Mijn knie doet het goed. Gisteren dacht ik nog dat ik deze week
wel weer voorzichtig aan de gang zou kunnen. O.k. geen echte pijn, maar
vanmorgen “jeukt” het nog steeds in mijn knie en is het ook nog steeds wat
gevoelig. Één weekje rust is waarschijnlijk nog wat te weinig. Laat ik het
voorzichtig met een weekje verlengen en het volgende week maandag opnieuw
beslissen. Nadeel is natuurlijk wel dat het straks weer de normale, dus lage
temperaturen zullen zijn. Zal ik weer niet zo blij mee zijn.
En dan is het vanavond zwemmen.
Maar eerst nog even naar de tandarts. Op controle. Tot voor kort was dat echt een familiedag. Ouders, kinderen, partners, kleinkinderen. De tandarts trok daar wel een uur voor uit. Maar de tijden veranderen. Werk, school, buitenschoolse activiteiten. Nu waren we nog met 2 ouders, 2 kinderen en 3 kleinkinderen. De rest heeft de afspraak noodzakelijkerwijs moeten verplaatsen.
Op een fluorbehandeling van Luuk na komen we er allemaal weer ongeschonden vanaf.
Kathy belt af. Jason is niet lekker. Komen weer tandjes door.En we komen net van de tandarts. Ik ga wel. Gelukkig belt Eric niet af want dan wordt het moeilijk, zo, met deze temperaturen.
Om warm te blijven is een wollen zwembroek geen optie. Resteert één ding: snel het water in en meteen er tegen aan. En zo gezegd zo gedaan. In de afgezette banen, hup erin en aan de slag. De walvis is er niet, had ik al gezien, dus dat scheelt. Wel een dame die wat langzaam zwemt, maar daar kan je niets aan doen. Ze zwemt in ieder geval normaal. Én je kunt haar ook nog inhalen. Toch wel een paar keer even moeten stoppen. Is het niet omdat ik water binnen heb gekregen en rustig moet uithoesten, dan is het weer omdat mijn zwembril water heeft binnen gekregen.Uiteindelijk klok ik 31:48 en dat duidt er op dat ik me waarschijnlijk verteld heb en 50m. meer heb gezwommen. Ik heb in ieder geval mijn kilometer gehad.
O ja, vanmorgen wees de weegschaal weer 0,6kg minder aan dan vorige week...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten