Trimloop AON City Run Eindhoven (5km)

Vandaag zou het dan de dag zijn dat ik weer eens, en dit keer voor het allerlaatst, een halve marathon zou gaan lopen. De inschrijving op 16 juni van dit jaar is in ieder geval al vroeg genoeg om er goed voor te gaan trainen.  Normaal gesproken dan. Maar als je de 50 en al helemaal de 60 gepasseerd bent en je leven nog steeds turbulent is en vol bezigheden naast het drukke arbeidersleventje en het grootouderschap, nou dan is dan helemaal niet meer zo vanzelfsprekend. Dat trainen voor de halve marathon, bedoel ik dan. En als we daarnaast ook nog eens de kwaaltjes waar je als aankomend bejaarde ook al hinder van begint te ondervinden, dan moge het wel duidelijk zijn dat het allemaal zekers niet zal meevallen. We hadden weliswaar 2 testruns gepland, t.w. de Tilburg Ten Miles en de Dam-tot-Dam-loop, beiden goed voor een afstand die precies 5km onder de halve marathon afstand bedraagt, en het resultaat van deze 2 testruns waren op zijn zachts gezegd bepaald niet helemaal om over naar huis te schrijven. Een testrun is er natuurlijk om te testen of je er al kaar voor bent, voor die halve marathon. Nou nee, dus, Niet bepaald. Maar oud en niet wijs genoeg als we zijn gaan we nog voor de laatste kans en dat was dan vorige week in Breda, bij de Singelloop.
De afloop was bij mij al duidelijk: ik ga omschrijven naar de 10km terwijl loopmaatje Rik voor diezelfde beslissing nog een paar dagen bedenktijd meer nodig heeft. Op het moment dat ook hij definitief besluit om ook maar voor de 10 te gaan staat mijn besluit weer op losse schroeven. Nee, geen keuze tussen de halve of 10km  maar meer van, zal ik die 10km wel doen of beter helemaal niets...., omdat ik al de hele week zo'n grieperig gevoel heb en dat zonder koorts...
Enfin. De uitkomst wordt uiteindelijk dat Rik aan de start van de 10km zal verschijnen en dat ik 's morgens vroeg al met dochter en 2 kleinkinderen mee ga doen aan de AON City Run van 5km. Dat is wel heel wat anders maar Marcia had dubbel ingeschreven en dus 3 nummers over en met mijn startnummer heb ik GVAC-collega Jan D. dolblij gemaakt.

En daarom maak ik me dan vandaag in alle vroegte gereed om naar Eindhoven te rijden.
In tegenstelling tot vorig jaar moet ik alleen gaan en zal ik de rest van het stel rond een uur of 9 op de Markt in Eindhoven ontmoeten.
Maar net voordat ik wil vertrekken ontdek ik dat 1 van mijn ongewenste huisdiertjes het eten van de verboden vruchten, die ik speciaal voor hen heb uitgestrooid, niet heeft overleefd. Tja, die zal ik dan toch eerst moeten opruimen en dan pas kan ik op weg naar Eindhoven.

Naar Eindhoven rijden is ook al een operatie op zich. Wel wetende dat er overal wegversperringen zijn blijf ik het vreemd vinden dat een belangrijke doorgangsweg met op- en afritten naar de N2 al om half 8 hermetisch wordt afgesloten terwijl de eerste marathonloper hier op zijn vroegst pas om kwart over 10 voorbij komt, mits hij er een wereldrecord-tempo op aanhoudt. Maar met de omweg weet ik wel raad en nadat ik de Grand Scenic op de binnenplaats van station Eindhoven heb geparkeerd zijn Marcia, Luuk, Holly en de rest van de AON-lopers op de markt nog bezig met de groepsfoto. Nog ruim op tijd dus.

We lopen richting de start en natuurlijk eerst verkeerd, oftewel, we lopen wel goed richting startvak maar AON-lopers mogen blijkbaar in het aparte VIP-vak plaatsnemen en die is helemaal vooraan. En ik sluip met dochter en kleinkinderen mee, ondanks dat zij, net als iedereen, in het knalrode AON T-shirt lopen en ik in mijn GVAC-geel. Gelukkig valt dat niemand op en staan we dus gezellig helemaal vooraan in het startvak van 6.000 (!) deelnemers...

De startvak-selfies maakt Marcia met haar spiksplinternieuwe Samsung S10 Note+ of zoiets maar daarvan blijkt de vervorming nog niet uit te staan (?). Nooit eerder van gehoord maar het resultaat zonder die vervorming is bij Holly toch wel goed te zien... 😂

Vanaf de start gaat het zoals verwacht. Iedereen achter ons probeert op allerlei manieren voorbij die rode duivels te gaan. Erop of eronder, zo lijkt het. Wij blijven rustig in eigen tempo lopen en ik loop zo dicht mogelijk tegen Luuk aan zodat dolle dwazen niet het idee krijgen om zich tussen ons door te wringen. De kilometers tellen niet af, zoals ze hebben aangekondigd maar dat was vorig jaar ook al niet. Mijn horloge laat weten dat de 1e kilometer bijna tegen de 7 minuten wordt afgelegd. Intussen is het parkoers breder en lopen Luuk en ik nu samen en Marcia en Holly achter ons. Wij lopen steeds verder uit op hen. De kilometertijden blijven intussen steevast onder de 6 en een halve minuut. Als we de 2-2,5kilometer voorbij zijn is het aantal wandelaars behoorlijk toegenomen. Best vervelend omdat die gewoon met 2 of 3 naast elkaar midden op het parkoers blijven lopen. en met name in de Paradijslaan hebben we daar veel last van.
We naderen het centrum en voor de blob gaan we linksaf de Hermanus Broexstraat in waar we aan het einde van de markt "Nog anderhalve kilometer..." zien staan. Gelukkig is er een gat voor ons ontstaan zodat we redelijk rustig het Stratumseind door cruisen. Kruispunt Geldropseweg linksaf. "Als we rechtdoor gaan kunnen we nog een rondje doen..." laat Luuk weten. Inderdaad, hier zijn we net gestart. We draaien linksaf de Vestdijk op maar we gaan nog niet naar de finish. Omdat die wat naar voren is verplaatst moeten we rechtsaf om een extra lus te maken over Bleekstraat en Kanaalstraat en dan pas richting Vestdijk en dan doemt meteen rechtsaf eindelijk de finish op.

Mijn klokje registreert 32:42 en dat scheelt maar een seconde met de officiële nettotijd. Luuk is zelfs 2 seconden sneller.
Na de medaille en drank wachten we buiten de hekken op Marcia en Holly. Die finishen bijna 5 minuten later maar hebben toch wel een keer moeten wandelen.
Na de selfie achter de finish gaan we weer ieder zijn eigen weg. Zij naar AON en ik naar station Eindhoven en dan via de Kennedylaan en de snelweg (want dat is vandaag de beste weg)  terug naar Veldhoven.