winnaar van de 10km gedubbeld. Ze had toch nog wel vermoeidheid van de marathon van Eindhoven in haar benen, laat ze me weten.
Ik ga nog even een kleine kilometer uitlopen en dan omkleden in de zaal.
Samen met Marion lopen we terug naar station Blerick. De trein van 12:36u heb ik net gemist en in de wachttijd tot die van 13:06u kletsen we even wat bij. Als zij in de trein naar Roermond is vertrokken komt niet lang daarna die naar Eindhoven langszij en ben ik uiteindelijk net om 14:00u weer thuis.
Dik tevreden en niet moe of spierpijn. Morgen misschien.

Ik wil niet zeuren over de eenvoudige medaille met sticker maar waarom is het dan zo moeilijk om de sticker op de juiste plek te plakken..... πŸ˜’




zaterdag 19 oktober 2019

Training - De Vrijbuiters

Het is nog droog als ik in het bos arriveer maar met nog een paar minuten op de klok begint het opeens te gieten. En niet zo zuinig. Maar we moeten gaan en ietsjes later zijn we, Herman Carla en ik onderweg, traditioneel naar de 1e stop. Bijna de 1e stop. Onder de bomen doen wat wat warming-uppertjes en dan meteen maar door, de smalle bospaadje in de bossen en onder leiding van Herman, die overigens nog steeds in zijn korte broek loopt.
Hoewel ik er vorige week best moeite mee had probeer ik nu vanaf begin af aan om Herman en Carla bij te houden. Dat lukt best aardig, hoewel ik meteen al aan het begin flink omzwik en gaande de training nog verscheidene keren. Het is goed uitkijken wat al niet meevalt. Door alle afgevallen bladeren zijn uitstekende wortels en boomstammetjes niet te zien.
Onderweg komen we veel paddenstoelen tegen. Ik maak wat foto's met een oude waterdichte camera van Olympus die ik weer gevonden heb. Alleen eventjes nog niet in verdiept zodat ik niet weet hoe en of ik de ISO kan wijzigen. Dat wordt dus afwachten tot thuis hoe de resultaten zullen zijn maar ik ben er bang voor.
Op de verharde weg doen we nog wel even het sprintje en dat kan ik nog steeds, gelukkig.
En aan het einde van de sprint komen we Tini en Dorris tegen. Blijkt dat Dorris wat later was gearriveerd en de auto van Herman zag staan met de achterklep helemaal open. Wat stom, dacht ze en die zal ze dan ook meteen maar even dichtdoen maar ze verschiet zich een bult als ze op het laatste moment nog ontdekt dat er iemand inde achterbak zit. Het is Tini die nog steeds in de achterbak zit te schuilen tegen de harde regen....  πŸ˜‚πŸ˜‚πŸ˜‚
Enfin, samen gaan ze daarna aan de wandel en zo komen we hun hier nu tegen terwijl de rest al weer ver weg is.
Wij vervolgen onze weg en bijna weer terug bij de kantine zien we in de verte Jan voorbij lopen en gaan we er achter aan. Nu kan ik het tempo helaas niet meer volgen maar het is ook maar even.
Bij de kantine doen we nog wat balansoefeningen en dan hebben we het wel gehad voor vandaag.
Volgende week ben ik er weer niet bij. Dan ben ik in Kerkrade bij de Viva la Vida run.

En dan verder nog wat herfstfoto's van vandaag.




maandag 14 oktober 2019

Energie en gewicht

Elektriciteit:
Standen:
Laag  = 2051 verbruik= 31kWh
Hoog = 1693 verbruik= 28kWh
Totaalverbruik:              59kWh (-1) [8,4kWh/dag]
ik heb het gevoel dat we in de donkere dagen zijn beland.

