Het was weer een heftige nacht vannacht. Heftig in de zin van het weer, dan wel
te verstaan. En ook vanmorgen is het razen van de wind om ons huis goed te
horen. De weer-app op de smartphone zegt echter dat het om 9u zonnig zal
zijn. Weliswaar met windkracht 6 maar geen regen. Erg veel vertrouwen heb ik
niet zo in die app in vergelijking wat ik daar buiten hoor.
Intussen vermaak ik me maar met een aflevering van Poirot op de televisie,
terwijl we nog lekker onder het warme dekbed vertoeven.
Rond 8u app ik toch maar voor alle zekerheid naar Dorie wat we gaan doen. Het
waait hard maar het is wel droog. "Tja, wat ik wil...", is zo ongeveer het
antwoord. En dat betekent dat ik toch het warme nest moet verlaten. Maar toch nog
even de clue van Poirot afkijken en dan vlug naar de badkamer om mijn ding te doen.
Zo stiekem is het dan wel wat later dan gepland eer ik de Scenic in zijn
vooruit zet. Voor alle zekerheid heb ik toch maar Dorie ge-appt dat ik
onderweg ben...
Omdat de A67 dit weekend is afgesloten moet ik de weg binnendoor naar Duizel
nemen. De korte omweg, zeg maar. En dan ben ik dus nog later in Duizel dan die
afgesproken 9:00u...
Maar goed, eenmaal in Duizel gearriveerd ben ik al zover gereed (ik heb mijn
TomTom alvast op stand-by gezet) dat we vrij snel op weg kunnen.
Precies om 9:30gaat de TomTom aan.
We gaan voor dezelfde ronde als vorig week, alleen zonder de wandelingen
tussendoor, tenzij het bospad vanwege de modder dat vereist.
En het waait hard, kracht 6.
En we hebben hem op kop.
Misschien is het daardoor dat die eerste kilometer in 7:19 gaat. Voor mijn
gevoel gingen we harder. Wellicht dezelfde energie verbruikt als voor een wat
hoger tempo, maar nee, de tachometer verraadt dat we dus niet zo hard gingen.
We duiken het bos in en ik ga voorop over de omgewoelde modderpaden. Ik vind
wel de juiste route tussen de plassen en de profielen van de banden van het
zware materieel wat verantwoordelijk is voor de status van dit bospad. Als we
het bos verlaten en kilometer 2 trillend wordt aangegeven blijkt die zelfs nog
langzamer dan de eerste kilometer. Maar liefst 7:28 deden we er nu over.
Dat heeft ongetwijfeld te maken met de moeilijke begaanbaarheid gedurende die
2e kilometer.
Erg genoeg zijn we nu weer buiten het bos en krijgen we weer de windkracht 6
om de oren.
Gelukkig gaat de oversteek van de N284 nu wel lekker soepel.
We draaien richting het viaduct en kilometer 3 dient zicht aan. Met 7:04 nog
steeds boven de 7min. Frustrerend, omdat mijn gevoel zegt dat we best sneller
gingen.
Het viaduct op en af en dan het bos in richting het keerpunt van vorige week
en dan zijn we daar, op het 4km-punt eindelijk eens onder 7min met 6:47.
We maken even een foto of wat als bewijs dat we hier waren en vertrekken meteen voor de
terugweg. Dorie over het bospad en ik parallel daar aan, op het fietspad.
Eenmaal weer uit het bos drukt de wind ons nu in de rug het viaduct op en af. Dat is wel te merken.
De 5e kilometer wordt afgelegd in 6:34. Dat is beter en ook wel logisch.
We zien in de verte 2 dames hardlopen en die lijken dezelfde weg in te gaan
als wij.
We hebben nu de wind vol in de rug en ondanks dat we nu niet echt hard lijken
te lopen is de tussentijdse 6e kilometer in 6:15 afgejakkerd. We gaan in
verhouding nu wel veel te hard. Maar we moeten het bos weer in, waar we
op de heenweg de langzaamste tijd hebben neergezet.
In het bos zien we de 2 dames weer voor ons lopen en de afstand tot hen is
duidelijk geslonken.
Als we het einde van het bos naderen zijn we aan kilometer 7 in 6:53.
Weliswaar weer een stuk trager maar nog altijd een halve minuut sneller als op
de heenweg.
De dames hebben het bos al verlaten en zijn rechtsaf geslagen.
"Jammer, die kunnen we dus niet inhalen...", laat Dorie nog los.
Wij beginnen aan onze laatste kilometer. Dorie op het pad, rechts van de
Berkvenseweg en ik op het verharde. We nemen bij De Donksbergen de inrit naar
de parkeerplaats en over de parkeerplaats naar het fietspad en net als vorig
week gaan we, aangekomen bij de Vlasberg, rechtsaf de ventweg op, om de
afstand van 8km af te ronden. Vandaag loopt mijn TomTom qua afstand wat voor
op de Garmin van Dorie en zo komt het dat ik 10 meter eerder dan zij op 8km ben.
Eindtijd 54:41, goed voor 8,78km/u gemiddeld. Het zal nog wel eventjes duren
eer we weer op de 9 per uur zitten maar er zit al progressie in. En dit keer
kon ik het beter aan met mijn ademhaling, terwijl het toch wel lastig was met
die harde (tegen)wind.
Al met al toch bijna 3min sneller dan vorige week.
