Het is koud. Een graadje of zo nog onder het vriespunt. En ik ben wat later
bij Dorie door wat vervelende darmen. En dan ben ik alweer mijn windjack
vergeten mee te nemen. Ik zal voortaan weer een reserve jasje in mijn sporttas
inpakken. Voor vandaag zal ik het dan met mijn trainingsjasje doen.
We gaan het vandaag wat rustiger aan doen dan vorige week. Dit n.a.v. een
ademnood de vorige keer en omdat ik nog steeds de afgelopen week last heb van
snel buiten adem zijn.
We gaan gewoon een kilometer op pad en dan gaan weer als vanouds rechtdoor de
Dalemsedijk oversteken en vandaag gaan we even over in wandelen. Die eerste
kilometer gaat in 7:20 op de TomTom. Bij Dorie is de tijd altijd anders, maar
dat zijn we intussen wel gewend.
We wandelen zo'n 140m (heb ik later op de kaart gemeten...) en na het rechtsaf
slaan gaan we weer verder in licht dribbel. Bij het kuispunt linksaf is echter
de grond door zwaar materieel nogal omgewoeld en zijn er ook wat
modderplassen. Hier gaan we ook maar even wandelen (80m...) voordat we verder
dribbelen.
Bij de oversteek met de N284 is het behoorlijk druk. In ieder geval kunnen we
niet zonder meer oversteken en omdat we nu toch echt even stil moeten staan
gaan de klokjes even op pauze. We gaan weer verder. Op het ouwe getrouwe
3km-punt zitten we op 7:24. Niet echt een tijd om over naar huis te schrijven,
maar goed, we moeten het vandaag nog rustig aan doen.
Het viaduct over ga ik vooruit en in het bos aan gekomen nemen we het brede
zandpad parallel aan het fietspad. We lopen het 4km-punt van vorige week
voorbij. Omdat we nu een route binnendoor nemen ligt het 4km dan ook verderop.
Het gaat lekker rustig zo en ik wil dan ook doorlopen tot het punt waar het
zandpad en het fietspad elkaar bijna raken. Daar aangekomen is het net 4km
geweest in 7:04.
We maken even een fotosessie, met dank aan het zonnige weer.
We gaan weer terug, dezelfde weg. Alleen loop ik terug over het verharde
fietspad terwijl Dorie het zandpad parallel hieraan volgt.
Ik ga weer voorop het viaduct over. Het is ook wel beter om achter elkaar te
lopen want wat is het toch druk met auto's! We zijn ook blij weer terug op het
fietspad te zijn. Het 5km-punt is de eerste keer dat we onder de 7min
gaan: 6:50.
De N284 kunnen we dit keer blindelings oversteken. Misschien is het daarom dat
het 6km-punt in 6:47 gaat, ondanks dat we al weer op het zandpad langs het bos
lopen. En dan gaan we nu weer dribbelend door het bos. Ik loop voorop want de
paden zijn smal en hier en daar wat modderig. Aangekomen op het modderstuk van
de heenweg kan ik toch voorzichtig zigzaggend blijven doordribbelen en bij de
slagboom kijken we al in de verte op de Berkvenseweg waar het 7km-punt ons op
wacht. De 7:17 is ronduit teleurstellend en zal te wijten zijn aan het
moddergevecht onderweg, gaan we maar vanuit. Het is nu in ieder geval nog maar
een kilometer en ik voel me nog top fit. Dat was vorige week zondag wel
anders.
Dorie stelt voor om tegen het einde van de Berkvenseweg nog rechtsaf te slaan,
De Vlasberg, om op die
ventweg af te ronden naar 8km en daarna uitlopen naar huis.
Dorie loopt intussen op het zandpaadje naast de Berkvensweg terwijl ik op het
asfalt loop. Bijhet fietspad voorbij de ingang van De Donksbergen steken we
samen over naar het slingerfietspad. Bij De Vlasberg gaan we rechtsaf.
Omdat de afstand op het horloge van Dorie niet overeenkomt met die van mij
stoppen we onze klokjes wanneer die 8km aangeven. Bij die van mij is dat
ongeveer 30m verder dan bij Dorie. De 8km gaat bij mij in 57:32 en dat is
inclusief 220m wandelen.
Oké, niet echt een tijd voor mijn doen, maar het heeft dit keer toch wel wat
te maken met mijn ademhaling. Dat zal, hopelijk, wel weer beter worden.
Eén pluspuntje is wel dat mijn fitnessleeftijd weer een jaartje gedaald is nl.
van 76 naar 75jaar. 😄
Geen opmerkingen:
Een reactie posten