Gas:
Stand = 1194 Verbruik = 16m³ (+5) [2,3m³/dag]
De week was koud, kil, nat, onbehaaglijk. Dat is wel te merken aan het gasverbruik want ja, de kachel heeft gewoon de hele week aan gestaan. πŸ˜•

Gewicht = 79,2kg (-0,5)
De week bestond uit oefeningen voor de ademhalingstechniek, dus wandelen en ook op de hometrainer en zaterdag weer eens getraind bij de Vrijbuiters en zondag niet de halve marathon, niet de 10km maar gewoon de 5km gedaan tijdens de dag van de Marathon van Eindhoven.



zondag 13 oktober 2019

Weekoverzicht 2019-41

Maandag 07-10-2019
Loopband ademhalingstherapeut
Hellingshoek 2%, eerst 5km/u en vervolgens naar 6km/u en daarna na 8km/u, totaal 2,25km in  25:21 (= gemiddeld 5,33km/u)
Hometrainer ademhalingstherapeut
Totaaltijd met 1x een verhoging van de weerstand in 25:04, geen geregistreerde afstand.

Donderdag 10-10-2019
Loopband thuis
Hellingshoek 2%, ca. 1km op 5km/u = ca. 1,2km in 12:02 (=gem. 5,98km/u)
Vrijdag 11-10-2019
Loopband thuis
Hellingshoek 2%, 1km op 5km/u + 1km op 6km/u = ca. 2,1km in 23:31 (=gem. 5,1km/u)
Na training/oefening is fitnessleeftijd wederom gestegen, nu van 65 naar 66jaar.


Zaterdag 12-10-2019
Training Vrijbuiters: 5,11km incl.rustpauzes/wandelen en oefeningen in 58:15 (=5,26km/u)
Na afloop flinke spierpijn in hamstrings.

Zondag 13-10-2019
Trimloop AON City Run: 5km in 32:41 (=9,18km/u)
Rest van de dag nog meer spierpijn...
En daarom ben ik blijkbaar nog steeds niet fitter dan iemand van 66jaar, aldus TomTom



Trimloop AON City Run Eindhoven (5km)

Vandaag zou het dan de dag zijn dat ik weer eens, en dit keer voor het allerlaatst, een halve marathon zou gaan lopen. De inschrijving op 16 juni van dit jaar is in ieder geval al vroeg genoeg om er goed voor te gaan trainen.  Normaal gesproken dan. Maar als je de 50 en al helemaal de 60 gepasseerd bent en je leven nog steeds turbulent is en vol bezigheden naast het drukke arbeidersleventje en het grootouderschap, nou dan is dan helemaal niet meer zo vanzelfsprekend. Dat trainen voor de halve marathon, bedoel ik dan. En als we daarnaast ook nog eens de kwaaltjes waar je als aankomend bejaarde ook al hinder van begint te ondervinden, dan moge het wel duidelijk zijn dat het allemaal zekers niet zal meevallen. We hadden weliswaar 2 testruns gepland, t.w. de Tilburg Ten Miles en de Dam-tot-Dam-loop, beiden goed voor een afstand die precies 5km onder de halve marathon afstand bedraagt, en het resultaat van deze 2 testruns waren op zijn zachts gezegd bepaald niet helemaal om over naar huis te schrijven. Een testrun is er natuurlijk om te testen of je er al kaar voor bent, voor die halve marathon. Nou nee, dus, Niet bepaald. Maar oud en niet wijs genoeg als we zijn gaan we nog voor de laatste kans en dat was dan vorige week in Breda, bij de Singelloop.
De afloop was bij mij al duidelijk: ik ga omschrijven naar de 10km terwijl loopmaatje Rik voor diezelfde beslissing nog een paar dagen bedenktijd meer nodig heeft. Op het moment dat ook hij definitief besluit om ook maar voor de 10 te gaan staat mijn besluit weer op losse schroeven. Nee, geen keuze tussen de halve of 10km  maar meer van, zal ik die 10km wel doen of beter helemaal niets...., omdat ik al de hele week zo'n grieperig gevoel heb en dat zonder koorts...
Enfin. De uitkomst wordt uiteindelijk dat Rik aan de start van de 10km zal verschijnen en dat ik 's morgens vroeg al met dochter en 2 kleinkinderen mee ga doen aan de AON City Run van 5km. Dat is wel heel wat anders maar Marcia had dubbel ingeschreven en dus 3 nummers over en met mijn startnummer heb ik GVAC-collega Jan D. dolblij gemaakt.
En daarom maak ik me dan vandaag in alle vroegte gereed om naar Eindhoven te rijden.
In tegenstelling tot vorig jaar moet ik alleen gaan en zal ik de rest van het stel rond een uur of 9 op de Markt in Eindhoven ontmoeten.
Maar net voordat ik wil vertrekken ontdek ik dat 1 van mijn ongewenste huisdiertjes het eten van de verboden vruchten, die ik speciaal voor hen heb uitgestrooid, niet heeft overleefd. Tja, die zal ik dan toch eerst moeten opruimen en dan pas kan ik op weg naar Eindhoven.

Naar Eindhoven rijden is ook al een operatie op zich. Wel wetende dat er overal wegversperringen zijn blijf ik het vreemd vinden dat een belangrijke doorgangsweg met op- en afritten naar de N2 al om half 8 hermetisch wordt afgesloten terwijl de eerste marathonloper hier op zijn vroegst pas om kwart over 10 voorbij komt, mits hij er een wereldrecord-tempo op aanhoudt. Maar met de omweg weet ik wel raad en nadat ik de Grand Scenic op de binnenplaats van station Eindhoven heb geparkeerd zijn Marcia, Luuk, Holly en de rest van de AON-lopers op de markt nog bezig met de groepsfoto. Nog ruim op tijd dus.

We lopen richting de start en natuurlijk eerst verkeerd, oftewel, we lopen wel goed richting startvak maar AON-lopers mogen blijkbaar in het aparte VIP-vak plaatsnemen en die is helemaal vooraan. En ik sluip met dochter en kleinkinderen mee, ondanks dat zij, net als iedereen, in het knalrode AON T-shirt lopen en ik in mijn GVAC-geel. Gelukkig valt dat niemand op en staan we dus gezellig helemaal vooraan in het startvak van 6.000 (!) deelnemers...
De startvak-selfies maakt Marcia met haar spiksplinternieuwe Samsung S10 Note+ of zoiets maar daarvan blijkt de vervorming nog niet uit te staan (?). Nooit eerder van gehoord maar het resultaat zonder die vervorming is bij Holly toch wel goed te zien... πŸ˜‚

Vanaf de start gaat het zoals verwacht. Iedereen achter ons probeert op allerlei manieren voorbij die rode duivels te gaan. Erop of eronder, zo lijkt het. Wij blijven rustig in eigen tempo lopen en ik loop zo dicht mogelijk tegen Luuk aan zodat dolle dwazen niet het idee krijgen om zich tussen ons door te wringen. De kilometers tellen niet af, zoals ze hebben aangekondigd maar dat was vorig jaar ook al niet. Mijn horloge laat weten dat de 1e kilometer bijna tegen de 7 minuten wordt afgelegd. Intussen is het parkoers breder en lopen Luuk en ik nu samen en Marcia en Holly achter ons. Wij lopen steeds verder uit op hen. De kilometertijden blijven intussen steevast onder de 6 en een halve minuut. Als we de 2-2,5kilometer voorbij zijn is het aantal wandelaars behoorlijk toegenomen. Best vervelend omdat die gewoon met 2 of 3 naast elkaar midden op het parkoers blijven lopen. en met name in de Paradijslaan hebben we daar veel last van.
We naderen het centrum en voor de blob gaan we linksaf de Hermanus Broexstraat in waar we aan het einde van de markt "Nog anderhalve kilometer..." zien staan. Gelukkig is er een gat voor ons ontstaan zodat we redelijk rustig het Stratumseind door cruisen. Kruispunt Geldropseweg linksaf. "Als we rechtdoor gaan kunnen we nog een rondje doen..." laat Luuk weten. Inderdaad, hier zijn we net gestart. We draaien linksaf de Vestdijk op maar we gaan nog niet naar de finish. Omdat die wat naar voren is verplaatst moeten we rechtsaf om een extra lus te maken over Bleekstraat en Kanaalstraat en dan pas richting Vestdijk en dan doemt meteen rechtsaf eindelijk de finish op.

