Tweede plaats op de 12,5km in Ell !!

Dat klinkt geweldig.

Ik moet er dan wel bij vertellen dat dit alleen in de categorie mannen recreanten 58 was. Dat dan weer wel.

Maar goed, even beginnen bij het begin....

Terwijl ik druk bezig ben in een spelletje Ruzzle stopt de blauwe Ford Focus Stationwagon al voor de deur. Dorie is al uitgestapt en mijn tijd in Ruzzle is nog lang niet voorbij. Daar gaat mijn goede score.

Dan maar meteen de auto in en hop naar Ell, Johan voor de halve marathon en Dorie en ik de 12,5km.

Het moet voor ons een verbetering worden van onze tijd op dezelfde afstand 2 weken geleden in Valkenswaard. Toen nog in 1u20:30 (netto). Vandaag gaan voor onder de 1u20.

Overigens is het vandaag in Ell een jubileum uitgave: de 25e editie!

In Ell aangekomen staat er een immense rij voor de voorinschrijving tafel. Een Grenslauper maakt ons er op attent dat er lijsten hangen met onze namen en startnummers. Daarop onze nummers opgezocht blijkt dat systeem wel heel erg goed te werken. In no-time heeft iedereen zijn startnummer met losse chip-vel en zijn de wachtrijen op gelost.

Het weer is goed. Droog, wel erg vochtig, goed te zien aan de dampige lucht, luchtvochtigheid 95%, aldus de smartphone, maar geen wind en dan voelt die 4ºC best wel aangenaam aan.

We starten dus gewoon in dubbel T-shirt: lange mouwen met daarover ons GVAC-shirt. Wel heb ik mijn handschoenen aan gedaan.

We lopen slechts in vanaf het café waar de inschrijving plaatsvindt tot aan de start,zo'n 300m. verderop We zien de Buurtjes ergens vooraan aan de zijkant staan. Buurman Rudolf, Buurvrouw Mirjam en Buurkind Sanne. Wij weten onze plaats: Achteraan.

Er klinkt geen startschot, of, we hebben het in ieder geval niet gehoord. Aan het ontbreken van een rookpluim gaan we er maar vanuit dat de menigte vriendelijk verzocht is om maar te vertrekken. En zo zet de stoet zich in beweging. Vooraan met gezwinde spoed, achteraan heel gezapig. Wij zittenbij die laatste.

Ik heb al aangegeven dat ik erg rustig wil starten en het langzaam wil opbouwen. Voor Dorie geen probleem en ze steekt alvast 2 vingers in haar neus. Na een kilometer werp ik een blik achterom en zie dat we bijna helemaal achteraan lopen. Het zou ook best wel eens kunnen dat de mensen achter ons voor de 7,3km. gaan. We beginnen ons pas echt zorgen te maken als we door de bezem-fiets worden ingehaald. Gelukkig haalt hij iedereen voor ons ook in. Loos alarm dus.

Intussen hebben we ons in een bus van redelijke grootte genesteld. Gingen we uit van een begintempo van tegen de 6:30, tot nu toe zitten we daar aardig onder en het voelt zelfs langzaam. Tot aan het 3km-punt wil ik er niet aan denken om wat vlugger te gaan maar omdat de echte bus intussen al een stuk "los" loopt gaan we de 2 achtersten toch maar voorbij, weer op weg naar de oorspronkelijke bus. Nog voordat we er zijn draait die echter het 7,3km-parkoers in. Shit! Moeten we het toch zelf doen....

Het is opeens een stuk rustiger. Vóór ons loopt nog een 2-tal die net nog ingehaald is door een man in het zwart. Ons tempo gaat langzamerhand omhoog en we lopen op het 2-tal in. Uiteindelijk gaan we ze voorbij en loopt de man-in-black nog voor ons. Tussen het 9 en 10 km. punt is ook hij het haasje. Dat zijn wij ook, want we zijn inmiddels al door zeker 3 halve marathonners gedubbeld.

Bij de splitsing 2e ronde en 12,5km. begint onze terugkeer naar Ell. Een lastig stuk. Eerst die vervelende wind die hier dan weer wel staat en nog op kop ook. Wel fijn dat Dorie mij met haar brede schouders uit de wind houdt. Maar mentaal tikt het wel aan. Het is nog 2km. en met die weidse blik lijkt het sowieso nog een heel eind. Daarbij begint mijn energievoorraad danig uitgeput te raken. Keer op keer moet Dorie, die nog voor me loopt, inhouden. Nee, ze gaat er niet vandoor maar blijft me nog hazen. Wat de benen betreft valt het nog steeds mee, maar de luchtvoorraad, oftewel mijn ademhaling kan het niet bijbenen.

Voorbij het finishdoek blijf ik minstens 20 minuten door hijgen, ondanks 3 bekers thee en water. De ademhaling gaat ook wel oppervlakkig. Diep ademhalen, wat normaal gesproken wel wat prettiger is na de finish, resulteert nu nog in hoestbuien en die kan ik nu helemaal niet gebruiken.

Eenmaal weer in het café ontwaar ik een flinke bobbel in mijn broek. Het blijken mijn handschoenen te zijn die ik halverwege de wedstrijd hierin heb opgeborgen. Ik dacht al. Zo opgewonden was ik nu ook weer niet van mijn resultaat!

Ja, ja, wat was ik moe....                    

Het is Johan intussen gelukt om de halve marathon binnen het anderhalve uur af te leggen. Hij valt daarmee ook nog in de prijzen in zijn categorie, M60.

In afwachting van de prijsuitreiking doen we ons tegoed aan soep. Gul als ik denk te zijn, leg ik alvast 5 Euro op tafel. Blijkt de soep door de crisis toch wel een stuk duurder geworden te zijn. Met 4 Euro voor een bakje snert zijn we toch redelijk verrast. Niet bepaald de prijzen die we gewend zijn bij trimlopen. Volgende keer maar wat meer geld meenemen dan.

De kleine geldprijs voor Johan maakt zijn soepkosten enigszins dekkend.

Voor de tweede plaats op de 12,5km. in de categorie MR58 wordt geen aandacht geschonken. Wel voor de 2e plaats V55 en die is dan weer voor Karin Verheijden.

 

Met zelfs geen prijs in de tombola maar wel met een washandje-douchegel-borstel-herinnering gaan we terug naar Noord-Brabant.
Ik ben goed moe en vraag me in de warme auto al af of ik, eenmaal thuis aangekomen, wel wakker kan blijven. Niet dus! Nog geen 5 minuten...