Na het debacle op de GVAC trimloop van afgelopen zondag kan ik nou niet
bepaald zeggen dat ik me op de maandag al wat beter voelde. Moe, erg moe, een
broodnodige siësta ingelast en ook nog eens op tijd naar bed, omdat het
lichaam dat nodig vond. En dan begint vandaag de dag zonder de training in
Duizel omdat vanmiddag de Streetrun Bergeijk me opwacht. Nou heb ik daar
doorgaans niet zo veel moeite mee omdat ik van de trainingen met Rik niet echt
uitgeput raak, maar de starttijd van 14:00 in Bergeijk sluit toch wel heel erg
kort aan op mijn thuiskomtijd na de training met Rik. En dus heb ik me voor
die training afgemeld.
Eerlijk gezegd voel ik me nog steeds niet 100% jofel. En moet ik dan wel gaan?
"Als je terug komt ben je weer helemaal fit en tevreden ...", beurt vrouwlief
me op. En ja, ik vind het zelf ook wel leuk om het voor de organisator Frans
Pasmans te doen. En dus vertrek ik om 1u richting Bergeijk.
"Bij de Jumbo kun je parkeren...", heeft Frans me via de mail al laten weten,
"moet je wel zo'n blauwe kaart gebruiken...". En met die gegevens heb ik
"Jumbo Bergeijk" in Google Maps gezet en die wijst me wel de weg.
Maar in Bergeijk is kermis. En top op 't Hof kan ik er komen. Even checken op
Google Maps hoe ver het nog is naar het secretariaat en als dan blijkt dat dat
maar 8min te voet is, is de beslissing snel gemaakt.
Over het kermisterrein ben ik dan ook zo langs het parkoers en als ik bij de
VIP tent sta naast de start/finishstreep, zie ik daar ook Johan staan. Die had
me blijkbaar niet verwacht en roept naar Dorie dat ik er wél ben. En meteen
krijg ik dan ook te horen waar ik mijn startnummer kan op halen, namelijk in
de tent achter mij. En daar krijg ik dan mijn nummer 31 aangereikt.
Even klets ik wat bij met William, die ik nog ken toen ik 3 koppen groter was.
Hij is inmiddels 1½ kop groter dan ik en 2½x sneller dan ik 😂 maar nog steeds
dezelfde leuke en positieve gast.
Ik begeef me naar de start die zo'n 400m verderop zou liggen. Meteen maar in
inlooptempo. Het blijkt 350m te zijn in 2:28. Inlooptempo dus. Het is nog wel
10min wachten tot de start en die tijd dood ik dan maar met wat geklets met
andere deelnemers en met een selfie.
We krijgen van de starter, blijkbaar de man die bij één van de hekken staat
die het parkoers omzomen, dat we 1 minuut voor de start zijn. En meteen vraagt
iedereen dan ook waar de start dan eigenlijk is. Na een kort GSM-overleg weet
hij ons te vertellen dat het ter hoogte van de lantaarnpaal is waar het bordje
"Start 5km" met tie-wraps aan bevestigd is.
Ik neem mijn positie achteraan in en de starter toont 5 vingers en net als bij
de tijdrit bij wielrenners (we zitten ook op het wielerparkoers), laat hij elke
keer 1 vinger minder zien en bij geen vingers blaast hij op zijn fluitje, maar
dan zijn we al vertrokken... 😂
Zoals ik al een mede deelneemster met startnummer 27 had aangegeven, verwacht
ik dat ze hier als gekken van start gaan. Ik heb niets verkeerds gezegd. "Gaan
zij nou zo snel of gaan wij nou zo langzaam...", vraagt ze nog wel retorisch.
In no-time lopen er nog maar 3 lopers helemaal achteraan. En eigenlijk vind ik
dat ik helemaal niet zo rustig ga, laat ik terloops weten. Ook zij, nummer 27,
die naast me loopt vindt het tempo niet bepaald langzaam. Als de 1km op mijn
klokje trilt is het in 6:12. "Dat is voor mij veel te snel", laat ik haar
weten, "loop maar door want ik ga langzamer..."
Ze loopt weliswaar langzaam op me uit maar terwijl ze de bochten helemaal
buitenom neemt, doe ik dat zoveel mogelijk binnendoor maar wel binnen de
hekken van het parkoers en lopen we weer even naast elkaar.
We naderen de doorkomst, als het goed is op zo'n 1.400m en 100m daarvoor staat
Dorie ons op te wachten, met haar smartphone in de foto-aanslag. "Veel te hard
van start gegaan...", antwoord ik haar op haar vraag hoe het gaat.
De doorkomst is in 8:51 over 1,41km, gemiddeld 9,56km/u en dat is natuurlijk
veel te snel.
Ik ga nog een tandje terug in tempo en laat de dame verder uitlopen.
Kilometer #2 gaat voorbij in 12:01 en dat is in 6:49 en dus al een heel stuk
langzamer, zoals het moet. Helaas gaat het ademen niet meer in het ritme zoals
ik wil. Eerder in het ritme wat ik doe op de laatste paar honderd meter van
een trimloop als ik nog energie over heb.
Ik zie dat dame #27 voor me stopt bij de drankpost. Ze is al weg als ik er ook
even stop en al wandelend een bekertje naar binnen werk en weer verder. Niet
zo lang want het lijkt of die stop me van de wap heeft gebracht, of het
drinken, in ieder geval schiet het ademtekort omhoog en ik moet wandelen. Niet
zo lang, probeer ik en als de adem het weer toelaat toch weer aan de gang.
Toch stiekem 40sec gewandeld. Maar amper 200m verder (en het lijkt veel
verder) moet ik toch weer even wandelen, een 15-tal seconden en dan ook nog
half dribbelend, half wandelend.
Het parkoers draait naar links, op naar het rechte stuk naar de
doorkomst/finish. Maar ik heb mijn beslissing al genomen. Als ik weer bij
Dorie aankom stop ik even om haar te laten weten dat ik er mee ga stoppen, ook
al ben ik bijna bij de doorkomst.
Na deze korte stop ben ik dan ook zo weer bij de doorkomst waar ik nog wel
even doorheen ga en en passant de speaker nog hoor omroepen dat "dat Jim
Dieterman is uit Veldhoven en dat hij 45 jaar getrouwd is en dat hij met zijn
dochter naar de bioscoop gaat....". Dat kan alleen van Frans Pasmans afkomen
want die weet dat van mijn FB-pagina 😀.
Hoe dan ook, ik stop er mee. Dat lijkt mij het verstandigste.
Mijn eindtijd na deze DNF is uiteindelijk 22:36 over 3,23km, gemiddeld
8,58km/u of 7:00min/km
Die 2e, tevens hele ronde ging in 13:45 over 1,82km, gemiddeld 7,94km/u of
7:33min/km. Dat geeft wel het een en ander aan...
Ik loop terug naar de de inschrijftent waar mijn tas staat en in de schaduw
van de ingang van het gemeentehuis probeer ik op adem te komen. Proberen,
inderdaad, want het lukt dus helemaal niet. Ik blijf continue hijgen en naar
lucht snakken. Als dame #27 intussen al gefinisht is van haar 5km in bijna
36min komt ze er ook even bij. Ook zij heeft de laatste ronde vaak gewandeld
maar terwijl ze met me staat te praten hijg ik nog steeds volop, dik 20min
nadat ik al uitgestapt ben. Ze maakt zich blijkbaar lichtelijk zorgen en wijst
naar de EHBO maar ik laat weten, dat het wel goed komt. Misschien puffen is
wel een goed idee, wat ik dan nog doe.
Even later komt Dorie ook en nog steeds hijg ik, Hoe is het mogelijk.... 😮.
Pas na een dik half uur na te zijn uitgestapt wordt het pas minder. Hartslag
daalt naar onder de 70 en ik begin eindelijk pas te herstellen.
Als even later Johan gefinisht is en het tijd is om te gaan, vertrekken we,
over de kermis, richting mijn auto. Dorie en Johan zijn met de fiets en we
kunnen nog wel even een ijsje pakken. Kan ik ook eens trakteren. En zo'n
ijskoud ijsje gaat er wel in.
Dat was het dan voor vandaag. Niet wat ik er van verwacht had maar gezien de
aanloop naar vandaag vanaf de afgelopen dagen, wel waar ik bang voor was. Dit
zijn nu echt van die dagen waarop ik met de neus op de feiten wordt gedrukt en
wat astma nu eigenlijk voor mij betekent.
Vroeger zei iemand ooit eens tegen mij, toen ik nog helemaal geen last van
astma had: "Je moet eens 2 rietjes in je mond nemen en dan ademen en niet door
je neus en dan merk je pas wat het is. Hard werken om adem te halen en maar
geen lucht binnen krijgen...". Ik denk er nog vaak aan en nu helemaal. Alleen
toch raar dat ik daar vroeger geen last van had.
Het weer:
Zonnig en warm. T=26,2ºC, Tgevoel=25,8ºC. Wind kracht 2 (Z)
Statistieken:
Fitnessleeftijd: 72
VO2max: van 32 naar 34
HRgem: 164 bpm
HRmax: 192 bpm op 0,57km