Mijn klokje registreert 32:42 en dat scheelt maar een seconde met de officiΓ«le nettotijd. Luuk is zelfs 2 seconden sneller.
Na de medaille en drank wachten we buiten de hekken op Marcia en Holly. Die finishen bijna 5 minuten later maar hebben toch wel een keer moeten wandelen.
Na de selfie achter de finish gaan we weer ieder zijn eigen weg. Zij naar AON en ik naar station Eindhoven en dan via de Kennedylaan en de snelweg (want dat is vandaag de beste weg)  terug naar Veldhoven.




zaterdag 12 oktober 2019

Training - De Vrijbuiters

Na gisteren avond besloten te hebben om zondag ook niet deel te nemen aan de 10km i.p.v. de oorspronkelijke halve marathon heb ik vanmorgen dan wel maar besloten om dan de 5km te gaan doen.
Voor vandaag kan ik dan ook gewoon weer eens mee doen met de training bij de Vrijbuiters.

Hans is er ook bij. Natuurlijk, want hij is pas jarig geweest en dus komt hij hier trakteren.
En hij doet vandaag ook mee met de training.
Naast Herman en Carla zijn we, met ons erbij, vandaag dus met zijn vieren.
Bij de wandelaars zijn dat vandaag Jos & Annie, Dorris, Tineke, AndrΓ©, Jan en Rini.

We zijn wat laat vertrokken voor de training omdat ik nog niet alles voor mekaar had omdat ik vandaag eigenlijk maar net op tijd aanwezig was. Alles te wijten aan onze ongewenste nieuwe huisdiertje Mickey en Mini... 🐁🐭
We volgen Herman, zoals de laatste tijd te doen gebruikelijk is. En meteen gaan we van het padje af door het bos over singeltracks. Niet veel later stoppen we al voor de eerste warming-up oefeningen. Daarna is het in rap tempo over de singeltracks door de bossen. Ik kan het tempo nog niet volgen en samen met Hans vorm ik de achterhoede. Dat gaat zo de hele training door. Tussendoor doen we op de verharde weg nog wel even een sprintje van paddenstoel naar paddenstoel. Dat weet Hans het snelste af te leggen met mij in het kielzog en dat in 53 seconden over een afstand van ongeveer 210m. Goed voor gemiddeld 14,2km/.u. Herman en Carla volgen op 6 seconden. Nee, die korte stukjes kan ik nog wel even snel gaan.
We volgen Herman weer over de smalle bospaadjes maar na de 3 kwartier training moet ik toch over gaan op mijn eigen tempo en volg ik, als enige nog op afstand, de rest.
Na wat rekoefeningen van de armen en schouders gaan we al richting onze kantine. Misschien wel 5 minuten te vroeg maar dat kan ik vandaag toch gerust wel hebben.
Mijn hamstrings zijn best wel stijf en pijnlijk, oftewel, ik heb best goed mijn best gedaan, vandaag, terwijl Herman en Carla er nog de minste moeite voor hebben hoeven doen.

Na de training is er nog even tijd voor de appelflappen van Hans en na wat met Dorris bijgepraat het hebben over muziek (we kwamen elkaar afgelopen woensdag tegen bij een concert van The Royal Scam) is het onderhand wel tijd om weer naar huis te gaan. En dan ben ik toch pas een paar minuten over 1 pas weer thuis.
Eens kijken of ik volgende week weer kan meedoen met de training.




maandag 7 oktober 2019

Energie en gewicht

Elektriciteit:
Standen:
Laag  = 2020 verbruik= 31kWh
Hoog = 1665 verbruik= 29kWh
Totaalverbruik:              60kWh (+21) [8,6kWh/dag]
Weer terug van vakantie en natuurlijk de nodige wasmachines. Verder zijn de LEDs onder de veranda weer aan en wordt het ook steeds vroeger donker.

Gas:
Stand = 1178 Verbruik = 11m³ (+9) [1,6m³/dag]
Op vrijdag is voor het eerst de verwarming aan gegaan nadat de temperatuur in huis was gedaald naar 18ΒΊC. Die zal vanaf nu niet meer uitgaan vrees ik. πŸ˜•

Gewicht = 79,7kg (+0,1)
Deze week niet gesport behalve zondag op de mislukte Bredase Singelloop.


zondag 6 oktober 2019

Weekoverzicht 2019-40

Maandag 30-09-2019:
Ademhalingstherapeut:
5 min. hometrainer fietsen op 60W
15min. wandelen op loopband 4km/u
17min. hometrainer fietsen op 70W.

Woensdag 02-10-2019:
Wandelen i.h.k.v. ademhalingstherapie naar De Bolzen: 0,56km in 8:29 (= 4,0km/u)
Wandelen i.h.k.v. ademhalingstherapie van De Bolzen-Praxis-huis: 3,31km in 37:31 (= 5,3km/u)
En door deze wandelingen is de fitnessleeftijd gestegen van 62 naar 63 jaar!

Vrijdag 04-10-2019
Met Damian naar Phantasialand, ongeveer 10km afgelegd incl. steile heuveltjes.

Zaterdag 05-10-2019
Wandelen jubileum 35 jaar Vrijbuiters: 3,46km in 56:37 (= 3,7km/u)

Zondag 06-10-2019
Trimloop Singelloop Breda 10km in 1u13:56 (=8,1km/u)
En met de wanprestatie van vandaag is mijn fitnessleeftijd meteen gestegen van 63 naar 65 jaar!!!




Trimloop - Singelloop Breda (10km)

Ik heb deze loop weliswaar al verscheidene keren gedaan, voor Rik is het de eerste keer. En dat terwijl die al heel lang op zijn bucketlist stond. En vandaag is dan de dag.
De voorspellingen van het weer zijn niet zo best. Uitlopers van de orkaan Lorenzo schuiven al vanaf gisteren over ons land en alleen Groningen zou gespaard blijven. En dat betekent voor ons vandaag: regen, regen, regen en nog eens regen. Of makkelijker gezegd: "er valt vandaag maar één bui... van een uur of 8..."
Enfin, mijn loopkledij is daar op al aangepast. Omdat het al oktober is mag de lange tight al weer aan en vanwege de regen weer mijn hoofdpijn-gele  Declathon-jasje met daaronder "slechts" een T-shirt met lange mouwen. Ook Rik gaat al in herfstkleren. Dat mag overigens niet gezegd worden van het overgrote merendeel van de andere deelnemers, maar dat zullen wel bikkels zijn. Ik vind het in ieder geval behoorlijk waterkoud aanvoelen.
Maar voordat het zover is hebben we eerst de trein naar Breda gepakt. Al een vroege, die van 9:44u. Onze stasrt is weliswaar pas om 12:47u maar lekker vroeg zijn is wel zo relaxt. Verder weet ik al uit ervaring maar ook uit de brief en de website dat er nogal wat gelopen moet worden voordat we aan de start kunnen staan.
Eerst van station naar de lockers aan de Kloosterplein 11, dan naar Revant aan de Brabantlaan 1 om ons om te kleden, dan weer terug naar Kloosterplein 11 om de spullen in de locker te keggen en dan naar de start op de Claudius Prinsenlaan zo'n 250m terug. De finish is op een heel andere plaats, nl. op de Grote Markt en voorbij het loperskwartier op het Kasteelplein moeten we weer terug naar de lockers op Kloosterdreef en voor omkleden ook weer naar Revant....
Pffff....
Maarrrr... op station Breda aangekomen volgen we de pijlen naar de start, want vlak daar bij zijn de lockers, in het Rabo-gebouw. En wat blijkt, hier kun je ook gewoon omkleden, al zijn het geen kleedkamers maar die hebben wij niet per se nodig. Wij slaan de wandelingen naar Revant zo mooi over.
En "de lockers zijn groot genoeg voor een tas met kleren", aldus de website en brief bij het startnummer. Maar als we ieder met een kaartje met pincode bij onze locker staan, staat al meteen vast dat dat hem niet gaat worden. De lockers blijken afmetingen te hebben van slechts ongeveer 30x30cm en ca. 40cm diep. Daar past nog maar net een schoenenzak in de lengte in en een sporttas of zelfs een rugzak al helemaal niet. Het duurt daarom ook niet lang eer we besluiten nog 2 lockers te huren,voor ieder van ons 2 lockers. Daar kunnen we onze spullen wel in kwijt waarbij het nog wel behoorlijk wringen, persen, vouwen en duwen is om de onze tassen er in te krijgen. Maar dat lukt.
En dan zijn we er wel klaar voor maar hebben we nog 2 uur te gaan voordat we mogen starten.
We gaan even wat op verkenning in het startgebied. Het regent weliswaar nog steeds maar meer miezerig. We steken over door het startvak en dan richting Gemeentehuis waar het secretariaat is gevestigd. Daar kunnen op een lux bankje lekker droog de start afwachten.
En dan zie ik Mirjam. En dan moet Rudolf er ook bij zijn. En dat klopt. En ook zij gaan voor de 10km maar starten al om 12:15u bij de 1e groep met een geschatte eindtijd van 51min.... πŸ˜‰

