Vandaag ga ik met zus Mary en haar 2 dochters + vriend en vriendin naar tante Meity, de jongere zus van mijn moeder. Tante is slechts 8 jaar ouder dan ik, maar het blijft een tante volgens de regels van familie. De jongste broer, oom René scheelt zelfs maar 5 jaar met mij. Dat is nog minder dan dat ik met broer Thony scheel. Maar dat doet allemaal niet ter zake.
Tante Meity woont in Amsterdam. Mary in Heerlen. Vanwege spoorwerkzaamheden tussen Heerlen en Sittard rijdt haar trein via Maastricht en duurt de reis naar Eindhoven, waar ik instap, al anderhalf uur, met nog eens anderhalf uur te gaan tot Amsterdam-Centraal. En de trein is druk. Op station Eindhoven staat het vooraan het perron al zwart van de mensen. En ik moet ook in het eerste treinstel zijn wil ik me bij de rest van de familie aansluiten. Het is dus niet moeilijk te raden. De trein, en met name het eerste treinstel, loopt over van de reizigers. Er moet veel gestaan worden. Ik kan mijn familie niet direct traceren en posteer me maar in de 1e klas. Daar heb ik met mijn vervoersbewijs wel recht op. Wat overigens niet geldt voor de mensen die menen in de 1e klas te mogen zitten als de 2e klas vol is. De mensen naast mij "klagen" zachtjes. Ze hebben € 6,00 meer betaald om rustig in de 1e kas te zitten...
Via "What's app" hou ik contact met mijn familie en na een bezoekje van Marit weet ik dat ik me na Utrecht bij hen kan voegen.
Vanwaar die drukte? Waarschijnlijk door de Kruidvatkaartjes.
Eenmaal in Amsterdam is het eerst OV-Chip dagkaartjes regelen bij het GVB. Nummertje trekken, nog 60 wachtenden voor u, totdat we de automaat ontdekken. Dat gaat toch wel een stuk vlugger.
Nu met tram 26 die we naar wat speurwerk op perron 1 vinden is het op naar het eindpunt: IJburg.
Dit is een hele nieuwe wijk van Amsterdam. Ziet er mooi en schoon uit. Weinig groen moet ik zeggen, maar wel brede en rustige straten en erg modern. Niet dat ik er zou willen wonen, maar dan ik zie liever dit dan die onaangenaam uitziende oude buurten. We moeten nog wel een eindje lopen (vinden de dames) maar het markante witte gebouw "De Witte Kaap" kan niet missen.
Het gebouw moet een cruiseschip voorstellen. Vreselijk steriel en in eerste instantie bedoeld als koopappartementen, maar omdat geen Amsterdammer hier iets koopt is het uiteindelijk in de verhuur gegaan.
Na een rondleiding door het appartement en een Indische maaltijd is het bezoek alweer voorbij en brengt lijn 26 ons weer naar Amsterdam-Centraal.
Nu is het shoppen geblazen. Voor de dames tenminste. Maar wat is Amsterdam toch druk. Je waant je hier ook echt in het buitenland. Veel winkeliers spreken Engels, niet omdat we op toeristen lijken, maar gewoon omdat ze niet anders kunnen. De hasjgeur hangt overal. Zoveel kleine winkeltjes, niet veel groter dan een garagebox. En werkelijk alles te koop wat je beneden de rivieren nooit zou verwachten. Zelfs Viagra ligt hier gewoon in de schappen.
De weg richting Kalverstraat duurt lang en het is al half 5 eer we er zijn. Erg ver komen we dan ook niet want we moeten toch echt de trein van 8 over 6 hebben willen de Limburgers om 9 uur weer in Heerlen zijn.
Het perron in Amsterdam staat ook nu al weer vol met mensen die richting het zuiden willen. Gelukkig ook nu weer allemaal vooraan en wij weten dat we nu achteraan moeten zijn en daar is het niet druk. Dus hebben we alle ruimte in het bovendek. Om half 8 sta ik weer in Eindhoven maar in tijd uitgedrukt zijn zij pas halverwege.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten