Voor deze laatste loop uit de serie Early-Slow-Fast ga ik weer naar Duizel.
Rik gaat uit van dezelfde ronde als die van de
Global Running Challenge
op 10 december, maar dan in omgekeerde richting.
Het is inmiddels al de 4e dag van de nieuwe lock-down en ik ben wel benieuwd
naar de verkeersdrukte op de A67 richting Duizel. Was dat in maart nog
ongelooflijk rustig met maar 3 auto's waarvan 2 vrachtwagens, daarna altijd 2
rijen dik met zelfs file rijden (je haalde niet eens de nieuwe maximale
snelheid van 100km/u). Vandaag is het er niet echt veel beter op geworden.
Hoewel de ANWB duidelijk rustiger op de snelwegen meldt, is het hier nog
steeds een voor 80-90% volle rechter rijstrook en een 50% volle linkerbaan.
Dat zou in mijn beleving nog steeds onder "druk" vallen.
Desondanks ben ik wel op tijd bij Rik.
Omdat we maar voor 5km willen gaan lopen we alvast rustig in richting
Hoek en de laatste 100m wandelen we zelfs. Pas op de Hoek gaat de TomTom aan.
De 1e kilometer gaat niet onaardig in 7:43. Maar dan begin ik de conversatie
van de rijdende rechter en over bomen die klaarblijkelijk een aparte status
hebben in het burgerlijk wetboek en waardoor een jonge gast zijn auto al na
14uur geplet ziet worden door een boom. En helaas blijkt de gemeente niet
aansprakelijk door die speciale bomen status. Tja weer wat geleerd, maar je
zou er maar onder hebben gestaan... En zo komen we uit op verzekeringen, de
core-bussiness van Rik, voor dat hij zijn verzekeringspolissen aan de wilgen
hing. En door dat alles zakt het tempo, helaas. Ze zeggen ook dat de test is
wanneer je rustig loopt is dat je nog gewoon met elkaar een gesprek kunt
voeren. Nou is dat eigenlijk niet de bedoeling als je voor een Fast Run gaat,
maar allee, we moeten het leuk blijven vinden. En het is er ook te mooi weer
voor om niet van een training te genieten. 😁
Hoewel we op de smalle Dukesvoort-De Schoten-Heikant aan de linkerkant lopen
en bij verkeer, ook van achteren we ook achter mekaar lopen valt het wel op
dat een enkeling ons alsnog rakelings passeert. uiteraard is dat opzettelijk
want er is ruimte zat. Dat bewijst ook een sportwagentje die ook nog danig
zijn snelheid aanpast. Dat kan dus ook. We zitten intussen al weer ent boven 8
minuten en dat moet ook wel beter kunnen. Als we de conversatie daarna ietwat
minderen lukt het weer een kilometer onder de 8min.-grens te volbrengen. Net
die 7:59 zijn we wel aan de laatste kilometer gekomen en spoor ik Rik aan voor
de eindsprint, een tandje bij schakelen. En gelukt! Met een laatste kilometer
van 7:28 sluiten we de Fast Run af in 39:23 en dat is van deze serie toch de
snelste over telkens dezelfde afstand. Goed voor een gemiddelde van
7,62km/u.
We hebben betere tijden gehad maar de grafieken van de laatste tijd laten toch
wel vaker een kentering zien. Niet meer telkens vanaf de start alleen maar
omlaag maar ook al wat constanter en op de laatste kilometer weer een
stijging. Het wordt nog wel eens wat. 😉