Een half uur voor onze start gaan wij naar buiten waar het intussen wat erger regent. Eerst maar eens op zoek naar de plaskruizen en dan wat inlopen en dan het startvak in. Rik stelt voor om in het start van 12:31 te gaan staan en alvast te starten. Ik denk dat de controleurs ons dan tegenhouden. Maar we steken gewoon weer over door het startvak en voorbij de controleur duwt Rik mij het startvak in en meteen maar naar voren. Zo, we zijn er. En dan nog 3 minuten voor de start. Da's mooi. Nog even een selfie voor Facebook en ja hoor we mogen.... De zandloperstart zorgt er wel voor dat we niet allemaal tegelijk weg kunnen maar dat zijn we intussen wel gewend.

Ik ga maar meteen weg zoals vorige week bij de Kempenlandtrail, gewoon op gevoel en rustige ademhaling. Dat gaat lekker alhoewel ik wel schrik van mijn 1e kilometertijd van 6:38. Ik loop achter 2 jonge dames maar die laat ik nu maar doorlopen. Even temporiseren. En dan blijkt het 2km punt zelfs al na 6:28 bereikt. Weer een stapje terugdoen dan maar. En dan lijkt het alsof ik dat beter niet had kunnen doen. Vrij plotseling gaat mijn hartslag omhoog en bonkt mijn hartslag in mij keel. Ik minder vaart maar het helpt niet en hoewel ik nog langes niet bij de 3km ben ga ik al wandelen. Is best wel even schrikken. Rik komt me al voorbij. "lijkt wel of ik het aan mijn hart heb...", laat ik hem in het voorbij gaan nog weten.
Rik gaat verder en ik volg even later maar de rest van de loop gaat hetzelfde. Ongeveer een 300m lopen en dan 50m wandelen. Telkens als ik mijn hart hard voel bonzen. De hele rest van de loop door.
Dit beeld zegt, denk ik, wel boekdelen.
Zelfs op 150m voor de finish moet ik toch weer even wandelen. Heel frustrerend.
Rik is intussen 3 minuten voor mij al gefinisht.
Ik kan nou niet bepaald zeggen dat ik moe ben aan de finish. Wel behoorlijk balend! Hoe kan dat nou en waar ligt dat aan? Aan het feit dat ik me al 2 dagen niet lekker voel met hoofdpijn en duizeligheid? Maar vandaag was dat al niet meer...
We lopen weer terug naar de lockers en kunnen weer gebruik maken van de weinige stoelen die er staan. De meeste 10km-lopers zijn al weer weg en ook de halve marathonlopers die om 14:00u starten. En zo kunnen we ons heel rustig omkleden om daarna weer de weg naar het station te nemen. Vanwege de hevige regen die nu naar beneden komt gaat dit keer wel de regenbroek aan.
Op het station hebben we geluk want binnen 9 minuten zal de trein naar Eindhoven al vertrekken en dus hoeven we niet zo lang op dit wel bijzonder tochtig perron te blauwbekken.

Om kwart over 4 kan ik dan al weer de deur op het Hileind open maken en ons tegeod gaan doen aan de koffie. Hoe dan ook was dit toch weer een gezellig dagje uit, ondanks het pokkeweer en mijn matige prestatie maar wel met een mooi medaille 😁

's Avonds gaat de data van het TomTom horloge over naar de PC voor nadere analyse. En ja hoor. Dan is op de grafiek wel duidelijk te zien dat de hartslag telkens opeens stijgt naar 170 en zie je hem dalen omdat ik ga wandelen. En dit herhaalt zich voortdurend. Maar dan vind ik 170 helemaal niet bijzonder hoog maar het zijn wel telkens de momenten waarop ik overga op wandelen na het bonzen van mijn hart. Misschien toch iets onder de leden en is het wellicht ook maar goed dat ik naar die signalen luister en ben gaan wandelen ook al was dat zelfs op 150m voor de finish...